Romantik İlişkiler Kategorisi

Nişanlılık süreci

Nişanlım çok düşünceli fazlasıyla ben o kadar değilim her düşüncesizlik yaptığımda siniri arttı Bidaha yapmicam diye defalarca söz verdim ama tutmadım ve siniri gidilerek arttı artık sözlerime güvenmiyor ve kendisi de bana kavga anında kötü davranıyor o her kötü davrandığında buna itiraz ediyorum ama o da zamanında aynısını yaşadığını söylüyor düğünümüze bir ay kaldı sizce ne yapmalıyım korkuyorum daha kötüye gider diye ve bu kadar öfkeli görmek beni korkutuyor

İlişkim hakkında

Merhaba benim bir çok ilişkim oldu ama ilk defa böyle uzun ciddi bir ilişkim oldu yaklaşık iki buçuk sene olucak ilkte gayet iyi ilerliyorduk ama artık haftanın 3 günü tartışıyoruz ve bu tartışmalarda benimde hatalarım çok oluyor kendi kendime tripleniyorum yani ayrılmam gerektiğini düşünüyorum ve sürekli ayrılalım diyorum aşırı derece takıntı haline geldi onu 2 gün görmeyince kendimi aşırı kötü hissediyorum ve hırçınlaşıyorum aşırı kıskanıyorum onu o bensiz bir yere gidince bile sinir oluyorum ve gerçekten ilk defa uzun bir ilişkim oldu böyle oldum şuan ne yapıcam bilmiyorum onu çok fazla seviyorum ben böyle birisi değildim ama şuan çok takıntılım yapıyorum ve uzun bir süredir evdeyim çalışmıyorum evde kalıncada daha çok sıkılıyorum ve ona sarıyorum sizce ne yapmalıyım naısl bu huyumdan vazgeçerim ?

Erkek arkadaşımdan ayrılmalı mıyım?

Arkadaşı olduğunu iddia ettiği bir kızla benden gizli konuştuğunu gördüm ve daha öncesinden arkadaşlarına bu kızla cinsel bir birliktelik yaşadığını anlattığını yakaladım fakat onlara yalan konuştuğunu söyledi. Şimdi de daha önceden temasta bulunduğu kızla ilişkimizin birkaç ayı snapleşiyordu tabi ben kim olduğunu bilmiyordum o dönem. Ondan ayrılmak istiyorum ama yalnız kalırım diye korkuyorum. Ona ayrılmak istediğimi söylerince ağlıyor ve dayanamıyorum. Napmalıyım?Onu gerçekten sevip sevmediğimden emin olamıyorum. Gerçekten yanımda o kişinin mi olmasını istiyorum yoksa herhangi başka birisi olsa mutlu olur muyum bilmiyorum. Sürekli uzun ilişkilerim oldu. Hiç uzun bir süre kendimle baş başa vakit geçirmedim. Kendimle ilgilenmedim, kendimi sevemedim. Çünkü benim bunu yapmama hiç gerek olmadı zaten hayatımda hep beni güzel hissettiren, değerli hissettiren birileri vardı. Kendimi sevmek, kendimin farkına varmak istiyorum, yalnızlıktan korkmamak istiyorum. Benim için ne gibi tavsiyelerde bulunabilirsiniz?

Hoşlandığım kıza ne kadar dürüst olmalımıyım?

