Romantik İlişkiler Kategorisi

Son 2 senede hayatım değişti

Merhabalar son 2 senedir yaşadığım hayatın benimle alakasını anlamaya çalışıyorum. Kendimi çok fazla tanıyan biri olamadım çünkü belli bir ortamım olmadı. Liseden beri hep geçiçi arkadaşlıklar içerisinde bulundum. Bana sorsanız hepsi de kalıcı arkadaşlıklarda bana göre. Arkadaşlarımı seçemedim. Hepsinin hayatına öyle güzel dokundum ki bazılarını çok kriktik olayların içinden aldım evlilik vs her şeylerinde yanında oldun. İlişkilerimde de öyle liseden üniversite bitimine kadar olan süreçte 10 sene bir ilişkim olmuştu. Çok sessiz asosyal özgüvensiz biriydi. Resmen 10. Senenin sonunda o bana benzedi ben de ona. Sonra kendine çevre yaptı beni aldattı gitti. Bense tüm hayatımı günün sonunda ona göre yaşamıştım. Neden kendime hiç değer vermemişim neden her şey böyle başladı böyle devam eder mantığıyla gitti bilmiyorum. İnsanlar ilişki bitiyor ders çıkarıyor diğer ilişkiye arkadaşlıklara işlere geçiyor. Benim bunları atlatmam için evde kalıp uzun depresyonlara girip o duyguyu veya durumu tüketip çıkınca kendime geliyorum. Arkadaşlıklarımda bana yapılan yanlış davranışlara tahammül ediyorum. Ama onlar terapi alıp zaten doğru olanları öğrenince durumu bana kullanmaya başlıyorlar. Öz saygıları artıyor evet ama o zamana kadar vefa borçları bitiyor sanki. Hemen etiketleyip ben iyiyim doğruyum değerliyim diyip devam ediyorlar. Ama konu benim sınırlarım olunca keyiflerince davranıyorlar. Doğru ne kime göre nasıl davranacağım dengem o kadar şaştı ki. Son 2 senede bir ilişki yaşadım ama bu benim hayatımı öyle bir değiştirdi ki resmen hayatı öğretti bana. Önceden sevginin iyileştirici gücüne inanırdım. Aldatıldıktan sonra 4 sene geçmişti. Biriyle tanıştım. kıyafetlerimden ödün verdim mutlu güzel bir ilişkim olacaksa fedakarlık etmeye hazırdım. Ama o kişide eski ilişkisini unutamamış biriydi zamanla saklanan notlar rahatsız olmama rağmen duruyordu. Bana yalan söylüyordu bir şeyler gizleyip saklıyordu. İkimizde hayatımızın savrulduğu dönemde bulmuştuk birbirimizi ben hayatı hiç tanımayan biriydim. O ise eskiden çok sevmiş yorgun biriydi. Birlikte olamadık. Beklentiler uyuşmadı. Aradan 2 sene geçti bu süreçte bir yakın arkadaşım dediğim insanla tamamen bu terapi olayında örnek verdiğim olayı yaşadık ve tamamen bitirdik. Bir diğerinin her şeyinde en ön sırada ben varken o benim hayatıma hiç dokunmamış gibiydi. Hep bir arkadan konuşmalar hep bir suçlamalar. . Ne ben artık oradaki fedakar insanım ne anlayışlı ne de içinde sevgi tohumu kalan biriyim. Hayattan öyle uzaklaştım ki. İçimde hep bir yanım kendine güzel bir çevre kurmak istiyor. Ama kendime bakıyorum hiç geliştiremedim kendimi. Eski sevgilimin bu özelliklerinden dolayı ona çok özenirdim. Çok güzel okullarda okumuş çok güzel düzgün çevresi hep kendini geliştiren insanlar var etrafında hobileri çok güzel disiplinli bir yaşamı vardı. O hayatın içinde olmak isterdim. Aslında beni çeken de buydu başta. Kendi çevrem çok saçmaydı. hep evlilik çeyiz kafasında tiplerdi beni hep aşağı çeken insanlardı. Onu görünce gözümde çok idealleştirdim. Ama beklenti ve düşünce tarzlarımız uyuşmadı. Birlikte birbirimize bir şeyler katarız diye düşünürken bana öyle şeyler yaşattı ki. Hep gözden çıkarılan insan ben oldum. Benim hiç çevrem kalmadı. İşim yok yaşım gereği artık daha olgunum eskisi gibi her şeyin sevgiyle aşılacağı değil artık seni gerçekten kim düşünüyor sana gerçekten ne iyi geliyor bunları önemsiyorum. Hayata dar bir pencereden bakmayayım diyorum ama bu sefer de evde boş oturan ne istediğini bilmeyen birine dönüştüm. Şimdi o kişi pişman seviyor ama dönmüyor çünkü ben kıyafetlerime geri döndüm. Şöyle bir kafamda düşünüyorum evet çok güzel hayat tam istediğim gibi konuşma sohbet muhabbet çevre olarak ama ben oraya dönersem kıyafetlerimden ödün verirsem o hayal ettiğim hayatın tadını kendimmiş gibi çıkaramayacağım. Bir yere giderken o hayatın içindeyken aşk uğruna fedakarlık yapmış ama eğreti duran biri olacağım. Belki de bu o insana o insanın özelliklerine çekilmemden dolayı ama onunla çok güzel vakitte geçirdik. Benim hobilerim arkadaşlarım işim yok son 2 senede olanı da kaybettim. O insan benim fedakar olmamdan etkilendi gerçekten sevdiğim için çoğu zorlukta kaldığımı gördü o da bana bağlandı sevdi ama şu an dengeler öyle bir değişti ki bir arada olmak mı olmamak mı daha iyi bilmiyorum. Kendime edinmek istediğim hayat benden çok uzakta evet belki 1 senede bambaşka bir hayat başlar benim için ama yaşım 30 ve imkansız geliyor. Hayata çok uzaklaştım. Sizce ben kendimi tanırken bir yolu izlerken bu ilişkiye evet ya da hayır derken ne yapmalıyım.

