Romantik İlişkiler Kategorisi

Herşeyi dramatize edip ağlamak bağımlılık yaşamak

herşeyi çok dramatize edip ağlıyorum, cok bağımlı hale geliyorum. 1. Yıldır uzak mesafe ilişkim var babası vefat ettikten hemen sonra kötü haldeylen tanıstık bi anda bana asık oldugunu söylüyor hep. Ama hep ısıne gelmeyımce ayrlıyor. Bende Ayrılıyorum hayatını kontrol altında tutmaya çalışıyorum. Ya başkasını görür beni unutur ona asık olursa diye. Zaten kendi ayrılıyor. Ayrıl barış ilişkimiz ama yazın cok güzeldi aynı evde yaşadık mesafe girince gene başa sardı. Sureklı kabul edip ulaşılabilir oldugum ıcın mı hor davranıyor? kumarı alkolü var o kaybeder emeklerime kıyamıyorum. Realist olup bitti diyemiyorum. Her dedğini dram yapıyprum. Annesi haline gelmiştim. Ne yapmam lazım. Çok bağlanıyorum bağ kuruyorum lütfen cevap verirmisiniz :(

sadecey

Mutsuz ruh halinden nasıl kurtulabilirim

Mutlu değilim tek bir sebebi yok genel olarak her şey beni fazlasıyla yıprattı ve daha 22 yaşındayım enerjim yok ilişkilerden artık korkuyorum çünkü kimsenin beni sevdiğine inancım kalmadı ve her gelen beni kullanıp hevesi kaçınca bırakıyor ve bu bana çok ağır geliyor duygu durum karışıklığı yaşıyorum sürekli sabah iyiydim akşam felaket bir ağlama geldi ve iyi olmadığımı fark ettim bu

Daha sağlıklı ılıskılerım olması ıcın nasıl davranmalıyım?

MerhabalarÖncelikle sorularımızı özenle ve detaylı bır sekılde dınleyıp cevapladıgınız ıcın tesekkur ederım. Daha onceden onlıne veya yuzyuze bır psıkolog veya psıkıyatrı deneyımım olmadı. Gectıgımız gunlerde bır soru sormustum cevabı benı cok tatmın etmıstı ama devamında daha ne yapabılırım sorularını aklıma getırdı. Bu konuda da yardımcı olucagınıza ınanıyorum. İzninizle soruma geçiyorum. Kaygılı bağlanan bırı oldugumu düşünüyorum. Sürekli eski sevgilimi darlar; neredesin görüntülü ara, eve geç, o kişiyle takılma, buraya gıtme gıbı bır cok sacma hareketlerım vardı. Bunların altyapısında eskı sevgılımın cok guven vermedıgını ayrıca sadakatsız yalancı bırı oldugunuda soylersek yalan olmaz. Guven olusturmadıgı ıcın ben kendımı tutmaya calıssam da bu hareketlerımden kurtulamadım. Aynı zamanda boyle bır ılıskıyı senelerce devam ettırdık bu sekılde. Yatırım yapan, ılgı gosteren, sureklı fedakarlık gosteren tarafta bendım. Hal boyle olunca tabiki ayrıldı benden, sıkıya gelemedi. Karsımdakı ınsan ıster guven versın ıster guven vermesın benım o sekılde hayatına mudahale etmem bastan sona yanlıs farkındayım. Ama kendımı tutamıyorum. Bu durumda ne yapılabılır?Bir oncekı psikolog;''Bazen duygusal olarak uzak, fazla kontrollü, duygularını çok göstermeyen ama çocuğuna “her şeyini sağladığı” bir ebeveyn modeli de duygusal güveni zedeleyebilir. Bu durumda çocuk fiziksel olarak güvende hisseder ama duygusal olarak yalnız kalabilir. '' diye belirtmişti. Ben bunun ustesınden nasıl gelebılırım. Gerçekten sağlıklı dusunen saglıklı kararlar verebılen bırı olmak ıstıyorum. Yaptıgımın yanlıs oldugunu bıle bıle kaygılı baglanan bırı olmaktan kurtulmak ıstıyorum. Bitmesine ragmen ılıskımızı hala dusunuyorum. sureklı yatırım yapan fedakarlık yapan taraf ben olmama ragmen. Ve karsımdakı ınsanın yalanlarına aldatmalarına maruz kalmama ragmen hala boyle bır ılıskı neden dusunuyorum. Bu dusuncelerden nasıl kurtulacagım hakkında bana somut ornekler vererek detaylı anlatarak izah edersenız cok sevınırım. Örnegın bu ılıskıde verıcı olan taraf bendım. Ve gercekten alma-verme dengesını bozdum bu duruma ne yapılabılır yada bu duruma dusmemek ıcın neler yapabılırım kendımı nasıl tutucam. Gercekten cok yorgun hıssedıyorum artık benı ayaga kaldırabılecek ornekler verırsenız sevınırım cok tesekkur ederım sımdıden tesekkurler.