Lise başından beri hoşlandığım bi kız var. İlk tanıştığımızda sevgilisinden ayrılmıştı. Tanıştık zamanla yakın arkadaş olduk. Onun mutlu olduğunu görmek bana iyi hissettiriyodu. Sonucu onu üzen şeyler yapmaya başladı. Bi abi edasıyla hatalarını ve nasıl telafi edebileceğini söyleyerek onu desteklemeye arkasında yaşanabileceği bi dağ olmaya çabaladım. Bu durumdan çok tartıştık sürekli babası olmadığımı abisi olmadığımı söyledi, destek olmamı reddetti. Ailesi ile arası pek iyi değildi o yüzden onlara benzemem onu rahatsız ediyordu farkındaydım elimden geldiğince doğruyu göstermeye çalıştım arkasından dönen dolapları ortaya çıkarttım gözünün açılmasını sağladım. Yeri geldiğinde ona hissetirmeden arkasını toparladım. Zamanla aslında haklı olduğumu yaşıtlarımdan olgun olduğumu söyledi ve bana karşı olan sinirli tavrı geçti. Lakin hep arkadaş olarak kaldık. Erkek çevresi çoktu ve flörtöz bi kişiliği vardı. Dürüst olduğumda kaybetmekten korktum. Gel zaman git zaman lise bitti yollarımız ayrıldı. Eski ortak arkadaşlarımızla toplu WhatsApp konferansları haricinde pekte bi görüşmemiz olmadı. Şimdi ise aynı üniversitede okuyoruz. Tamamen denk geldi. İkimizde pek fazla arkadaşımız olmadığından samimiyiz bu aralar. Son 2 haftadır ilişki başlatılabilir yaklaşımlarda bulunuyor. İster istemez aklıma giriyor lakin bi ilişkimiz olursa veya adım atarsam onu kaybetmekten korkuyorum. Cilveli ve flörtöz yanını biliyorum ama benim için mi yapıyor yoksa içinden geldiği için mi yapıyor tam anlayamıyorum. Artık ciddi ilişki aradığını ve şimdilerden bi ilişkiye başlayıp 28 yaşında evlenmek istediğini söyledi bende hep bu düşüncede olduğum için içim kıpır kıpır oldu. Öncesinde hep daha kısa süreli ilişkileri vardı ve duygularıyla oynuyolardı. Anlattığı kadarıyla aradığı kriterlerle kısmen uyuşuyoruz. Son bir haftadır sürekli söylediği şeyler sıkıcı olduğum, onu güldüremediğim, eğlendiremediğim ve canımı çok yakan kendimi aşağılık gibi hissettiren o iki kelime "senden olmicak" her ne kadar eve gittiğimde yalnız kaldığımda içim kıpır kıpır olsada onunla beraberken olamıyorum. Bugüne kadar hep sert mizaçlı ve ağır başlı bi duruşum oldu onunda aradığı kiriterlerden birisi bu olduğunu biliyorum ama istediğinin bu olduğundan emin olamıyorum çünkü önceki zaman ilişkilerini biliyorum. . İlişki içersindeyken romantik, tutkulu, bağlı, sadık, bi partner olduğumu en son ki partnerimden çok sık duydum lakin duruşum, onun tabiriyle odun ve hödük oluşum onu çok yoruyormuş ve böyle bi insanla hayat geçirmek istemiyormuş. Onunda her genç kız gibi romantizm sevdiğini biliyorum lakin ben hep sevgililik evresinde partnerimin hislerinden emin olduktan sonra romantik yanımı tutkulu yanımı ortaya çıkartabiliyorum. O ise benim bu yanlarımı hiç görmedi bilmiyor. Lise zamanlarında bana o kadar derin duygular hissettiriyor o kadar iyi geliyordu ki sanki içimde bi boşluk var ve o boşluğu tamamlıyodu ve bu his onu tekrar görünce sesini duyunca tekrar içime yerleşti bi gülüşüyle içime yerleşti. O zamanlar onun için yaşıyordum sanki hemen hemen her yaptığımı onun için yapıyordum. Aramıza mesafe girdiğinde bi süre arkadaş edinemedim toplum içine çıkamadım. Hiçbir şey onunla geçirdiğim zamanların keyfini vermiyordu. Zamanla ve arkadaşlarımın desteğiyle toparladım kendimi hatta güzel bi ilişkim dahi oldu. Son partnerimle ayrılık sebeplerimizden birisi onunla olan anılarımızı onun için yaptıklarımı sarhoşken partnerime anlatmamdı kız beyninden vurulmuşa döndü. Bide bu konuşma olmadan birkaç gün önce dışarıdaki sosyal ortamlardaki duruşumdan dolayı biraz tartışmıştık. Şimdi ise hem onunla ilişkim olsun devam etsin hatta aile kuracak kadar uyumluysak ailem olsun çocuklarımın annesi olsun istiyorum, hemde uzaklaşmasın benden onu kaybetmeyeyim istiyorum ne yapacağımı bilmiyorum. Yeni kavuşmuşken iyice kaybetmek ile bi adım atmadığım takdirde ilişkisi olurda kaybederim endişeleri arasında kaybolup gidiyorum. İlişkimiz olsa ortak arkadaşlarımız nasıl tepki verir kestiremiyorum. Bu da benim pasif kalmama sebep oluyor. Ben şimdi ne yapmalıyım nasıl bi yol izlemeliyim, onun davranışlarını nasıl yorumlamalıyım?

