Romantik İlişkiler Kategorisi

Ayrıyız ancak ona yazmadığımda kendimi kötü hissediyorum.

merhaba,çocukluktan bu yana hep sevilme ihtiyacı ve ilgi açlığıyla büyüdüm. her zaman aileme başarılı olduğumu kanıtlamaya çalıştım bir aferin alabilmek için çok uğraştım. başarılı olduğumu kendime kanıtladım ama onlarda sonuç değişmedi. asıl bahsedeceğim şey ilişkim. Onunla aramızda 15 yaş fark olmasına rağmen ben ilk kez aşık oldum. beni çok seviyor değer veriyor koruyup kolluyordu. hayatıma çok müdahale etti (arkadaşlarımı sildim) ama kendince öyle geçerli sebepleri vardı ki kabul ettim. çok sağlıklı bir ilişkimiz vardı diyemem genel olarak kavga gürültü engel ve benim mail atmalarım onunla bu şekilde barışmalarımla dolu. Ancak o büyük hatalar bile yapsa bana hiç mail atmak zorunda kalmadı. yani ben kinci değilim hemen affettim. bunlar dışında iyi anlarımızda çok iyiydik. sorunları çözdükçe ilişki de rayına girdi uyumluydukonunla ayrılalı 1 ay oluyor. Hayatında sorunlar vardı ve benim ona yük olduğumu söyleyip hayatımdan çıktı. Her zamanki gibi engelledi ve ben mail atmayı bırakamadım. Her anımda o aklımdaydı. iyi kötü bir şey olduğunda ona anlatmak istiyordum. Yaptığım hiç bir şeye odaklanamamaya başladım. Maillerimin hiçbirine cevap yazmadı okuduğunu biliyorum (uygulama var) o yazmasa bile okuduğunu görmek beni rahatlatıyor ona yazmadığımda delirecek gibi oluyorum ağlamayı durduramıyorum. bu işin içinden nasıl çıkacağımı bilmiyorum. bunun çocukluğumla da alakası olduğunu düşünüyorum. Arkadaşım yok kimseyle konuşamıyorum. Yardımınıza ve yorumlarınıza açığım.

Şüphelerimden kurtulamıyorum ne yapmalıyım ?

Merhaba benim üç yıla aşkın bir beraberliğim var. Sevgilim beni lise zamanlarından beri seviyor. Fakat o zamanlar ben onu kabul etmediğim için onda karşılıksız bir sevgi olarak kalmıştım. Ve karşılaştığımız vakite kadar yani 3 yıl öncesine beni hiç unutamadığını beni sevdiğini aklından hiç çıkmadığımı söylüyordu. Fakat karşılaştığımız vakitte üniversiten birsevgilisi vardı. Benimle karşılaşınca denemek istedik ve bu kızla zaten ilişki yaşayamadığını engelleyerek hayatından çıkarttığını söyledi. Son zamanlarda bu kız hakkında şüphelerim kabardı. Kızın sürekli göndermeli şeyler paylaşması üniversitenin ve kaldığı yurdun sevgilime çok yakın olması karşılaşma ihtimalleri konuşma ihtimalleri içimi bulandırıyor ve beni çok yoruyor. Sevgilimin her hareketinden her sözünden şüphe ediyorum. Son zamanlarda beni çok eleştirmeye başladı acaba pişman olup onunla konuşmuş mudur benden soğumuş mudur? İçim içimi yiyor ve sağlıklı bir ilişki yürütemsiğim gibi ona da kendime de zarar veriyorum. Sürekli elim telefonda kız ne paylaştı nerede diye içim içimi yiyor. Ne yapmalıyım bu durumdan çıkmak istiyorum. Teşekkürler.

Yıllarca Süren Takıntılı Birinin Psikolojik Etkisini Nasıl Atlatırım?

