Romantik İlişkilerKategorisi
Aşkı yaşamak bazen harika, bazen zorlayıcı olabilir. İlişkilerde dengeyi kurmak, kırılmadan konuşmak ve karşılıklı anlayışı sürdürmek için ufak farkındalıklar büyük etkiler yaratabilir.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Retroaktif kıskançlık ve güven sorunu
Sevgilimin retroaktif kıskançlığı var ilişkinin başında beni uyardı eskiye dair görüp görebileceği her şeyi sildim ama bilgim dahilinde olmayan yerlerden eski mesajlar fotoğraflar karşısına çıktı sonra eski sevgilimi biriyle aldattığımı öğrendi aynı zaman aralıklarında konuştuğumu görüp şimdi hem geçmişe dönük kıskançlıkla hem de aldatabileceğim düşüncesiyle ilişkiyi bitirmek istiyor ama birbirimizi çok seviyoruz bende yaşananların geçeceğini aldatmayacağımı dersimi aldığımı pişman olduğumu ona karşı çok güçlü duygularım olduğunu ona karşı yaşanmayacak bir olay için ilişkimizi bitirmemesi gerektiğini söylüyor yalvarıyor içine şüphe düşürecek hiçbir durumun yaşanmasına dahi izin vermeyeceğimi tamamıyla şeffaf olacağımı söylüyorum ilişkimizin bitmesini istemiyorum hem sevgilimin ne yapabileceği konusunda hem de benim neler yapmam gerektiği konusunda yardımcı olur musunuz lütfen
Neden bu şekilde düşünüyorum?
3 buçuk yıldır süren bir ilişkim var. 11. Sınıfta sevgili olduk şimdi 20 yaşındayım üniversite mezunu oldum. Ona lisede platoniktim ve sevgili olduğumuzda da ilk yıl körkütük aşıktım. Ama ikinci senenin sonunda bu aşk daha çok sakinliğe sevgiye döndü bence öyle büyük çılgın heyecanlar yok. Aramız iyi bir sorun yok şu an. Ancak gün içinde kısa bir süreliğine bazen acaba şununla veya bununla olsaydım nasıl bir hayatım olurdu? Geleceğim nasıl olurdu tarzında şeyler düşünüyorum. Ama bu düşündüğüm kişilerle aramda hiçbir şey yok tabi ki. Bu şekilde düşünmek aldatmaya girer mi? Neden bu şekilde düşünüyorum? Bu kötü bir şey mi? Kendimi kötü hissettim. Bu bende uzun zamandır var. Yardımcı olabilir misiniz? İyi günler
Yalnızlıktan kırılıyorum ?
26 yaşında erkeğim bugüne kadar romantik ilişkilerde dikiş tutturamadım. Uzun ilişkim olmadı. Evlilik düşündüğümüz bir ilişkim çok kısa sürede bitti. Kimle tanisaam spesifik vakalara denk geliyorum iki ay sonra yurtdışına taşınan, yakın zamanda ailesinden birini kaybedip ilişkiye hazır olmayan vesaire. Artık kendimde kusur arıyorum yaşıtlarıma bakıyorum benim neyim eksik acaba çirkinim veya boyum kısa diye mi olmuyor diyorum hep böyle mi devam edecek ilerde biri çıksa bile tecrübeli olacak ve ben afallayacagim veya durumumu öğrenen biri beni küçümseyecek diye düşünüyorum ve neden sevilmiyorum diyorum.
Ayrılığın ardından nasıl kendimi toparlayabilirim?
Merhaba,1. 5 yıllık bir ilişkim vardı kendisi benim için çok özel yere sahipti 3 kez ayrılıktan sonra yaklaşık 4 ay önce haksız yere yeniden beni terk etti şuan da sanal ilişkisi olduğunu öğrendim. Onunla denk gelemiyorum yüzünü göremiyorum ama çevremde sürekli onun anıları var o canlamıyor gözümde 4 ay boyunca sürekli benim kafamdaydı kötü hissediyorum ne yaparsam yapayım atlatamadım unutamıyorum ;gün içinde iyiyim ama gece olunca sürekli ağlıyorum hayatıma odaklanamıyorum ne yapmam gerektiğini bilmiyorum zihnim sürekli çalışıyor ve aklımdan çıkmıyor. arkadaşlarımlayken iyiyim ama dediğim gibi yalnız kaldığım anda çöküyorum. Hala yarım kalan birşeyler var içimde. Ayrıldıktan sonra o bir kavgaya karıştı; küçümsendi,arkadaşları ona ihanet etti,ayrılma nedenimiz olan kişilerde onla arkadaşlığını sonlandırdı ama o buna rağmen dönmedi bana. Ben yine bekledim döner diye ama dönmedi. Onun yanındaki mutlu halimi özledim. Önceden mutluydum rahattım asla içimde birşeyleri tutmaz konuşur dururdum. Şimdi yapay zekayla konuşuyorum. ..
