Romantik İlişkiler Kategorisi

Nişanım eksik kaldı ve bu beni mutsuz ediyor

Arkadaşımın nişanına gittim ve benimle aynı firmalarla çalışmasına rağmen onun nişanı çok güzeldi herşeyi dört dörtlüktü ben çok mutsuzum benim zaman sıkıntım çalışmam insan gelmeyeceğinden dolayı evde yaptık ve kıza istediği takıların hepsi takıldı . Ben bu mutsuzluğumu yansıtıyorum düğünümde herşeyi ben çabalıyorum ama bir yerde artık yoruldum benim bu derece sönük kalmam üzdü beni açıkçası ne yapmalıyom bilmiyorum mutsuzum

Ait hissedememe,yüz üstü bırakılmalar ve fazla vericilik

Bir yere ait hissedemiyorum ve hayatımda biri olsa ait gibi hissedeceğim gibi geliyor. Mesela dün sosyal medyadan bir erkekle konuştuk ve çocuk en başta beni görmüyordu,yok sayıyordu,mesajlarıma bakmıyordu. Bir şey anlattım ve beklediğim karşılığı alamadım. Sonra konuştuk anlaştık ve ona iyi dileklerde bulundum. Ama yine yalnız kalmıştım mesela ona iyi dileklerde bulundum ve bana yapılmayan muameleyi ona gösterdim. Bana kötülük yapmış olmasına rağmen ona sarılmak istedim. Ama o verdiğim değeri hak etmiyordu. Hemen yumuşuyorum ama baştan beri beni görmüyordu,mesaj atmıyordu ve benimle ilgilenmesini istedim. Sürekli kontrol ediyorum takipten çıkmış mı diye. Bir de neden sürekli bana kötülük yapmış olmasın rağmen -konuşup anlaştık-ve sarılmak istedim?Hatta o kadar ki az daha ayıp olmasın diye tamam ilişkimiz başlasın diyecektim. Değeri hep hak etmeyenlere veriyorum. Bana kötülük yapsın konuşalım anlaşalım iyi dileklerde bulunayım ama benim payıma düşene bakın:Görünmemek ilgilenilmemek. Takipten çıkarmak ıstiyorum ama kıyamıyorum. Yalnız kalmış gibi hissediyorum,tek bırakılmış,değersiz. .Ama sanki o kocaman devasa biri zihnimde. Bu şeyi 2. kez yaşıyorum. Bağlandım,kötü davrandı,sustum,sonra ayrıldık iyi dileklerde bulundum ve ait yine ait hissetmeme başladı. Ama niye sürekli sarılmak ıstiyorum?Niye o erkeğe sarılarak ağlamak ıstiyorum?Sosyal medyayı kapatmaya cesaret edemiyorum. Bir umut belki o 'da yazar diyorum. Yazsa sanki yumuşayacağım ve ait hissedeceğim gibi geliyor. Arkadaşım sen kendini gömdüğün için böyle hissediyorsun diyor. Daha nasıl anlatacağımı bilmiyorum daha birkaç saat önce yaşandı bu hadise ve hislerim,dile gelecekler daha tam net değil. Yetersiz hissediyorum,değersiz,yalnız(bırakılmış)benim payıma düşen şeye üzülüyorum ilgisizlik değersizlik yalnızlık. Çok fazla vericiyim o 'da benimle ilgilenmesini sağlamak için.

merhaba sevgilim benden ayrıldı

merhaba sevgilim benden ayrıldı ailesi izin vermediği için sevgilimse bana dedi ki artık sana karşı bir şey hissetmiyorum ama beni ne sosyal medyadan takipden çıkardı ne de numaramı sildi bense ona numaramı sil dedim bana dediki elim gelmiyor bunun anlamı ne? geri döner mi yada neden ayrıldı ona sorduğumda hislerim öldü diyor artık hiç bir şey hissetmiyorum diyor beni sevmediğini söyledi bu doğrumu

