PsikolojiKategorisi
Zihinsel ve duygusal olarak kendini daha iyi hissetmek bazen küçük farkındalıklarla mümkün. Duygularını anlamak, iç dünyanı keşfetmek ve kendine biraz alan tanımak istiyorsan doğru yerdesin.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Korku stres panik atak
Panik atak korku stres kafaya takma sorunlarını nasıl çözerim öfke kontrolü de var kendimi ifade etmek için bağırıyorum beni kimse anlamadigini zannediyorum umursamaz olmak istiyorum lütfen bana yardımcı olursanız çok mutlu oluyorum teşekkür ederim böyle bir uygulama sayesinde içimi dokebiliyorum kafaya takmamak için neler yapabilirim bana yardımcı olursanız sevinirim teşekkürler araba sürme korkumda var işyerinde bir adamla kavga ettim korkularım o yüzden çoğaldı
Murat75
Yas surecindeyim nasıl atlacağımı bilmiyorum
Ben 31 yaşındayım bir yıl önce boğulma sebebiyle 28 yaşındaki erkek kardeşimi kaybettim. Başlarda kardeşlerimin yanında olmaya çalıştım eşiyle çocuğuyla ilgilendim yas nasıl yaşanılır bilmiyorum sonra hep başkalarını teselli etmeye çalıştıkça kendi yas hakkımı kaybetmeye başladığımi hissettim o benim de bir parçamdi dedim ilk zamanlar da kabullenemedim hala bir yerlerde gibiydi. Zaten evde değildim bir telefonla haber aldım eve geldim mezarı hazırdı saatler sonra getirdiler son kez görmeye cesaret edemedim ona dair hatırladigim son şey kefenli halı olsun istemedim ilk zamanlar mezarına çok giderdim zamanla uzaklaştım onu suçlamaya başladım yaşarken de bana böyle hissettiriyor du şimdi de aynı hayata dair hevesim kalmadı mutlu olunca bile suçluluk hissediyorum kardeşleri olarak hiçbirimiz de istek kalmadı hayatlarımızı askıya aldık bu sürece nasıl devam edeceğimi bilmiyorum herşeyimiz yarım kaldı ölümün gerçekliğini kafamda nasıl oturtacagimi bilmiyorum aslında hiç bir şey bilmiyorum. Bu konuda kimseyle konuşamıyorum herkes in sıradan düşünülmemiş teselli cümleleri beni rahatsız ediyor. Yas nasıl yaşanılır nasıl kabul edilir zihnimde oturtmak istiyorum.
Gizli KullanıcıYönelimim hakkında..
Benim yönelimim bisexual ama ben çoğunlukla kızlardan hoslanıyorum ve bi kızdan aşırı aşırı derecede hoslanıyorum ama ailem psikolojimi bozuyor yok yanarsın cehennemde yok topluma aykırı yakarsın kendini falan diyor gerçekten kalbim o kadar sıkısmıs durumda ki hem ailem desteklemiyor hemde bi yandan günah diye korkuyorum o kızda benden hoslanıyo ama sırf ben bu korkular yüzünden istemediğim için olamıyoruz gerçekten hergunum mutsuz geçiyor sevdiğim biriyle neden olamıyorum olmalı mıyım olmamalı mıyım bilmiyorum ne yapmam gerektiğini soyler misinz bu konuda çok yalnız ve mutsuz hissediyorum teşekkür ederim 💕
Gizli KullanıcıÇocuğuma nasıl davranmalıyım.