13 yaşındayken bir Facebook grubuna katıldım. Oradan bir çocuk peşime takıldı ve beni yıllarca bırakmadı. Çok zekiydi, bilgisayar konusunda oldukça bilgiliydi; evimi, konumumu ve okulumu buldu. Okulumun itiraf sayfasına bana âşık olduğunu yazdı. Bir sürü sahte hesaptan yıllarca takıntılı bir şekilde bana istek attı. Engellesem ya da hesaplarımı kapatsam bile bir yerden beni buluyordu. Sürekli kâbus görüyordum. 17 yaşıma geldiğimde psikolojim, başka sebeplerden dolayı da iyice bozulmuştu ve onun benimle buluşma isteğini kabul ettim. İlk buluşma garipti ama kaba davranmasına rağmen hoş ve değişik olduğunu düşündüm. İkinci buluşmada bana çok iyi davrandı. Sonra bana çıkma teklifi etti ve yaklaşık iki yıl birlikte olduk. Bu süreçte bana kötü şeyler yaptı. Defalarca ayrılmama rağmen beni bırakmadı; konumumu ya da çalıştığım yeri buluyordu. O zamanlar kasiyerlik yapıyordum, mahallemdeki bütün marketleri beni bulmak için gezmişti. Kendisi başka şehirde yaşıyordu ama benim için sürekli geliyordu. Babam eski okul müdürü olduğu için onun sorunlu biri olduğunu düşündü ve beni Kanada’ya gönderdi. Kanada’ya geldikten sonra da beni daha çok kısıtlamaya ve kötü davranmaya başladı. Sonra ayrıldık. Şimdi 21 yaşıma yaklaşıyorum ve hâlâ bazen imalarda bulunuyor ya da beni stalkluyor. Istediğim onu unutmak ve hayatımda sağlıklı ilişkilere sahip olmak.

lily2005

Gelecek Kaygısı ve sevgilimin maddiyatı

Ben çok fazla gelecek kaygısı yaşayan biriyim, özelde çalıştım fakat o parayla yaşanmayacağını gördüm kpss için çalışıyorum derece yaptım, atanamadım bunları sırf kendi özgürlüğüm için yaptım. Önceki sevgilimden de ben bu kadar çabalarken o baba parası yiyip oturduğu için ayrıldım. Şimdiki sevgilimle tanıştığımda onun işi iyiydi yeterliydi fakat sonra battı, her şey kötü gitti ben de işten çıkarıldım. İşe girdi fakat o işle hayat sürdürmesi bile zor annem de sürekli kendini düşün sen öyle yaşayamazsın diyor. İyiliğimi düşündüğünü biliyorum gelecek hayali kuramadığım biriyle olmak istemem ama çok seviyorum ve olmak istediğim kişi o. Mantıken bakınca aşk karın doyurmuyor çok örneğini gördüm. Ailem iyi gelirli onun ailesi yok, sevgilim dükkanda yatıyor kötü şartlarda ki ben öyle yaşamak istemiyorum o böyleyken nasıl ilerleyeceğiz bilmiyorum atanırsam bir hayat kurabilirim diye düşünüyorum Kötü olan da o ilkim bütün bunlar şu an sorun değilse bile bir süre sonra olacak. Elinden geleni yapıyor fakat ben de standartlarımla yaşamayı hak ediyorum. Bunları kontrol edememek beni çok yoruyor. Kötü biri gibi görülmek istemiyorum. Aptal aşık olacak yaşı geçtim 25yaşındayım, tüm ilişkilerimin sonu benim beklememe geliyor. Onla olup tüm bunları kabul etmek de zor bu uzun vadede yıpratıcı olur. O da farkında, üzülüyor. kpss'ye kadar bekleyeceğim bunu kaldıramam ve bekaret mevzusu da var. Maddiyatı iyi olan biri olsaydı diyorum keşke.

Kaygı ve bunun ilişkime yansıması

Kafamdaki sesi susturamıyorum sanki bana doğru söylesede yalan söylüyormuş gibi geliyo her an beni üzecek bir şey yapıcakmış gibi her saniye onu kontrol edip aramak istiyorum içimi rahatlatmak için güven sıkıntısı çekiyorum ama ondan kaynaklı değil benim kafamda ki sesleri susturamamamdan kaynaklı ve ilişkimizi gerçekten çok etkiliyor onun beni mutlu etmek için her şeyi yaptığının bana bu kafamdakileri yapmayacağını biliyorum ama olmuyor bi şekilde sanki olucakmış gibi hissediyorum güvenmiyorum o an yalan söylüyor sanıyorum üstüne gidiyorum kavga çıkartıyorum haksız olduğumu biliyorum ama o sinirle fevri haraketle doğru gibi Geliyor karşımda ki kişiyi bunaltıyorum kendimden uzaklaştırıyorum bunun olmasını istemiyorum ama kafamdakileri kontrol edemiyorum

