Romantik İlişkiler Kategorisi

Takıntılarım var ve atamıyorum kpss çalışamıyorum bu yüzden

Merhaba hocam takıntılarla boğuşmaya çalışan ama senelerdir içinden çıkamayan genç bir kızım 23yaşındayım arkadaşlarımın sevgilisine aşık olmaktan korkuyorum aslında öyle bir sey yok engel olamıyorum zihnimdeki suçluluk yüzünden hayata odaklanamiyorum kpss çalışamıyorum üniversiteyi çok zor bitirdim habire aklıma ya aşık olursam çocukla el ele olsam çocukla sarilma düşünceleri vs yada duygu mu besliyorum bunu nasıl yaparım nasıl arkadaşıma ihanet ederim ya da bunu arkadasim duysa ben naparim gibi sacma düşünceler yada enişteme duygu beslersem napacagim ablam ne derdi gibi bir zamanlar da sevgilimin arkadaşlarına duygu beslersem diye cok korkuyordum sirf o yüzden çocuktan ayrıldım daha fazla katlanamadim zihnimdeki sorulara ve bu sorulara cevap ariyorum diyorum ki hayır öyle bir şey yok ben duygu beslemiyorum diye ikna oluyor beynim pat diye tekrardan geliyor bu sefer kalp atışım hızlanıyor nefesim değişiyor ama ben bu şekilde 7 senedir yaşıyorum bi ara azalmıştı epey simdi tekrarladi ben çalıştığım is yerinde sevdigim bi ablanin dukkaniydi bende onlarla çalışıyordum mesela o ablanin eşine duygu besler miyim takintisi oluşmuştu 45 yaşında adama duygu beslemeyecegimi yada onunla pis düşünceler yapmayacağımı biliyorum karakterime ve yetiştirilme tarzıma ahlaka ters olan ne varsa zihnim hapsoluyor yani bu takıntılar neden oluyor hocam dayanamıyorum yardim edin yalvarırım bana telkin önerisi yapar mısınız hocam çok korkuyorum ömür boyu öyle mi yasiycam ilerde evlenirsem kocami cok sevmeme ragmen baska adamlara duygu olur mu takıntısı olursa napacam yada bu kiz arkadaşlarımın sevgililerine duygu beslememe rağmen acaba öyle mi ya beslersem takıntıları ben nasil devan edicem hayata bu takıntılarla

Nasıl devam edebilirim?

iyi günler öncelikle 15 yaşındayım ismim yasemin uzatmadan konuya girmek istiyorum nasıl anlatsam bilmiyorum belki ergence gelecek ama sevgilimden ayrildim psikolojimi cok etkiledi bana soğuk yaptı iki gün boyunca üst üste beni ekti sonra bugün itiraz eder belki dedim ayrılalım dedim direkt tamam dedi canim o kadar yanıyor ki intihar edip cok hızlıca kurtulmak istiyorum onu o kadar cok seviyordum ki bu acıyi size yemin ederim iki göğüsümün tam orta yerinde hissediyorum o kadar zor ki onunla bir daha konusmayacagimi günümü anlatmayacagimi bilmem dayanamıyorum nolur yardım et nolur bak gerçekten yapamıyorum kimseye anlatamıyorum bana sadece boşver üzülme şunun için diyip duruyolsr anneme babama bi psikolojik destek almak istedigimi söylediğimde sebebini soruyolar ama söylersem eğitim hayatım bile bitebilir

yaseminaydogy

İçimi nasıl rahat tutup emin olabilirim?