Evlilik konusunda polyanacı olduğumu söylüyor sevgilim

Merhaba, 5 yıldır platonik ve son 1 yıldır birlikte olduğum kız arkadaşımla evlilik konusunu konuşuyoruz. Konuşurken hep geçinemeyeceğimizden ve en az 5-8 sene sonra bunun hazırlığını tamamlayacağımızı vurguluyor. Ben ise bunu başaracağımıza ve 3 yıl sonra evleneceğimize inanıyorum. Bunu söylediğimde bana ‘polyanacılık’ yaptığımı söylüyor. Gururum benimle oyun mu oynuyor bilmiyorum ama kırılıyor ve hislerimin arasında sadece benim çabamın olucağı bir evlilik gösteriyor. Sorunumuzun başlangıcı devlet memuru kadrosu için vereceğim tercih konusunda onun da fikrini almak istememdi. Fikrini almak isterken bana ‘sen kendine göre ayarla ben doğuyu istiyorum ulaşım kolay kiralar düşük’ dedi. Halbuki ondan fikir almak istememin sebebi evliliği yakın görüp yaşamak için ortak bir şehir seçmekti. Ayrıca birbirimizden uzak kalmak istememdi. Ne yapıcağımı bilmiyorum ,evlilikte ben 4/4 lük bir oturma grubu veya tam takır mutfak eşyası alacağıma inanmıyorum ama oturulacak bir oturma grubu ve gerekli mutfak eşyası alacağıma inanıyorum ve onun istediği galiba pürüzsüz, borçsuz ve her şeyin hazır olduğu bir evlilik. Ben bunu hem bir hayal hem bir hedef olarak benimsemişim acaba o bunu düşünmeyip benim mi bundan haberim yok? Evim yok arabam yok birikimim yok ve evlilik konusunda ailemin bana destek çıkacak durumu da yok. Sadece memur maaşım var.

nihat473

Neden kopmakta zorlaniyorum veya zorlandım?

Merhaba hocam Ben iki senedir sanaldan bı çocukla konuşuyodum ama artık bitti çünkü yolumuz bir değil beklentilerimiz bir değil . Ve zaten benden beş buçuk yaş küçük. Uzak mesafedeyiz de hiç bulusmadik. Engel üstüne engel yani. .. Eninde sonunda bitti zaten bir gün biteceğini biliyodum ama belki biseyler olur şansımız olur biseyler için çabalar ve bizden olur sandım ama malesef olmadı . .. Normalde ben birine zor bağlanan biriyim ama bu hiç görmediğim birine nedense ilk başlarda bağlandım ve bu böyle sürüp gitti. Kopmam da çok zordu çok yıprandım . Hala da bazen stalkliyorum. Benim ilkimdi yani ilk defa biriyle bu kadar uzun süre konuştum. Uzun zamandır hayatımda olan tek erkek buydu bana ilgi veren buydu. İste bazen bittiğine dair şüphelerim oluyor hani vay bee bitti sonunda ama nasıl biter o kadar yıl konuştuk iyisiyel kötüsüyle keşke hiç konuşmasaydım çünkü bişey değişmedi anlık heyecan ve zevk biseye yaramiyomus.