Sevildiğini sanıp hüsrana uğramak

8 aylık süren ilişki mi geçen hafta bitirmek zorunda kaldım ilk 4-5 ay çok iyiydik kız bana deliler gibi aşıktı yada rol yapıyordu bundan tam emin değilim her zaman onu terk edeceğimden endişe ediyor lütfen hiçbir zaman beni bırakma diyen kişiden artık seni sevmiyorum hiçbir şey hissetmiyorum diyen birine döndü başta bende idrak edemedim niye böyle olduğunu defalarca söyledim bana tek dediği şey bilmiyorum ona ne söylesem bilmiyorum diye cevap veriyordu defalarca ayrılmak istediğini dile getirdi ben hep onu tuttum gitmemesi için ikna ettim sevgim ağır basıyordu gurur falan hiçe sayıyordum en son dayanamayıp ayrılmak istediğimi söyledim kabul etti aradan bir saat geçtikten sonra beni arayıp hala sevdiğini ayrılmak istemediğini söyledi böyle 2 ay daha sürdü ilişkimiz ama bu süreçte hala eski umursamaz tavırları beni hiçe sayması sürekli devam etti bende artık çok yorulduğum için geri dönmemek kaydı ile ayrılmak istediğimi söyledim ve oda bunu kabul etti çok sevdiğim halde mecburen ayrılmak zorunda kaldım çünkü bu ilişki beni çok yıpratmıştı sadece merak ettiğim şey bu kadar aşık olduğunu söyleyen sensiz yapamam diyenbir kişi nasıl böyle birine dönüşür aklım almıyor şimdilik azda olsa iyi hissediyorum üstümden bir yük kalkmış gibi hissediyorum ilerleyen süreçlerde nasıl olurum belli değil tek istediğim şey biraz dinlenmek

emrrr

Aşk nasıl bir şey dehbli beynim çok zorlanıyor

Dokuz aylık ilişkim, üç dört sene çok ağır bir depresyonla seyreden karşılıksız aşkımdan sonra çok büyük heyecanlar ve kalp çarpıntılarıyla başlamıştı. Aynı işi yapan iki gazeteciyiz, ama zaman geçtikçe benim işimize olan ilgim azaldı ve bu yüzden ilişkimizin tamamını kaplayan bu konu bende tahammülsüzlük uyandırıyor. Onun birçok davranışı da eskiden hoşuma giden artık gitmiyor ve sürekli sorun yaratıyorum huysuzlanarak. O çok heyecanlı yüksek perdeden duygular da bittiği için dehb tanısı da olan biri olarak ona olan aşkımı sorguluyorum. Cinsel hayatımız da benim isteksizliğim var yüzünden azaldı. Ona bakarken eskisi kadar heyecanlamamak, onsuz yapabileceğimi bilmek aşık değilmişim gibi hissettiriyor. Sanki aşk onsuz hiç olamamak ve sürekli tutkuyla ya da acıyla bir ateşin içinde harlanmakmış gibi geliyor çünkü böyle öğrendim. Beynim kaossuz olmayı kabul edemiyor, huzur ona göre değil. O hayatımda olmasaydı onun gibi birini isterdim (kimseyi ezmeden sahip olsa da bana rahatsız hissettiren egoistliği hariç) , ama hayatımdayken ve biz ilişkideki birçok heyecanı birbirimizi bulmanın sevinciyle kısa sürede tükettiğimizden şimdi çok zorlanıyorum. Hayat partnerim olması gereken birisi olduğunu düşünüyorum ama duyguların eskisi gibi kalamaması ve bir alışkanlık hissettirmesi durumu beni çok rahatsız ediyor. dehb yüzünden çok sorun yaşıyorum ilişkimde de hayatımda da. terapiye ayıracak bütçem de yok. en efektif şekilde yardımcı olursanız çok sevinirim.

