Romantik İlişkilerKategorisi
Aşkı yaşamak bazen harika, bazen zorlayıcı olabilir. İlişkilerde dengeyi kurmak, kırılmadan konuşmak ve karşılıklı anlayışı sürdürmek için ufak farkındalıklar büyük etkiler yaratabilir.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Yalnızlıktan kırılıyorum ?
26 yaşında erkeğim bugüne kadar romantik ilişkilerde dikiş tutturamadım. Uzun ilişkim olmadı. Evlilik düşündüğümüz bir ilişkim çok kısa sürede bitti. Kimle tanisaam spesifik vakalara denk geliyorum iki ay sonra yurtdışına taşınan, yakın zamanda ailesinden birini kaybedip ilişkiye hazır olmayan vesaire. Artık kendimde kusur arıyorum yaşıtlarıma bakıyorum benim neyim eksik acaba çirkinim veya boyum kısa diye mi olmuyor diyorum hep böyle mi devam edecek ilerde biri çıksa bile tecrübeli olacak ve ben afallayacagim veya durumumu öğrenen biri beni küçümseyecek diye düşünüyorum ve neden sevilmiyorum diyorum.
sansimyok
Ayrılığın ardından nasıl kendimi toparlayabilirim?
Merhaba,1. 5 yıllık bir ilişkim vardı kendisi benim için çok özel yere sahipti 3 kez ayrılıktan sonra yaklaşık 4 ay önce haksız yere yeniden beni terk etti şuan da sanal ilişkisi olduğunu öğrendim. Onunla denk gelemiyorum yüzünü göremiyorum ama çevremde sürekli onun anıları var o canlamıyor gözümde 4 ay boyunca sürekli benim kafamdaydı kötü hissediyorum ne yaparsam yapayım atlatamadım unutamıyorum ;gün içinde iyiyim ama gece olunca sürekli ağlıyorum hayatıma odaklanamıyorum ne yapmam gerektiğini bilmiyorum zihnim sürekli çalışıyor ve aklımdan çıkmıyor. arkadaşlarımlayken iyiyim ama dediğim gibi yalnız kaldığım anda çöküyorum. Hala yarım kalan birşeyler var içimde. Ayrıldıktan sonra o bir kavgaya karıştı; küçümsendi,arkadaşları ona ihanet etti,ayrılma nedenimiz olan kişilerde onla arkadaşlığını sonlandırdı ama o buna rağmen dönmedi bana. Ben yine bekledim döner diye ama dönmedi. Onun yanındaki mutlu halimi özledim. Önceden mutluydum rahattım asla içimde birşeyleri tutmaz konuşur dururdum. Şimdi yapay zekayla konuşuyorum. ..
Gizli KullanıcıNe yapmalıyım gerçekten bilemez haldeyim
Hiç aklımda yokken evlilik niyeti ile biriyle tanıştım çok güzel başlayan ilişki ikimizin de istedi ile güzelken aramıza saçma sebeplerle sürekli mesafe giriyor biz ilişkinizi ilerletemeden aramız bozuluyor sevgisizlik yok aramızda bu net ama bana çeşitli bahaneler öne sürerek arkasını dönmeyi seçiyor ben çok yara almış hissediyorum ne yapmalıyım bilemiyorum bişey söylemek istemiyorum ben mutlu olacağımıza inanıyodum çarçabuk benden uzaklaşması çok kırdı beni ama seviyorum onu kızamıyorum elimde değil özlüyorum ağlıyorum dua ediyorum
Gizli KullanıcıÇok sevdiğimi hissettiğim halde aldattım
Merhaba benim yaklaşık bir yıldır süren uzak mesafe ilişkim var kişi kumar alkol bağımlısı ve sabıkalı , bunlara rağmen konuşmayı kabul ettim ve bir yıldır aralıksız konuşuyoruz . Yüz yüze görüşmeden önce 2 kez ondan uzun soluklu ayrıldım ve bu sürede başkalarıyla yattım , fakat başkalarıyla ilişkimi karşı taraf tamamen iyi olduğu halde bitirdim ona tekrar döndüm . En son dayanamadım onun yanına gittim onunla da bir şeyler yaşadık o kadar mutluydum ki çok sevdiğimi hissediyordum ve çok huzurluydum daha sonra döndüm iki gün kaldıktan sonra, aramızda ciddi bir kavga oldu benim onu sevdiğimi hissetmediğini söyledi ve bana eskisi kadar değer vermediğini, söz verdiği psikiyatri randevusuna gitmediğini ve ayın sonunda yine söz verdiği geleceği İstanbul planını iptal ettiğini söyledi bunlar bir hafta böyle oldu bir hafta içerisinde düzelmedi aramız çok kızgın çok kırgındı bana ben de kendime göre hakliydim fakat genel olarak haksızım, dün gece eski bir arkadaşımla görüşüp bir anda bir şeyler yaşadım. Şu an o günün gecesindeyim ve çok pişmanlık hissediyorum daha önce ayrıldığım zaman bunu yaptım ve o içeri girdiği ilk gün içip biriyle görüştüm iki ay içeri girmişti ve biz iki ay görüşmemiştik. Kısacası çok pişman oluyorum fakat böyle hatalar yapıyorum neden çok sevdiğim halde böyle yapıyorum.