Merhabalar 8 yaşında erkek çocuğum var. Sürekli "kimse beni sevmiyor, keşke ben olmasaydım . "falan diyor. Ne yapmalıyım. Ayrıca evde aşırı sinirli ve kaygılı. Evde değil ama başka ortamlarda , okulda utanıyorum diyor. Derse kalktığında kalbim çarpıyor , utanıyorum diyor . Çekingen ,arkadaşları çok yok oynadığı sadece 1 arkadaşı var. Okulda tek konuştuğu arkadaşı bazen zorbalıyor . O arkadaşınla oynama başka arkadaşlar bul dediğimizde kimse benle arkadaş olmazki diyor. Aşırı empatili küçüklükten belli , okumayı kendi kendine 4 yaşında öğrendi . 3 yaşına kadar ekran vermedim. anını yaşamıyor birkaç hamle sonrasını düşünüyor ve kaygılanıyor söyliyeceklerim bu kadar şimdiden teşekkürler.
Gizli KullanıcıYAŞLILIKTAN DOLAYI MI ANLAM VEREMEDİĞİM ŞEY
Annanannem 80 yaşında ve eşini kaybettiğinden beri 4 5 yıldır sırasıyla çocuklarında kalıyor. Şöyle bir durum var ara ara ama sık bir şekilde pislik diye söyleniyor kısık bir sesle yüzümüze bakmadan tabiki bu durum olmakta ve ayrıca yanında oturuyor olsakta söylüyor. birkaç kere tam söylerken yüzüne baktığımda kafasını çevirip sustu bu bilinçli yaptığının göstergesidir. bu arada bu hareketi dışında yemeklere burun kıvırma durumu da var özellikle siyah renkli tatlılara karşı bir şeyi var sevmiyor hoşlanmıyor. Bir gün kek yapıyorum geliyor yanıma ne koydun içine diyor. Ben açıkçası neye karşı dediğini çoğu zaman hatta her zaman anlamlandıramıyorum. Ben sınava hazırlanıyorum ve ikimiz odada otururken odama geçicam pislik diyor geçen erkek kardeşim bana sinirlendi bir laf söyleyip gitti sebebi anneannemin dediğini anlamayıp tekrar sorunca nasıl duymadın gibisinden şey yaptı gitti odadan ve annaannem yine pislik dedi. Yani neden dediğini neye dediğini neden böyle olduğunu bilmiyorum. Psikolojik olarak mutlaka açıklaması vardır. Benim bakış açım şu şekilde ben anneanneme yaşlı diye ekstra hürmet göstermek zorunda olduğumu düşünmüyorum. Neyse diyip yaşlıdır farkında değildir desekte öyle olmadığı bariz bence bilinçli yapıyor. Bu arada normal insanlarla nasıl tartışıyorsam annaanneme de bir durumda tepki göstermem o kadar doğal diye düşünüyorum. O da bir insan sonuçta. Bu arada ben yks ye hazırlanıyorum stresliyim eğer fazla tepki gösterirsem kusura bakma annaanne diyen biriyim. Bu arada böyle anlamıyorum ama normal sohbet ettiğimizde çoğunlukla yüzümüze karşı gayet tatlı minnoş bir teyze çoğu yabancı da sever çoğunlukla ama mesela az önce de annem yıkamak için kıyafetlerini hazırlicak yıkayayım anne seni diyor pislik köpek diye art arda söyleniyor. bu dediğim gibi sesli yüzümüze karşı normal ses tonunda söylenmiyor biraz kısık ama duyuyoruz yani. Ben annaanneme çoğunlukla sohbet eden biriyim beraber belgesel izleriz sohbet ederiz sarılırız ağladığımda ağlama kızım der yanımda durur ama bunların ardından pislik dediğini duymak can sıkıyor,İkimizde insanız yaşlı diye alttan alan taraf ben olmamalıyım her an şuan odamdayım oda da tek ve yine art arda 10 kere belki daha fazla pislik köpek diyor derdi ne inanın bilmiyorum ama konuşmak çok istiyorum söylediğimde eminim reddetme durumu olucak söylediğine dair ama nasıl bir şekilde konuşmalıyım ve psikolojik olarak değerlendirirseniz çok sevinirim. Bu arada en tuhafı mesela kızı onu yıkıyor ortada hiç kötü bir şey yok bu durumda sinirlenicek ne var mesela?
