Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
İş görüşmelerinin olumsuz olması boşlukta hissettiriyor
2023 yılında üniversiteden mezun oldum. Mezun olunca da tezsiz yüksek lisansa başladım. Amaç sadece iş bulmak için kariyerimde ilerlemekti. Bu süreç olurken kendime CV hazırlayıp iş başvuruları yapmaya başladım. Çağıranlara veya online iş görüşmesi yapanlara katıldım. Deneyimim olmadığı için hep olumsuz cevaplar aldım. Bu durum döngüsel olarak devam etti. En son görüşmeye gittiğim yer 2 günlük oryantasyona çağırınca oldu zannetmiştim yanıldım. O da olumsuz cevaptı. Bu süreç öyle bir hal aldı ki bende kendimi değersiz, yeteneksiz ve beceriksiz hissetmeme neden oldu. Ayrıca olumsuz cevapların hep böyle gideceğini düşünmeye başladım. Ayrıca olumsuz cevapların verdiği duygu bedenim de de nefes zorluğu çekmeme ve boşlukta hissetmeme neden oluyor. Bundan dolayı duygularımla nasıl başa çıkacağımı bilmiyorum.
melikecakir
Ailem ikizimden etkinlediğimi düşünüyor
Şimdi ben çocukken ikizim bazı adımları benden önce atardı ve sanki hayatım boyunca ailem benim kardeşimden sonra adım atmam zorunluymuş gibi bir algı yaratıldı ve örnek olarak geçtiğimiz haftalarda kardeşim kapandı ve bende böyle bir şey düşünüyordum ondan biraz etkilenerek ve ikizimin bana belki sende kapanırsın diye bana video yollamışlar bende onları izledim ve gayet mantıklı ve doğru bulduğum için ben de kapandım ama şöyle bir durum var ki kardeşim ve ailem deliler benim kardeşimden dolayı kapanmamı o kapandığı için ben de kapanmışım gibi algılıyorlar bu beni çok rahatsız ediyor ve kendimi açıklayamıyorum ne yapmalıyım?
Gizli KullanıcıKardeşim beni manipüle ediyor
Benim kardeşim ben ders çalışırken oyun oynuyor ve ben rahatsız olduğum için onu uyarıyorum ama o tamam diyip geçiyor bunu neden yapıp beni rahatsız ettiğini anlamıyorum akşam olunca hiç bir şey olmamış gibi yanıma geliyor ve gel hadi oyun oynayalım sohbet edelim diyor Bu konu gündeme gelip aile arasında konuşulmaya başlayınca bizi manipüle etmeye ve konuyu değiştirmeye çalışıyor bunu neden yapıyor anlamlayamıyorum
Gizli KullanıcıHeyecan ve kalp çarpıntım için ne yapabilirim?
Anksiyetemi ve kalp çarpıntısınisini nasıl durdurabilirim 2 aydır hep kaygiliyim bana bisey olmasından bayilmaktan vb. Şeyler olması geliyor aklıma ve bu geçmiyor sürekli nabzımi ve tansiyonumu olcuyorum doktorlar hiç birsey yok diyor ama kalp atisim yüksek çıkıyor panik ve stresten dolayi ne yapsam bilemedim kaç aydır carpintilarim için ilaç kullanıyorum yoksa kalp atışı hep 110 120 arası oluyor panik atakdan dolayı
Gizli KullanıcıPlatonik aşktan nasıl vazgeçebilirim?
Bu zamana kadar sevdiğim kişiler hep Platonik oldu karşılıksız sevgi oldu ki bu kişilerin zaten onları sevdiğimden haberi olmadı ben kendi duygumu içimde yaşadım hayaller kurdum üzüldüm kurduğum hayalleri geri yıktım evet biliyorum çok saçma bir duygu ama bu karşılıksız duyguya engel olamıyorum ve yine bir Platonik durumum var yine kurtulmaya çalışıyorum bu duygudan bu durum beni çok yıpratıyor beni en çok yıpratan ise bu duyguyumu engellemeye çalışırken oluyor
Gizli KullanıcıNasıl sınav kaygısından kurtulurum?
