Sosyal HayatKategorisi
Arkadaşlıklar, tanıdıklarla ilişkiler ve toplum içindeki yerimiz zamanla değişebilir. Kendini daha iyi ifade etmek, bağ kurmak ve sosyal ilişkilerde rahat hissetmek herkesin ihtiyacı olabilir.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Partnerimin Geçmiş İlişkisiyle Kendimi Kıyaslama, Güvensizlik ve Değersizlik Hissi
Merhaba,Şu an sevgilimle 2 yıldır süren, yalan veya aldatmanın olmadığı, gayet sağlıklı ve ilgili bir ilişkim var. Bu benim ilk ilişkim ancak sevgilimin geçmişinde "ilk aşkı" olan uzun bir ilişkisi olmuş. Bu durumun yarattığı "unutamadı mı" korkusuyla gizlice telefonunu karıştırdım ve öğrenmemem gereken eski mesajları gördüm. Sevgilimin o kıza fiziksel olarak (göğüslerine) iltifat ettiği mesajları okuduğumdan beri kendi bedenimi beğenmemeye başladım ve beni beğenmediğini düşünüyorum. Ayrıca sosyal medya kullanıcı adı ile profil resminin geçmişte o kızla anlamı olan bir filme ait olması ve şu an kızın yakın arkadaşını hala takip etmesi gibi durumlar beni sürekli tetikliyor. Bunları kendisiyle konuştum; geçmişe dair hiçbir şey hissetmediğini, beni çok sevdiğini söyledi. O an ikna olsam da kafamdaki sesler susmuyor. İlişkimizin başrolü biz değilmişiz, o kızla sevgilimmiş gibi hissediyorum. Kendi kendime sürekli tetiklenmekten, bu senaryoları kafamda döndürmekten ve kendimi kıyaslamaktan çok yoruldum. Bu geçmişi aşamama ve zihnimdeki yıkıcı sesleri durdurma konusunda nasıl bir yol izlemeliyim?
Neden hep ayni sekilde arkadaslik iliskilerim sonlaniyor
Neden hep insanlarla kurdugum iliskilerde insanlar benimle ve gorunusumle alay ediyor her seferinde alay ediliyorum uzun sacliyim erkegim iki kulağımda kupe var kibar konusuyorum sesim ince ama yinede zekamla degil bedenimle elestiriliyorum bu canimi sıkıyor okula basladigimdan beri boyle beni oyunlarinin arasina da almiyorlardi cinsiyet konusunda da problemlerim var aileme nasil anlatırım bilmiyorum kendimi bazen kadin bazen erkek gibi hissesiyorum su anda bir erkek arkadasim var ve bana iyi davraniyor ama uzakta lütfen yardim edin okula basladigimdan beri yargilaniyorum herseyimden zaten derslerimde de basarisizim
Çok fevri bir insanım bunu nasıl değiştiricem?
Dediğim gibi çok fevri davranıyorum olaylar karşısında. Hele ki sinirlendim mi o an ne diyecegimi düzgünce seçemiyorum. Belirsizlik içinde olan bir olay var o olay tam anlamıyla çözülmeden çok fevri düşünüp çok fevri davrandım. Bence favori davranmamda en çok sinirlenmem etki ediyor. Çünkü sinirlendiğim an bence düzgün kararlar veremiyorum. Bunu çok sonra fark edince de vicdan azabı çekiyorum. Keşke dilimi biraz tutsam, herşeye atlamasam, düşünüp ondan sonra konuşsam. Biraz beklesem yani. Olaylar karşısında çok hızlı tepki veriyorum. Bir şeyi yanlış anlayınca hemen savunmaya geçiyorum. Oysaki insanları azıcık dinlesem sonra konuşsam herşey çok daha farklı olacak. Fevriliğimden nasıl kurtulucam?
Yıllarca tekrara gelen olaylara nasıl dur denilir?
Son 10 yıldır arkadaşlık ve aile konularında hep aynı noktaya geliyorum. Sonuç hep bi kayıp veya vedalaşmadan ortadan kaybolmak. (Bunu yapm benim) Bunlar ben mi sebep oluyorum bilmiyorum. Ama tekrara gelen olaylar ve duygulardan çok sıkıldım. Bana göre haklıyım. Onlar açısınıda içsel olarak merak etmiyorum. Bunu merak ediyorum. Bunu nasıl aşabilirim tekrarlanmaması için ? İlerleyen hayatımda buna nasıl dur derim merak ediyorum
dışlanmış hissediyorum nasıl dışlanmış hissetmeye karşı dik durabilirim
dışlanmış hissediyorum en yakın arkadaşlarımla konuşmuyorum birden bire beni çıkardılar ve ben buna çok üzülüyorum kalbim acıyor neden bilmiyorum ama bir şekilde gerçekten insanların gerçek yüzünü görmüş oldum. resmen yapmadığım şey hakkında bana suç attılar ve benle ilişkilerini kestiler ve bende bunu kendime yedirmek istiyorum dışlanmış hissetmek istemiyorum bunun için neler yapabilirim. kalbimin iyi olması için neler yapmam lazım lütfen?
