Romantik İlişkiler Kategorisi

Uzak mesafe ilişkimde yaşadıklarımı çözemiyorum?

Merhaba hocam ben bundan 6 sene evvel birini sevmiştim karşılıklı ozamanlar 20 yaşındaydım. O da 18 di. Ama kendime guvenemesigimden ondan hoslanmiyomusum gibi davrandım. Aslında onu seviyodum bile ama çocuk tam tersini anlamıştı işte. İçimde kalmıştı onla yasayamadiklarimiz ve soyleyemedimlerim. sonra aradan 6 sene geçti ve ben sanaldan bı çocukla tanıştım benden beş yaş küçük. Uzak mesafedeydik. Hiç bulusmadik ama ben çok beklentiye girip aşırı anlam yukledim. Ama malesef ki olmadı beni hicc anlamadi hep çocukça ergence söylemlerde bulunup güldü . Ciddiye almadı. Onunla konuştuğum sürelerde bana geri donmediginde ( mesajlara ya aramama) aşırı derece sinirlenip uzunca mesajlar atıp ona hakaret ediyodum. Ya da sadece asagiliyodum. Kucumsuyodum. Beni kaç kere engelledi bu olaylar üzerine ben de hak etmedim değil aslında çünkü durup dururken ona satasip bana yazmasını istiyodum. Hep o ilk mesajı Atsın ben onun aklına geleyim diyodum. Sonra işte beni engelleyince resmen dönüp kaliyodum agliyodum stres yapıyorum üzüntü çöküyordu üzerime sanki gerçekte sevgilimmis de ayrilmisiz gibiydi. Ona kendimi anlatmaya çalışıp başka yerlerden ulasiyodum ama geri donmuyodu beni daha da tetikliyodu bu yaptiklari. Şimdi konusmuyoruz asla olurumuzda yok zaten. Bunu baya geç anladım. Aslında en baştan biliyordum da işte görmezden geldim. Bana uygun olmadığıni en baştan biliyodum. Ama oldurmaya calistim. Hem uzaktij bgya hem de. Belki bunu basarirsak güzel bı aşk yaşarız sandım. Özel biri haline getirdim onu kendimce ama hiç öyle değilmiş. Sizce bunları neden yaşadım ben ? Neden bu kadar tepki veriyordum ona ?

Her şeyi benim söylemem gerekiyor

Eşim gerçekten çok ama çok iyi biri onu çok seviyorum o da beni çok seviyor bunu gerçekten en içten duygularımla hissediyorum hasta olduğumda moralim bozuk olduğunda benimle canla başla ilgilenir. Her zaman yanımdadır ve her konuda bana destek olur ve çok iyi bir insandır. Bende gerçekten bunlara karşı nankör değilim . Ama ona genelde her şeyi benim söylemem gerekiyor. Mesela bana sarılır mısın demem gerekiyor sarılması için. Hafta sonu bi şeyler yapalım demem gerekiyor hafta sonu vakit geçirmeniz için. Bana güzel bi şeyler söyle demem gerekiyor güzel iltifat vs duymam için. Yani kendisi söylemeden de sürpriz vs yapıyor ama sanki hep benim onu bi şekilde dürtmem gerekiyor gibi hissediyorum. Benimle ilgilenmesi için. Akıl okuyucusu olmasını beklemek tabi ki mantıklı gelmiyor sonuçta ne zaman ne istediğimi tabiki bilemez. Ama bunları ben söylemeden yapmasını beklediğimde ona haksızlık etmiş oluyor muyum? Veya bu durumu düzeltmek için ne yapabilirim?