Sınav başlamadan önce kalbimde bir ağrı hissediyorum ve strese giriyorum zar zor nefes alıyorum sanki bayılacakmışım gibi hissediyorum bunu aşabilmek için kendime yapabilirsin gibi nasihatlarda bulunsamda işe yaradığı söylenemez bu konuda gerçekten çok üzülüyorum ancak keşke elimden bişey gelebilse tek yapabildiğim bir şey var oda kendime nasihat vermeye çalışıp sakinleşmeye çalışmak tek istediğim bir şey var oda sınav stresinden kurtulmak
Gizli KullanıcıSevgilim kız arkadaşını bana tercih etti
10 yıllık bi ilişkimi bitirdim kız arkadaşıyla konuşmasını istemiyordum hoşlanmıyordun kızdan ama sevgilime bi türlü kabul ettiremedim vazgeçmedi arkadaşından benim bilmediğim çoğu şeyi o zaten biliyor oluyodu her gittiğimiz yerde oluyodu Gibi saçama sapan bi çok şey oldu . Bir haftadır sevgilim yazmıyor aramıyor o varsa ben yokum dedim o da tercihini o kızdan vezgeçmemekle yaptı kendimi çok değersiz bi hiç gibi hissediyorum ne yapmalıyım
Gizli KullanıcıKızım artık mutlu değil mi?
Merhaba biz almanyaya geleli 5 ay oldu burda sadece dayımgil var akraba olarak kızım su anda 3. 5 yasında bir türlü karar veremiyorum mutsuz mu acaba diye kreşe gidiyor okula alıştı ama orda arkadaşı yok bir tane turk var oynadığı çevremizdede cocuklar sürekli yok ama ara ara gorustugumuz insanlar var evde bol bol oyun oynuyoruz kızımla zaman geçiriyoruz şikayet etmiyor zaten dolaşmayada çıkıyoruz ama havalar soğuk olduğu için kısıtlı biraz çekingen davranabiliyor kızımda ama türkiyede çok gezen ananane dede babaanne filan gezen cocuktu acaba su an da iç dünyası nasıl bir türlü anlayamıyorum inşallah anlatabilmişimdir
Gizli KullanıcıEvden nasıl uzaklaşabilirim?
Panik atak ve derealizyon yaşadığım için evden uzaklaşmıyorum, sosyal hayattan izole olmuş durumdayım nasıl kaygısız bir şekilde gezebilirim? Evden uzaklaştığım zaman panik atak ve derealizasyon başlıyor bu da benim bir yerlere gidip gelmeme engel oluyor. Bazen evdeyken bile yaşıyorum. En çok geceleri yaşıyorum Bir yandan da hep rüyadaymışım gibi hissediyorum ve kafam hep bulanık tam olarak odaklanamıyorum. Nasıl eski hâlime dönebilirim. Sosyal hayatım neredeyse sıfıra indi uzun zamandır.
Gizli KullanıcıSorunumun ne olduğunu bulamıyorum
Üniversiteye giderken de ailemi geride bıraktığım için çok üzülmüştüm hatta kendimi o kadar kastım ki vücudum titriyordu midem bulanıyordu sabaha kadar titredim sakinleştirici verdiler ona rağmen devam etti. lisede sınıfta kaldığımda başladı benim hatırladığım öyleydi. Midem sürekli bulanıyordu sabahları okula giderken öğürüyordum hep. Hiç arkadaşım kalmamıştı. Kaygılıydım. Bu üniversitede de devam etti. İş hayatına atıldım devam etti ve 1 haftadan uzun sürünce işi bıraktım. 10 yıllık ilişkim bitti aldatıldım sürekli öğürdüm. Her stresli durumda bunu yaşıyorum. Kötü bir olay yaşadığımda kalkıp hemen yürümeye başlıyorum. Kafamda cevaplar veriyorum çözüm arıyorum hemen kaygılanıyorum midem yanıyor. Eski sevgilisini unutamamış beni manipüle eden bir ilişkim oldu yalanlar söylüyordu sürekli ve ben bir şekilde kopamıyordum bu kişiden, sonunda kendini bir şekilde haklı çıkardı ve benden ayrıldı. Yine eski ilişkisine dair bir şeyler kalmıştı telefonunda hiçbirini silmemiş ben artık tahammülümü