Geçmişte yaşadığım olayı nasıl geride bırakabilirim?

bir uzun ilişki bittiğinde karşı taraf hayatına devam edebiliyorken ben neden onda kalıyorum üç yıllık bir ilişkimiz vardı ve o şuan bir başkasıyla ama ben ne bir başkasıyla olabiliyorum ne ondan soğuyabiliyorum ne onu bekleyebiliyorum ve hala bir yerlerde aynı şekilde acı çekiyor gibi hissediyorum ama bu acıyı dışa yansıtamam çünkü insanlar takıntılı olduğumu düşünüyor ama ben takıntılı değilim sadace onu çok seviyorum ve vazgeçmek benim için çok zor bir durum ben nasıl vazgeçicem neden hala bu umut duygusu içimde var

Sadık kalamıyorum..

Merhaba. 6 senelik ilişkim var. Çok iyi anlaşıyoruz birbirimizi seviyoruz, hatta evlilik yolundayız. Ortak hobilerimiz, ten uyumumuz, kafa yapımız hepsi mükemmel ama benimle ilgilenen başka birisine karşı bir şeyler daha hissediyorum, hoşlanıyor muyum anlamıyorum. İçim kıpır kıpır oluyor. Beğenilmek mi beni böyle yapan bu kadar? Onunla konuşmak çok iyi geliyor, konuşmayı bırakmak istemiyorum. Ve bu olay bir seferlik değil. Başkalarına karşı da dönem dönem böyle oldum. Yine de sevgilimden ayrı düşünemiyorum geleceğimi, evlenmeyi istiyorum onunla ama ona sadık kalamıyorum. Her şeyi arkamda bırakmak ve tek onla olmak istiyorum ama yapamıyorum. Onu üzmeyi istemiyorum, benim için çok değerli. Beraber yaşlanacağım kişi olarak görüyorum onu hatta. Ama ben neden böyleyim? Kendime bu yüzden çok kızıyorum. Bunu aşmak istiyorum. Nasıl yapabilirim? Kişilik bozukluğum mu var, travmam mı? Bunun arkasında yatan sebep ne olabilir? Lütfen bana yardım edin. ..

Ailemin "Düşüncelerin Değişir" Baskısı Karşısında Kendi Kararlarıma Nasıl Güvenebilirim?

"Merhaba,"25 yaşında bir sağlık öğrencisiyim. Bir yıldır büyük güven ve fedakarlık üzerine kurulu bir ilişki yaşıyorum. Erkek arkadaşım mühendislik mezunu, daha önce mühendislik de yaptı; ancak şu an geleceğimiz için gururunu bir kenara bırakıp fabrikada işçilik yapıyor ve yüksek lisans tezini yazıyor. Kendisi işini henüz tam oturtamadığı için benden toparlanmak adına 2 yıl süre istedi; 2028’de atanmamla hayatımızı birleştirmeyi hedefliyoruz. Ailem onu hiç tanımıyor; konuyu sadece annemle paylaştım. Ailem, 'O çalışan biri, senin gibi öğrenciyle ne işi olur? İleride fikirlerin değişir, seni bırakmayacağı ne malum? En çok biz seni düşünürüz' diyerek psikolojik baskı yapıyor. Babam uzun sevgililiğe karşı ve 'aklı başında' olmadığımı savunuyor. Evdeki huzuru korumak adına aileme 'ilişkim ciddi değil' diyerek stratejik bir sessizliğe büründüm. Sevgilimin bizim için fabrikada ter dökmesi bana sonsuz güven verse de ailemin sürekli aşıladığı 'Ya haklı çıkarlarsa, ya kandırılıyorsan?' söylemleri zihnimi bulandırıyor. Yoğun bir vicdan azabı ve gelecek kaygısı içindeyim. Sorum şu: Kendi hayat yolumu çizerken aileme karşı hissettiğim bu suçluluk duygusuyla nasıl başa çıkarım? Ailemin güvensizlik tohumlarının kararlarımı zehirlemesini nasıl engellerim? 2028'e kadar bu gizlilik altında iç huzurumu nasıl koruyabilirim?"