Ailem ve erkek arkadaşım birbirlerinden nefret ediyor

Aileme sevgilimden ilk bahsettiğimde pek hoşlarına gitmedi (onlara göre daha iyisini bulmam gerekiyormuş) ama köyden dönünce tanışmayı kabul ettiler (erken söylemen gerekiyordu şimdi köye gitmeyi iptal edemem dedi) ben erkek arkadaşım çok istediği için hemen başlatmak istedim ama olmadı, köyde bana onunla ilgili soru sordukça fikirleri değişti. Benden 10 yaş büyük olması, internetten tanışmamız ve uzak mesafe sürdürmemiz onlara göre sorundu ve 'evlenirsen bizi unut' dediler. Daha tanışmadan beni silmelerine çok kırıldım ve o sinirle 'Ben gidiyorum o zaman' dedim iyice sinirlendirler ama izin vermediler bi kaç gün konuşmadık bu sürede biz köyde olduğumuz için haftalarca ailemden başka kimsenin yüzünü göremedim dışarı çıkamadım yemek yemiyor uyuyamıyordum ve kavgalarımız devam ediyordu. Erkek arkadaşım da bana bu kadar kötü davrandıkları için ailemden nefret etmeye başladı 'onları asla evime şehrime sokmam nikahımızda görmek istemiyorum' diyordu sadece. Bu bir ayda sevgilimle ilişkimiz de yıprandı çünkü sadece ailemden bahseder olmuştuk ailenden çok yoruldum artık yeter diyordu ben ağladıkça onlara daha çok kızıyordu madem arkanda değiller çık gel ben arkandayım diyordu. Ben ailemin sinirine rağmen onları ikna etmeye çalıştığım için bana kızmaya başladı 1 Eylülde ya benimle gelirsin ya da ailenle kalırsın diye hergün tekrar ediyordu buna çok üzülüyordum. Bugün sevgilimin şehrindeki üniversiteye yatay geçiş yapmak için İstanbul'a gitmem gerektiğini söyledim garip bi şekilde kabul ettiler önyargılı olduk tanışmalıyız dediklerini duydum ama şimdi daha mı iyi oldu bilmiyorum iki taraf da birbirine bu kadar çok bilenmişken iki ateşi bir araya getirmeye korkuyorum ama bunun olması gerek artık. Erkek arkadaşım hiç mülayim birisi değil babam da aynı şekilde çok üstten bakacak ona biliyorum ve erkek arkadaşım saygısızlığa asla sessiz kalmaz ailesiyle gelebilir mi bilmiyorum güvenmiyorum sizinkilere diyor şuan yapabileceğim her şeyi yaptım tanışmayı çok istesem de beni korkutuyor. Ayrıca erkek arkadaşım hemen gelip yüzük takıp nikahı onun şehrinde yapmak istiyor ama babam hâlâ süre istiyor.

İlişkimdeki sorunlar nasıl biter

ayrıldık sebebi bi süredir eskisi gibi değil değişmiş benimle konuşurken sabretiği şeylere artık tepki veriyor seviyor ama sürekli tartışma halinde istenmiyprmuşum gibi davranıyor ben sürekli düzelmk için konuşunca tartışma olarak algılayıp benimle tartışıyor dün akşam uzun ayrılık mesajı atıp engeledim hiç tepki bile vermemiş her yerden çıkardım inanırmısın varlığım yokluğum bir bjnu iliklerime kadar hisediyorum o ne kadar sözylenemiş olsa da hisediyorum

6 yıllık bir ilişkim bitti üzgünüm

6 yıl süren bir uzun ilişkim vardı. Kavgalarımız oluyordu ve hep aile sebebiydi. Erkek arkadaşım ailesine çok düşkün biriydi kendimi hep 2. planda hissettiriyordu. Ama hep onu düzeltmeye çalıştım. Sonra yine kavga ettik ama her zamanki rutin kavgaydı. Sabahında sarılıp öptü beni akşamında "çok düşündüm ayrılmak istiyorum benim ailemi hiçbir zaman kabullenmicen sen"dedi ve bir anda ayrıldı. Şoku atlatamıyorum ve çok üzülüyorum. İlişkimizde çok fazla fedakarlık emek vardı bide uzak ilişkiydi. Duygusal ve gönül bağımız kuvvetliydi. Şimdi sanırım onu koparamıyorum ve zorlanıyorum onu unutmada. 2 ay oldu ayrılali ne yapmam gerek. Ayrıldıktan sonra da bana tavrı tepkileri çok sertti hiç beklemediğim davranışlar sergiledi bana en sonunda da engelledi beni WhatsApptan instagramdan da çıkardık birbirimizi.

Hayatıma aldığım kişiyi sevemiyorum

Bir süre önce bir ilişkiye başladım ama nasıl başladım bende bilmiyorum vakit gecire gecire birbirimize alışıtık, ama zamanla ben sıkıldığımı farkediyorum onun yanındayken iyiyim yalnızlığı gideriyor zaten ondan başka da arkadaşım yok ama yalnız kalınca içten içe o beni anlamıyo kafalarımız uyuşmuyo potansiyeli çok yüksek biri değil gibi geliyor bana bakınca bende çok aman aman birisi değilim ama yanımdakini biraz potansiyeli yüksek biri olmasını istiyorum, bişeyler yapabilsin beni koruyup kollayabileceğini hissettirsin bana şefkat ve anlayış göstermesini istiyorum başarılı olsun adam gibi davranabilsin istiyorum. O benden 3 yaş büyük ama hiç olgun değil cocuk gibi davranıyor. Benim önceden 2 tane ilişkim oldu, onunsa hiç ilişkisi olmamış bunları söylediğimde beni bazen yargılıyor ama hala benimle kalıyor. O ikinci ilişkimi bilmiyor çünkü yasak bi ilişki yaşadım ve bunu ona söyleyemiyorum bu bende buyuk bir yük oluyor. İlişki güzel ilerliyor ama içinde tutku aşk sevgi hissedemiyorum o beni sevdiğini söylüyor ama ben ona karşı bişey hissedemediğimden o sevgiyi kabul edemiyorum, ilşkide bir problem yokken bu ilşkiyi sağlıklı bir şekilde nasıl bitirebilirim?