Duyguları uçlarda yaşamak ve başedememek

Merhaba özellikle sosyal medya sebebiyle bir hikaye paylaştığımda hoşlandığım çocuk hikayemi beğenmiş mi gibisinden sanki onun onayına ihtiyacım varmış gibi telefon başında geçirdiğim zamanlar oldu ve onun beğenmesini gözümde büyütüp hayaller kurdum en son onla yüzleştim beklediğim gibi biri çıkmadı o süreç içerisinde de bir date anım oldu o datede de çocuğa bilerek soğuk yaptım aklımda başka birisi vardı çünkü aklımdaki kişi de çok kötü biri çıkınca aşırı pişman oldum soğuk yaptığıma bu yüzden acı çekiyorum ve datedeki çocuk beni ghostladı sebebi de benim onu aşamıyorum unutamıyorum sosyal medyamdan çıkardım ama hep aklımda ilk defa birisi bana değer verdi bu da oydu kendimden nefret ediyorum bu yüzden önüme bakamıyorum bütün gün ağlıyorum kişiler değişiyor ama onay ihtiyacım değişmiyor sosyal medya üzerinden takıntı yapıyorum bana ne tavsiye edersiniz?

Sevgilimi çok seviyorum fakat duygusuzmuşum gibi hissediyorum

Yaklaşık 3 senedir bir ilişkim var ve resmi ciddiyet düşünüyoruz. Son 1 aydır çeşitli anksiyete ve kaygı bozukluğu yaşıyorum, ve psikologa gidiyorum. En son yaşadığım kaygı sevgilimi bırakmak, ayrılmak ve ona karşı hissizmişim duygusu. Oysa yanında sarılıp öpüyorum fotoğrafına bile bakıp ağlıyorum. Sanki sevgilimden ayrılmışım gibi ağlıyorum dertten hasta oldum . Duygum bitti mi anlamıyorum. Sanki sevmiyormuşum gibi geliyor ama böyle bi şey yok. Onun yanında çok iyiyim. Uzaklaşınca aklıma bu tür şeyler geliyor. Az daha bitiriyordum ilişkimi. Heyecanım mı bitti sevmiyor muyum sürekli bunları düşünüyorum ama bunları onunla aşmak da istiyorum. Telefonla konuştuğumda bile sesi bana iyi geliyor: ya sıkılırsam ya bıktıysam bu sorulardan kaçmak için ne yapmalıyım ne olursunuz bir öneri verin