Merhabalar, lisede sevgili olduğum kişi yıllar sonra bana yazdı ve tekrar sevgili olduk. Başka sevgilim olmadı. İlk başlarda sevgili gibi değildik ve ben sürekli seviyor muyum diye düşünüp durdum ve bu benim halen arasıra kafamı karıştırıyor ve kötü hissediyorum. Kendime seviyor muyum diye sorunca sevdiğimi düşünüyorum diyorum ve bu cevap beni daha da panikletiyor. Şu an halen sevgiliyiz, aramızda hiçbir sorun yok çok mutluyuz ama halen aklıma takılabiliyor. Onunlayken aklıma bunlar gelmiyor ama tek kaldığımda zihnimde bu sorular ortaya çıkabiliyor. Sosyal medyada veya ilişkilere dair olumlu veya olumsuz herhangi bir şey duyduğumda benim ilişkim tehlikeye girecek kafam karışacak diye çok korkuyorum, panik oluyorum, kötü hissediyorum. Bunları düşününce olumsuz bir havaya bürünüyorum. Kötü bir şey duyduysam hemen ya bende de böyleyse ama bilmiyorsam diyorum. Daha önce bir sefer bundan dolayı psikoloğa gittim o sorun olmadığını ve normal olduğunu söyledi ama ben yine tedirgin oldum. Acaba ona detaylı anlatmadım da ondan mı sorun yok dedi diye düşündüm. Şu an uzak mesafedeyiz, sadece yazları aynı yerde olabiliyoruz. Bu ilişkinin devam etmesini istiyorum ama evlenme aşamasına gelirsek ve hala aklımda bunlar olursa durumum nasıl olur bilmiyorum ve tedirgin oluyorum. Seviyorsam neden bunları düşüneyim ki diye soruyorum kendime ama normal de karşılıyorum. Anlayacağınız kendi içimde bir belirsizliğin içindeyim. Artık net bir şekilde bu ilişkiye devam edip bunları aşmak istiyorum nasıl yapabilirim bilmiyorum. Sevmediğim halde bu ilişkiye devam etmiş olabilir miyim, kendimi kandırıyor olabilir miyim? Bu sorular beni çok kötü yapıyor. Son olarak başka birisi de sizlere soru sormuş cevap olarak bazı sorular yöneltmişsiniz (yanındayken huzurlu musun, onu önemsiyor musun, geleceğe dair hayaller kuruyor musun vb. ). Bu soruların hepsine olumlu yanıt verdim. Tüm yazdıklarımı düşündüğünüzde siz bu duruma ne derdiniz. Şimdiden size çok teşekkürler. ..

Kaygılı bağlanma

Merhaba hocam. 6 aylık bir ilişkim var bu kişi aslında 3 yıl önceki sevgilimdi. Benden ayrıldı bir süre sonra arkadaş olarak görüşmeye devam ettik yaklaşık 2 yıl falan. Sonra tekrar sevgili olduk. 3. ayımızda ayrılık konuşması yaptı. Aslında ikimiz de duygusal boşluktaydık bu yüzden sevgili olduk,senden sogumaya başladım böyle olursa ilgim etrafa yayılır ve sana bunu yaşatmak istemem dedi. Sonra da hüzünlü bir şekilde aslında çok da iyi anlaşıyoruz dedi ve ağlamaya başladı saatlerce ağlaması durmadı ben tabi hiç oralı değildim başta. Git dedi bana ama gitmedim seni böyle bırakamam dedim. Sonra ben de ağlamaya başladım ayrılmayalım o zaman dedim ve barıştık. Sana olan değerimi sevgimi anladım dedi o gün. O günden sonra hiç ayrılık konusu geçmedi aramızda ama duygusal ihtiyaçlarımı karşılamadığını düşünüyorum. 2 ay önce anneannemi kaybettim ve bu olaydan 1 hafta sonra 1 saatliğine beni görecekti işten izin almam gereksiz olur 1 saat için dedi. Ben söylendiğim için izin aldı ve biz görüştük o gün de böyle söylediği için pişman olduğunu söyledi. Bunun üstünden çok geçmeden eski sevgilisini instagramdan arattığını gördüm. Yine çok geçmeden yakın kız arkadaşıyla olan sohbetlerini sildiğini gördüm. Yani aslında yanımda olması gerekirken bu sürecimde hep bana olumsuz şeyler yaşattı ve ben Bunları asla kafamdan atamıyorum. Şu ara onu görmek,telefonda konuşmak bile istemiyorum. Sevgim azalmış gibi hatta yok olmuş birden sevgim bitmiş gibi hissediyorum. Ama ayrılığı düşününce de üzülüyorum acaba pişman olur muyum diye sorguluyorum. Aramız bozuk olduğunda uyuyamıyorum benden gidecek mi acaba ayrılacak mıyız korkusuna bürünüyorum. Kafamda saatlerce kuruyorum. Bu işin içinden de çıkamıyorum. Cok garip hissediyorum,boguluyorum. Sanki daha önce yaptığı şeylere olan öfkem dinmemiş ve birikmiş bu yüzden de ondan uzaklaşmışım gibi hissediyorum. Ne yapmam lazım hiç bilmiyorum. Ha bir şey daha var ; anneannemin vefatından 2 hafta sonra bu yakın kız arkadaşıyla görüşme ayarlamış. Bana vakit ayırması gerekirken o arkadaşıyla görüşmeyi tercih etmişti. Hatta sırf kızla buluşmak için Beylikdüzü’nden bagdat caddesine gidecekti. Ben Zeytinburnu’nda oturuyorum buraya gelmeye üşenirken kızın ayağına gidecekti. Bana diyor ki senle buluştuğumuz için onu ektim hep bu hafta sen dolusun ben de onunla buluşma ayarladım diyor. Bir olay daha oldu bu kızla alakalı. Yakın bir erkek arkadaşı var sevgilimin ben de tanıştım ve İstanbul’a geldiğinde haftasonları hep bizle görüşmek ister. Ama bir gün bana söylemeden ikisi haberleşmişler evet tamam olabilir sonuçta onun arkadaşı ama normalde her buluşmalarında ben de olurdum. Hocam bu sefer o kız olacaktı. O kızı çağıracaklarmış. Ben tabi olay çıkarttım ne Bağdat caddesine gitti ne de o gün buluşmaya gidebildi. Bilmiyorum yani aklımda hep bir şüphe var. Ona sorduğumda beni yatıştırıyor senin istemediğin hiçbir şeyi yapmadım diyor. Ama bilmiyorum. Şu anki durumum beni çok boguyor. Bi yandan özledim görmek istiyorum diğer yandan da ondan Nefret ediyorum. Ben bu durumdan nasıl kurtulabilirim hocam. Ayrıca hani hiç sürpriz yapan biri de değil. Senin hoşuna gider sana aldım veya sürpriz yapcam seni şuraya götürcem ya da işte ne bileyim ben geldim evin ordayım asagıya gel gibi şeyler hiç yok. Ona bunu anlattım düşünülmek istiyorum dedim ama görünürde hala bir şey yok. ben işten çıktım param yok bu yüzden olacak ki görüşmemizi haftada 1 E indirdik. Kahve yanında içtiğim sodayı bile lüks sayıyorKi ben ona çok nadirdir hesap ödettiğim. Genelde çalışıyorken ilişkimizi finanse eden bendim. Ondan iyi kazanıyordum çünkü. Ama şu an bana karşı böyle bir şey göremiyorum. Onun da parası yok sıkıntılı dönemden geçiyor ama yani hocam haftada 1 buluşuyoruz onda da kutu kahveye gitmemeliyiz dimi mesela. Kendimi çok yorgun tükenmiş ve depresif hissediyorum. Kısacası imdat yardım cıglıkları:(