Erkek arkadaşım duygusuz mu?

Merhaba benim evlilik düşündüğüm bir ilişkim var. İlişkinin başından beri adını koyamadigimı bir gariplik ve kötü bir durum vardi ki o da şu, erkek arkadaşımın duygusu pek yok gibi. Örneğin yaninda agladigimda pek sefkatli yaklastigini gormedim. Ya da kötü hissettiğinde oturup anlattigini veya kotu hissettigini kabul ettigini da gormedim. Arkadaslariyla yasadigi problemlerde de ne kadar kotu durumda kalsa da "Yok ya kotu degilim, hic sorun değil, bana bi sey olmaz, ben takmiyorum" gibi durumlarla olayı savuruyor. Herhangi bir seyi oturup kafasina takip uzun uzun düşündüğünü hic gormedim. Ben iyi olduğum sürece cok iyi davraniyor. Sevdigini dile getiriyor benden daha fazla hatta. Fakat tartisinca araya sogukluk girince sanki ben hic yokmusum gibi izole oluyor. Ben napacagim, bu kisiyle evlenmekten vaz mi gecmeliyim? Hayati cok zorlastiran bir yön mü bu yoksa gercekten duygusu yok mu? Bazen tartismalarda öyle bir kestirip atiyor ki sanki hic bir gecmisimiz olmamis gibi dusunmeden benden uzaklasiyor.

Bir acının içinden geçerken kendi hayatına adapte olamamak

Merhaba sanırım benim temel döngüm hep bu şekilde hep öğrendiğim iyi doğru affeden anlayış gösteren insan modelinin içindeyim. Lisede bir hata yapıp 10 yıllık ilişkimde biriyle birlikte oldum bunun bir hata olduğunu kabullenip 4 sene kimseyi hayatıma almadım. Bu süreçte iş bulamadığım için sürekli evdeydim kusma öğürme kaygı bozukluğu yaşadım hep. Sonra biriyle tanıştım daha doğrusu arkadaşım tanıştırdı onlar beni ben de onları sadece buluşmadan buluşmaya görüyorduk samimiyetimiz azdı. Bu kişiyle başında dürüst davranmak için ilişkimden geçmişimden bahsettim. O muhafazakar beş vakit namaz kılan işi gücü yerinde hobileri olan sosyal biriydi ben de onun hayatına o kadar özendim ki hep böyle sosyal olmak isteğimdi çünkü eski ilişkimde çok körelmiştim o çok durgun biriydi. Konuştuk buluştuk onun eski ilişkisi kıyafet yüzünden bitmiş ben de kıyafetlerimden ödün verebilirim diye düşündüm o da geçmişim konusunda beni kabul etmişti. Bu kişi de meğerse aşk acısı çekiyormuş arkadaşları bunu bilmiyormuş o da beni takılırım bir kaç zaman diyerek benimle tanışmayı kabul etmiş. Hayat biz planlar yaparken başımıza gelenlerdir derler ya niyetler çok farklı oldu tabi. Ben onu düzgün bir insan diye kafamda kodlamıştım. Biz 1 ay konuştuk her şey güzel ilerledi hatta çok hızlı ilerledi ben de ona o kadar güvendim ki yanına gittim yanına gittiğimde telefonunda başa sabitli eski ilişkisinden kalan mesajları gördüm. Kahroldum. O da üzüldü ben düşünmek istedim sonuçta hepimiz hata yapabiliriz. 1 saat düşündüm onun gözlerindeki pişmanlığı gördüm. Çabalayacaksan bunları unutmaya hazırım dedim. O da tamam dedi. Herkes çok şaşkındı. İlişki devam ettikçe mizaçlarımız çok farklıydı o sosyal ben sakin sessiz takılan biriydim uyum sağlıyorduk karşılıklı ama sürekli eski ilişkisinden kalan fotoğraflar ortaya çıkıyordu bunları ilişki içinde defalarca yaşadım. Ben de travma gibi oldu. En son kız arkadaş konusunda tartıştık ben onun sosyalliğini anlıyordum ama çok çevresi vardı bende içe dönük biriydim. Bunu söylediğimde dikkat edeceğini söyledi ama en sonunda mesaj silmelerini yakaladım. Ortada yanlış bir şey yoktu ama o kendini olmadığı gibi gösteriyordu yalan söylüyordu. Ben de aslında kabul etmemem gereken konularda fazla affedici uyumlu anlayışlı davranıyordum. İlişki iki taraf içinde zor ilerledi. En sonunda ayrıldı. Beklentiler karşılanmadı ben eski ilişkisinden yine bir şey gördüm artık iyice içime kapandım. O da yine affedici olmamı bekledi. Beklentiler eski ilişkisinde karşılanmadığı için kız arkadaşı ondan ayrılmıştı. O da mantık tarafını kullanıp ayrıldı. Kalp ile mantık arasında kaldığını söyledi. Aslında doğru olandı bu. Yanlış olansa 1 sene sonra iki tarafında duygusal konuları kapatamayıp tekrar şarkılar üzerinden haberleşmesi gibi bir şeydi. Hayat her iki tarafı da değiştirmişti. Ben yaşadıklarımdan sonra aslında ondan kendimi ön plana koymam gerektiğini sadece sevgi ile hareket etmemem gerektiğini öğrendim. O da bunu eski ilişkisinden öğrenmişti. Çünkü o da bütün sevgisini orada kullanmıştı. Mantığını benimle ilerletti. Belki de aradan zaman geçince ayrılınca da sevdiğini de anladı. Ama sorun şuydu. Çabalamak bizi yakınlaştırsa da kendimizinden uzaklaştıracaktı. Çünkü eski koşullara göre değildik iki tarafta dönüştü. Yaşadıklarından ders çıkardı. Şimdi eski fedakarlıkları yapmak belki de ikimiz için de zor olacaktı. O artık eski bakış açısı kalmamıştı. Ben hayatımda adımı nereye atacağımı bilmiyorum. Çünkü çevremde bu 2 sene içinde dağıldı. Kendim için iyisi ne bilmiyorum yolumu kaybettim. Yorumlarınızı merak ediyorum teşekkür ederim