Ne yapmalıyım gerçekten bilemez haldeyim
Hiç aklımda yokken evlilik niyeti ile biriyle tanıştım çok güzel başlayan ilişki ikimizin de istedi ile güzelken aramıza saçma sebeplerle sürekli mesafe giriyor biz ilişkinizi ilerletemeden aramız bozuluyor sevgisizlik yok aramızda bu net ama bana çeşitli bahaneler öne sürerek arkasını dönmeyi seçiyor ben çok yara almış hissediyorum ne yapmalıyım bilemiyorum bişey söylemek istemiyorum ben mutlu olacağımıza inanıyodum çarçabuk benden uzaklaşması çok kırdı beni ama seviyorum onu kızamıyorum elimde değil özlüyorum ağlıyorum dua ediyorum
Çok sevdiğimi hissettiğim halde aldattım
Merhaba benim yaklaşık bir yıldır süren uzak mesafe ilişkim var kişi kumar alkol bağımlısı ve sabıkalı , bunlara rağmen konuşmayı kabul ettim ve bir yıldır aralıksız konuşuyoruz . Yüz yüze görüşmeden önce 2 kez ondan uzun soluklu ayrıldım ve bu sürede başkalarıyla yattım , fakat başkalarıyla ilişkimi karşı taraf tamamen iyi olduğu halde bitirdim ona tekrar döndüm . En son dayanamadım onun yanına gittim onunla da bir şeyler yaşadık o kadar mutluydum ki çok sevdiğimi hissediyordum ve çok huzurluydum daha sonra döndüm iki gün kaldıktan sonra, aramızda ciddi bir kavga oldu benim onu sevdiğimi hissetmediğini söyledi ve bana eskisi kadar değer vermediğini, söz verdiği psikiyatri randevusuna gitmediğini ve ayın sonunda yine söz verdiği geleceği İstanbul planını iptal ettiğini söyledi bunlar bir hafta böyle oldu bir hafta içerisinde düzelmedi aramız çok kızgın çok kırgındı bana ben de kendime göre hakliydim fakat genel olarak haksızım, dün gece eski bir arkadaşımla görüşüp bir anda bir şeyler yaşadım. Şu an o günün gecesindeyim ve çok pişmanlık hissediyorum daha önce ayrıldığım zaman bunu yaptım ve o içeri girdiği ilk gün içip biriyle görüştüm iki ay içeri girmişti ve biz iki ay görüşmemiştik. Kısacası çok pişman oluyorum fakat böyle hatalar yapıyorum neden çok sevdiğim halde böyle yapıyorum.
Nasıl hissetmem gerektiğini bilmiyorum. Kendimi mi kandırıyorum yoksa gerçekten seviyor muyum?
Merhaba. 5 yıllık bir ilişkim var aynı üniversitedeydik, Bir erkeğin kadına yaptığı minik süprizleri ben ona yapardım. Sürpriz yumurtasından işte ona pasta yapmalara onun için anneme yalan söylemelere kadar. Sırf onunla daha çok vakit geçirebilmek için… Okul bitince de haliyle yaklaşık 3 senedir uzak mesafe ilişkisi içerisindeyiz. Yılda bir anca buluşuyoruz. Bu süreçte askerliğe gitti ben o zaman da yanına gittim asla yanlız bırakmadım. Hatta bu yaz belki de bana evlenme teklifi edecek diye o kadar ümit doluydum ki. Onun yaşadığı şehre gidecektim , yanına gideceğim diye heveslendiğim günlerde bir gün bir sosyal medya hesabını kurcalarken yeni bir eklenti gördüm. Baktığımda onun bir başka platformda cinsel içerikli resimleri bulunan bir kadının hesabına bir aylık süreçte yaklaşık 12 defa girdiğini gördüm. Doğum günümde bana çiçek gönderdiği gün bile girmişti. Altüst oldum. Ona bunları söylediğimde ilk önce itiraz etti sonra kabul etti. Cinsel anlamda konuşmadığım için o sıra ondan bakmış. Ağzıma geleni saydım ve ondan ayrıldım. Olayın şokuyla kriz geçirdim. Kardeşim konuşunca diğer gün yanıma geldi ama ben bir şans verdim ama hiç affedemedim. Cinsellik konuşmaya geldiğinde yapamıyorum iğreniyorum, güzelce konuşurken bir anda aklıma geliyor ondan nefret ediyorum. Ne hissediyorum bilmiyorum… ayrılsam, pişman olurum o gidip başkasıyla mutlu olursa bense böyle kalakalırsam diye düşünüyorum. Her şeyimdi, artık neyim bilmiyorum.
Evlenme isteğimi aileme nasıl kabul ettiririm?
