Romantik İlişkilerKategorisi
Aşkı yaşamak bazen harika, bazen zorlayıcı olabilir. İlişkilerde dengeyi kurmak, kırılmadan konuşmak ve karşılıklı anlayışı sürdürmek için ufak farkındalıklar büyük etkiler yaratabilir.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Anlaşılmadan yaşayıp gitme korkusu
Merhaba betül hocam. .. .. .. Son zamanlarda beni zorlayan bir durum var ve bunu daha iyi anlamak istiyorum. Çevremdeki insanlar – özellikle iş ortamında – bana sık sık “çok çalışkansın, çok iyi niyetlisin, melek gibi bir kızsın, iyi huylusun” gibi şeyler söylüyor. Dışarıdan bakıldığında bunlar olumlu ve sevinmem gereken yorumlar gibi görünüyor. Ama ben bu sözleri duyduğumda beklediğim mutluluğu hissetmiyorum; aksine içimde bir hüzün ve eksiklik hissi oluşuyor. Aslında sorun insanların beni takdir etmesi değil. Sorun şu ki, romantik anlamda bir erkek tarafından fark edilmediğimi, seçilmediğimi ve istenmediğimi hissediyorum. Yani insanlar beni “iyi bir insan” olarak görüyor ama “hayatında olmak isteyeceğim bir kadın” olarak görmüyor gibi geliyor. Bu da bende “görülmeden yaşayıp gitme” korkusu yaratıyor. Ben herkes tarafından fark edilmek istemiyorum. Özellikle şunu vurgulamak isterim:Tek bir erkeğin, romantik anlamda beni fark etmesini, seçmesini ve sevmesini istiyorum. Sadece iyi, düzgün, güvenilir tarafımı değil; aynı zamanda içimdeki hassasiyeti, bağlanma isteğini, sevme biçimimi, kırılgan yanlarımı da görsün istiyorum. Ama şu an sanki bu yönlerim kimseye değmeden, kimse tarafından fark edilmeden kalacakmış gibi hissediyorum ve sanki hayatım boyunca tüm bu özellikleri barındırıp biri tarafından sevilmeme korkusu yalnız kalma korkusu yaşıyorum madem ben böyle biriyim ozmn haaytımdada değerimi bilecek biri olmalı diyorumm:/
Küçümsenmekten nasıl kurtulurum?
25 yaşındayım. Bugüne kadar kız arkadaş edinemedim. Hem utangaçim taktik vs bilmiyorum hem görüntüm dezavantajlı çünkü çok çirkinim ve boyum 165. Bir kız beni görünce ıyy diyip tiksinir gibi olmuştu. Aslında boşvermek istiyorum bütün bunları ama bazen aklıma takılıyor. Üniversite okumama rağmen böyle olması üzücü ve küçümseniyorum. Deneyimsizim. Bütün bunlarla nasıl baş ederim. Dezavantajlı görünüyorum ve bunu telafi edecek iyi özelliğim de yok. Çıkmazda hissediyorum.
Ayrılık acısını atlatıp hayattan tekrar zevk almam için ne gerekir
3 yıllık bir ilişkim vardı nişanlanmıştık onunla evlenmek için şehir değiştirdim bunu yapmak için bir sınava canla başla saatlerce emek vermem gerekti nişanı attık bir yıl ara ara görüşerek ayrıl barış tekrar devam ettik ama o belirsiz davrandığı ve ilgisiz olduğu için ondan ayrıldım, beni çok seviyor sanıyordum ama sonrasında benimle barışmak için hiç bir şey yapmadı hayatımdan çıkalı 3 ay oldu hiçbir şeyden zevk almıyorum hayatıma devam edemiyorum artık yaşımın geçtiğini bir daha asla mutlu olamayacağımı 26 yaşına terk edilmiş ve bir daha hiç sevilmeyecek biri olduğumu düşünerek giriyorum ne yapmalıyım
Nasıl olgun olmalıyım?
Kendimi nasıl olgun hissettirebilirim ? Başkalarını hayal kırıklığına uğratırken kendimi olgun sanıyordum oysaki olgun insan değilmişim bana bu konuda yardımcı olur musun ? İlişki duranların pek de iyiye gitmiyor gibi hissediyorum her gün kafamda soru işaretlerin çözülmeyen yerine oturmayan sorunlar var ve daha çok bu beni canımı sıkıyorum onu düşünmeyen başka bir şey gelmiyor elimden yanımda var gibi hissettiriyor bana. Bilmiyorum ama çok yalnızım sanki
Sürekli aldatan sevgilim artık düzeleceğini benle evlenmek istediğini söylüyor ne yapmalıyım?