Onu özlüyorum ama affedemiyorum

Merhaba aylar önce bi erkek arkadaşımdan ayrıldım güzel bi ilişkimiz vardı uzun zaman sonra birine yoğun duygular hissetmiştim ama maalesef bitmesi gerekiyordu ayrılırken acı çekeceğimi biliyordum çünkü bağlanmıştım unutmam için zamana ihtiyacım vardı evet bu zamani kendime tanıdım ve iyileşmeye başladım ama o tekrar karşıma çıktı özürler diledi özlediğini falan söyledi defalarca benim buna artık inancım kalmamıştı gerçekten ama özür dilemesi hoşuma gitmişti çünkü hakediyordum bi özürü en azından tekrar denemek istediğini söyledi ama ben ayrıldığımızdan beri bi dahası yok demiştim farklı tek birsey de söylemedim evet ama şu an özlüyorum ben onu onunla olan kendimi ona hissettiğim duygularımı onunla olan anılarımı özlüyorum ama affedemiyorum tekrar hayatıma aldığımda onu tekrar üzülecegimi hissedebiliyorum bazen gidip yazıp konuşmak istiyorum ama konuşursam bile bana yaptıkları aklımdan çıkmayacak hep yaptıklarını düşünecem ve soğuyacam belki de bilmiyorum ama özlüyorum sadece bunu biliyorum kendime olan saygım da gidip yazmama engel oluyor en azından Bi son kez sarılmak isterim en azından son kez de olsa bi kaç birsey söylemek içimde hep bunlar var ayrıldıktan hemen sonra bile bu kadar özlememiştim şu an değişik bi durumdayım duygularımı kalbimi mi dinlesem yoksa mantıklı olanı mı yapsam bilmiyorum

Hiç ilişkimin olmaması moralimi bozuyor

24 yaşındayım hiç romantik ilişkin olmadı aslında flörtlerim oldu da kısa sürdü. Yaşıtlarına bakınca kötü hissediyorum ve zaten görünüş olarak kendimi beğenmiyorum. Bir erkeğe göre oldukça kısa hatta cüce biriyim boyum 164 cm. Bazen ilişkim olmuyor diye alaycı sözler duyuyorum hatta benle dalga geçen terapistim ve öğretmenim bile oldu. Ben de artık üzülüyorum bu durumun üstesinden nasıl gelebilirim ayrıca çekingenim

ilişkime devam edip düzeltmek istiyorum

Düzeltilemeyecek sebeplerden ayrıldığımızı düşünmüyorum, fakat bir ayrılık sonrası yapılmaması gerekenleri yaptım bu yüzden onu ters tepti ve daha fazla istemediğini geri dönmeyeceğini söyledi, kendimi düzeltmek ve düzelttiğimi gösterip ilişkime devam etmek istiyorum. Onu çok özlüyorum bu içimdeki özleme sahip çıkamıyorum. Hakkımda ne düşünüyor bilmek istiyorum. Onu geri getirmek için ne yapmalıyım vs bunların hepsini tek tek öğrenmek istiyorum , yardım lazım

Eski sevgilimden 2 ay önce ayrıldık arkadaşı öldüğü için bunalıma girdi. Zor atlatıyorum napabilirim

Sosyal medyalarına bakıyorum annesi beni çok sevdiği için aradabir arıyor. Zor kopuyorum ilk zamanlar çok kötüydüm şimdi de hergün mutlaka aklıma geliyor ama geçiyor artık atlatmak istiyorum flörtlerim oldu hoşlanamıyorum onlardan ve bidaha kimseden hoşlanamayacak mıyım diye korkuyorum. Onu çok saf duygularla sevmiştim onla beraber çok şey yaptık ilişkimiz 1 yıldı. Aynı üniversitedeyiz barışmak istemiyorum zaten o da yazmadı. En yakın arkadaşı öldükten sonra 2 hafta çok zordu sonrasında kimseye aileme bile eskisi gibi sevemiyorum ve bu dönemi yalnız atlatmalıyım dedi ve gitti çok sosyal bi çocuk değildi zaten ve en yakını da ölünce böyle oldu. Ama ben onsuz hiç olmamıştım zordu benim için