Takıntılarım var ve atamıyorum kpss çalışamıyorum bu yüzden

Merhaba hocam takıntılarla boğuşmaya çalışan ama senelerdir içinden çıkamayan genç bir kızım 23yaşındayım arkadaşlarımın sevgilisine aşık olmaktan korkuyorum aslında öyle bir sey yok engel olamıyorum zihnimdeki suçluluk yüzünden hayata odaklanamiyorum kpss çalışamıyorum üniversiteyi çok zor bitirdim habire aklıma ya aşık olursam çocukla el ele olsam çocukla sarilma düşünceleri vs yada duygu mu besliyorum bunu nasıl yaparım nasıl arkadaşıma ihanet ederim ya da bunu arkadasim duysa ben naparim gibi sacma düşünceler yada enişteme duygu beslersem napacagim ablam ne derdi gibi bir zamanlar da sevgilimin arkadaşlarına duygu beslersem diye cok korkuyordum sirf o yüzden çocuktan ayrıldım daha fazla katlanamadim zihnimdeki sorulara ve bu sorulara cevap ariyorum diyorum ki hayır öyle bir şey yok ben duygu beslemiyorum diye ikna oluyor beynim pat diye tekrardan geliyor bu sefer kalp atışım hızlanıyor nefesim değişiyor ama ben bu şekilde 7 senedir yaşıyorum bi ara azalmıştı epey simdi tekrarladi ben çalıştığım is yerinde sevdigim bi ablanin dukkaniydi bende onlarla çalışıyordum mesela o ablanin eşine duygu besler miyim takintisi oluşmuştu 45 yaşında adama duygu beslemeyecegimi yada onunla pis düşünceler yapmayacağımı biliyorum karakterime ve yetiştirilme tarzıma ahlaka ters olan ne varsa zihnim hapsoluyor yani bu takıntılar neden oluyor hocam dayanamıyorum yardim edin yalvarırım bana telkin önerisi yapar mısınız hocam çok korkuyorum ömür boyu öyle mi yasiycam ilerde evlenirsem kocami cok sevmeme ragmen baska adamlara duygu olur mu takıntısı olursa napacam yada bu kiz arkadaşlarımın sevgililerine duygu beslememe rağmen acaba öyle mi ya beslersem takıntıları ben nasil devan edicem hayata bu takıntılarla

Nasıl devam edebilirim?

iyi günler öncelikle 15 yaşındayım ismim yasemin uzatmadan konuya girmek istiyorum nasıl anlatsam bilmiyorum belki ergence gelecek ama sevgilimden ayrildim psikolojimi cok etkiledi bana soğuk yaptı iki gün boyunca üst üste beni ekti sonra bugün itiraz eder belki dedim ayrılalım dedim direkt tamam dedi canim o kadar yanıyor ki intihar edip cok hızlıca kurtulmak istiyorum onu o kadar cok seviyordum ki bu acıyi size yemin ederim iki göğüsümün tam orta yerinde hissediyorum o kadar zor ki onunla bir daha konusmayacagimi günümü anlatmayacagimi bilmem dayanamıyorum nolur yardım et nolur bak gerçekten yapamıyorum kimseye anlatamıyorum bana sadece boşver üzülme şunun için diyip duruyolsr anneme babama bi psikolojik destek almak istedigimi söylediğimde sebebini soruyolar ama söylersem eğitim hayatım bile bitebilir

yaseminaydogy

İçimi nasıl rahat tutup emin olabilirim?

Merhabalar, lisede sevgili olduğum kişi yıllar sonra bana yazdı ve tekrar sevgili olduk. Başka sevgilim olmadı. İlk başlarda sevgili gibi değildik ve ben sürekli seviyor muyum diye düşünüp durdum ve bu benim halen arasıra kafamı karıştırıyor ve kötü hissediyorum. Kendime seviyor muyum diye sorunca sevdiğimi düşünüyorum diyorum ve bu cevap beni daha da panikletiyor. Şu an halen sevgiliyiz, aramızda hiçbir sorun yok çok mutluyuz ama halen aklıma takılabiliyor. Onunlayken aklıma bunlar gelmiyor ama tek kaldığımda zihnimde bu sorular ortaya çıkabiliyor. Sosyal medyada veya ilişkilere dair olumlu veya olumsuz herhangi bir şey duyduğumda benim ilişkim tehlikeye girecek kafam karışacak diye çok korkuyorum, panik oluyorum, kötü hissediyorum. Bunları düşününce olumsuz bir havaya bürünüyorum. Kötü bir şey duyduysam hemen ya bende de böyleyse ama bilmiyorsam diyorum. Daha önce bir sefer bundan dolayı psikoloğa gittim o sorun olmadığını ve normal olduğunu söyledi ama ben yine tedirgin oldum. Acaba ona detaylı anlatmadım da ondan mı sorun yok dedi diye düşündüm. Şu an uzak mesafedeyiz, sadece yazları aynı yerde olabiliyoruz. Bu ilişkinin devam etmesini istiyorum ama evlenme aşamasına gelirsek ve hala aklımda bunlar olursa durumum nasıl olur bilmiyorum ve tedirgin oluyorum. Seviyorsam neden bunları düşüneyim ki diye soruyorum kendime ama normal de karşılıyorum. Anlayacağınız kendi içimde bir belirsizliğin içindeyim. Artık net bir şekilde bu ilişkiye devam edip bunları aşmak istiyorum nasıl yapabilirim bilmiyorum. Sevmediğim halde bu ilişkiye devam etmiş olabilir miyim, kendimi kandırıyor olabilir miyim? Bu sorular beni çok kötü yapıyor. Son olarak başka birisi de sizlere soru sormuş cevap olarak bazı sorular yöneltmişsiniz (yanındayken huzurlu musun, onu önemsiyor musun, geleceğe dair hayaller kuruyor musun vb. ). Bu soruların hepsine olumlu yanıt verdim. Tüm yazdıklarımı düşündüğünüzde siz bu duruma ne derdiniz. Şimdiden size çok teşekkürler. ..

