Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Arkadaşımin hoşlandığı çocuk benden hoşlanıyor
Merhabalar yakın arkadaşım bi çocuktan hoslaniyodu bi zamanlar çocukta ondan hoslaniyomus flört gibi oldular sonra olmadi zaten sevgili falan hiç olmadilar arkadas olarak kalmaya devam ettiler ama kiz cocuktan vazgecemiyor ve cocuk galiba su an benden hoslaniyor ama ben ondan hoslanmiyorum. Kiz durmadan benim hareketlerimi kontrol etmeye calisiyo cocugu kontrol altinda tutmaya calisiyo her hareketim izleniyo gibiyim ve rahat hissetmiyorum kiz cocukla konusmami istiyo bu konu hakkinda ama ben cocuk bana absürt bisey yapmadigi sürece konusmak istemiyorum cunku cocugu arkadasim olarak goruyorum ve bi arkadas grubumuz var bozulsun istemiyorum. Kiz cocukla konusmam konusundan israrci su anlik konusmicam dedim ama cidden ustumde cok büyük bi baski var hani yapicagim her harekette kizin tepkisini düşünerek yapiyorum bana kızar mi yanlis anlar mi falan diye. Şu an dedigim gibi çocukla konusmami istiyo ama hani konussam ne dicem bilmiyorum cocukla konusmali miyim bu konu hakkinda bilmiyorum hani çok sıkıştım cidden napicagimi bilmiyorum
Neden bana bunları yaptı ?
Merhabalar ben 7 senedir ilişkimiz olan sevgilimden 7 aydır ayrıyız ilk 3 ay ayrıl barış olaylarımız oldu işi bırakmasını istedim ilk başta yok dedi sonra tamam dedi bugun bırakıcam yarın bırakıcam ama bırakmadı bana dedi sen hep kafanda kuruyorsun yok sen böylesin sonrada direk bitirdi bizi önceden bi lafımı iki etmeyen kız umursamaz oldu sonrada bi anda ayrılmak istiyorm dedi seni sevmiyorum dedi ayrıldı ben niye niye defalarca sordugumda cevap yok iş yerine defalarca gittim 3 gün öncede iş yerindeki çoçukla yakaladım bunu kendime yediremiyorm deli gibi hep düşünüyorum ben ne yaptımda bunları bana yaptı çünkü bu kız 6 sene böyle bi kız değildi resmen bana karşı tapıyordu zaten öyle bi kız olmasaydı bu ilişki bu kadar devam etmezdi ona karşı öfkem nefretim çok büyük ama bu beni çok yıpratıyor ne yapacagımıda bilmiyorum kafayı yicem resmen kaç aydır
Uzak mesafe ilişkisi
Cevabınızı aldım öncelikle teşekkür ederim. Ben daha çok terkedilirsem vs değilde yine uzak mesafeye döndük çabuk geçti yine uzaktayız diye kaygılanıp bu duruma geliyorum sanırım . O ayrılış anı gelince aslında otomatik vücudum o strese giriyor ve hani içime kötü bişey olacak hissi yükleniyor nedenini çözemiyorum ve tekrarladığı için de biraz kendime yükleniyorum erkek arkadaşıma da çok fazla yansıtıyorum onu etkilemek de istemiyorum açıkcası hangi travmamdan dolayı oluyor bilmiyorum aslında o kadar güzel vakit geçirdikden sonra yine ondan ayrılmak beni çok üzüyor tabiki bu duruma girmekde hiç istemiyorum ama elimde değil o yüzden ne yapacağımı bilemiyorum
İlişkimi nasıl unuturum