Sevgilimle yaşantılarımızı kıyaslıyorum

Merhaba. Annem ve babam boşandı. Parçalanmış bir ailem var. Akrabalarımızla ise görüşmüyoruz. Aile hayatım 0 anlayacağınız. Ama sevgilimin ailesi öyle değil. Annesi ve babası anlaşamasada kocaman aileleri var. Kuzenler teyzeler sürekli görüşüyorlar. Maddi durumlarıda iyi. Maddi ve manevi olarak Sevgilim bana göre kat kat daha iyi. Bu yaşantısını gördüğüm zaman kendimi çok geride ve eksik hissediyorum. Mesela evlensek ailemden davet edeceğim topu topu 2 eli geçmezken onun birçok tanıdığı ve sevdiği var. Kendimi onun yanında hayatsız biri gibi hissediyorum. Evleneceğimiz zamanda ben maddi zorluklar yaşayacağım alirken ama o yasamayacak. Bu konuda bile geride yetersiz farklı olduğumuzu hissediyorum. Bu yüzden hem farklı olduğumuzu hissedip hemde imrendiğim için ilişkiden kaçıp ayrılasım geliyor. Ama onu cok seviyorum. Nasıl düşüneceğimi neden böyle olduğumu bilmiyorum içinden nasil cikacagimi bilmiyorum. Cevabiniz icin şimdiden teşekkür ederim.

Sevgilimle sağlıklı bir iletişim kuramıyoruz

Beni kırdığı üzdüğü konulardan bahsettiğimde konuşmaya çalıştığımda o mesajlarımı umursamadan farklı bir şeyden bahsediyor ve bu tek seferlik değil sürekli olan bir şey. Böyle yapmasından rahatsız olup söylediğimde düzelmesini istediğimde düzeleceği bir şey olmadığını normal olduğunu iddia ediyor. En son aynı konuyu açtığımda yine bir değişim göstermedi ve sadece beni üzmek istemediğini söyledi. Kalp kırıcı bir şekilde ağır konuştum ve bitirmek istediğimi söyledim verdiği tepki sadece sen mutlu ol, seni üzmek istemiyorum benzeri şeylerdi. Neden böyle olduğunu sormama rağmen hala tek dediği üzülmemi istemediğiydi ve o konuşmamızdan sonra benimle hiç iletişime geçmedi

Neden üzgün hissettiğimi anlamlandıramıyorum

Birisi ile 4-5 yıl öncesinde tanışma yolundaydık ve anlaşamayacağımı düşündüğüm için konuşmayı bitirmiştim. O zaman çok üzülmüştüm ama geri de dönmedim. Sosyal medyada hep ekli kaldı. Son bir yıldır birbirimizin hikayesine arada bakıyorduk. Hiç konuşma olmadı, birbirimizin fotosunu da beğenmiyorduk. Bir şey hissetmediğime eminim bu zamana kadar irtibata geçmedim, o da geçmedi. Bugün fark ettim hesabını kapatmış ve yeni hesap açmış. İçimde bir burukluk oldu. Çözemiyorum neden. Normalde aklıma binde bir gelirdi. Sosyal medyada da görmezden gelirdim. Şimdi bende ekli olmaması niye garibime gidiyor. Hislerimi anlayamıyorum. Yardımcı olursanız sevinirim.

Erkek arkadaşımın hiç ağlamaması bir sorun mu?

Uzun süreli bir ilişkim var. Erkek arkadaşım tanıştığımızdan beri duygulardan bahsetme durumu çok yeterli değil. Kendini kapatma duvar örme davranışları da oluyor zaman zaman. En az üç dört kere ben ağladığımda üzüldüğümde de müdahale etmeyip izlemişliği var. Hiç bir tepki vermeden durabildi maalesef. Bir kaç kez çok şiddetli tartıştığımızda onun da gözleri doldu ve kısa süreli ağladı ama orda da benden uzaklaştı. Sarıldığımda karşılık vermedi ya da odaya girmemi istemedi vs. Kendisiyle aynı evde büyüyen kardeşleri öyle değil ve konusunu açınca onlar da sevgilimi kastederek bu ağlamama ve duygularını belli etmeme olayını onaylayıp onu hiç ağlarken görmediklerini ve duygusu olmadığını söylediler. Bütün bunlar kafamı çok kurcalıyor ve beni ondan uzaklaştırıyor. Sizce ne yapmalıyım? Bir sosyopatla mi birlikteyim ve bu kişiyle evlenmek benim için sorun olur mu? Kendisiyle bu konuları konuştuğumda durumu kabul ediyor, eskiye oranla gelişme var ağlarken gelip destek olmaya çalışıyor ama kendisinin ifade etme durumu pek değişmedi sadece basit uzgunluk öfke gibi duygulari anlık ifade ediyor ama hiçbir şeye gerçekten iclenip üzüldüğüne şahit olmadım