sevgilimle olan ilişkimde fazlasıyla desteğe ihtiyacım var

sevgilimle olan ilişkimde fazlasıyla desteğe ihtiyacım var artık kendimi ne ifade edebiliyorum ne başka bieşy yapabiliyorum birbirimizi seviyoruz ama artık onun bana tahammülü kalmamış gibi beni cezalandırıyor mesaj beğenip soğuk davranarak artık ne yapacağımı fazlasıyla şaşırdım zaten kendimi seven biri dğeilim fazlasıyla özgüven eksikliğin sevilmeme hissim çok büyük bide ondan böyle soğuk mesafeli karşılık alınca kahroluyorum artık ağlaya ağlaya da çözülmüyor onu bırakmak şstemiyorum ama beni bırakacağıından o kadar korkuyorum ki çaresiz hissediyorum onu kırıyorum o da beni kırıyor ve ben çok yoruldum kaygılı bağlanan bi bireyim psikoloji okuyorum az çok bilebilyiorum aslında hatalarımın da farkındayım ama kendime asla bi çare bulup kendimi düzeltemiyorum kendimden ypruldum bu artık ilişkilerime de yansıyor herkes uzaklaşıyor benden sanırım tek bir arkadaşım yok bir tek sevdiğim var o da bırakacak gibi ya da benim hüsnü kuruntum bilmiyorum o da anlaşılmak istiyor anlıyorum ama bi şekilde kırıyorum onu çok karışık anlattım zaten bişey anlaşıldı mı emin bile değilim 21 yaşındayım ama o kadar yorgunum kii kendimle barışıp ilişkilerimi mutlu mesut devam ettirmek istiyorum aslında sadece yeniden yksye hazırlanıyorum kendisi asker onun zorlandığı kadar bende psikolojik zorlanıyorum kendimle çatışma halindeyim kaç kere antidepresan kullanıp bıraktım şu 2 3 sene içerisinde ve yeniden psikiyatriye randevu aldım kendimi sevmeden beni kimse sevmeyecek çabalasam da sevsem de insanları üzmekten başka bişey yapmıyorum ve artık kendi değerimin farkına varıp varsa tabii insanlara da iyi gelebilmek mutlu olmak istiyorum sevgilimle de aramızdaki sevgiyi heba etmek istemiyorum sevdiğini hissediyorum ama artık uzaklaştığının da farkındayımm :))

Ne yapmalıyım ?