Merhaba, yaklaşık 1 yıldır süren bir ilişkim vardı. Birbirimizi çok seviyorduk ama babam razı olmadığı için ilişkimizi bitirmek zorunda kaldık. Bugün vedalaştık ve ikimiz de sarılıp ağladık. Şu anda kalbim çok acıyor, sanki bir parçam kopmuş gibi hissediyorum ve bunu nasıl atlatacağımı bilmiyorum. Erkek arkadaşım da aynı şekilde hayattan bağını koparmış gibi . Bunun üstesinden nasıl geleceğim bilmiyorum onu görmek istiyorum bir daha göremeyeceğimi bilmek canımı yakıyor . Severken vazgeçmek zorunda kaldık . Hiç kavga etmedik her gün benimle güzel güzel konuşurdu arkadaşım gibiydi şimdi yapayalnız kalmış dalım kırılmış gibi hissediyorum
Vesveseliği nasıl yenebilirim
Okb ve vesvese hastalığım var aşamadığım. İstemediğim düşünceler sürekli beynimde dönüyor sanki biri konuşuyor benim adıma ama benim cümlelerim istediğim şeyler değil. Çok korkuyorum günaha girmekten içim içimi yiyor. Gün içerisinde her şeyi takıntı haline getirebiliyorum kurtulamıyorum istemediğim düşüncelerden. Anneyim bebeğime zarar gelir diye çok korkuyorum aşamıyorum. En mutlu olduğum anlarda bile içime bir sıkıntı üzüntü düşüyor aşamıyorum bir türlü. Mesela ibadetlerimi yaparken bile vesvese giriyor içime sanki yanlış yapıyorum tekrar tekrar abdest alıyorum.
Yeni başladığım iş yerinde kız arkadaşım oldu ama..
Yeni başladığım iş yerinde kız arkadaşım oldu. Yeni bir ilişkiye başladık lakin ben iş yerindeki diğer personellerden onu aşırı kıskanıyorum ve sürekli benimle görüşmesini mesajlaşmasını aramasını istiyorum. Kız arkadaşım biraz alan bırak bana çok boğuyorsun diyor ama ben onun yanında olmak için çok hevesli davranıyorum lakin Onda bu hevesi göremiyorum gün içerisinde konuşuyoruz ama çok sık değil hata mı yaptım diye kendime soruyorum sonra kız arkadaşıma soruyorum hayır diyor sizce ne yapmalıyım?
Bulunduğum durumu anlamlandıramıyorum
Merhaba ben içinde bulunduğum durumdan dolayı mağdur edebiyatı yapıyor gibi gözüküyorum ama gerçekten kendi elimden gelen her şeyi deniyorum. Bir ilişkim vardı uyumsuzduk başta çok fedakar oldum hatta tüm hataları affettim o da fedakar oldu bir konuda ama onun üzerine çok hata yaptı. Sonra gösterdiğim tavır yüzünden ayrıldı benden. Aradan zaman geçti göndermeli şeyler paylaştı ama ben kendime geldim ve eskisi gibi fedakar değildim hayatıma devam ettim başkası var sanıldı ortak arkadaşlar laf taşımaya başladı uyumsuzsunuz dendi ama şarkılı paylaşımlar devam etti. ben onu aradım doğru olan bu dedi fedakar olmadığım için ve tamam dedim kapattım. Arkadaşıma anlatmadım laf sokulmaya başlandı bende laf soktum sonra onun hakkında söylediğim ne varsa diğer tarafa anlattı. O kişi de benimle şarkılarla oradan dalga geçmeye başladı. Arkadaşımla aramız baya bir bozuldu. Uyumlu değiliz deniyor yoluma devam ediyorum bencil oluyorum rahatsız olduğum şeyleri anlatınca ego yapıyorum sanılıyor onlar da bana laf sokuyor gönderme yapıyor. Başkası var sanıyorlar. Artık açıklama bile yapmıyorum sürekli bu döngüdeyiz. Aşk mı mantık mı fedakarlık mı kendi yolunu sıfırdan seçmek mi bilmiyorum çok yoruldum. Anlattığım şeyler çarpıtılıyor artık anlatmıyorum da kendimi geri çektim. Kendi yoluma devam etmek istiyorum.