3 senelik bir ilişkim var . Ben 26 ,o 31 yaşında . Başından beri sürekli kız eklemeler vardi. Bir kızla kafede buluşarak sohbet ettiğini , farklı kızlarla sosyal medyada yazışmalar yakaladım. 3-4 ay öncesi benle ayrıyken bir kızla flört etmiş benle barşınca arkadaş olarak görüşmeye devam etmiş bana arkadaşım dedi altından farklı şeyler çıktı. kız sevgilin flört olmak istedi benle diye anlatti herşeyi bana . Hepsinde de öğrendiğim zaman ayrıldım engelliyorum arkadaşlarına kadar ulaştım şikayet ettim benden uzak tutun diye fakat bir şekilde ulaşıyor özür diliyor acindiriyo kendini ben de affediyorum acaba bu sefer düzelir mi diye ve bir de sevdiğim için . Son olarak 2 hafta önce barıştığımda benle ayrıyken sosyal medyada konuştuğu kızı kendine ait olan başka bir hesaptan eklemiş bunu gördüm ve yine ayrıldım benimle oyun mu oynuyorsun dedim. Şimdi diyor ki bidaha hata olmayacak senle evlenelim annemi babamı getireyim. Ben nasıl güvenebilirim bu insanla nasil yola çıkabilirim düzeleceğini sanmıyorum çünkü bir olayı hazmedemezken yeni olaylar çıkıyor karşıma. Ne yapmalıyım sıkışıp kaldım duygularim ve mantığım arasında?
Eski sevgilime olan takıntımdan ve evlilik düşüncelerine olan takıntımdan nasıl kurtulurum?
Ben hayatımda 21 yaşına kadar kimseden hoşlanmadım ya da flört etmedim. Kimse de benden hoşlanmadı. O yüzden çok üzülüyordum kimseyi sevemeyeceğim, zaten çirkin ve kiloluyum, çok soğuğum diye hep kafamın içinde dönen bir şeydi bu. Kimsenin beni çekici bulabileceğini düşünmezdim. Artık öyle düşünmüyorum çünkü çok değiştim, ama takıntılı düşünceler de şekil değiştirdi. Sonra ilk sevgilimle tanıştım,3 aylık bir ilişkimiz oldu ve onu çok sevdim ama benim ilişkilerdeki acemiliğim yüzünden sevgimi yeterince gösteremedim, ondan sevgi laflarını duydum ama içime sinmedi, birlikte bazen sıkılıyorduk da. Sonra benden ayrıldı. Kısa bir süre sonra yeni sevgili yaptı. İnanılmaz üzüldüm, bir daha kimseyle sevgili olamayacağımı düşündüm ve ilk 2 ay üzüntü ile geçti. Yeniden sevmek ve sevilmek için 4 ayda bilmem kaç kişiyle tanışmışımdır ve kendimi bir sevgili bulmaya çok zorladım, kalp kırdım olmayacak kişileri kendime zorladım. Şimdiyse tükenmiş hissediyorum, arkadaşımın bana ayarladığı arkadaşıyla görüştüm ama pek ilgimi çekmedi ve asla ilk sevgilim kadar sevemeyeceğimi hissetmeye başladım. Ya da sevsem bile o gençlik yaşımın geçecek olduğunu düşünmek beni 7/24 geren bir düşünce. Herkesten geri kalmış hissediyorum. Kendimi zorlamayı bırakıp akışa bırakmak istiyorum, ama her biriyle flörtleşmediğim ya da bu yaşlarımda hiç ciddi ilişkim olmadığını düşündüğüm zaman asla evlenemeyecekmiş gibi hissediyorum. Bu düşünceler beni öyle boğuyor ki hayat kalitemi düşürdü.
Bana değer vermiyor hissi oluşuyor bu konu hakkında ne yapmalıyım
Nişanlım ile mesajlaşırken benim sorduğum soruları unutuyor onun yanlışları oluyor ona söylüyorum tamam deyip yine aynı şekil davranıyor. Konuşma sırasında attığım mesajları cevaplamıyor hatalarını kabul ediyor ama aynısını yine yapıyor telefon ile konuşalım diyorum tamam diyor ama hiç aramıyorÇok yoğunum diyor o akşamları çok kısa mesaj atıyor hemen uyuyacan deyip uyuyor gündüzleri mesaj yazmıyor mesajlara 3 saat sonra cevap yazıyorteşekkürler.