Merhaba yönetici olduğum iş yerinde bir kişi bana aşık oldu . O kadar güzel ve alımlıydı ki birinin ona aşık olmama şansı yoktu ve aramızda 6 yaş vardı . Yönetici olduğum için bir çok kişinin bana ilgi duyduğunu biliyordum ve ciddi bakmamıştım. Bir sene boyunca bana ilgi duyan bakışlar yaşanmaya başladı ve biranda kendimi onunla ilişkinin içinde bulmuştum. Ona o kadar çok aşık oldum ki beni eline geçirmişti ve bırakamıyordum. Hipnoz olmuştum. Kendimi bu ilişkide eksik hisseden taraf olarak görüyor ne isterse yapıyordum . Çok güzeldi ve bu kadar güzel biri benimle olmamalıydı. Boyum kısaydı ve özgüvenim yoktu . Ama o bunlara önem vermiyordu. Kendimi ne istediğini bilen biri olarak biliyordum ancak taşıdığım şartlar buna el vermiyordu. Sonunda beni seven birini buldum ve benim istediğim gibi biriydi bu durum beni öylesine heyecanlandırıyor ve mutlu ediyordu ki onun için yapamayacağım hiçbir şey yoktu. Günler haftalar aylar geçiyor kelebekler uçuşuyor ve ilişkimiz ortaya çıkmaya başlıyordu ve aslında fiziki görünümün ilişki için önemli olmadığını sohbetin muhabbetin fikirlerin enerjinin kültürün geleneğin önemli olduğu ortaya çıkmaya başlıyorduOnun ve benim ilk ilişkimiz olması bir çok heyecanlı unutulmaz anıların kalıcı olarak hafızalarda kazınmasına neden oluyor bir türlü birbirimizden kopamıyorduk. Ama eğitim durumlarımız kültürlerimiz yörelerimiz farklıydı. Bir süre sonra aslında onu kazanmaya çalışan bir erkek modeli olduğumu görmeye başladım. Sürekli onu kazanmak için bir mücadele veriyor onu şımartmak onu şaşırtmak için çaba sarf ediyordum. Onunla güzel sohbetler ediyor. Daha önce hiç yaşamadığı şeyler yapıyordum. Bu durum beni o kadar çok mutlu ediyordu ki. .. Artık daha ne yapabilirim durumuna girmeye başlamıştım. İlişkinin ilerlemesi için hiçbir şey yapmayan biri için o kadar çok çaba sarf ediyordum ki . .Sürekli kıskançlık tartışmaları yapıyorduk ama bu durum bana önem verdiği hissine kaptırıyor onu mutlu etmek için daha çok çaba sarf ediyordum. Beni o kadar avucunun içine almıştı ki hayatım artık onun olmuştu. Arkadaş çevrem dahil herkesi kaybetmeye başlamıştım,Ben artık yönetilmekten bıkmıştım. Ve artık ilişkimizi sorgulamaya başlamıştım. Çevremdeki hiç bir arkadaşımla beraber bir ortama girmemiştik ve bizi gören kimse yoktu . Sadece o ve ben vardık bu ilişkide. .. . Kimseden gizlemiyor sürekli sosyal medyada paylaşıyorduk. Birbirimize çok yakıştığımızı düşündüğümüz için bu durum çok mutlu ediyordu. .. Ta ki;Karşılıksız birşey yapmaktan bıkmıştım. Artık sadece gönül eğlendirmekten sıkılmıştım. İlişki yaşarken bir yandan da gerçek bir hayatta akıp gidiyor ve hayatınızda bazı yolunda gitmeyen durumlarda yaşanabiliyordu. Bu durumlar yaşandığı zaman derdinizi dinleyen birine ve fikir alacak birine ihtiyaç duyuyorsunuz ama ben derdimi ona anlatmayı hiç istemiyordum çünkü o benim yanımda olduğunu gösterirken ben daha çok yoruluyordum hatta kendimi eksik hissediyor gibiydimYengeç burcu bir erkeği olarak aslan burcu bir kadını yönetip hem de sorunu çözerken daha çok efor sarf ediyordum derdim birken iki oluyordu :)Bu durum beni bir süre sonra yormaya başladı . Çünkü ben onun ruhunu sürekli okşuyor onu mutlu etmek için çaba sarf ediyordum. Karşılığında hiçbir şey olmadığını düşünmeye başlamıştım. Sadece ten uyumunun vermiş