Romantik İlişkilerKategorisi
Aşkı yaşamak bazen harika, bazen zorlayıcı olabilir. İlişkilerde dengeyi kurmak, kırılmadan konuşmak ve karşılıklı anlayışı sürdürmek için ufak farkındalıklar büyük etkiler yaratabilir.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Defalarca aldatmak affedilir mi?
Defalarca aldatmak affedilir mi? 7 yıldır birlikteyiz 1 senedir nişanlıyız 1 senedir beklemediğim herşeyi gördüm defalarca söz verip yine aynı şeyleri yaşıyorum aylardır bir sorun yoktu fake hesap açıp başka insanların profillerine bakmış bugün gördüm daha hiç bildiğimi söylemedim ne yapmalıyım bilmiyorum hem cinsel videolara hem şehrimizdeki tüm kızlara bakmış defalarca gördüm uzun süredir birşey görmemiştim bugün telefonunda gördüm başka bir hesap açmıştı ne yapmalıyım
Geçmeyen ayrılık acısıyla baş etmek?
Bir dönem birbirimizi çok sevdiğimiz bir kız arkadaşım vardı. Onun bana ilgisiyle romantik ilişkiye başlamıştık. Benimle evlenmek bile istiyordu. Sonra bir gün hiçbir açıklama yapmadan beni terk etti. Birkaç gün öncesinde ben ilişki insanı değilim diye bu sinyali vermişti ama yine de nedenini anlayamadım. Bir de ailesinde ciddi sağlık sorunları olduğunu şuan ilişkiye odaklanamadigini söyledi. Ben ona hep destek olacağımı kötü gününde de onunla olmak istediğimi söyledim ama nafile. Artık iltifatlarimi bile sevmiyordu sevgi sözcüklerini çok kullaniyosun ben istemiyorum arıyorsun bunalıyorum dedi. Aylar sonra öğrendim ki bir sebep daha varmış. Ben üniversiteyi ilk kazandığımda Instagramdan takipci kasıyordum ama sonra Instagram hesabıma girmeyi bıraktım ara verdim. Kız bana Instagramimi sormuştu kullanmıyorum demiştim gerçekten de hesaba girmiyordum. Meğerse ben onunla tanışmadan önce bilmeden onun oda arkadaşına istek atmışım hesap açık olunca istek görünmüş. Soğuma sebeplerinden biri buymuş baştan beri biliyormuş. Sonrasında çok dil döktüm yalvardım geçenlerde özür dilerim ama ben aşk insanı değilim kısa sürede aşık olacağını da düşünmemiştim dedi. Arkasından ağladığıma inanamadı niye ağlıyorsun dedi ona yazdığım bir şiiri attım beğendi ama geri dönmedi. Doğum gününde hediye yolladım geri çevirdi. Şimdi halen fakültede görüyorum yüreğim burkuluyor. Napıyosun derslerin nasıl diyorum hiç yüzüme bakmadan tek kelimeyle gecistiriyor. Bense çöktüm bir yıl oldu unutamadım halen ağlıyorum geceleri duvarlar üstüme geliyor. Onunla kurduğumuz hayaller aklımdan çıkmıyor. Bazen 24 saat boyunca yemek yiyemiyorum haftalarca tırnaklarımı kesmeye bile üşeniyorum. Yürüyen ruh gibiyim. Kalbim paramparça. Alexander Graham Bell'in Alo dediği sevgilisinin ömür boyu geri dönmesini beklediği gibi hüzünlü bir ümit taşıyorum. Okul bittikten sonra farklı şehirlere gittiğimizde nasıl bir acı çekeceğimi hayal bile edemiyorum. Yaşlıyken bile olsa bir gün çıkıp gelmesini geri dönmesini temenni ediyorum. Sizce ayrılıkta kim hangi yönlerden kusurlu ve ben bu acıyla nasıl baş ederim?
Yeni başlamak üzere olan ilişkimde kaygılı hissediyorum
Birisiyle tanıştım. Flört aşamasındayız ama kendimi kaygılı hissediyorum . Ya benimle sevgili olmaz istemezse. Beni gerçekten sevecek mi acaba diye endişelerim var. Şu an her gün yazışıyoruz. Bir hafta sonra buluşacağız. Benimle gerçek bir ilişki kurmak istiyor mu yoksa sadece cinsellik olarak mı benle olmak istiyor, bunları kestiremiyorum. Ben de kendimi bazen geri çekmek istiyorum. Telaş yapıyorum. Ondan oldukça hoşlanıyorum ama o bana tam olarak ne hissediyor hiç bilmiyorum.
