Psikoloji Kategorisi

Eşimle sürekli tartışıyoruz

4 yaşında bir oğlum var uzun süredir çalışmıyorum Yaklaşık 5 yıldır işim ilgisiz biri değil çocuğuna da bakan bir baba ailesi Özellikle babası arası çok kötü küsler uzun süredir ablasıyla da aynı şekilde zaten ablası kesinlikle beni kabullenemedi hiçbir şekilde beni istemiyor ki küsmelerinin sebebi de bundan kaynaklandığını biliyorum ufak tefek şeyler yüzünden sürekli tartışma çıkıyor küsüp odasına gidiyor ve bu beni çok üzüyor ve evin bütün yükü benim üzerimde Tamam o dışarıda çalışıyor ama bütün gün çocukla uğraşan evin düzenini sağlayan kişi benim bu tarz konulara çok az katkısı var ve çok zor bir gebelik geçirdim yani sosyal hayatım yok artık Hiçbir arkadaşınla görüşmüyorum Şimdi bana böyle davranması yani sanki ailesiyle olan küstü benden kaynaklanıyormuş gibi aksine kendisi küs olduğu zaman bile Ben ailesiyle çocuğu gösterme taraftarıydım ne kadar o istemese de ben ortayı bulmaya çalıştım Her seferinde ama insan belli bir noktadan sonra yani tükenmeye başlıyor yani Kendime bu evlilikte yalnız hissetmeye başladım

Kafaya takmakdan kurtulmak

Selam bir söz kavgalı dialoqda 2 ay önce bana birisi çok kötü hakaret aile hakareti (yani küfür)etdi ( yazdığım için özür dilerim) ve bu hakaret benim kafama takıldı her gün bu senaryo kafamda dönüyo ve mutsuz oluyorum bunu unutmasam kendimi mutlu hiss etmiyicem gibi geliyor bunu nasıl unuta bilirim bu hakaret bana bir şey yaparmı bundan nasıl kurtulurum böyle bir türlü kafamdan çıkmıyor ne yapa bilirim bunun yüzünden kendimi kaygılı hiss ediyorum eskisi gibi olmamakdan korkuyorum sanki unutdukdan sonra mutlu olucam bunu düşünmekden kitab bile okuyamıyorum umarım kurtulurum her şey iyi olucak demi? şimdiden size(lere) teşekkür ederim.

Mutlu olmak için ne yapmam lazım

Aylardır erkek arkadaş ve ailem ile sorunlar yaşıyorum ailem beni istemedigi için 4 ay köyde simdi de 1 aydır amcamda kalıyorum kendi evime gidemiyorum çok garip hissediyorum kendi evime sıgamıyorum erkek arkadaşım için onca şey yapmışken o baska kızlarla görüşüp duruyor ne yapacağımı bilmiyorum işler ciddiye bindi zorla nişan söz isteniyor ama ben istiyor muyum bilmiyorum Her şey nasıl yoluna girecek onuhic bilmiyorum

Nazsmm

Tramvamı nasıl unuturum

kendimle baş başa kaldığında ağlıyorum hıçkıra hıçkıra bazende sessizce gözümden yaş akıyor şuan yazarkende ağlıyorum çaresizmişim gibi hiç bunu yaşamak istemiyodum ama oldu bununla tek başıma çıkamıyorum işin içinden yapamıyorum tahammül seviyem sıfır oldu ne yapacağım hakkında hiç bir fikrim yok tetikleniyorum hep o günden çıkamıyorum beynim izin vermiyor kendim mi zorlaştırıyorum bilmiyorum olmuyo yani ne yapsam yokmuş gibi yapsam olmuyo varmış gibi yapsam olmuyo

Sevilmediğimi hissetmek

Merhaba 26 yıllık evliyim son 1 yıldır eşimin beni sevmediğini hissediyorum sanki beni beğenmiyo artık öyle hissediyorum ne yapmalıyım Bir kaç kez sordum birimi var diye kafanda ne kuruyon diyo cvp alamıyorum acabalar beni yoruyo nasıl davranıcam nasıl çözlecek derdi ne onu bile anlatmıyo İyi oluyom suçlu kötü oluyom suçlu nasıl bir yol izlemeliyim onuda bilmiyorum bildiğim tek şey kafam çok yorgun.