Ne onunla oluyor ne onsuz oluyor.

sevgilimle birbirimizi asiri derecede yipratmaya basladik normal yaptigi hwr sey bile bazen batabiliyor bana onun davranislarida cok degisik birbirimize soyle donup baktigimizda anlam veremiyoruz ayrilsak ayrilamiyoruz birlessek birlesemiyoruz sorunun ne oldugunu ikimizde bilemiyoruz ortada somut bi durumda yok aslinda ben onun ilk halini istiyorum o kibar naif halini bu aralar gorusemiyoruz bi kac haftadir belki ondan dolayidir bu durymlar ama gercekten ikimizde cok yiprandik her seyimle onu cok seviyorum

Benim ne yanlışım var?

Ben genel olarak uzun süreli ilişki yapamıyorum olanlarla da temasım olamıyor öpme fln son zamanlarda yakın arkadaşım ayarladığı 2 tane erkekle konuştum arkadaşım onlarla konuşurken Zehra mı tadım kaçtı yada Zehra ismini duyunca kapatmaya çalışılar ben anlamadım bunlara ne yaptım 1. ömer onunla hızlı gittiğimizi düşündü genel mesajlarda ama altında yatan nedenin maddiyat olduğunu düşünüyorum çünkü yakın arkadaşıma ben bu kızı kafeye fln nasıl götürürüm fln demiş bende bitsin fln dedim 2. Muhammet bunun iyiydi ama gün içinde aktif değil ilk başlarda olduğumuz için günahdın fln yoktu ve sürekli şarjı bitiyordu yada bana gelince bitiyordu anlamadım ve asıl olay ben Ömer’le konuşurken Şahin benimle konuşmak istedi ben onu arkadaş olarak gördüğüm için ve şahinde de büyük bi ego var sonradan görme egosu buna da bitsin dedim tama fln dedi tabi kısaca ben bunlara ne yaptımda benim adımı duyunca kendilerini geri çekiyorlar anlamadım