Kendimi çıkmazda hissediyorum
Merhaba uzun süredir yaşadığım şeylerden sonra kendimi kaybolmuş hissediyorum. Yaşadığım bir ilişki vardı birbirimize uygun değildik ben fedakar oldum o da bir konuda fedakar oldu ama çok büyük hatalar yaptı. Ben onu hep affettim o dönem de işsizdim, evdeydim. Sonra ayrıldık. Ben hayatıma devam ettim. Baktım şarkılı göndermeler yapıyor ama hayatına devam ediyor. Ben de dönmeyeceğime dair şeyler paylaştım. O iyice sevdiğini söylemeye başladı ben dönmeyince başkası var sanıldı. Ben eski fedakarlıkları yapmak istemedim diye bencil oldum. Uyumlu değilsiniz dendi. Sonra baktım ki bu kişi oradan hala şarkı paylaşıyor onu aradım doğru olan bu dedi tamam dedim kapattım. Arkadaşıma anlatmadım bu durumu o da bana ayrı kuruldu laf sokmaya başladı ben de laf soktum. Gitti diğer tarafa her şeyi anlattı. Benimle şarkılardan dalga geçmeye başladı bu kişi. Ben çocuk düşünen biri değilim bunu belli ettim. Amacım işe başlamak olmuyorsa kendime yeni bir hayat kurmak sıfırdan 30 yaşındayım korkutucu geliyor. Ortak arkadaşlar laf taşıyordu kendi arkadaşımla bile aramı açtım. Sürekli aynı döngüdeyiz aşk mı mantık mı fedakarlık mı bu döngüdeyiz hep. Mağdur edebiyatı yaptığım sanılıyor ama durum bu. Hayat değiştiremediklerimizi kabul edip başımıza gelenleri yaşamak mıdır yoksa kendi yolunda devam etmek midir. Sıfırdan her şeyi yıkıp başlamak mıdır şu an vereceğiniz cevaplar benim dönüm noktam olacak
Hedef bulma noktasında yardımcı olabilir misiniz?
Yks'ye 3 ay zamanım kaldı. 1 yıldır kendime gerçekçi bir hedef bölüm bulamıyorum. Sanki hiçbir bölüm beni tatmin edemeyecek veya okuyacağım şehir benim ihtiyaçlarımı karşılayamayacak gibi geliyor. Eşit ağırlık. Matematik netim iki falan. Ben hukuk istiyordum ama matematikten dolayı vazgeçtim. Kararsız,inatçı, iyi analiz yapabilen,az biraz hiperaktif, uyum sağlayabilen, detaycı, bazen dikkatli veya dikkatsiz biriyim. Yüksek gelir,geleceği olan bölüm meslek arıyorum. Yardımcı olursanız çok sevinirim
Hayat enerjimi kaybettim ve bulamıyorum
Uzun süredir kendimi aşırı depresif ve mutsuz hissediyorum kimsenin bana hak ettiğim değeri verdiğini düşünmüyorum 6 ay önce toksik diyebileceğim bir ilişkiden ayrıldım başta bunun eksikliğini pek hissetmedim ama bugünlerde fazlasıyla hissetmeye başladım. Kendimi yarı yolda bırakılmış hissediyorum. Arkadaşlık ilişkilerimde kendimle ilgili çok detay veriyorum bu beni rahatsız hissettiriyor. Ölümden de korkmaya başladım çevremde çok insan öldü son zamanlarda iyi değilim. Eski ilişkimde hatalı tarafın karşısı olmasına rağmen hep özür dileyen ve çaba gösteren taraf ben oldum. Şu an benim için çabalamasını bekliyorum ama o hiçbir şey yapmıyor. Ben onun yerinde olsaydım gecemi gündüzüme katardım affetsin diye. Ama sanki ben suçluymuşum gibi pişmanlık duymaya başladım ayrılmak konusunda. Kendimi kimseye de açamıyorum her an ağlayacakmış gibiyim. İnsan içinde aşırı neşeliyim ama tek kalınca kötü hissediyorum. Geceleri düşünmekten uykuya 1-2 saat sonra dalıyorum. Ayrıca ilişkisel anlamda kendimi boşlukta hissediyorum.