İlişki durumları

Sevdiğim kadına açıldım. Beraber planlar yaptık güldük eğlendik ancak geçmişten gelen sorunları vardı onları halledip tekrar devam edelim dedi ben ise o sorunlar neyse beraber halledicez beraber aşıcaz dedim anlattı şu an o sorunları hallediyo, her gün işe ben bırakıyorum hergün işten ben alıyorum yoğun çalıştığımız için bunların haricinde çok vakit geçiremiyoruz. Gün içersinde birkaç arama ve birkaç mesaj oluyo genelde mutluyuz ama gün içerisinde ben kendimi onu düşünmekten iyi mi kötü mü diye kendime sormaktan alıkoyamıyorum bazen ise o sorunlar halledilmeyecek sonrasında bizi etkileyecek diye korkuyorum. Tüm korkularımı ve duygularımı açıkca ifade ettim aslında seni kaybetmekten korkuyorum dedim. Anlayışla karşıladı bende seni kaybedemem dedi. Ailesiyle tanıştırmak istiyo ilerleyen süreçte. Ciddi düşünüyoruz ikimizde aslında ama ben bu duygu durum değişikliğiyle çok yoruluyorum. Gün içerisinde onu düşünmek yerine işime odaklanmak başka şeylerle meşgul olmak istiyorum. Bazen kendi içimde gitgeller yaşıyorum ama ortada hiçbir sebep yok. Eski ilişkilerimin getirmiş olduğu hezeyanlar bunlar onunda biliyorum. Beraber planlar kuruyo ilerleyen süreçte şunu yaparız bunu yaparız diye sürekli söylüyo. Ben sadece yanımda olsun istiyorum sabahları ve akşamları koşa koşa gidiyorum onun için birşeyler yapmaktan keyif alıyorum. Yanyanayken çok rahatım ama gün içerisinde ayrı kaldığımız zaman felaket oluyo benim için. .nasıl aşabilirim. İlerleyen süreçte bu durum ilişkimizi etkileyecek biliyorum. Bu benim aşmam gereken sorunlar onu alakadar eden durumlar değil. Bu zamana kadar hiç belli etmedim darlamadım bunaltmadım ama bende yorgun hissediyorum. .

Güvendiğim kişi beni kırdı, nişanı attım. Şimdi hem rahatladım hem pişmanım, ne yapmalıyım?