Düşünmekten artık uyuyamıyorum içim içime sığmıyor sürekli ağlama hissiyle yaşıyorum

Gerçekten dayanamıyorum yazmak istiyorum ama yazamıyorum çünkü hayatında birinin olduğundan eminim. Doğum günümdü 22 Eylül ama kutlamadı o kadar ağladım ki derbeder oldum günüm mahvoldu hala ağlıyorum aylardır doğum günümü bekledim yazmadım, onun yazmasını bekledim ama yazmadı. Bana her zaman kalbimi temiz tutacağım her zaman burada seni bekleyeceğim dedi ama hayatına birini almış ben onu bekliyorken onun başka biriyle birlikte olmasını kaldıramıyorum çok kötü hissediyorum kaldıracak gücüm kalmadı hiçbir şekilde mutlu hissetmiyorum. Kime ne desem hobi edin sosyalleş gibi cümleler kuruyorlar ama hayır ben hiçbir şeyden zevk almıyorum midem bulanıyor yemek yiyemiyorum 48 kiloya düştüm lütfen bana yol gösterin.

Kendini anlayamamak

Merhaba bundan 1 ay önce yine sevgilimle iletişim sorunumdan bahsetmiştim. Yani 1 aydan fazladır konuşmuyoruz ayrılık konuşması bile yapmadık bana göre bu çok ayıp bi durum öncelikle. Seven hadi onu geçtim saygı gösteren bi insan açar telefonu ben devam edemiyorum der. Şimdi belki O zaman sen neden yapmadın diye düşünürsünüz ama ben öncesinde çabaladıgımı ve alttan aldıgımı düşünüyorum özellikle son zamanlarda hani yazmadığı zamanlar yazdım adım attım ama bu sefer ben adım atmadım ve ilişki bitti gibi bir şey oldu yani. Benim şuan yaşadığım soruna gelecek olursam onunla üniversite de tanışmıştık ben okuduğum yere geldim ve her şey yeniden başladı benim için anılar gözümün önüne geldi çok duygulandım sokagın ortasında aglayacaktım neredeyse. Neden bilmiyorum ama benim için sanki bu ilişki tamamlanmamış gibi geliyor bilmiyorum zamanın da beklentilerim olduğu için mi böyle hissediyorum anlamadım ama sanki devam edecekmiş gibi hissediyorum ve söylemek zorundayım ki onu özledigimi hissediyorum çünkü seviyorum onun da beni sevdiğini hissederdim bana gelen oydu ama geri giden de O oldu bilmiyorum yani

nasıl iyileşeceğim

sevgilimden ayrılalı 2 ay oldu. hala aklıma geliyor aslında yer yer unutuyordum ama onun annesiyle arada bir konuşuyoruz ve iki gün önce kahve içtik buluştuktan sonra annesiyle aklımdan çıkmıyor. annesiyle ne zaman iletişime geçsem tazeleniyor gibi aslında ama o arıyor beni. artık mesafe koyacağım. şimdi kıbrısa okula geldim ve aynı okuldayız bu sene yatay geçiş yaptım. ve onu tekrar görecek olmam falan da aklımdan çıkartmıyor onu. aslında ilişki içindeyken de bişeylerin olmadığının hep farkındaydım. diğer ilişkiler gibi tomantik yada ilgili değildi ben annesi gibiydim daha çok beraber olmak istediğim kişi o değildi farkındaydım. onun en yakın arkadaşı vefat edince bunalıma girdi ve ayrıldık. o ayrıldı ve çok zor atlattım gerçekten çok canım yandı. şimdi de girnede onunla olduğum için sürekkli burda olmak onu anımsatıyor bana ve üzüyor. onunla barışmamam gerektiğini biliyorum bana göre değil istediğim gibi değil ben çok sosyalim o asosyal ben hep hediyeler alırım o hiç almaz. ama neyi özlüyorum neeye canımı sıkıyorum niye aklımdan gitmiyor bilmiyorum gerçekten ve çok yoruldum. ne zaman geçicek nasıl geçicek bilmiyorum ne yapmalıyım bilmiyorum

sahrase33

Nişanlıyım bundan önceki sevgilim baa ihanet etti asla aklımdan çıkmıyor hala ne yapacağım

Eski sevgilimin bana yaşattığı ihanet aklımdan çıkmıyor çok mutluyum nişanlımla ama aklıma hep o geliyor bu travmayı yenemiyorum ilişkime birlikteliğimize çok yansıyor beni o kadar üzüp aldatıp şimdi başka biriyle mutlu görmek hiç istemiyorum onu ama içimde ona karşı sevgi yok ama sevgilimle yalnız kaldığımda eskisi gibi yakın davranamıyorum lütfen bana çıkış yolu bulmama yardımcı olun sadece nişanlımla mutlu olmak istiyorum sadece