Birileriyle görüşmenin çok kötü karşılandığı, birini sevmenin neredeyse günah sayıldığı bir ailedeyim. Çocukluğumdan beri bu konuda hep korkarak büyüdüm ama birileriyle görüşmekten geri durmadım. Şuanda 2 yıllık bir ilişkim var ve en başından beri ciddi düşünüyoruz. Erkek arkadaşım evlenmek için bekliyor ama sürekli aileme söylemem gerektiğini hatırlatıyor. Ben de sürekli gizli görüşmekten yoruldum ama aileme söylemeye cesaretim yok. Daha doğrusu ben annem ve kardeşlerim biliyor ama babama söylemek konusunda çok büyük endişelerimiz var. Normalde annenin babaya söylemesi normaldir bizim aileye göre ama annem de söylemeye korkuyor. Çünkü ailede annemin yeri çok da baskın değildir ve babam onu dinlemez. Daha önce babam benim için anneme şöyle bir şey söylemiş: " Kızımız biriyle görüşürse sana söylesin sen de bana söyle. Öyle gezip tozmasınlar" Ben de annemin söylemesini istiyorum ama eğer annem söylerse sen nasıl annesin izin verdin görüşmelerine benden niye gizledin vs diyerek kızacak. Eğer ben söylersem anneme yine kızacak, sen nasıl annesin o kadar zamandır anlamadın mı falan diyecek. Ben çok fazla çekiniyorum, nasıl söylemem gerektiğini bilmiyorum. Çok fazla arada kalmış durumdayım işime bile odaklanamiyorum. Bu arada 25 yaşındayım ve mühendis olarak bir firmada çalışıyorum. Buna rağmen bir birey olarak sözümüzün değeri yok ve babamın otoritesi altındayız. Bu durumdan maalesef nasıl kurtulacağımı bilmiyorum.
Sevgilim artık bana iyi gelmiyor ama ayrılmak istemiyorum?
3 senelik bir ilişkim var. Başlarda çok güzel ilerlemişti hobilerimiz çok uyuyordu fakültemiz aynıydı sohbet akıp gidiyordu. Ama birinci senemizde beraber yaşama kararı aldık ben bunu isterken evlenmeden önce ev hayatını görüp alışkanlıklarını görüp hoşum gitmezse yol yakınken vazgeçmek istemiştim. Evlilik diye ikimiz de çalışıyorken evde kimsenin bakıcısı olmak istemiyordum ailemdeki kadınları gördükçe. Başlarda bilmediğini ya da onun fikrince temizlik gerekmediğini söylüyordu ama ben ona göstermeme rağmen tekrar tekrar hatırlatmama rağmen ya da en sonunda evdeki tüm işleri senin benim diye bölmemize rağmen sürekli unutuyordu daha sonra yapacağım diyordu. En sonunda her gün onu kırılıp artık onu uyarmaya mecalim kalmayınca sessizce ben yapmaya başladım ve hiçbir şey demedim. Yemek yapamadığından bulaşıktan vs iğrendiğinden ya ben yapıyorum ya da ben de çok yorgunsam dışarıdan yemek zorunda kalıyoruz şekerim bile çıktı genç yaşta. Evde her şeyi ben hatırlatıyorum alışveriş listesi süpürge ihtiyacı en basit yatak toplamayı bile ben yapıyorum. Şimdi en önemlisi uyum değil ileride yükümü paylaşacak biri olduğunu düşünüyorum ama ayrılmak istemiyorum çünkütıp okuduğumdan genelde sekiz ayım kronik ağlamalı geçiyor o zamanlarda yanımda oluyor bunu seviyorum, kibar ve ilgili de. Ama bu ev hali asla düzelmeyişi elimi kolumu bağlıyor ayrıca benden hoşlanıyor dediği arkadaşımla bile konuşmayı kestim bukadar fedakarlıktan sonra bundan ayrılınmaz gibi
İlgisizlik
Eşimle evleneli daha iki buçuk ay oldu normal hayatımızda bana değer verip önemsemesine rağmen evlendiğimizden beri geceleri uyumak için benimle aynı anda yatağa gelmiyor uykum yok daha diyip televizyon izliyor uykusu geldiğinde gelip yanıma yatıp uyuyor cinsel ilişkiye girdikten sonrada duş alınca yine uykum açıldı diyip kalkıp gidiyor televizyon izlemeye bu durum beni değersiz kötü hissettiyor bu yüzden defalarca tartışmamıza rağmen bu durumun beni üzdüğünü anlatmama rağmen devam ediyor kalkıp gidip söylenince yanıma gelip yatıyor ama kalbim kırılmış oluyor zaten alışkanlık olduğunu düşünüp başlarda takılmamaya çalıştım ama artık bu durum canımı sıkıyor yatağa beraber girip çıkmayacaksak uyuduğumda uyandığımda seni görmeyeceksem neden evlendik eş olduk diyorum ama fazla abarttığımı düşünüyor daha evliliğin başında böyle olması ileride daha ilgisiz mi olur acaba düşüncesi beni çok korkutuyor ona göre daha duygusal düşünüyorum ama bu durum beni gerçekten kötü hissettiriyor ne yapmam nasıl davranmam gerekiyor