Gizli KullanıcıNasıl hissetmem gerektiğini bilmiyorum. Kendimi mi kandırıyorum yoksa gerçekten seviyor muyum?
Merhaba. 5 yıllık bir ilişkim var aynı üniversitedeydik, Bir erkeğin kadına yaptığı minik süprizleri ben ona yapardım. Sürpriz yumurtasından işte ona pasta yapmalara onun için anneme yalan söylemelere kadar. Sırf onunla daha çok vakit geçirebilmek için… Okul bitince de haliyle yaklaşık 3 senedir uzak mesafe ilişkisi içerisindeyiz. Yılda bir anca buluşuyoruz. Bu süreçte askerliğe gitti ben o zaman da yanına gittim asla yanlız bırakmadım. Hatta bu yaz belki de bana evlenme teklifi edecek diye o kadar ümit doluydum ki. Onun yaşadığı şehre gidecektim , yanına gideceğim diye heveslendiğim günlerde bir gün bir sosyal medya hesabını kurcalarken yeni bir eklenti gördüm. Baktığımda onun bir başka platformda cinsel içerikli resimleri bulunan bir kadının hesabına bir aylık süreçte yaklaşık 12 defa girdiğini gördüm. Doğum günümde bana çiçek gönderdiği gün bile girmişti. Altüst oldum. Ona bunları söylediğimde ilk önce itiraz etti sonra kabul etti. Cinsel anlamda konuşmadığım için o sıra ondan bakmış. Ağzıma geleni saydım ve ondan ayrıldım. Olayın şokuyla kriz geçirdim. Kardeşim konuşunca diğer gün yanıma geldi ama ben bir şans verdim ama hiç affedemedim. Cinsellik konuşmaya geldiğinde yapamıyorum iğreniyorum, güzelce konuşurken bir anda aklıma geliyor ondan nefret ediyorum. Ne hissediyorum bilmiyorum… ayrılsam, pişman olurum o gidip başkasıyla mutlu olursa bense böyle kalakalırsam diye düşünüyorum. Her şeyimdi, artık neyim bilmiyorum.
Gizli KullanıcıEvlenme isteğimi aileme nasıl kabul ettiririm?
Birileriyle görüşmenin çok kötü karşılandığı, birini sevmenin neredeyse günah sayıldığı bir ailedeyim. Çocukluğumdan beri bu konuda hep korkarak büyüdüm ama birileriyle görüşmekten geri durmadım. Şuanda 2 yıllık bir ilişkim var ve en başından beri ciddi düşünüyoruz. Erkek arkadaşım evlenmek için bekliyor ama sürekli aileme söylemem gerektiğini hatırlatıyor. Ben de sürekli gizli görüşmekten yoruldum ama aileme söylemeye cesaretim yok. Daha doğrusu ben annem ve kardeşlerim biliyor ama babama söylemek konusunda çok büyük endişelerimiz var. Normalde annenin babaya söylemesi normaldir bizim aileye göre ama annem de söylemeye korkuyor. Çünkü ailede annemin yeri çok da baskın değildir ve babam onu dinlemez. Daha önce babam benim için anneme şöyle bir şey söylemiş: " Kızımız biriyle görüşürse sana söylesin sen de bana söyle. Öyle gezip tozmasınlar" Ben de annemin söylemesini istiyorum ama eğer annem söylerse sen nasıl annesin izin verdin görüşmelerine benden niye gizledin vs diyerek kızacak. Eğer ben söylersem anneme yine kızacak, sen nasıl annesin o kadar zamandır anlamadın mı falan diyecek. Ben çok fazla çekiniyorum, nasıl söylemem gerektiğini bilmiyorum. Çok fazla arada kalmış durumdayım işime bile odaklanamiyorum. Bu arada 25 yaşındayım ve mühendis olarak bir firmada çalışıyorum. Buna rağmen bir birey olarak sözümüzün değeri yok ve babamın otoritesi altındayız. Bu durumdan maalesef nasıl kurtulacağımı bilmiyorum.
Gizli KullanıcıSevgilim artık bana iyi gelmiyor ama ayrılmak istemiyorum?