Kaygılı bağlanma

Merhaba hocam. 6 aylık bir ilişkim var bu kişi aslında 3 yıl önceki sevgilimdi. Benden ayrıldı bir süre sonra arkadaş olarak görüşmeye devam ettik yaklaşık 2 yıl falan. Sonra tekrar sevgili olduk. 3. ayımızda ayrılık konuşması yaptı. Aslında ikimiz de duygusal boşluktaydık bu yüzden sevgili olduk,senden sogumaya başladım böyle olursa ilgim etrafa yayılır ve sana bunu yaşatmak istemem dedi. Sonra da hüzünlü bir şekilde aslında çok da iyi anlaşıyoruz dedi ve ağlamaya başladı saatlerce ağlaması durmadı ben tabi hiç oralı değildim başta. Git dedi bana ama gitmedim seni böyle bırakamam dedim. Sonra ben de ağlamaya başladım ayrılmayalım o zaman dedim ve barıştık. Sana olan değerimi sevgimi anladım dedi o gün. O günden sonra hiç ayrılık konusu geçmedi aramızda ama duygusal ihtiyaçlarımı karşılamadığını düşünüyorum. 2 ay önce anneannemi kaybettim ve bu olaydan 1 hafta sonra 1 saatliğine beni görecekti işten izin almam gereksiz olur 1 saat için dedi. Ben söylendiğim için izin aldı ve biz görüştük o gün de böyle söylediği için pişman olduğunu söyledi. Bunun üstünden çok geçmeden eski sevgilisini instagramdan arattığını gördüm. Yine çok geçmeden yakın kız arkadaşıyla olan sohbetlerini sildiğini gördüm. Yani aslında yanımda olması gerekirken bu sürecimde hep bana olumsuz şeyler yaşattı ve ben Bunları asla kafamdan atamıyorum. Şu ara onu görmek,telefonda konuşmak bile istemiyorum. Sevgim azalmış gibi hatta yok olmuş birden sevgim bitmiş gibi hissediyorum. Ama ayrılığı düşününce de üzülüyorum acaba pişman olur muyum diye sorguluyorum. Aramız bozuk olduğunda uyuyamıyorum benden gidecek mi acaba ayrılacak mıyız korkusuna bürünüyorum. Kafamda saatlerce kuruyorum. Bu işin içinden de çıkamıyorum. Cok garip hissediyorum,boguluyorum. Sanki daha önce yaptığı şeylere olan öfkem dinmemiş ve birikmiş bu yüzden de ondan uzaklaşmışım gibi hissediyorum. Ne yapmam lazım hiç bilmiyorum. Ha bir şey daha var ; anneannemin vefatından 2 hafta sonra bu yakın kız arkadaşıyla görüşme ayarlamış. Bana vakit ayırması gerekirken o arkadaşıyla görüşmeyi tercih etmişti. Hatta sırf kızla buluşmak için Beylikdüzü’nden bagdat caddesine gidecekti. Ben Zeytinburnu’nda oturuyorum buraya gelmeye üşenirken kızın ayağına gidecekti. Bana diyor ki senle buluştuğumuz için onu ektim hep bu hafta sen dolusun ben de onunla buluşma ayarladım diyor. Bir olay daha oldu bu kızla alakalı. Yakın bir erkek arkadaşı var sevgilimin ben de tanıştım ve İstanbul’a geldiğinde haftasonları hep bizle görüşmek ister. Ama bir gün bana söylemeden ikisi haberleşmişler evet tamam olabilir sonuçta onun arkadaşı ama normalde her buluşmalarında ben de olurdum. Hocam bu sefer o kız olacaktı. O kızı çağıracaklarmış. Ben tabi olay çıkarttım ne Bağdat caddesine gitti ne de o gün buluşmaya gidebildi. Bilmiyorum yani aklımda hep bir şüphe var. Ona sorduğumda beni yatıştırıyor senin istemediğin hiçbir şeyi yapmadım diyor. Ama bilmiyorum. Şu anki durumum beni çok boguyor. Bi yandan özledim görmek istiyorum diğer yandan da ondan Nefret ediyorum. Ben bu durumdan nasıl kurtulabilirim hocam. Ayrıca hani hiç sürpriz yapan biri de değil. Senin hoşuna gider sana aldım veya sürpriz yapcam seni şuraya götürcem ya da işte ne bileyim ben geldim evin ordayım asagıya gel gibi şeyler hiç yok. Ona bunu anlattım düşünülmek istiyorum dedim ama görünürde hala bir şey yok. ben işten çıktım param yok bu yüzden olacak ki görüşmemizi haftada 1 E indirdik. Kahve yanında içtiğim sodayı bile lüks sayıyorKi ben ona çok nadirdir hesap ödettiğim. Genelde çalışıyorken ilişkimizi finanse eden bendim. Ondan iyi kazanıyordum çünkü. Ama şu an bana karşı böyle bir şey göremiyorum. Onun da parası yok sıkıntılı dönemden geçiyor ama yani hocam haftada 1 buluşuyoruz onda da kutu kahveye gitmemeliyiz dimi mesela. Kendimi çok yorgun tükenmiş ve depresif hissediyorum. Kısacası imdat yardım cıglıkları:(