Anlaşılmadan yaşayıp gitme korkusu
Merhaba betül hocam. .. .. .. Son zamanlarda beni zorlayan bir durum var ve bunu daha iyi anlamak istiyorum. Çevremdeki insanlar – özellikle iş ortamında – bana sık sık “çok çalışkansın, çok iyi niyetlisin, melek gibi bir kızsın, iyi huylusun” gibi şeyler söylüyor. Dışarıdan bakıldığında bunlar olumlu ve sevinmem gereken yorumlar gibi görünüyor. Ama ben bu sözleri duyduğumda beklediğim mutluluğu hissetmiyorum; aksine içimde bir hüzün ve eksiklik hissi oluşuyor. Aslında sorun insanların beni takdir etmesi değil. Sorun şu ki, romantik anlamda bir erkek tarafından fark edilmediğimi, seçilmediğimi ve istenmediğimi hissediyorum. Yani insanlar beni “iyi bir insan” olarak görüyor ama “hayatında olmak isteyeceğim bir kadın” olarak görmüyor gibi geliyor. Bu da bende “görülmeden yaşayıp gitme” korkusu yaratıyor. Ben herkes tarafından fark edilmek istemiyorum. Özellikle şunu vurgulamak isterim:Tek bir erkeğin, romantik anlamda beni fark etmesini, seçmesini ve sevmesini istiyorum. Sadece iyi, düzgün, güvenilir tarafımı değil; aynı zamanda içimdeki hassasiyeti, bağlanma isteğini, sevme biçimimi, kırılgan yanlarımı da görsün istiyorum. Ama şu an sanki bu yönlerim kimseye değmeden, kimse tarafından fark edilmeden kalacakmış gibi hissediyorum ve sanki hayatım boyunca tüm bu özellikleri barındırıp biri tarafından sevilmeme korkusu yalnız kalma korkusu yaşıyorum madem ben böyle biriyim ozmn haaytımdada değerimi bilecek biri olmalı diyorumm:/
Küçümsenmekten nasıl kurtulurum?
25 yaşındayım. Bugüne kadar kız arkadaş edinemedim. Hem utangaçim taktik vs bilmiyorum hem görüntüm dezavantajlı çünkü çok çirkinim ve boyum 165. Bir kız beni görünce ıyy diyip tiksinir gibi olmuştu. Aslında boşvermek istiyorum bütün bunları ama bazen aklıma takılıyor. Üniversite okumama rağmen böyle olması üzücü ve küçümseniyorum. Deneyimsizim. Bütün bunlarla nasıl baş ederim. Dezavantajlı görünüyorum ve bunu telafi edecek iyi özelliğim de yok. Çıkmazda hissediyorum.
Ayrılık acısını atlatıp hayattan tekrar zevk almam için ne gerekir
3 yıllık bir ilişkim vardı nişanlanmıştık onunla evlenmek için şehir değiştirdim bunu yapmak için bir sınava canla başla saatlerce emek vermem gerekti nişanı attık bir yıl ara ara görüşerek ayrıl barış tekrar devam ettik ama o belirsiz davrandığı ve ilgisiz olduğu için ondan ayrıldım, beni çok seviyor sanıyordum ama sonrasında benimle barışmak için hiç bir şey yapmadı hayatımdan çıkalı 3 ay oldu hiçbir şeyden zevk almıyorum hayatıma devam edemiyorum artık yaşımın geçtiğini bir daha asla mutlu olamayacağımı 26 yaşına terk edilmiş ve bir daha hiç sevilmeyecek biri olduğumu düşünerek giriyorum ne yapmalıyım
Nasıl olgun olmalıyım?
Kendimi nasıl olgun hissettirebilirim ? Başkalarını hayal kırıklığına uğratırken kendimi olgun sanıyordum oysaki olgun insan değilmişim bana bu konuda yardımcı olur musun ? İlişki duranların pek de iyiye gitmiyor gibi hissediyorum her gün kafamda soru işaretlerin çözülmeyen yerine oturmayan sorunlar var ve daha çok bu beni canımı sıkıyorum onu düşünmeyen başka bir şey gelmiyor elimden yanımda var gibi hissettiriyor bana. Bilmiyorum ama çok yalnızım sanki
Sürekli aldatan sevgilim artık düzeleceğini benle evlenmek istediğini söylüyor ne yapmalıyım?