Sevgilimin annesi benimle tanışmak istiyor
Merhabalar öncelikle 2. 5 yıldır bir ilişki yaşamaktayım ocak ayında sevgilim önce annesine beni söyledi fakat annesi hiç istemedi ne bu acelen dedi okul bitmeden dedi ondan sonra beni tanımadan etmeden bir sürü neden saydı ve sevgilime hemen çocuğu engelliyorsun dedi ve sevgilimle o gün konuşmayı kestik fakat hala bir şekilde gizli gizli konuşuyoruz annesinin haberi yok 1 ay geçti sevgilime annene tekrar söyle dedim gerekirse babama söyleyeceğim de dedim ne yapacağımızı bilmiyoruz yardımlarını bekliyoruz.
Sağlıklı bir ilişki olur mu?
Merhaba,Yaklaşık 5 yıl süren bir ilişkim yakın zamanda bitti ya da bitme aşamasında diyebilirim; durum tam net olmadığı için size yazma ihtiyacı hissettim. İlişkimiz aynı iş yerinde çalışırken başladı. O benden önce yine iş yerinden biriyle nişanlıydı, sonra ayrıldılar ve bir süre sonra biz birlikte olmaya başladık. Zamanla evlilik konuşmaları oldu ve aslında ciddi düşünüyorduk. Fakat benim bazı çekincelerim vardı. Net bir sebep koyamasam da sürekli bahaneler üretiyor, evlilik teklifi yapmayı erteliyordum. Bu durum ilişki içinde sorun yaratıyordu. Sonunda ayrılık kararını o aldı. Yaklaşık 4 aydır ayrıydık. Geçenlerde yeniden iletişime geçtik, oturup bir şeyler yedik. Bana “konuşmaya devam edelim mi?” diye sordu ama bunu yalnızca arkadaşlık çerçevesinde istediğini söyledi. Tekrar ilişkiye başlama fikrinin onda anksiyete yarattığını, 5 yıl boyunca ilişkimizin toksik olduğunu düşündüğünü ve aynı döngüye geri dönme ihtimalinin onda panik ve yoğun gerginlik oluşturduğunu ifade etti. Şu an yaklaşık 4 aydır zaten konuşmuyorduk, iletişimi yeniden başlatan da o oldu. Ben de arkadaşça konuşmaya çalışıyorum ama içimde hâlâ ilişki ihtimali var mı, yok mu karışık. Onu kaybetmek istemiyorum ama arkadaşlık bana zor geliyor. Ne yapmam gerektiğini, bu durumun sağlıklı bir zemini olup olmadığını ve benim bu ilişkideki tutumlarımı anlamak istiyorum. Kafam çok karışık ve duygusal olarak da yorgun hissediyorum. Bu süreci nasıl değerlendirmeliyim?
İlişkide kendini kapatan partnerime nasıl yaklaşmam lazım?
Merhaba, benim 7 yıllık bir ilişkim var. Liseden beri beraberiz, resmen birlikte büyüdük. O hep bana karşı ilgili biriydi; ne hissettiğime, ne düşündüğüme çok önem verirdi. Yıllardır evlenme hazırlıkları yapıyorduk. Ancak yaklaşık 2 ay önce telefonda, bizimle bile ilgili olmayan bir tartışma yaşadık. Onu üzdüğümü hissedince hemen yanına gittim, çok ağladım, çok sevdiğimi söyledim ve özür diledim. Ama bana yabancıymışım gibi davrandı ve “düzelmek için zaman ver” dedi. O günden sonra kendini kapattı. Bazen gülüp eğleniyoruz, her şey yolunda gibi oluyor; sonra bir anda uzaklaşıyor. “İyi hissetmiyorum, seninle ilgisi yok, her şey üstüme geliyor” diyor. Geceleri uyumak istiyorum diyip gidiyor ama azen uyuyamıyor, soru sormamı istemiyor, çok bunalıyor. En ufak şeye sinirleniyor; bu durum sadece bana değil ailesine karşı da böyle. Bazen beni arayıp çok sevdiğini söylüyor, hediyeler alıyor ama sonra yine yorulduğunu bunaldığını söylüyor modu bianda düşüyor tek istediğim herşeyden uzak olmak diyor. Böyle olunca bana karşı soğuduğunu ya da ilgisinin azaldığını hissediyorum bu durum beni çok tetikliyor ve onun acı çekmesi beni parçalıyor. Sürekli ağlıyorum, günlük hayatıma dönemiyorum, yemeden içmeden kesildim. Tek istediğim her şeyin eskisi gibi olması. Sizce ne yapabilirim bu duruma ne ad verilir ?