Olmayanla vedalaşamamak

Merhaba ben uzun süredir hayatın içinde tamamen yalnızım. Önceden içimi açtığım hayatı paylaştığım dostlarım vardı. 30 yaşla birlikte son buldu hepsi. Bazılarıyla tamamen koptuk. Bazıları benim hayatımdan çıktı. Yeni kimseyi de alamadım hayatıma çünkü hep kendimi yalnız bıraktım. Hayatı yaşamaya hep korktum çekindim sessiz kişiliğim var. Hep dışardan izledim. Son 1 senedir sessizliğin içindeyim evimdeyim hep sadece duruyorum öyle. Çünkü hayat elimle inşaa ettiğim ne varsa yıktı. Aldatıldıktan sonra üzerinden 4 sene geçmişti. Tüm hayatım o insandı. Sonra hayatıma arkadaşlar girdi. Üzerinden 4 sene geçti. Yine evdeydim işe giremiyorsun kaygı bozukluğu mide ağrılarından dolayı. Sonra Biriyle tanıştırıldım. Onu sevdim onun yanında hayatı öğrendim. Çok iyi mesleği çok güzel hobisi kocaman çevresi vardı. Bense ait olduğum yeri bulamamıştım. Benim çevremden çok farklıydı. Aslında tam içimde olmak istediğim hayattı. Herkes bir şaşırdı o kişi sana nasıl baktı kafasına girdiler. Hep bir beni aşağılama yaptılar. O muhafazakardı benim gözüm öylesine ondan başkasını görmedi ki kıyafetlerimden ödün verdim yeter ki onunla mutlu olayım istedim. Bende eski ilişkimde birliktelik yaşamıştım o da bunu kabul etti. Çocuk sevinci vardı içimde baştan dürüst olmuştum ona ve biri beni gerçekten sevmişti. Sonunda o kişi diye düşünürken. . 2. Ayın sonunda meğerse eski ilişkisini unutamamıştı. Telefonunda evinde eski ilişkisine dair fotoğraflar mesajlar başa sabitli duruyordu. O an dünyam başıma yıkıldı. Tüm anlamlar kayboldu. Ben onu o kadar sevdim ki kısa zamanda yanında o kadar mutluydum ki onun da gözlerinde pişmanlığı gördüm bir anlamı olmadığını benden hoşlandığını söyledi. Çabalarsan tüm bunları unutmaya hazırım dedim. Ama uzun vadede sürekli eskiye dair silmediği şeylerle karşılaştım bana yapma dediği şeyleri kendi yaptı sürekli bir kendiyle çelişme durumu vardı. Bu süreçte ben hep affedici yargılamadan dinleyici oldum. Çünkü onun hep benim için doğru kişi olduğuna inanmıştım ama en sonunda eskiye dair şiirler videolar bulunca telefonunda dayanamadım bu canımı çok acıtmıştı artık ve o benden ayrıldı. Ben seni kabul ettim sen bunları hep öne mi süreceksin diye. Bunu ima etti. Tam olarak söylediği şuydu benim dr beklentilerim karşılanmıyor ama böyle davranmıyorum dedi. Aradaki fark şuydu ben ona baştan dürüst olmuştum. O ise her seferinde ben unutmak istedikçe eski ilişkisine dair şeyleri kenarda tutuyordu ama hep bir sebebi vardı terapiye gitmiş ders olsun diyr not saklıyormuş şiirlerin edebi değeri varmış. Sen bunları hak etmedin dedi daha sonra. Çünkü olan ortadaydı. Duygusal olarak bağı kopartmadıysan bana bunu dürüstçe söylersin ama o hep beni görmek istemediğim şeylerle yüzleştirdi. Her gördüğümde travma yarattı bende. 1 sene ona geri dönmedim ama onun profiline paylaştığı şarkılara baktım o da bunu fark edince geri dön tarzında şeyler paylaştı. Halbuki benden ayrılıp eski düzenine hayatına geri dönmüştü. Bende kıyafetlerime tabii. Güya aldığı terapide kendini olduğu gibi kabul edilmesini istiyordu. Çünkü eski ilişkisinden kıyafet yüzünden ayrılmışlar kız olduğum gibi sevilmek istiyorum demiş. O da terapi alınca aynısını bana uyguladı. Ama beni olduğum gibi sevmedi ben değişmek zorunda kalmıştım sevgim için. Tabi ben bunun psikolojik tarafını 1 sene boyunca psikolojik okuma yaparak kendime aşılamaya çalıştım. Konu kendi sınırları olunca saygı bekleyip karşısı olunca aldığı terapiyi bana karşı kullanıyordu resmen bana yalan söylüyordu gizliyordu ama konu o onun hayatı hobileri olunca asla kendinden fedakarlık yapmıyordu. Şimdi de bu tarz şarkılar paylaşıp güya ben kıyafetime geri döndüm diye benimle alaycı şarkılar paylaşıyor. Sonra ben tamamen kapatınca her şeyimi sevgiden dem vuruyor o tarz şarkılar paylaşıyor ya geri dön ya beni bırak tarzında. Şu ana kadar yaşattıklarından dolayı bir adım atıp özür dilememiş hep değişimi benden beklemiş ama şimdi de ya beni bırak başkasına gideyim ya da gel. Bu resmen geleceksen gel gelmeyeceksen ben senin gibi fedakarlık yapanı bulamadım ama belki bulurum sende tuttu bir kere. Aklımı karıştırma unutamadım zaten seni de yalnız kaldım seni de unutturacak biri çıkar elbet resmen bu anlama geliyor. Bu kazanmak değil kaybetmek korkusu. Ben şu an hayatımda yalnızım evdeyim bunu bilerek benim fedakarlık yapıp sevgimden dolayı kendimden ödün verip onun hayatına pozitif girmemi istiyor. Oysa ben herkesi böyle böyle aydınlığa çıkarıp kendimi karanlığa gömüyorum resmen. Çünkü o hayatını kurmuş çevresi var mutlaka bir şekilde yolunu bulur. Ama bu hikayede üzülen ben olmak istemiyorum artık. Başka tercihi olmadığı için değil. Şüphesiz alternatifsiz sevilmek istiyorum çok yoruldum artık. Ya geleceksen gel ya da beni bırak sensiz bir şansım olsun tarzında bir paylaşımı asla kabul etmiyorum artık. Bensiz bir şansı düşünen insan zaten benden sonrasını kurgulamıştır. Belki çok sitemkar konuşuyorum hislerim hala çok yoğun ama ben artık yenilmek istemiyorum ona duygularıma sırf sevgim içimdeki zayıf tarafım özgüvensiz tarafım yalnız tarafım korkularım ağır bastığı için onun hayatına yenilmek istemiyorum.