olduğu bir heyecan olarak değerlendirmeye başlamıştım. ve artık ayrılık vakti gelmişti. Ayrılmıştık. .. .Ben bütün gerçeklerin farkında olmama rağmen nedense bir türlü kopamıyordum. Hafızamdan silemiyor dayanamıyordum. Her sabah saat 5 te uyanıyor aklıma takılıyor erkenden kalkıp deniz kenarına kaçıyordumSonra o olmadan yapamam diyerek koşarak onun yanına gittim. Bir şekilde barıştık ama eğer ben gitmeseydim o aşk orada bitecekti. Artık uykularım kaçmıyor bir sorun yaşamıyordum. Mutluydum eski günlerim gibiydi. Ona ait hissediyordum. İlişkimizi yaşarken eğer biz bir bütünsek başka kimseye ihtiyacımız yok düşüncesi geliyor çevremizle tamamen ilişkimizi kesiyorduk. Ne zaman boş vakit bulsak buluşuyor planlar yapıyorduk. Ben eski Umut olmaya başlamış ve yüzüm gülmeye devam etmişti. .. .Bize göre ilişkide altın kural sevdiğiniz için kendimizden ödün verip bir şeylerden vazgeçebiliyor muyuz geçemiyor muyuz ?Onun çevresinde kötü özelliklere sahip arkadaşları vardı. Kötü diyorum çünkü bunu o bana anlatıyordu. Onlarla görüşmesini istemiyordum ama o bunu yapmıyordu. Benimde görüşmemi istemediği arkadaşları vardı ben sadece küs bir şekilde ayrılmak istemiyor ama kesinlikle görüşmüyordum eğer bana bir şey soruyorlarsa konuşuyor onun haricinde hiç iletişime girmiyordumBu durum bizim ilişkimizde güven sorununa yol açıyordu. Onun istediklerini ben yapmıyorum gibi hissettirmeye çalışıyordu güveninin zedelemiş gibi oluyordum. Bu yüzden o da benim istediğimi yapmıyordu . Böyle düşünmüyorum sadece kendine gard yapmak için aslında o arkadaşlarımı istemiyor gibi geliyordu . Benim kendimce haklı sebeplerim vardı. Arkamı dönsem bir tanışmaya yeltenme hikayeleri ile karşı karşıya kalıyordum. Bu durum beni hep üzüyorduBu yüzden o arkadaşını istemiyordum. Tabi ki bunlar ilişkide bir şekilde çözülebilecek sorunlar;Alttan aldığımız konulara birde bunları ekliyorduk. Gel zaman git zaman biz daha çok birbirimize alıştık ailelerimize anlatır duruma gelmiştik. Ama ikimizde de soru işaretleri vardı birbirimizden emin olamıyordukBende hep onu kaybetme korkusu vardı; ve bazı konuları kafamda oturtamıyordum ne yapıcağımı da bilemiyordum;--- kıyafet seçimleri çok çocuksu ve dekolteli edepsizce iç gösteren kıyafetler;--- ortam içinde dikkat çekici makyaj ve saç rengi;--- estetik isteği---sürekli bir sosyal medyada kendini paylaşma isteği bunlar benim onda beğenmediğim özelliklerdi ve o bunları yapmaktan hoşlanıyordu. Bu durum bende biz ikimiz doğru kişiler değil miyiz diye düşündürüyordu. Bu konuları onunla konuşuyordum. İlişki içinde bunlardan vazgeçiyor araya küslük girince hemen ben sinir olayım diye bunları yapıyordu. Bu durum öyle bir şey ki onu daha çok saplantı haline getiriyordu. .. Bir gün abim rahatsızlandı onunla buluşmaya gidemedim ve yine öfke patlaması yaşadı;Senin istediğin zaman buluşuyoruz gibi gereksiz bir şekilde öfkelenmişti o zaman dedim ki artık benimle alakalı bir durum değil olmuyorsa yapabileceğim bir şey yok. Öfkesini yenebilmek için arkadaşları ile dışarıya çıkmış hikaye atmıştı o gün anladım ki evet biz doğru kişiler değiliz. Çünkü ben o üzülmesin diye onu gizlerdim ama o tam tersi hareketlerde bulunuyordu. ve 2. ayrılığımızı yaşadık. Artık kafamda en ufak bir şüphe yoktu ayrılmıştım. Ta ki bir gün o mesaj attı ve özlediğini söylemişti. . İlk