İlişki durumları

Sevdiğim kadına açıldım. Beraber planlar yaptık güldük eğlendik ancak geçmişten gelen sorunları vardı onları halledip tekrar devam edelim dedi ben ise o sorunlar neyse beraber halledicez beraber aşıcaz dedim anlattı şu an o sorunları hallediyo, her gün işe ben bırakıyorum hergün işten ben alıyorum yoğun çalıştığımız için bunların haricinde çok vakit geçiremiyoruz. Gün içersinde birkaç arama ve birkaç mesaj oluyo genelde mutluyuz ama gün içerisinde ben kendimi onu düşünmekten iyi mi kötü mü diye kendime sormaktan alıkoyamıyorum bazen ise o sorunlar halledilmeyecek sonrasında bizi etkileyecek diye korkuyorum. Tüm korkularımı ve duygularımı açıkca ifade ettim aslında seni kaybetmekten korkuyorum dedim. Anlayışla karşıladı bende seni kaybedemem dedi. Ailesiyle tanıştırmak istiyo ilerleyen süreçte. Ciddi düşünüyoruz ikimizde aslında ama ben bu duygu durum değişikliğiyle çok yoruluyorum. Gün içerisinde onu düşünmek yerine işime odaklanmak başka şeylerle meşgul olmak istiyorum. Bazen kendi içimde gitgeller yaşıyorum ama ortada hiçbir sebep yok. Eski ilişkilerimin getirmiş olduğu hezeyanlar bunlar onunda biliyorum. Beraber planlar kuruyo ilerleyen süreçte şunu yaparız bunu yaparız diye sürekli söylüyo. Ben sadece yanımda olsun istiyorum sabahları ve akşamları koşa koşa gidiyorum onun için birşeyler yapmaktan keyif alıyorum. Yanyanayken çok rahatım ama gün içerisinde ayrı kaldığımız zaman felaket oluyo benim için. .nasıl aşabilirim. İlerleyen süreçte bu durum ilişkimizi etkileyecek biliyorum. Bu benim aşmam gereken sorunlar onu alakadar eden durumlar değil. Bu zamana kadar hiç belli etmedim darlamadım bunaltmadım ama bende yorgun hissediyorum. .