Gizli KullanıcıKiloma rağmen sevilebilir miyim?
Çocukluğumdan beri fazla kilolarla mücadele eden biriyim. hiç sevgilim olmadı. Zayıfladığım bir dönem oldu süslü şık bulunduğum ortamlarda herzaman birileri tanışmak istedi yada arzulayıcı bakışlarıyla karşılaştım. biriyle flört ettim. Şu an hayatta en büyük derdim kilom-bedenim. Bu yüzden kimseyle birlikte olacağımı düşünmüyorum ve sevileceğimi. Artık ben sevilmek ve sevmek istiyorum. Yalnızlıktan yoruldum ilişkim olsun istiyorum. Vücudum dolayısıyla anksiyetem var.
kullanici26artık kendime iyi gelemiyorum ve hamileyim
Ailem , eşimin ailesi tarafından zorbalanıyorum . Kendime iyi gelemiyorum önem verdiğim değer verdiğim hiç bir şeye önem verilmiyor ailem kendimden statü ve maddi açıdan iyi olmayan biriyle evlendiğim için beni suçluyor laf sokuyor eşimin ailesi eşimin arkasında durmuyor, benim önemsediğim hiçbirşeyi önemsemiyorlar hayatla baş edemiyorum hamileyim ve bebeğimi 3 aylık bırakıp çalışmak zorundayım borçlarımız var ailemin bana sağladığı imkanı ben kızıma verememekten endişe duyuyorum, yorgunum psikolojik olarak sondayım
Gizli KullanıcıAileme kendimi ağlamadan nasıl ifade ederim
Aileme karşı her hangi bir konuda kendimi ağlamadan ifade edemiyorum. Konunun ne zamanla ilgili olduğu farketmiyor ister o anki olayla ilgili olsun ister geçmişle ilgili, önceden kafamda keşke şunları deseydim dediğim bir çok şey var ve bunları bir iki kelimeyle söylediğimde bile gözüm doluyor. Birisinin yanında küçüklüğümden beri ağlamaktan çekiniyorum. İstemediğim halde ağlamak beni çok yoruyor kendimi anlatamadığımı hissediyorum ne yapabilirim
Gizli KullanıcıNeye ihtiyacım olduğunu ne yapmam gerektiğini bilmiyorum mücadele duydum az
Geleceğim ile ilgili ne yapacağımı bilmiyorum bir şeyler yapmam gerekiyor ama benim için hangi seçenek doğru bilmiyorum içsel olarak hiçbir şey yapmak istemiyorum ama bir şey yapmak zorundayim diğer taraftan kendim için iyi olanı bulamıyorum bulsamda hevesim yok surduremiyorum hayalini kurduğum bir hayat var bu bu hayal için hiç bir hevesim yok bu yüzden kendimden de yoruldum böyle olmaktan sıkıldım neden böyle bir insanım diyorum geleceğimi planlamam gerekiyor hayatın gerçekleri var yaşlanınca kendime nasıl bakicam emekli bile olacak durumda değilim ama bu kadar ihtimal şuan yaşadığım kötü hayat olmak istemediğim yer olsada beni harekete geçirmeye yetmiyor
Gizli KullanıcıMerhaba kaygılı insanım tıp kazanmak istiyorum 2.mezuna kalacağım ama hayata geç kaldım galiba yaş 18
Aşırı kaygılıyım yardıma ihtiyacım var sağlıklı düşünemeyecek kadar üzgünüm ne yapacağımı bilemiyorum herkes üniversitede ben kaldım gibi hissediyorum yaşım 18 2. mezuna kalırsam 19 olucam çok mu geç tıp toplam 10 sene desek hayat bitiyor zaten çok kaygılıyım ve öfkeleniyorum aynı zamanda bilmiyorum sinir sistemim çok yoruldu ayrıca paraya ihtiyacım var 3 ay falan işte çalışsam diyorum bilmiyorum teşekkür ederim şimdiden tavsiyeler için
Gizli Kullanıcı
