Romantik İlişkiler Kategorisi

hoşlanıp hoşlanmadığını anlayamıyorum

Merhaba anonim olarak sorumu soracağım. Benim aklıma takılıp duran sürekli gelip giden bir erkek var. Bunun sebebi de kendisi. Benden hoşlanıp hoşlanmadığını düşünüp dururken bir anda gözlerine bakmayı onu düşünmeyi yanında olmayı sevdiğimi fark ettim. Şimdi de onun hoşlanıp hoşlanmadığı daha önemli bir hal aldı. Bana yardım etmek için gerçekten uğraşıyor hani gerçekten görülebiliyor bu ama onu çok fazla tanımıyorum beki de bir kadın olduğum için kibar davranmak istiyordur fikrim yok. Atıyorum yardım edilebilecek 3 4 kişi varken bana ediyor. Ya da sürekli küçük bir olayda bile kendisinde hata olduğunu benim hatalı olmadığımı söylüyor. Tabii bunlar defalarca yaşanmadı 1 kere ya da 2 kere yaşandı. Başka mesela espri yapıyor ve ben de olduğunca gülüyorum. Böyle bir ilişkimiz var. Acaba hoşlanıyor olabilir mi?

İlişkim nereye gidiyor

Eski flörtümle konuşmayı kestik beni seviyor mu sevmiyor mu bilmiyorum bizden olmaz dedi o zaman engelle beni dedim benden nefret ediyorsan dedim senden nefret ediyorum diye senden kaçacak mıyım dedi bu ne demek hem beni sevmediğini söylüyor ama en fazla iki haftada bir ya o yazıyor ya ben iletişim tamamen kopuyor çok anlamsız bi durum hakkını helal et dedim geçen gün cvp vermedi

pasif agresif davraniyorum

partnerim tavirlarimdan biktigini soyluyor ama gercekten elimde degil yapimda bu var sinirli olmasamda o anki tavirlarimdan sinirli oldugumu dusunup daha da sinirleniyor bugun bana bagirdi ve ilk defa biri bana boyle bagirdi kendimi cok kotu hissettim yoktan yere kavga eder gibi sesini yukseltti ama benim asla oyle bir niyetim olmadigi icin tabikide alttan aldim ve yatisti asla ona bagiramam kiyamam yani

Bir sorum var cevabını bilsem de bunu bildiğimden vazgeçip buna sizden bir cevap okumak istiyorum

Evet bir sevgilim var. Vardı demek daha doğru. 2 hafta önce ayrıldık. Ama sebebi; işi çok zor bir iş maddi dayanağı yok, sigortalı bile değil ve borcu çok fazla gece yarısına kadar çalışıyor ve geleceği olmayan bir meslek. Bu yüzden artık isyan etmekten yoruldum demekten ve artık 31 yaşındayım ama bir işim yok diye umutsuzluğa kapılmaktan kendini alamadı. Haklı bence de. Ama ilişkimizin başında da bu işi yapıyordu ve evet yine borcu vardı. Beni aşırı seviyor aşırı ilgi gösteriyordu fakat bu son ay da artık bunun faturasını bana çıkardı. Ve sürekli kavga ettiğimi isteklerimi karşılayamayacağını kendinin çok kötü olduğunu vs bir ton şey söyledi. O sırada ben sadece işinden kaynaklı bir şikayetim yoktu onu hor görmüyordum küçümsemiyordum derdini anlamak istemiştim ama benimle vakit geçirmesi gelip görmesi araması gibi isteklerim vardı. Çok fazla konuşuyoruz zaten, gelemem, of yeterler, ama bir yandan da seni çok seviyorum kötüyüm biliyorum senin yerinde olsam bende beni sevmezdim. Hep bir karmaşanın içerisinde kaldım. Sevgisinin çok ağır olduğunu hatta düzenli bir işi olsaydı şimdiye evlenirdik diyor, bir yandan da ne kadar şikayetçisin hep kavga ediyorsun hatta benim bile sesimi yükselten sensin gibi şeylere maruz kaldım. Ve kendimi depresyonda gibi hissettim. Yalnızlık ruhumu sarmış ve hata yapıyorum sevilmiyorum gibi düşündüm ama toparladım. Ben fazla bir şey isteseydim eğer zaten onunla bu ilişkide olmazdım manevi sözleri yok bile çıkarcı olsaydım bu mesleği yaparken bile maddi bir getirisi yok diye onu görmezden gelirdim. Ama yapmadım. Onunla defalarca barıştım. Sevgisine kanmış gibi hissediyorum. Belki en aktif şu yorumu yapacaksınız manipülatif davrandı. Bazen o kadar içten sevdiğini hissederken bu kadar acı sözlere nasıl başvurabilir ? Ya da 14 gün boyunca gelmemek konuşmamak onun için bir seçim olabilir? İnsan görmeden ve gelmek istemeyen birine nasıl tekrar güvenir ve sonra sen benim sevdiğim kadınsın hep böyle kalacak bir daha seninle yaşadığım şeyi hayatım boyunca yaşamayacağım der. Bu çok küstahça. Ben mantıklı birisiydim bu kadarı saygısızlık çizmesini giymek ve topuğu kırık taşlı bir yolda yürümek gibi. Ama kendimi ayrılığın cilvesinde güçlü değil daha yalnız hissettirdi. Bunları yapan erkekle tekrar bir ilişki düşünülebilir mi? Ve hırçın kavgalarınız ağlamalarınız seni anlıyorum konuşmalarımız olduğu halde medeni olgun sinirli duygusal kindar hangi duygu varsa ben konuşmayı tercih ettiğim halde. Lütfen önce insan kendisine özen göstermeli saygı duymalı gibi sözler demeyin. Biliyorum o bir haftayı geçince özüme döndüm çünkü ama acıtan bir şey var beni. İlaç alsamda şıp diye kesse diye düşündüğüm ve çok yalnızlığım. İşte bana bunun için, benim için sihirli kelimelerinize ihtiyacım var. Teşekkür ederim şimdiden çok saygılar