Neden sürekli onu rüyamda görüyorum?

Merhaba hocam. Son zamanlarda rüyalarımda sık sık, sanal ortamda tanıştığım birini görüyorum. Ancak bu kişi, rüyalarımda hep farklı erkek tiplerinde, değişik yüzlerde ve şekillerde karşımda beliriyor. Yani aslında aynı kişi değil ama onun varlığını çağrıştıran farklı versiyonları. Bu durum beni hem şaşırtıyor hem de kafamda birçok soru oluşturuyor. Bu kişiyle gerçek hayatta hiç buluşmadık, sadece online iletişimimiz var. Ben bu iletişime dair belli beklentilere sahibim; onun da benim gibi bu ilişkiye önem vermesini istiyorum. Ancak maalesef onun bu iletişime benim kadar değer vermediğini anladım ve konuşma bitti. Olurumuz yoktu zaten kendimce gelin güvey oldum ama o hep netti. Sadece heves olarak gördü beni sanırım. Çünkü sevse oldurmaya calisirdi. . Ayrıca, o benden beş yaş küçük birisi ve bu yaş farkı da benim içimde bazı tereddütler ve karmaşık duygular yaratıyor. Bu yüzden bu rüyaların, bilinçaltımda neyi temsil ettiğini ve benim duygusal durumumu nasıl etkilediğini anlamak istiyorum. ..

Niye ona bu kadar anlam yüklemiş olabilirim?

Merhaba hocam. .Ben bir süre önce sanaldan biriyle tanıştım ve onunla düzenli olarak konuşuyorduk. Bu iletişim, başta basit bir tanışıklıktı ama zamanla bana daha fazla anlam ifade etmeye başladı. Onu birkaç kez rüyamda bile gördüm (ya hesabını bulamiyordum ya da baktığımda bir sürü foto paylasmisti ama hiçbiri o değildi farklı erkek yüzleriyle gördüm hep onu hala da görmeye devam ediyorum bı turlu anlayamiyorum neden? Niye bu kadar beni etkiledi ki hiç görmediğim çocuk) Ama sonra bir şeyler değişti. Eskisi gibi yazmamaya, uzaklaşmaya başladı. Benim için anlamlı olan bu iletişim, onun için ne kadar ciddiydi, hâlâ emin değilim. Artık konuşmuyoruz ama içimde hâlâ cevaplanmamış sorular var. Acaba ben fazla mı bağlandım, o mu yüzeysel kaldı? Yoksa sadece geçici bir ilgi miydi ve ben bunu büyüttüm mü? Şimdi hem onun yokluğuna alışmaya çalışıyorum hem de bu süreçte Kendi ailesiyle duygularımı anlamaya. Bu kopuş, sanki bana bir şey öğretmeye çalışıyor ama ne olduğunu tam çözemiyorum. Aslında birbirimize asla ait değiliz denk değiliz bana bıraksalar hayatta konuşmazdim gerçekte. Benden yaşça da küçüktu. Hiç bulusmadik uzak mesafeydik biz. Beni üzen asıl şey; benim anlam yukledigim kadar onun bunu ciddiye bile almamasiydi.