Romantik İlişkiler Kategorisi

İlişkiler

23 yaşındayım 6 ay önce biten bir ilişkim vardı yaklaşık 10 ay sürdü çoğunda kendimi orda kalmak için zorlamışım hatta size yazmışım okb geçmişi takıntıları olumsuz düşünmeye meyelliyim o doğru düzgün biri diye kendimi orda tuttum bakımsızlığı bana uymayan yaşam tarzını hep sineye çekip kendimi manipüle etmişim belki şuan nişanlıydım ama mutlu olamazdım bunu anladım ama şuan beni şöyle bir korku sarıyorki ait olamıyorum birini sevemiyorum bana ciddi yaklaşıldığında hemen belki o bakımsız olan ilişkimden kalan sürekli çabalardım onu düzeltmeye şöyle giy dişini fırçala yok sakalını saçını şuan biri bana ciddi ve emin adımlarla geldiğinde hemen bahane arıyorum şu hareketini şu detayını yok yüzünü beğenmedim güzel giden bir flörtüm vardı bambaşka bir nedenden bitti ve ben gerçekten üzüldüğümü hissettim ağladım sonra dedim ki ağlıyorsun galiba hoşlandın o kadar çok duygularımı kontrol etmeye çalışıyorum sürekli şuan hoşlandınmı sevdin mi diyorum ki duvar örüyorum ve hislerim gidiyor ben galiba sevmeyi bilmiyorum yada doğru insanı bulamadım bilmiyorum gerçekten ama bende birine karşı saf düşünmeden özgürce birşeyler hissetmek ve bunun arkasında olmak istiyorum dün o çocuk için okadsr ağlarken birden farkedince duygularımı istemsiz sprgulama yaptım ve hiçbir his kalmadı yine ben belkide sevmeyi bilmiyorum kendimide başkalarını da ben ne yapıcam

sevgilimle nasıl geri barışırım

ayrıldık ve ayrılmadan önce benleyken telefonunu kurcaladığım zaman yazışmalarını sildiği kızla sevgili oldu aldatılmış olmaktan şüpheleniyorum aldatsa bile onu çok seviyorum barışmak istiyorum ama onun şuan ki haliyle değil eski halini istiyorum bu kadar zorda kalmamın sebebi onu sevmem değil eskiyi özlemem onunla beraber eskisi gibi olmak için her şeyimi veririm eski halimizi çok özlüyorum ve bundan dolayıda ağlamayı durduramıyorum

ask hayatı hakkında kafam cok karısık

kafam karmakarışık beynim ve kalbim sürekli tartışıyo sinir krizleri geciriyorum önümdeki yoldan nasıl ilerleyecegimi bilmiyorum neyi yanlıs yapıp neyi doğru yaptıgımı da bilmiyorum sürekli anlık krizlerim var bu yüzden bi uzmanla konusup hangi yoldan ilerlemem gerektiginin daha doğru olduğunu söylemesi gerek sürekli aglayasım geliyo ama aglayamıyorum artık caresiz hissediyorum ve baska biseye odaklanamıyorum sürekli o artık her gün basım agrıyo cünkü baska bisey düsünemiyorum

Bir erkeği kaybetme korkusu nasıl verilir?

Benim yaklaşık bir yıldır bir ilişkim var ve bu ilişkimde geçmişten kalan travmalarından dolayı hem aldatılma korkusu yaşıyorum hem aşırı olayları uzatıyorum ve erkek arkadaşım artık bana tepki veriyor ciddi anlamda bunaldı. Her şey benim suçum olduğunu düşünmüyorum o da çok ince davranmıyor her zaman ve artık kaybetme korkusu vermem gerektiğini düşünüyorum yoksa ilişkimiz gerçekten bitecek ve hiç iyi değilim. Ben de kaygılı bağlanma diyebiliriz her şey var yani resmen korkuyorum kaybetmekten artık kendi öz saygım bile kalmadı bana bağırdığında ettiğinde artık her şeyi kabulleniyorum yeter ki gitmesin aldatılma korkusu yaşıyorum sürekli bunu es geçmeye çalışıyorum yaşadığımız en ufak bir olayı ya da en büyük bu olayı haftalarca aylarca uzatıyorum aklından çıkmıyor bir anda gece yatagimda ağlayarak uyanıyorum bunu onunla artık konuşamıyorum çünkü bıktı ne yapacağımı bilmiyorum gerçekten psikoloğa da gittim zamanında faydası yok şu an iyice işler kötüye gitti benim şu anda gerçekten ilişkim de onun bana bağlanmasını sağlayacak ve benden korkacak kaybetmekten korkacak bir şeylere ihtiyacım var doğru veya yanlış umrumda değil açıkçası başka bir çarem kalmadı .