barışma atağımızda o barıştığı için ben hayır deme lüksüne sahip olmadığımı düşündüm ve sırf o benle barıştığı için bende barıştım. Ama artık çok rahattım ve eğer o değişirse bizim evlenebileceğimizi söyledim. Hareketlerine çeki düzen veriyor ilişki için elinden geleni yapıyordu bende tekrar aşık oluyordum. Bu süre zarfında yaş olarak büyüyor daha olgun oluyor daha da aşık oluyordum. Ama kavgalarımız hiç eksilmiyordu :)Muhabbet açmak sohbet etmek benim işim gibiydi. O sadece muhabbete katılabilirdi ben muhabbet açarken de farklı bir kelime söylesem kavgaya sebep verebiliyordum. Çok muhabbet yalansız olmaz ama o detaylara o kadar önem veriyor ve kıskançlık konusu olan bir konuyu hemen içinden yakalıyor kavga ediyor tartışıyorduk sonra ben kendimi affettirmek için saatlerce dil döküyor hayatım hep bunun üzerine geçiyordu. Kavga yapmasak bile bir karşılaştırma durumu oluyor bu onun için bunu yaptı bunu söylemek istemiyordum ama bana karşı çok ilgisizsin diyerek bile haftada net bir kavga yapıyorduk. Bunlar benim iş tempom içinde yorucu olmaya başlıyordu . O işe gitmiyor arkadaşlarıyla zaman geçirmiyor sürekli bana sarıyordu. Ben artık yorulmuştum . Dışarı çıkamıyor etrafımda hiç bir arkadaşımla vakit geçiremiyordum. Bir gün kardeşinin üniversite sınavı hakkında muhabbet ediyorduk. Onu övdüğüm için bir tartışma söz konusu oldu sanki benle kavga etmek için kavga ediyor gibiydi. Normalde kavgalarımızda sanki o haklıymış gibi yapıp alttan alıp özür dileyip barışıyorduk ama nedense bu ben değilim aslında gerçekte konu böyle ama söz konusu sen olduğun için ben hep alttan alıyorum umut gitti gerçekten ben olan UMUT geldi ve ben gerçek düşüncelerimi söyledim. .Kardeşi eğitim olarak başarılıydı ve bu onun hoşuna gitmeyen bir durumdu. Sebebini bilmiyorum ama onun için sadece o vardı başka kimse yoktu. Kardeşinin mezuniyetine bile gitmemişti çünkü saçlarını boyuyordu. .. Bunlar benim kafamda hep soru işaretleri olarak kenarda kalıyor hep ondan korkuyordum. .. Arkadaşlarımla yemeğe giderken çağırıyorum katılmıyor bahaneler üretiyordu, bunlar gibi hep soru işareti olarak kalıyordu. ilk ilişkiye başlarken babasının üvey olduğunu kardeşinin vefat ettiğini söylemişti daha sonra aslında dövmeli bir abisinin olduğunu ve babasının gerçek olduğu ortaya çıkmıştı. Bunu benim ona duygusal olarak acıyıp onunla sevgili olmam için yaptığını abisini ise korkmayayım ve dövmeli biri olduğu için söylemeyi korktuğunu söylemişti kafamda bu ilişkide hep soru işaretleri artarak devam ediyordu. Sürekli kavgalar ediyor ama ben bir türlü kopamıyordum. Sonunda onun NARSİST olduğuna karar vermiş bunu ona söylemiştim niyetim şuydu; senin böyle bir durumun var benimle kavga ederken lütfen hep bu aklına gelsin ve ben seni kaybetmek istemeyen biri olduğumu ona söylemeye çalışıyordum. Bu konuyu yüz yüze konuşurken hiç bir sorun yoktu. Ancak eve gittiği zaman bir telefon bombardımanı ve ağlamalar sen kendini ne zannediyorsun beni bu duruma nasıl sokarsın kavgaları artık kafamda tam oturtmuştum o benim için doğru kişi değildi. Narsist konusu bir kenara ben bu işte uzman biri değilim ve bir önemi de yoktu benim için. Çünkü benim ilişkide önem verdiğim noktalar ; karşımdaki kişi ilk heyecanını benle yaşıyor bunun benim için önemi büyük sebebini bilmiyorum ama bir kaç