Güvendiğim kişi beni kırdı, nişanı attım. Şimdi hem rahatladım hem pişmanım, ne yapmalıyım? Onu affedemiyorum ama sürekli aklıma geliyor, kalbim hâlâ çok dolu. Bu yaşadığım güven kırıklığını ve içimdeki öfkeyi nasıl atlatabilirim, nasıl yeniden huzur bulabilirim Güvendiğim kişi beni kırdı, nişanı attım. Şimdi hem rahatladım hem pişmanım, ne yapmalıyım? Onu affedemiyorum ama sürekli aklıma geliyor, kalbim hâlâ çok dolu. Bu yaşadığım güven kırıklığını ve içimdeki öfkeyi nasıl atlatabilirim, nasıl yeniden huzur bulabilirim Nişanlıydım 2 güne kadar nişanlımın umut diye arkadaşı var onun sevgilisini ben pek sevmiyorum nişanlıma çok yakın davranıyo 3 ay önce nişanımız oldu nişandan 1 hafta önce onlara gittik sevgilisiyle aynı evde yaşıyo kız nişanlıma ben ordayken senin için koltuk değiştirdik gelip kalırsın ne yemek seversen yaparım dedi zaten ben bunları duyunca çok sinirlendim nişanlıma dedim konuşmıcak görüşmiceksin diye oda görüşmedi fakat 3 hafta önce onların nişanı oldu Bir başka merve diye arkadaşo beni aradı geliyomusun diye yok dedim neden diyincede olayı anlattım Sonra nişanlım bana demez mi o nişanlanan için umut olmasada ben meryemle kalırım diye ateş çıktı başıma tamamen bitirmiştim sonra özür diledi kalmıcam dedi ben tamam dedim onun hatrına nişana gittim Öncedende başka en yakın arkadaşının sevgilisiyle yanlız bungolova gitmiş fotoğrafları sonra gördüm kızla havuz başında ve başka yerlerde fotolar çekilmiş sebebini soruncada üzgündü ateş başında oturduk dedi ben üzülüyorum dediğimde sadece üzülme diyodun dedim bir şey diyemedi Birde pazar sabahı onlar benim arkadaşım ben kararımda kesinim dedi onu bırakıcağımı bildiği halde

Sadakatsizliğe nasıl tepki göstermeli?

Yeni evlendim, 70 gün oldu. Aşırı iyi anlaşıyoruz, kavgamız yok, neşemiz hep yerinde, mutluyuz. Eşimin biz sevgiliyken bazı kızlara yürüdüğü mesajlarını gördüm. “Güzelliğinden bir şey kaybetmemişsin” gibi. Bir tane kızı da düğünden 5 gün sonra eklemiş, kız “neden ekleyip duruyorsun” falan deyincede kendini tanıtmış, kız cevap vermemiş. Şuan takipleşiyorlar. Ben öylesine sorduğumda üniversiteden arkadaşı olduğunu, kızın onu eklediğini onunda kabul ettiğini ve hiç konuşmadıklarını söyledi. Aramızda sonsuz bir güven vardı ve hayal kırıklığına uğramış hissediyorum. Bunlar benim instagram’da gördüklerim, belki çoğu silindi bunlar unutuldu. Kafamda kurmaya başladım bilmediğim neler vardır diye. Öğreneli 1 hafta oldu ama nasıl tepki vermem gerektiğine emin olamadığım için bilmiyormuş gibi davranıyorum. Bunu söylemek utanç verici geliyo ama boşanmak istemiyorum, kalbim de tamir olmayacak. Bidaha asla yapmaya cesaret edemeyecek şekilde düzgün ve akıllı bir tepkim olmalı. Yardımcı olabilirmisiniz?

Aldatıldım ve hala seviyorum

Erkek arkadaşım beni 1. 5 yıl aldatmış 2. 5 yıllık ilişkimiz vardı. O kızı bırakıp bana gelmek istedi reddettim ama onu geri istiyorum her şeyi düzeltip sana gelecem dedi ama hala gelmedi onu hala çok seviyorum değişir mi bu mümkün mü? O kızla birlikte şu an ama onu sevmediğini söylüyor onu bırakacağını söylüyor ama inanmıyorum da. Ne yapmalıyım, gelirse nasıl bi yol izlemeyelim, güvenimi tekrar kazanabilir mi?

sizce yaşadığım çocuklukta edindiğim yanlış kalıp mı?