3 senelik bir ilişkim var . Ben 26 ,o 31 yaşında . Başından beri sürekli kız eklemeler vardi. Bir kızla kafede buluşarak sohbet ettiğini , farklı kızlarla sosyal medyada yazışmalar yakaladım. 3-4 ay öncesi benle ayrıyken bir kızla flört etmiş benle barşınca arkadaş olarak görüşmeye devam etmiş bana arkadaşım dedi altından farklı şeyler çıktı. kız sevgilin flört olmak istedi benle diye anlatti herşeyi bana . Hepsinde de öğrendiğim zaman ayrıldım engelliyorum arkadaşlarına kadar ulaştım şikayet ettim benden uzak tutun diye fakat bir şekilde ulaşıyor özür diliyor acindiriyo kendini ben de affediyorum acaba bu sefer düzelir mi diye ve bir de sevdiğim için . Son olarak 2 hafta önce barıştığımda benle ayrıyken sosyal medyada konuştuğu kızı kendine ait olan başka bir hesaptan eklemiş bunu gördüm ve yine ayrıldım benimle oyun mu oynuyorsun dedim. Şimdi diyor ki bidaha hata olmayacak senle evlenelim annemi babamı getireyim. Ben nasıl güvenebilirim bu insanla nasil yola çıkabilirim düzeleceğini sanmıyorum çünkü bir olayı hazmedemezken yeni olaylar çıkıyor karşıma. Ne yapmalıyım sıkışıp kaldım duygularim ve mantığım arasında?
Eski sevgilime olan takıntımdan ve evlilik düşüncelerine olan takıntımdan nasıl kurtulurum?
Ben hayatımda 21 yaşına kadar kimseden hoşlanmadım ya da flört etmedim. Kimse de benden hoşlanmadı. O yüzden çok üzülüyordum kimseyi sevemeyeceğim, zaten çirkin ve kiloluyum, çok soğuğum diye hep kafamın içinde dönen bir şeydi bu. Kimsenin beni çekici bulabileceğini düşünmezdim. Artık öyle düşünmüyorum çünkü çok değiştim, ama takıntılı düşünceler de şekil değiştirdi. Sonra ilk sevgilimle tanıştım,3 aylık bir ilişkimiz oldu ve onu çok sevdim ama benim ilişkilerdeki acemiliğim yüzünden sevgimi yeterince gösteremedim, ondan sevgi laflarını duydum ama içime sinmedi, birlikte bazen sıkılıyorduk da. Sonra benden ayrıldı. Kısa bir süre sonra yeni sevgili yaptı. İnanılmaz üzüldüm, bir daha kimseyle sevgili olamayacağımı düşündüm ve ilk 2 ay üzüntü ile geçti. Yeniden sevmek ve sevilmek için 4 ayda bilmem kaç kişiyle tanışmışımdır ve kendimi bir sevgili bulmaya çok zorladım, kalp kırdım olmayacak kişileri kendime zorladım. Şimdiyse tükenmiş hissediyorum, arkadaşımın bana ayarladığı arkadaşıyla görüştüm ama pek ilgimi çekmedi ve asla ilk sevgilim kadar sevemeyeceğimi hissetmeye başladım. Ya da sevsem bile o gençlik yaşımın geçecek olduğunu düşünmek beni 7/24 geren bir düşünce. Herkesten geri kalmış hissediyorum. Kendimi zorlamayı bırakıp akışa bırakmak istiyorum, ama her biriyle flörtleşmediğim ya da bu yaşlarımda hiç ciddi ilişkim olmadığını düşündüğüm zaman asla evlenemeyecekmiş gibi hissediyorum. Bu düşünceler beni öyle boğuyor ki hayat kalitemi düşürdü.
Bana değer vermiyor hissi oluşuyor bu konu hakkında ne yapmalıyım
Nişanlım ile mesajlaşırken benim sorduğum soruları unutuyor onun yanlışları oluyor ona söylüyorum tamam deyip yine aynı şekil davranıyor. Konuşma sırasında attığım mesajları cevaplamıyor hatalarını kabul ediyor ama aynısını yine yapıyor telefon ile konuşalım diyorum tamam diyor ama hiç aramıyorÇok yoğunum diyor o akşamları çok kısa mesaj atıyor hemen uyuyacan deyip uyuyor gündüzleri mesaj yazmıyor mesajlara 3 saat sonra cevap yazıyorteşekkürler.