3 senelik bir ilişkim var. Başlarda çok güzel ilerlemişti hobilerimiz çok uyuyordu fakültemiz aynıydı sohbet akıp gidiyordu. Ama birinci senemizde beraber yaşama kararı aldık ben bunu isterken evlenmeden önce ev hayatını görüp alışkanlıklarını görüp hoşum gitmezse yol yakınken vazgeçmek istemiştim. Evlilik diye ikimiz de çalışıyorken evde kimsenin bakıcısı olmak istemiyordum ailemdeki kadınları gördükçe. Başlarda bilmediğini ya da onun fikrince temizlik gerekmediğini söylüyordu ama ben ona göstermeme rağmen tekrar tekrar hatırlatmama rağmen ya da en sonunda evdeki tüm işleri senin benim diye bölmemize rağmen sürekli unutuyordu daha sonra yapacağım diyordu. En sonunda her gün onu kırılıp artık onu uyarmaya mecalim kalmayınca sessizce ben yapmaya başladım ve hiçbir şey demedim. Yemek yapamadığından bulaşıktan vs iğrendiğinden ya ben yapıyorum ya da ben de çok yorgunsam dışarıdan yemek zorunda kalıyoruz şekerim bile çıktı genç yaşta. Evde her şeyi ben hatırlatıyorum alışveriş listesi süpürge ihtiyacı en basit yatak toplamayı bile ben yapıyorum. Şimdi en önemlisi uyum değil ileride yükümü paylaşacak biri olduğunu düşünüyorum ama ayrılmak istemiyorum çünkütıp okuduğumdan genelde sekiz ayım kronik ağlamalı geçiyor o zamanlarda yanımda oluyor bunu seviyorum, kibar ve ilgili de. Ama bu ev hali asla düzelmeyişi elimi kolumu bağlıyor ayrıca benden hoşlanıyor dediği arkadaşımla bile konuşmayı kestim bukadar fedakarlıktan sonra bundan ayrılınmaz gibi
Gizli Kullanıcıİlgisizlik
Eşimle evleneli daha iki buçuk ay oldu normal hayatımızda bana değer verip önemsemesine rağmen evlendiğimizden beri geceleri uyumak için benimle aynı anda yatağa gelmiyor uykum yok daha diyip televizyon izliyor uykusu geldiğinde gelip yanıma yatıp uyuyor cinsel ilişkiye girdikten sonrada duş alınca yine uykum açıldı diyip kalkıp gidiyor televizyon izlemeye bu durum beni değersiz kötü hissettiyor bu yüzden defalarca tartışmamıza rağmen bu durumun beni üzdüğünü anlatmama rağmen devam ediyor kalkıp gidip söylenince yanıma gelip yatıyor ama kalbim kırılmış oluyor zaten alışkanlık olduğunu düşünüp başlarda takılmamaya çalıştım ama artık bu durum canımı sıkıyor yatağa beraber girip çıkmayacaksak uyuduğumda uyandığımda seni görmeyeceksem neden evlendik eş olduk diyorum ama fazla abarttığımı düşünüyor daha evliliğin başında böyle olması ileride daha ilgisiz mi olur acaba düşüncesi beni çok korkutuyor ona göre daha duygusal düşünüyorum ama bu durum beni gerçekten kötü hissettiriyor ne yapmam nasıl davranmam gerekiyor
Gizli KullanıcıEvlilikte doğru karar
Ben nisan ayından beri instagram uzerinden biri ile görüştüm yuzyuze sadece 2 kere görüşmem oldu ve ilişkimiz basit nedenlerle defalarca bitti tekrar başladı. En son bir ay önce benden karşı taraf artık ilişkiye dair karar vermemi istedi ancak ben evlilik kararı almada zorlanıyorum. Ve oda beklemedi bitirdi bir ay konuşmadık oda başkası ile gorustu daha sonra ben msj attım bir kac kere oda uzak durdu sonra gorustugu kisiyle olmayinca bana geldi yeniden görüşmek istediğini söyledi kabul ettim. Onun o arada başkası ile gorusmesi çok ağır geldi kaldıramadım. Kalbim ağrıdı nefes alamadım cok ağladım. Tekrar bu kişiyle gorusmeye başlayınca hoşuma gitti ama bu kisiyi sevip sevmedigimi bilmiyorum bu kişi kel ve kel insanlardan pek hoşlanmıyorum ama hayallerimiz hep aynı uyuştugumuz noktalar çok var konuşurken hiçbir sorun yok onunla konuşmayı seviyorum konuşmayinca özlüyorum ama iş ciddiye binince evlilik konusu olunca yüreğim daralıyor nefes alamıyorum boğuluyorum onunla gelecek hayali kurmakta beynim güçlük çekiyor guven veriyor ama gelecek hayali kurunca herhangi Bi mutluluk heyecan hissetmiyorum. Varlığinda iş ciddiye binince nefes alamıyorum ama yokluğundada aynı şekilde başkasına gidince yine nefes alamıyorum. Artık ciddi bi adım atmam lazm ama nasıl karar vermem gerekiyor ne dogru ne yanlış bilmiyorum Evlilikten mi korkuyorum yoksa bu kisiyi mi sevmiyorum?nolur yardım edin.
Gizli Kullanıcıİlişkilerde kendimi test edip duruyorum
Eskiden olmiyordu ama ben artik her ilişkide karşı tarafı sevip sevmediğimi habire kendime sorup kendimi test ediyorum ve en sonunda seviyorsam bile soğutuyor bu. Ve bu o kişi ile ilişkilerimi kötü etkiliyor o kişiye sevgi gösterirken bunalmış hissetmeme sebebiyet veriyor halbuki sorgulamadan önce gayet mutluydum dün "hayatımın aşkı ruhumu adadığım insan" yarın öyle olmuyor kendimi habire bir teste soktuğum için napmam gerek?
lalixy
