Romantik İlişkilerKategorisi
Aşkı yaşamak bazen harika, bazen zorlayıcı olabilir. İlişkilerde dengeyi kurmak, kırılmadan konuşmak ve karşılıklı anlayışı sürdürmek için ufak farkındalıklar büyük etkiler yaratabilir.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Sevgi açlığı ve tercih edilememek nasıl geçer?
Neden böyle hissediyorum? Sebebini kısmen biliyorum. 20 yaşıma kadar sevgilim olsun gibi bir isteğim hiç yoktu. Hayat planlarımda da yer almıyordu. Yaşadığım darp travmasından sonra bu konu hayatımda çok önemli hale geldi diye düşünüyorum. Daha sonra bir psikiyatriste gittim ve ilk günden ona karşı yoğun duygular geliştirdim. Yaklaşık 1 yıl danışanı oldum, sonra etik nedenlerle terapiyi sonlandırdı. Sonrasında yaklaşık 2 yıl boyunca ona karşı takıntılı denebilecek düzeyde yoğun duygular yaşadım. Zamanla başka terapi desteği alınca bu duyguları daha iyi yönetebilmeye başladım. Şu an kendimde belirgin bir sevgi ve yakınlık ihtiyacı hissediyorum. Bazen biri bana biraz ilgi gösterdiğinde veya flörtöz davrandığında çok hızlı bağlanabiliyorum. Kısa sürede o kişiyi çok seviyor ve zihnimde önemli bir yere koyuyorum. Ancak bunu karşı tarafa aşırı şekilde yansıtmamaya, onun alanına saygı göstermeye çalışıyorum. Buna rağmen ilişkiler veya flörtler genellikle çok kısa sürüyor. Çoğu zaman 1-2 hafta içinde karşı taraf uzaklaşıyor veya iletişimi bitiriyor. Bu durum bende reddedilme, yalnızlık ve aşiri değersizlik hislerini tetikliyor. Çok harap oluyorum. sanki Felaketler olmuş gibi oluyor. Sanki sürekli sevgiye, yakınlığa ve bir ilişkiye çok ihtiyaç duyuyorum ama bunu sürdüremiyorum. Bunun neden olduğunu ve bu yoğun bağlanma ihtiyacının altında ne olduğunu anlamak istiyorum. butun çiftleri kıskanıyorum. kufur ediyorum. sevgilisiyle aynı masada oturan çiftler görünce sinirim bozuluyor.
Gizli Kullanıcı
İlişkiler
23 yaşındayım 6 ay önce biten bir ilişkim vardı yaklaşık 10 ay sürdü çoğunda kendimi orda kalmak için zorlamışım hatta size yazmışım okb geçmişi takıntıları olumsuz düşünmeye meyelliyim o doğru düzgün biri diye kendimi orda tuttum bakımsızlığı bana uymayan yaşam tarzını hep sineye çekip kendimi manipüle etmişim belki şuan nişanlıydım ama mutlu olamazdım bunu anladım ama şuan beni şöyle bir korku sarıyorki ait olamıyorum birini sevemiyorum bana ciddi yaklaşıldığında hemen belki o bakımsız olan ilişkimden kalan sürekli çabalardım onu düzeltmeye şöyle giy dişini fırçala yok sakalını saçını şuan biri bana ciddi ve emin adımlarla geldiğinde hemen bahane arıyorum şu hareketini şu detayını yok yüzünü beğenmedim güzel giden bir flörtüm vardı bambaşka bir nedenden bitti ve ben gerçekten üzüldüğümü hissettim ağladım sonra dedim ki ağlıyorsun galiba hoşlandın o kadar çok duygularımı kontrol etmeye çalışıyorum sürekli şuan hoşlandınmı sevdin mi diyorum ki duvar örüyorum ve hislerim gidiyor ben galiba sevmeyi bilmiyorum yada doğru insanı bulamadım bilmiyorum gerçekten ama bende birine karşı saf düşünmeden özgürce birşeyler hissetmek ve bunun arkasında olmak istiyorum dün o çocuk için okadsr ağlarken birden farkedince duygularımı istemsiz sprgulama yaptım ve hiçbir his kalmadı yine ben belkide sevmeyi bilmiyorum kendimide başkalarını da ben ne yapıcam
Gizli Kullanıcısevgilimle nasıl geri barışırım
ayrıldık ve ayrılmadan önce benleyken telefonunu kurcaladığım zaman yazışmalarını sildiği kızla sevgili oldu aldatılmış olmaktan şüpheleniyorum aldatsa bile onu çok seviyorum barışmak istiyorum ama onun şuan ki haliyle değil eski halini istiyorum bu kadar zorda kalmamın sebebi onu sevmem değil eskiyi özlemem onunla beraber eskisi gibi olmak için her şeyimi veririm eski halimizi çok özlüyorum ve bundan dolayıda ağlamayı durduramıyorum
Gizli Kullanıcıask hayatı hakkında kafam cok karısık
kafam karmakarışık beynim ve kalbim sürekli tartışıyo sinir krizleri geciriyorum önümdeki yoldan nasıl ilerleyecegimi bilmiyorum neyi yanlıs yapıp neyi doğru yaptıgımı da bilmiyorum sürekli anlık krizlerim var bu yüzden bi uzmanla konusup hangi yoldan ilerlemem gerektiginin daha doğru olduğunu söylemesi gerek sürekli aglayasım geliyo ama aglayamıyorum artık caresiz hissediyorum ve baska biseye odaklanamıyorum sürekli o artık her gün basım agrıyo cünkü baska bisey düsünemiyorum
Gizli KullanıcıBir erkeği kaybetme korkusu nasıl verilir?