bitirmiştim. O gün arkadaşlarımız vardı benim gülüp eğlenemedim. Ve suçlu ben oldum. Aylardır silmesini istiyordum. Sildim diyordu ama her kalan bir şey için açıklaması vardı. O arkadaşlarımız da benimle hiç konuşmadı. Ben suçlu değilim gerçekten üzülüyordum insan olarak hiçbir şey olmamış gibi nasıl yapabilirim ki kötü ben oldum yine. Ayrıldı benden. Ben beni bırakmaması için ağladım. Herkes kurtuldun diyordu. Ama yalnız kaldım terk edildim. Annemden ayrılamıyorum. Yetişkin oldum hala evdeyim işi bıraktım anneme benzedim temizlik yapıyorum sadece, arkadaşlarım bana hatalar yaptı fedakar olan taraf hep bendim. Yetersiz değersiz hissediyorum. Konuşacak bir konum bile yok kaç aydır evdeyim. 9 ay oldu ilişkim biteli ama o kadar çok zorladı ki beni içinde olduğum zamanlarda bile sürekli ağlıyordum. Kıyafetlerimden dolayı ödün vermiştim muhafazakardı. Uyum sağlıyordum ona. Ama o kendiyle o kadar çelişiyordu ki yalanlar üzerine yalanlar söylüyordu kız arkadaşlarıyla konuştuğu mesajları siliyordu. Kendimden o kadar ödünler verdim ki haklıyken bile üste çıkan taraf oydu. Sanki her şeyi alttan almak görevim olmuştu. Annemin sevgisizliği beni bu hale getirdi az çok anlayabiliyorum. Bana kendimi hiç savunmayı öğretmedi. Hep susan anlayış gösteren orta yoku bulmaya çalışan haksızlığa cevap veremeyen biri oldum. Hatta 1. Sınıfın ilk günü beni okula bıraktı sonra ben hep o uzun yolu kendim gelip gittim kimse gelmesin ben giderim ben yaparım dedim. Şimdi de böyle o kadar kendimden veriyorum ki terk edemiyorum kimseyi hayatımdan çıkaramıyorum en sonunda onlar beni çıkaracak bir neden buluyor. Bu sene o kadar yoruldum ki bu son yaşadığım ilişki beni hayattan soğuttu. Kaygılı mutsuz sürekli evde oturan birine dönüştüm. Annem beni hep eleştirir soğuk bir yapısı var. Başımı okşamaz. Çok ölümler oldu ailede o da kendini kapattı duygusal anlamda. Sanki onların yasını ben de tutuyor gibiyim. Anneannem şizofrendi. Hep acılar çekmiş bir aile vardı gözümün önünde. Ben küçükken hep oyuncaklarımı alıp köşede beklermişim beni de oyunlarına alsınlar diye adım atamazmışım. Şimdi belki de oyunu kuran ben olmak istiyorum. Yetişkin kendime bunu borçluyum. Son ilişkimdeki kişi o kadar donanımlıydı ki ben evde oturan biriydim sadece belki de kendime bunları yediremediği çok başarılı olmaya uğraştım çalıştım olmadı eve kapandım. Onu buldum kendimde olmasını istediğimi. O çok sosyaldi. Ben sakin biriydim. Hikayem bu şekilde. Kendime yardımcı olmak istiyorum. Çünkü potansiyelim bu değil hayallerim var işe gitmek mutlu huzurlu gelecek istiyorum. Kaygılı mutsuz birisi olmak istemiyorum. Geri dönerse zayıf biri olup onu affedip yine kendinden ödünler veren biri olmak değil. Kendi kurallarına göre yaşayan biri olmak istiyorum. Bu değişimi kendime borçluyum. Sevgim hala var mı bilmiyorum. Yoksa öfkemden mi bunlar bilmiyorum. O gün bana ağlayıp sarılmıştı. Ailesiyle alakalı şeyler söylemişti o sevilmemiş babası tarafından ben de o saygısızlığı bana yaptığı gün ona sarılmıştım. Bana çok yüce gönüllüsün demişti. Değildim belki de çocukluğunda görülmemiş kendimi gördüm onda o ağlayışı güçsüzlüğü çok tanıdıktı. Birlikte iyileşiriz sandım. O mutlu şimdi ben daha da çok yaralandım.
Gizli Kullanıcı