Ne düşünmem lazım

Eşimle 3. yilimiza gireceğiz bir bebeğimiz var. Ona sevgisinin yıl geçtikçe arttı mı azaldı mı diye sordum . Bana sanki kacamak cevaplar veriyor gibi geldi . Bebeğimiz dogdugunda ki heyecan yok diyor ilk zamanlar da hafta da bir görüşüyorduk daha heyecanlıydı şimdi her gün görüyorum diyor . Bende sevgini soruyorum azaldı mı diyorum çocuğumun annesisin seviyorum anne babayiz artık falan diyor bana aşık olduğunu düşünmüyorum tavır alip uzulunce de yanıma gelip sarılıyor falan uzatınca da ben yeter uzatma beni bastırıyor duygularımı ifade edemiyorum sanki ben suçlu oldum sizce bu durumda ne tepki vermem lazım

Kötü takıntılı düşünceler

Sevgilimle 2 senedir beraberiz çok güçlü bir sevgimiz var ama çoğu zaman kavgalar ve güvensizlik yaşadık. Benim ondan sakladığım ve yalanlarımın üstüne itiraf etmem sebebiyle ayrılık yaşadık ve sonrasında barıştık barıştıktan sonra sanki kendimde hep sorun varmış gibi kaşım gözüm oynuyormuş gibi kendimi iğrenç hissediyorum tüm hayatımı iyi insan olmak için adıyorum ama saçma sapan kendimi huzursuz hissediyorum ve sanki insanlara bakıyormuşum gibi insanları merak ediyormuşum gibi hissediyorum ve bu beni inanılmaz derece iğrenç hissettiriyor ve bundan dolayı sıkıntılar takıntılar yaşıyorum ve artık kendime güvenim kalmadı. Çok dolu tutkulu sevgili bir aşk hissederken bir anda acaba ben seviyor muyum acaba soğudum mu ya kadar geldi iş. çok iğrenç hissettiriyor her şey ve ben bu sıkıntılarımı erkek arkadaşımla paylaştım ve ne zaman paylaşsam rahatladım ama bu sıkıntılarımın hala devam etmesi beni düzgün nefes alma düzgün yaşamadan çok uzaklaştırıyor. Ben sadece sevgilimle mutlu iyi olmak isterken yapamıyorum hep kendimiyetersiz kötü iğrenç hissediyorum. Erkek arkadaşımla çok kavgalar ettik ve bana güvenmiyor bu ilerleye ilerleye benim kendime olan güvenimi de etkiledi. Ve onu bu kadar çok severken nası ben bu hallere düştüm nası böyle bi insan oldum kendimden nefret ediyorum. Erkek arkadaşım her zaman yanımda olmasına rağmen ben bu durumları bu takıntıları geçiremedim. Ne zaman geçti herşey bitti desem tekrarlanıyor ve beni inanılmaz strese hayattan kopmaya zevk almamaya sokuyor bu iş. Kendimi fazlasıyla sorguladığım ve kötü hissettiğim dönemdeyim. Erkek arkadaşımı ne kadar kaybetmek istemesemde kendi ellerimle uzaklaştırmış gibi oluyorum ve ona çok üzülüyorum onu düşürdüğüm durum kendimin düştüğü durum çok içler acısı hep toparlanıp yolumuza devam etmeye çalıştık ama ben bi türlü toparlanamadım. Kısa ve özetle sıkıntım kendimi sanki hiçbir şey yapamayan güvensiz saygısız millete bakan aklına başkaları gelen iğrenç bi insan olarak görüyorum. Ve bu işin içinden çıkamıyorum me zaman çıktım desem daha kötü oluyorum. Kendime çok baskı yaptım çok fazla hakaretler duydum bunların sonucu mu bu bilmiyorum ama yaklaşık temmuzdan beri ağır psikoloji içindeyim. Ve bunları yaşamaya başlayışım en sonki barışmamızdan sonra oldu. Kendi kendime sıkıntı yaratıyorum dert yaratıyorum neden neden çok kötüyüm. Kendimi hala anlatamıyomuş gibi hissediyorum çok fazla düşünüyorum en ufak kafamda saçma bişey olduğu an kendimden midem bulanıyor ve bu saçma döngüden çıkamıyorum hapsolmuş gibi hissediyorum.