Sosyal Kaygı, İletişim Sırasında Oluşan Bedensel Tepkiler ve Gelecek / Evlilik Üzerine Yaşadığım Yoğun Baskı
Merhaba Hocam,Ben 27 yaşında, kamu kurumunda idari büro görevlisi olarak çalışan, hafif fiziksel engelli bir erkeğim. Sosyal ortamlarda yaşadığım yoğun kaygılar hayatımı ciddi şekilde kısıtlıyor. Özellikle üstlerimle veya karşı cinsle iletişim kurarken, içimi büyük bir panik kaplıyor. O esnada göz teması kuramıyorum ve çenemde iradem dışında, istemsiz bir seğirme ve kasılma meydana geliyor. Karşı tarafın bunu fark etmesinden yoğun bir utanç duyduğum için iletişimi kesip hemen odama kaçıyorum. Ailemle de evlilik konusunda derin bir vizyon çatışması içindeyim. Babam engelim sebebiyle bana "Zihinsel hariç ne bulursak kabulümüz, düzgün biri seni 3 günde bırakır" gibi acımasız senaryolarla yaklaşıyor ve özgüvenimi zedeliyor. Bense helal lokma kazanan bir memur olarak; birbirimizi çok seveceğimiz, gıptayla bakılacak, şefkat dolu asil bir yuva kurmak istiyorum. Ancak bu baskılar ve reddedilme korkusu beni kronik bir yalnızlığa ve huysuzluğa sürüklüyor. İnsanların yüzüne korkusuzca bakabilmek, bu istemsiz çene kasılmalarımı kontrol altına almak ve içimdeki değersizlik hissini aşmak için nasıl bir tedavi yolu izlemeliyim? Bu durum aşılabilir mi? Teşekkürler.
Sürekli kendimi diğer insanlarla kıyaslıyorum vasıfsız hissediyorum bunu nasıl aşabilirim
Çok özgüvensizim sürekli kendimi diğer insanlardan düşük görüyorum dış görünüş iş maddi manevi ve böyle olunca moralim çok bozuluyor mesela güzel bakımlı kız gördüğüm de kendimi çok çirkin hissediyorum ya da gezen birini gördüğüm de diyorum ki ben evde oturuyorum insanlar ne güzel para kazanıyor kendilerine harcıyorla kendimi aşağılıyorum ve bu erkek arkadaşı ilişkilerimde de güvensizliğe sebep oluyor kendi kendime o kadar güzel elinde iş tutan kızlar var neden ben deyip sorguluyorum ve bazen de bunun yüzünden kavga ediyorum kendime olan güvenimi tekrar kazanmak istiyorum
Kilo takınıtımı nasıl yenerim
Kilo yüzünden artık su diyeti yumurta diyeti yapamama ramak kaldı , herkes yaşıtlarım zayıf ben tek şişkoyum , hep kilom dan vurdular herkezden çevremdeki herkezden tavır gördüm zorbalandım artık dayanamıyorum sürekli kendimi kıyaslamaktan zayıf kızlarla bıktım bana olan bakışlardan çevremden aldığım tepkiden son çare sağlıksız diyetse yapmayı düşünüyorum artık bıktım yoruldum bunaldım bu olaylardan yoksa bu gidişle kendimi iyice dışarıya izole edeceğim
Sürekli düşünüyorum.
Sürekli endişeleniyor ve düşünüyorum. Özellikle yeni bir ortama ve yeni bir insanla tanışacaksam vay halime benim. O kadar stres oluyorum ki inanamazsınız. Asla ortama adapte olamıyorum. Sürekli benim hakkımda ne düşünüyorlar acaba diyorum. Normal de olduğum gibi davranamıyorum. O yüzden dershaneyi bile bıraktım,evden dışarı çıkıp yeni insanlarla tanışmak istemiyorum. Benim hakkında ne diyecekler, beni nasıl yargılayacaklar diye düşünüyorum. Gülümsemek bile suç gibi hissettiriyor dışarda sanki. Beynim susmuyor durmadan konuşuyor. Sanki bütün insanların bana bakıp içten içe alay ettiklerini ve dalga geçtiklerini düşünüyorum. Nefret ediyorum artık. Yaşamak çok zor. İnsanlarla göz teması kurmakta bile zorlanıyorum. Beynim durmadan 'acaba şimdi senin hakkında ne düşünüyorlar 'diyip duruyor. Girdiğim hiç bir ortama adapte olamıyorum ben, sorun ben de sanırım. Bende diğer gençler gibi kaygısız olmak onlarla gülüp eğlenmek istiyorum ama beynim durmadan 'şimdi bunu yaparsan pişman olacaksın en iyi sus konuşma' diyor. Ve öyle olunca çok soğuk bir insanmışım gibi gözüküyor ama aslında soğuk biri değilim yani sanırım. Neden böyle biriyim ben? Saçma sapan şeyler hakkında endişe ediyorum durmadan.
Öfke ve sinir kontrolü
İlişkim zarar görüyor karşı tarafı üzüyorum ve kırıyorum geri nasıl gönül alacağımı bilmiyorum nasıl çabalanır bilmiyorum her zaman kendi derdimi sıkıntımı düşünüyorum karşı tarafı hiç düşünemiyorum ve bu durum yüzünden ilişkim bozuluyor derdini sıkıntısını anlayamıyorum nasıl çaba gösterilir bilmiyorum ailemle karımla aram hep bozuluyor geri toplayamıyorum buna neden olan şeyin ney olduğunu bilmiyorum herşeyi düzeltmek istiyorum kırdıktan sonra ne yapacağımı bilmiyorum