Özlediğim kişiye yine gittim ama değişik hissediyorum

Merhaba son 2 gündür nostalji hissiyle yaşıyorum geçmişi özlüyorum ve geçmişte özellikle bir kişiyi çok özlüyorum dün akşam da artık kaçmayıp o duygumu anlamaya karar verdim ve biraz yazdım biraz kafamdaki sesleri dinledim sonra dedim ki madem bu kadar çok özlediğini hissediyorsun o zaman git ona da söyle belli ettir o an çok mantıklı geldi içimi rahatlattı ama gidip konuşurken eskisi gibi olmayacagimizi zaten biliyordum insanlar geçmişi hatirlarken kötü anlardan çok iyi anları hatırlar ve ben onu kafamda bambaşka bi insan gibi görüyordum gerçeklikten uzak biraz da sonra konuştuk biraz ama tabii ki beklediğim gibi bi konuşma değildi yanii o biraz tuhaf biri herşeyden çok kaçan biri aile sıkıntıları yüzünden anlıyorum evet kaçarken beni de unutuyordu bu yüzden bitmişti zaten neyse o da özlediğini söyledi ama beni değil benden aldığı zevki benim sevildiğim değil daha çok arzulandigim bi ilişkiydi bunun farkındaydım her zaman ama beni sevdiğine de kendimi inandırmaya çalışıyordum belki de sevmişti bilemem ama daha çok arzulamisti aradan baya bi zaman geçti bazen hala aklima geliyo bazen karşıma çıkıyor ama ona benzer birini gördüğümde bile karnımda kalbimde tarifi olmayan Bi hissle boğuşuyorum nefesim daralıyor dünya o an dönmeyi bırakıyor gibi güzel mi kötü mü bi his bilmiyorum ama geçtikten sonra bi rahatlamam gereken hiss dün de neden öyle birsey yaptım bilmiyorum aşırı özlediğimi hissettim sadece ben onu seviyordum uzun zaman sonra birini sevdim ve bağlanmaktan kaçmadım bu nostaljik hissini yaşamadan önce baya bi kaygılı dönemim olmuştu ondan da kaynaklanabilecegini okudum bi yerde

Sevgilimi seviyorum ama ayrılmam gerek gibi hissediyorum

9 aylık bir ilişkimiz var. Kafama en çok takılan şey kendimi baskılanmış gibi hissediyorum. Ne zaman bir şey yapsak onun istediği şekilde oluyor ya da onun istediği şeyler oluyor hatta bazen beni çiğneyerek istediği şeyleri yaptırıyor. Aslında yaptığı şeylerde çok basit şeyler ama yapmazsam kötü şeyler olur baskısı altında hissediyorum en basit örneği yolda yürürken bir yükseklikten inmemiz gerektiğinde aramızda tatlı makara olarak onu kucağıma alıp indiriyorum ve bu ikimizide eğlendiriyor ancak bazen bunu yapmak istemiyorum sadece yoluma devam etmek istiyorum yada o kendi sevdiği şeyleri takip ederken ben de kendi heves ettiğim ya da sevdiğim şeyleri yapmak istiyorum ama onun benden beklentisi onun sevdiği şeyleri beraber yapmamız aslında tam anlamında baskı da kurmuyor sadece eğer yapmazsam enaz 5 dakika bazen ben yapmak istediğim şeyi yapmayı bırakana kadar bana baskı kuruyor ona bu durumu düzgün bir şekilde anlattığımda tepkiler alıyorum ancak ben de kendi zevklerimle ilgilenmek istiyorum. Bu konudan dolayı içimden ona aktivite anlamında daha yakın olan birinin ve benden enerjisi daha yüksek birinin daha iyi gelebileceğini düşünüyorum. Ona bunu da söyledim ama ben böyle söylediğimde bana öyle güzel şeyler söylüyor ki kalbimi tekrar kazanıyor beni ilişkide tutuyor birde bu düşünceler sadece tek başımayken aklıma geliyor hiçbir zaman onunlayken böyle şeyler aklıma gelmiyor.