Benim yaklaşık bir yıldır bir ilişkim var ve bu ilişkimde geçmişten kalan travmalarından dolayı hem aldatılma korkusu yaşıyorum hem aşırı olayları uzatıyorum ve erkek arkadaşım artık bana tepki veriyor ciddi anlamda bunaldı. Her şey benim suçum olduğunu düşünmüyorum o da çok ince davranmıyor her zaman ve artık kaybetme korkusu vermem gerektiğini düşünüyorum yoksa ilişkimiz gerçekten bitecek ve hiç iyi değilim. Ben de kaygılı bağlanma diyebiliriz her şey var yani resmen korkuyorum kaybetmekten artık kendi öz saygım bile kalmadı bana bağırdığında ettiğinde artık her şeyi kabulleniyorum yeter ki gitmesin aldatılma korkusu yaşıyorum sürekli bunu es geçmeye çalışıyorum yaşadığımız en ufak bir olayı ya da en büyük bu olayı haftalarca aylarca uzatıyorum aklından çıkmıyor bir anda gece yatagimda ağlayarak uyanıyorum bunu onunla artık konuşamıyorum çünkü bıktı ne yapacağımı bilmiyorum gerçekten psikoloğa da gittim zamanında faydası yok şu an iyice işler kötüye gitti benim şu anda gerçekten ilişkim de onun bana bağlanmasını sağlayacak ve benden korkacak kaybetmekten korkacak bir şeylere ihtiyacım var doğru veya yanlış umrumda değil açıkçası başka bir çarem kalmadı .
Gizli KullanıcıÇok düşünüyorum ve yetersiz hissediyorum herşeyde
Çok düşünüyorum olmayan şeye bile çok üzülüyorum çok umursuyorum özgüvenim de yok bitik haldeyım sürekli Napıcamı bilmiyorum İlişkimde en ufak kötü bişey olduğunda haftalarca düşünüyorum neden diye arkadaşa ilişkilerimde hep hainlik gördüm canım çok yandı sevgilim önceden aldattığı için güven problemim var ailevi problemlerim var yorgun hissediyorum mutlu değilim Napıcamı bilmiyorum kendımı haklı olsam dahi haklı çıkaramıyorum kendimi beğenmiyorum hiç
Gizli KullanıcıVazgecme veya takintimi
Oncelikle merhaba Karsi cins ile ufak bir flortlesme oldu yarim kaldı gibi birsey oldu . İmkansizda aslinda biliyorum ama onun dostluguda cok hosuma gitti ama yarim kaldigi icin ben be oldugunu anlayamiyorum . Bana ne yaptigini anlayamiyorum. Aklimdan bir saniye cikmiyor surekli bakasim geliyor sosyal medyadan. Ruyalarima girip duruyor. Ne yapacagimi bilmiyorum. Asla yazmak istemiyorum . Kendimi tutuyorum bakmamaya soz verdim ama aklima mani olamiyorum. Acaba oda beni dusundugu icin enerji aktarimi mi diye de dusunuyorum belki kendimi kandiriyorum bilmiyorum . Kendimi baska seyelre veriyorum ama yok veremiyroum. Ne yapmaliyim unutmak icin ?
Gizli KullanıcıKafamda sürekli geçmişi düşünüp senaryolar üretmeyi nasıl durdurabilirim ?
Geçmişte yaşadığım olumsuz şeyleri iyi şeylere tutunarak hayatımda tutmaya çalışıyorum onlar yanımda olmasalar bile zihnimde onlarla yaşıyorum ve bunu susturamıyorum. Sürekli kötü olayları kafamda senaryo şeklinde düşünüp kendi kendimi bitiriyorum. Onlar yeni hayatlarına devam ederken ben sanki olduğum yerde sayıklıyorum ve çok acı çekiyorum. Üstünden aylar geçmesine rağmen sanki hiç atlatamıyacakmışım gibi geliyor kime anlatsam ya anlamıyor yada geçiştiriyor Bende artık anlatmayı bıraktım.
Gizli KullanıcıOnu unutamıyorum ne yapabilirim?
Aramızda hiç birşey olmadı. . Bir ilişki bile. Lise aşkımdı, benden 3 yaş büyük daha arkadaşları ile benle dalga geçiyordu. Kaç yıldır yüzünü bile görmüyorum ben. Ama ne onu, ne bana yasattıklarını unutamıyorum. Asla aklımdan çıkmıyor. Sevgi de hissetmiyorum ama olmak için canımı bile verebilirdim. . Sürekli o olanlarla aşık olduğum kişi aklımdan çıkmıyor. Aynı anda hep sevip hemde nefret ediyorum. Nasıl unutabilirim bilmiyorum sürekli elim hesaplarına bakmaya gidiyor. Ve lisedeki olaylarıda unutmak istiyorum
Gizli KullanıcıNasıl ilişki kurarım
Hiç sevgilim olmadı. Hep ilişkilere dışarıdan baktım. Başkalarının ilişkilerini ve geçmişteki ilişkilerini kıskandım. Platonik aşık oldum açılamadım. Asla kendisine ulaşamayacağım bir bayana aşık oldum. Onun başkasıyla ilişkisi olması çok canımı yaktı. Şimdi her şeye geç kalmış gibi hissediyorum. Hayatı çok anlamsız yaşadığımı düşünüyorum. Hiç bir şeye cesaretim yok. İyi bir işim yeterli düzeyde maaşım var. Ama hayatı anlamsız yaşadığımı ve her şey için çok geç kaldığımı düşünüyorum
Gizli Kullanıcı