kişiyle ilişki yaşayan birini nedense kabul edemiyorum sebebi diğerleri ile karşılaştırılmak ve yarış içinde olmak istemiyorum. Konu ne olursa olsun bana değer veriyor ve ilişkisine sahip çıkan biri olarak görüyordum ailesinin bizim ailemize yakın bir aile olması, ayrılıyoruz ama devam ediyor olmamız, bunlar bizim hiç kopamayacakmışız gibi geliyordu. Zaman geçtikçe ona daha da çok alışıyor negatif durumları kafamdan hemen silebiliyordum. Çünkü o kadar güzel bir yüze sahip ve tatlılığa sahipti ki her şeyi her zaman unutuyordum. Konuşmadığım bir arkadaşım bir gün bana mesaj attı ve gerçekten konuşmuyordum. Ama o onu kıskanıyordu. .. Onunla kesinlikle konuşmamamı istiyordu bende gerçekten konuşmuyordum ve kendisi evliydi. Hatta ben onu kardeşim olarak görüyordum. Normalde insanlara değer vermem ama o herkese önem veriyordu ve ben bana değer veren birini görmemezlikten gelemiyordum. Onunla yaşadığım ilişkiyi paylaşıyordum: Çoğu zaman bana fikirler veriyordu kadın gözüyle ama sırf benim sevdiceğim istemediği için araya mesafe koymuştum. Bir gün bir mesaj geldi kardeşim dediğim kişiden , kız arkadaşım ile tatil yapıyorduk yakınımızdan geçiyorlardı bize katılmak istediler bu konu üzerine büyük bir kavga yaptım hani konuşmuyordunuz bana yalan söyledin gibisinden. Kavganın ana konusu güvendi; benimle hiç ilgisi yoktu o gece küs ayrıldık ve ertesi gün durumu anlattım ve barıştık sonra kardeşini överken bir anda tartışmaya başladı ve tekrar o konuyuda öne sürerek kavga ettik ben artık yorulmuş ve maçı kurtarmaktan bıkmıştım. Maçı kaybetmek istedim ve kaybettim. Aradan 89 gün geçti ve hala onu özlüyorumNEDEN?NEDEN?NEDEN?Ve gel barışalım dese hemen barışabilecek moddayım. Ama hata bende olduğunu düşündüğü için tabi ki o gelmeyecek ben gitsem seni sevmiyorum artık diyecek diğerlerinde olduğu gibi ? ne yapacağım bilmiyorum ne yapmalıyım? Yine her gece kaçan uykularım ve sürekli donuk bir yüze sahibim. Gülemiyor sohbet edemiyor bulunduğum ortamdan zevk alamıyorum ,film izlesem bile günün sonunda eksik olduğum aklıma geliyor filmden zevk alamıyorum. En sevdiğim yemek bile bir önemi yok arkadaşlarımla vakit geçirsem bile o olmadığı için artık onların sohbetini de istemiyorum koşarak eve gelmek istiyorum. En çok zevk aldığım kamp bile yorucu geliyor sadece yatakta haftalarca uyumak istiyorum. Onu unutabilmek için başka insanlarla tanıştım. İlk hafta hepsiyle bir heyecan duyarak sohbet ediyorum sonra hepsinden soğuyorum. Hiç biri onun gibi gelmiyor hatta bir çoğu ile kendimi sevdirme çabası içinde olmaktan bile yoruluyorum. Sohbeti yarıda kesip kaçıyorum. Göğsümde çok ağır birşey var kussam çok rahatlayacak gibiyim kafamı neredeyse kaldıramıyorum . Biriyle söz kavgası yapacak gücüm dahi olmadığını hissediyorum. Hayata boş bakıyor ve çok yorgun hissediyorum. Ne yapmalıyım bilmiyorum?

Sevdiğim kız reddetti

hoşlandığım kız ile aynı okuldan mezun olduk ardından ondan hoşlanmaya başladım bugün cesaret toplayıp ona hoşlandığımı söyledim ve bana reddediyorum falan demedi ona iltifat ettim bana diyecek bir şey bulamıyorum dedi iyi akşamlar dedim iyi akşamlar dedi sohbeti kapattık ama ben kırıldım tabi konuyu anlattım arkadaşlarım moral verdi ayrıca annemede anlattım moral için ne yapayım? çokta moralim bozuk değil aslında öyle yanii zorlada güzellik olmaz