Çok düşünüyorum ve yetersiz hissediyorum herşeyde

Çok düşünüyorum olmayan şeye bile çok üzülüyorum çok umursuyorum özgüvenim de yok bitik haldeyım sürekli Napıcamı bilmiyorum İlişkimde en ufak kötü bişey olduğunda haftalarca düşünüyorum neden diye arkadaşa ilişkilerimde hep hainlik gördüm canım çok yandı sevgilim önceden aldattığı için güven problemim var ailevi problemlerim var yorgun hissediyorum mutlu değilim Napıcamı bilmiyorum kendımı haklı olsam dahi haklı çıkaramıyorum kendimi beğenmiyorum hiç

Vazgecme veya takintimi

Oncelikle merhaba Karsi cins ile ufak bir flortlesme oldu yarim kaldı gibi birsey oldu . İmkansizda aslinda biliyorum ama onun dostluguda cok hosuma gitti ama yarim kaldigi icin ben be oldugunu anlayamiyorum . Bana ne yaptigini anlayamiyorum. Aklimdan bir saniye cikmiyor surekli bakasim geliyor sosyal medyadan. Ruyalarima girip duruyor. Ne yapacagimi bilmiyorum. Asla yazmak istemiyorum . Kendimi tutuyorum bakmamaya soz verdim ama aklima mani olamiyorum. Acaba oda beni dusundugu icin enerji aktarimi mi diye de dusunuyorum belki kendimi kandiriyorum bilmiyorum . Kendimi baska seyelre veriyorum ama yok veremiyroum. Ne yapmaliyim unutmak icin ?

Kafamda sürekli geçmişi düşünüp senaryolar üretmeyi nasıl durdurabilirim ?

Geçmişte yaşadığım olumsuz şeyleri iyi şeylere tutunarak hayatımda tutmaya çalışıyorum onlar yanımda olmasalar bile zihnimde onlarla yaşıyorum ve bunu susturamıyorum. Sürekli kötü olayları kafamda senaryo şeklinde düşünüp kendi kendimi bitiriyorum. Onlar yeni hayatlarına devam ederken ben sanki olduğum yerde sayıklıyorum ve çok acı çekiyorum. Üstünden aylar geçmesine rağmen sanki hiç atlatamıyacakmışım gibi geliyor kime anlatsam ya anlamıyor yada geçiştiriyor Bende artık anlatmayı bıraktım.

Onu unutamıyorum ne yapabilirim?

Aramızda hiç birşey olmadı. . Bir ilişki bile. Lise aşkımdı, benden 3 yaş büyük daha arkadaşları ile benle dalga geçiyordu. Kaç yıldır yüzünü bile görmüyorum ben. Ama ne onu, ne bana yasattıklarını unutamıyorum. Asla aklımdan çıkmıyor. Sevgi de hissetmiyorum ama olmak için canımı bile verebilirdim. . Sürekli o olanlarla aşık olduğum kişi aklımdan çıkmıyor. Aynı anda hep sevip hemde nefret ediyorum. Nasıl unutabilirim bilmiyorum sürekli elim hesaplarına bakmaya gidiyor. Ve lisedeki olaylarıda unutmak istiyorum

Nasıl ilişki kurarım

Hiç sevgilim olmadı. Hep ilişkilere dışarıdan baktım. Başkalarının ilişkilerini ve geçmişteki ilişkilerini kıskandım. Platonik aşık oldum açılamadım. Asla kendisine ulaşamayacağım bir bayana aşık oldum. Onun başkasıyla ilişkisi olması çok canımı yaktı. Şimdi her şeye geç kalmış gibi hissediyorum. Hayatı çok anlamsız yaşadığımı düşünüyorum. Hiç bir şeye cesaretim yok. İyi bir işim yeterli düzeyde maaşım var. Ama hayatı anlamsız yaşadığımı ve her şey için çok geç kaldığımı düşünüyorum

Bu yaşadığım şey ne zaman geçer?

Yaklaşık 1 hafta önce ağır bir grip geçirdim ve antibiyotik kullanmaya başladıktan sonra bir anda ilişkimle ilgili istemsiz düşünceler yaşamaya başladım. “Acaba artık eskisi gibi sevmiyor muyum?” düşüncesi geldiğinde yoğun panik, kalp çarpıntısı ve huzursuzluk hissettim. Sonraki günlerde bu düşünceler sıklaşmaya başladı ve günlük hayatımı etkilemeye başladı. Şu an gün içinde sürekli hislerimi kontrol etme ihtiyacı hissediyorum. Birlikte vakit geçirirken veya mesajlaşırken “Şu an ne hissediyorum?”, “Gerçekten seviyor muyum?” gibi düşünceler geliyor. İçimden gelen davranışlardan sonra bile “Acaba rol mü yapıyorum?” diye sorguluyorum. Özellikle sabahları bazen direkt bu düşüncelerle veya ayrılık senaryolarıyla uyanıyorum. Bu süreçte yoğun korku, iç sıkıntısı ve zihinsel yorgunluk yaşıyorum. İlk zamanlarda atak sırasında başımın üstü, ense ve kollarda yoğun yanma hissi oluyordu, sanki birisi kaynar su döküyormuş gibi. Aynı zamanda bazen kendime veya yakınlarıma yabancılaşmış gibi hissettim. Sanki onlara bakınca yüzlerini tanımıyormuş gibi ya da hiçbir şey gerçek değilmiş gibi. 1-2 ay önceki eski fotoğraflara bakıp ağlıyorum bazen bir daha öyle olmayacak mı diye. Şu an atakların azalması bile beni korkutuyor çünkü zihnim bunu “Demek ki düşünce gerçek” şeklinde yorumluyor. Sürekli internetten OKB, ROCD ve anksiyete araştırıyor, kendimde kesin bir cevap arıyorum. 2 senedir beraberiz hiçbir sorunumuz yoktu bir anda başladı sanki sevgi ne biliyordum da unutmuşum gibi hissediyorum.