merhaba betül hocam ben uzun zamandır sanaldan biriyle konuştum ve hiç buluşmadık. benden 6 yaş küçük. 22 ben 28 im. ama göstermem bende minyonum. hayatımda uzun süredir ne iş ne ilişki hakkındaki şeyler yolunda gitmiyor. düzgün bir iş bulamıyorum sosyal çevrem yok. ilişkimde yok haliyle. özgüvensiz olduğuum düşünmüyorum bu konularda sadece fırsat bulamıyorum malesef evdeyim hep. kafam göre iş bbulsam ya servis uymuyor ya ikametgahım. sanaldaki çocukla da zaten olmaz biliyorum ama arada bana yazması hoşuma gidiyor heyecan verici alan o çünkü hayatımda ama o da yok. ki olsa da bişey değişmez olurumuz hiççç yok çünkü. ama yinede yazması beni sevindiriyor. bu aralar onu stalklıyorum instagramdan takip ettiği sayıya çok taktım 1 haftadır 121 kişiyi takip ediyor ne eksiliyor ne artıyor önceden olsa yine hareketlilik vardı ama o da yok. olunca yani birini takip ettiğini görünce nedense bi rahatlama geliyor bana ama böyle sabit kalınca sanki terk etmiş orayı diye düşünüp kendi canımı sıkıyorum. .. küçükken babamla kurduğum bağı yansıtıyor sanırım o çocuk. çünkü küçükken babam bizi teyzemlere bıraktığında hep içimde acaba bizi burda mı bıraktı terk mi etti ben babamsız yaşayamam annemde de güvenmiyodum hiç zaten vs vs gibi kaygılı düşüncelerim vardı. .. görüşleriniz nelerdir ne yapmam lazım?

Unutamıyorum

Merhaba. 1 yıl önce biriyle buluştum. Aslında buluşma çok güzel geçmedi. Ondan hiç etkilenmedim. Hatta 10 dakika bile geçmeden eve gitmek istemiştim. Ama 1 yıldır aklımdan çıkmıyor. O gün ilk defa öpüştüm. Sevgili olduk. Evlere dağılınca mesajlaştık. Sonra 5 gün mesaj atmadı. Dayanamayıp yazdım. "Çalışıyorum" dedi. Önceden de çalışıyordu ama yazıyordu. Şüphelendim ve bir kızdan ona mesaj atmasını rica ettim. Kıza "sevgilim var" dedi ama biraz konuştuktan sonra yürümeye başladı. Kızla buluşmayı kabul etti. Ben ona "bitti" yazdım. İlişki bitti ama bende bittim. Günlerce ağladım. Keşke ayrılmasaydım diyorum şuan. Çünkü bu kadar üzülmezdim. Aradan 3 ay geçti. Instagram hikayelerime cevap vermeye başladı. Konuşmaya başladık. "Sana birkaç gün mesaj atmadım diye benden ayrıldın haberin olsun" dedi. Bu yüzden ayrıldığımı sanıyordu tabi. Kıza benim yazdırdığımı söyledim. "Sadakatimi sorguladığın için sadakatsizlik bul istedim" dedi. Bu cümle beni mahvetti. Sadakatini sorguladim diye aldatilmayi hak etmiyorum. 5 gündür mesaj atmayan bir erkekten her kadın şüphelenir. Ben onu sevmesem kıza yazdırmakla uğraşmazdım. Umrumda bile olmazdı. Mesaj atmiyor diye direkt ayrılırdım. Sevdiğim için sadakatini sorguladım. Herşeye rağmen "barışalım" dedim. Çünkü hala onu istiyordum. Kabul etmedi. "Yaptığın şey çok itici, istemiyorum seni. " dedi. Ben, beni aldatmasına rağmen onu affetmek istedim, o ise sırf şüphelendim diye beni hayatından çıkardı. Benim yaptığım mı itici? Affetmek istedim ama pişman değildi. Aksine, beni suçlu ilan etti. Özet bu. O konuşmadan sonra onu instagramdan engelledim. WhatsApp durumlarıma bakıyor. Mesaj atmıyor. Hala herşey bana onu hatırlatıyor. Gittiğimiz kafenin önünden geçerken ağlıyorum. O defteri kapatamıyorum çünkü af dilemek yerine beni suçladı. Bir özür dileseydi şuan böyle olmazdım. Sürekli ağlıyorum. Onunla sadece bir kere görüştüm. Ama o bir kere benim gençliğime mal oldu. Benim aklım neden hala onunla yürürken ayakkabı ayağıma vurduğunda, ben günlerce yürüyemezken "ayağın nasıl oldu?" diye bile sormayan bir erkek müsveddesinde? Unutmak istiyorum artık. Acı vermesin istiyorum artık.