Yalandan çok korkuyorum

Şuan nişanlıyım ve nişanlımın bana sürekli yalan söylediğini düşünüyorum söylediği en basit şey bile yalan gibi geliyor sonradan öyle olduğunu anlıyorum ama bana yalan söylediği hissinden ve bu korkudan kurtulamıyorum ne yapmalıyım. Geçmişte yaşadığı bi olaydan yaşamadım diye bahsetti ama ben olayın gerçekleştiğine dair bi iki ipucu tarzı konuşmalar buldum. Bu konuda da ne yapacağımı bilmiyorum. Bana yapacağı en büyük kötülük yalan söylemek olur ve ben bu korkudan kurtulamıyorum

Sevgilim ayrılmak istiyor ama istemiyor.

Sevgilimin ayrılmak isteme nedeni ilişki sorumluluklarını yerine getiremiyorum artık dıyor. Ama aynı zamanda beni de bırakmak istemiyor. Ama ilişki istemiyorum diyor. Ben hiç ayrılmak istemiyorum. Hani o kadar şeyi beraber yaşadık. 2 sene uzaktan ilişki son 3-4 aydır normal yüzyüze görebiliyoruz artık. O kadar sanaldayken atlatıp gerçek hayatta ilişki yaşamaya başlayınca ayrılmayı hele hiç istemiyorum. Hani ben zaten hediye odur budur ikimiz de öğrenciyiz sonuçta çok istemiyorum o yüzden. Ama bu şekilde bir olay yaşandı. Nasıl çözebiliriz ayrılmadan ne yapabiliriz bilmiyorum.

Ergen bireye nasıl davranmalıyım?

Benim 19 yaşında kızım var . 6 ay kadar önce internetten biriyle tanisti. Avukat olduğunu söylemiş bende araştırdım avukat olmadigini öğrendim. Bir büroda çalışıyor avukatlık yapıyor müvekkillerim var diyor. Diplomasi olmadığı için diğer avukatlardan vekillik alıp imza attığını söylüyormus işini bir şekilde yürütüyor. Devamsizlik yaptığı için okulda rektör idare etmiş daha sonra yakalanınca iki yıllık bir okuldan mezun gibi gostermek zorunda kaldılar beni diyormuş okulun adı karalanmasin diye böyle yalanlar söylüyor bilemiyorum bana yalan gibi geliyor. Kizimdan 7 yaş büyük birde çok huzursuzum elimden bir şeyde gelmiyor üniversiteyi kazanip aynı şehire gitmeyi düşünüyor. çok huzursuzum ne yapacağımı bilmiyorum

Kadınlar neden hep beni redediyor ?

Yaş 35. Kız arkadaşım olmuyor. Ne yapsam ne denesem benden hoşlanmıyorlar. .15 yıldır Crossfit yapıyorum fiziğim çok iyi. Her 2-3 yılda bir salon değiştiriyorum. 3 yıldır latin dans kursuna gidiyorum. Kendime bakıyorum, Giyim tarzımda ortalama üstünde sayılır ama olmuyor. . Dans kursundan, veya spordan hoşlandıklarım olursa deniyorum ama olmuyor. Gidip hoşlanıyorum demiyorum, kahve içelim diyorum x bir gün için tabii cevap hayır. . Bazende konuşuyorum bakıyorum hoşlanmıyorlar. . Bazen'de hiç oralı olmuyorlar. . Pis değilim, bakımsız değilim. . Kendine bakmayan veya gerçekten kız gibi erkekler bile sevgili ediniyor. . Üzülmekten tükendim. Belki'de çirkinimdir dedim. Bir den fazla estetik operasyon oldum ve ciddi ücretler ödedim ama hayatım değişmedi. . Aslında nasıl birisiyim hoşlandığm kadınlar bilmiyor bile çünkü 1 kez kahve bile içmedik. . Ağzım çok iyi laf yapmaz normal ama her sevgilisi olan erkek çok iyi laf yapmıyor. Özgüven diyorlar ama çoğu erkek özgüvenli değil gördüğüm. Önüne gelen kızlara yılışıkca deniyorlar, kadınlar istemese bile hala sürekli ezik gibi çevresinde dolanmaya devam ediyorlar. Yada ilişkide türlü şeyler, yapıyorlar çevremizden görüyoruz. Her telden erkek seviliyor ama ben değil. . O kadar üzülüyorum ki son 2 yıldır artık tükeniyorum. Saçma ama bazen gözlerim doluyor. Neden neden diye. .. Kimsenin bana sevgi-hoşlanma borcu yok ve kadınlara kızmıyorum. O kadar itici miyim ? O kadar mı kötüyüm. Neyim ben ? İnsan değil miyim ?