Neden sürekli günün aynı saatlerınde kendımı kötü hissedıyorım

Neden her gün aynı saatlerde kendımı kötü bunalmış hissedıyorum ?bunalıyorum evde durmak istemıyorum ağlamak istıyorum kendımı mutlu hissetmıyorum hayattan bir tat alamıyorum kendımı çok mutsuz ve yalnız hissedıyorum ağlama hissi içimden çikmıyor nefes alamıyorum bunaltıcı bı yalnızlık içinde hissedıyorum kendımı sürekli bi ilgi bekleme içerisinde oluyorum Benımle ilgilenılsın istıyorum sıkılıyorum babam da yenı vefat ettıgı için sürekli onu düşünüyorum özlüyorum Erkek arkadaşım benı anlamıyor çok saçma sapan bir insan çalişmıyor bana değer vermıyor bazende verıyor bir türlü ayrılamıyoruz çok sevıyoruz ama olmuyor bırbırımıze göre degılız

Cigdemcifc

Aklımdaki şüpheleri durdurmak istiyorum

Uzun süreli bir ilişkim var ve ilişkimde çok mutluydum. İlişkide ikimizin de hataları oldu ama kabul edilmeyecek şeyler kesinlikle değildi . Ama ilişkide yaşadığım bazı şeyler beni çok farklı düşüncelere itti, paranoyaklaştırdı. Partnerimle ilgili düşünmemem gereken şeyleri düşünüyorum ve sanki bunlar olmuş gibi onu sorguluyor baskılıyorum. Onun beni sevdiğini biliyorum ve neyi neden yaptığını da. İçten içe ona güveniyorum ama kafam rahat değil. Bu durumdan kurtulmak istiyorum. Onu sıkmak istemiyorum.

Kardeşimi kaybettiğim günden beri kendime gelemiyorum.

8 sene oldu buna rağmen aklımdan bir saniye çıkmıyor, insanlarla diyaloğum bağım her şeyim kesildi. Dünya gözümden düştü böyle bir hale büründüm. Dostlarım çevrem evleniyor aileye karışıyor ben 25 yaşımda olmama rağmen hiçbir düzen kuramadım. Tek düzenim işe gidiyor olmam bir derdim olsun ya da mutlu olayım hemen kardeşime gidiyorum ve bunu henüz atlatabilmiş değilim. Elbette kardeşi ölen tek kişi ben değilim ama bilmiyorum bizim bağımız çok başkaydı belki de tek kardeşim olduğu içindir. Dünyanın en yalnız insanı gibiyim. Herkesin acı eşiği ve yas süreci farklıdır. Ben ne yapsam bu süreçten çıkamadım.

frknnydn0

Hayata nasıl atılır ve tekrardan nasıl düzene sokarım?

Merhaba. Ben şu an 29 yaşındayım üniversiteden mezun oldum. 2 yıldır işsizim. Başvurduğum yerlerden bir dönüş alamıyorum ve artık bu durum öyle bir hale geldi ki ne evden çıkıyorum ne bir şey yapma isteğim var kendimi zorluyorum ama bir noktada yeniden büyük bir çöküntü yaşıyorum ve hiçbir şey yapma isteğim olmuyor. Hiç arkadaşım kalmadı bazıları ile ben iletişimi kestim bazıları benimle iletişimi kesti. Annem ve dedemle yaşıyorum. Annemin ve dedemin verdiği harçlıklarla geçiniyorum. Bana çok baskı da yapmıyor annem arada iş bak diyor ama ben artık ne çalışmak ne de bir şey yapmak isteniyorum. Bir yanım hayata ne şekilde olursa olsun atılmak istiyor herhangi bir iş bile olsa çalışayım harçlığım olur düşüncesi oluyor sonra peki sonra ne olacak ne yapacağım düşünceleri yüzünden ona da cesaret edemiyorum. Tek sorun işsizliğimde değil elimi neye atsam elimde kalıyor. Her şeyim zorlukla oluyor. Okul zamanı staj bulmakta çok zorlandım senelerce staj aradım zar zor buldum. Mezun oldum bu seferde aynı durum iş için oldu bulduklarım olacak gibi olup olmadı. Şimdi ise cesaretimi kaybettim. Yeteneğim var yapabileceğim şeyler var ama ben cesaret edip adım atamıyorum ne yapacağımı bilmiyorum.

Anne babam öldüğünden beri 3 yılgeçti bu duruma sokulduğum için çok öfkeli ve mutsusuzum

Bedenimi beğenmiyorum kilo aldım Hayatımda hiç kimseyi istemiyorum Kim kimseyle görüşmüyorum Evden dışarı çıkmak istemiyorum Spora da gitmiyorum İşe de gitmek istemiyorum İçimde derin bir memnuniyetsizlik var Bir şeylerin böyle olmaması gerektiğine inanıyorum ama o bir şeylerin de ne olduğunu bilmiyorum Yani bu kadar mutsuz ve hissiz olmam bana saçma geliyor Bu ruh halini sevmiyorum Sanki bir zarın içindeyim ve çıkamıyorum