Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Umutsuzluk ve karamsarlık hissi
Merhaba, 19 yaşındayım ve hayatımdan uzun bir yıldır memnun değilim. İstediğim hayatı yaşayamıyorum. Hayatımda b*k gibi gidiyor ve hayatımın iyiye gideceğine dair hiç bir inancım yok. O kadar yoruldum ki hayatımdan. YKS’ye hazırlanıyorum, sınava gireceğim ve kazanacağıma dair bir inancım yok ama kazanmak zorundayım. Hayatımı değiştirme konusunda bir adımın YKS’yi kazanmak olduğunu düşünüyorum. Kafa yapım ve düşüncelerim beni çok rahatsız ediyor. Düşüncelerimi değiştirmek istiyorum ama nasıl yapacağımı bilmiyorum. Sürekli negatif düşünmekten hayata pozitif bakamıyorum, pozitif düşünemiyorum. Geleceğim hakkında hiçbir şeyin yolunda gitmeyeceğini ve aynı şekilde b*k gibi devam edeceğini düşünüyorum. Çok yoruldum artık, kafam kaldırmıyor. Kafa yapımı ve düşüncelerimi değiştirmek istiyorum ama nasıl yapacağımı gerçekten bilmiyorum. Çok karamsar ve çok negatif düşünüyorum. Yaşamak istediğim hayatı TikTok ve Instagram’da video çeken insanlarda görünce daha da çok moralim bozuluyor. “Ben bu hayatı yaşayamayacağım. ” diye düşünüyorum. Kendimi çok yalnız hissediyorum. Bir yandan da arkadaşım yok ve sürekli evdeyim. Konuşacak, buluşacak, gezebileceğim arkadaşım yok ve ev üstüme üstüme geliyor. Özgüvensizim ve insanlarla diyalog kuramıyorum. Bu yüzden arkadaşım yok. Nasıl sosyalleşeceğimi bilmiyorum. Eğer üniversite sınavını kazanırsam da insanlarla nasıl tanışıp diyalog kuracağımı bilmiyorum. Sohbet başlatamıyorum, özellikle de erkeklerle diyalog kuramıyorum. Depresyondan, özgüven eksikliğinden, umutsuzluk ve karamsarlık hissinden kurtulmak istiyorum. Psikoloğa gitmek istiyorum ama param yok.
Gizli Kullanıcı
Geçmişi arama
Merhaba, bilmediğim bir şehire evlenerek yerleştim bir buçuk yıldır buradayım eşimden başka tanıdığım sayılı kişi var bazen yolda gördüğüm insanları önceden tanıdığım vakit geçirdiğim kişilere benzetiyorum sık sık eski yaşamımı özlüyorum bazen gece uyanınca nerde olduğumu bilmiyor gibi oluyorum ya da uyandigimi biliyorum hareket ediyorum ama uyanamiyorum ta ki ışık görene kadar bu durumdan dolayı yanımda telefonla yatıyorum telefonun ışığını yakıp o ışıkla uyanabiliyorum bu durum da beni kaygilandiriyor normal mi
Gizli Kullanıcıonu kaybetmekten çok korkuyorum
Merhabalar, biz eşimle severek evlendik. Şuan 9 aydır evliyiz. Eşimi tarif edemeyecek kadar çok seviyorum ve en önemlisi onu kaybetmekten çok korkuyorum. Evliliğimiz süresi boyunca çok fazla kavga etmeye başladık. Her kavganın sonunda kendimi yeteri kadar anlatamadığı düşündüğümden ağlayarak buluyorum. Artık kendime zarar vermeye başladığımın farkındayım. Eşim özünde çok iyi bir insandır. Fakat söz konusu benimle kavga etmeye gelince beni düşmanı gibi görüyor ve çok ağır cümleler kullanıyor. Öfke problemleri var. Kavga ettiğimizde beni yok sayıyor görmezden geliyor. Kavga tartışma sonrası empati yapmasını söylediğimde ise yapamayacağını belirtiyor. Ya da yapsa beni anlamıyor yine kendini haklı çıkartıyor. Bilmiyorum acaba haklı olma cabasına mı girdim yoksa anlaşılmak mı istiyorum yada eski bizi mi özlüyorum bilmiyorum. Bunları da eşime söylediğimde, bizi bu hale sen getirdin, senin elinde olan şeyler söyleyerek daha da çok üzüyor . Dün bir konu için tartıştığımızda sonumuzu göremiyorum demesi beni çok üzdü. Ben artık ilişkimi nasıl yönlendirmem gerektiğini bilmiyorum. Benden gitmesinden, uzaklaşmasından çok korkuyorum.
Gizli KullanıcıBir insana karşı aynı yerde çalışılırken nasıl duygusuz olabilirim
Birisi var aynı yerde çalışıyoruz 1 sene boyunca takıldık konuştuk o birlikte olamayacağımızı söyledi her seferinde ama her seferinde söylediğinden farklı davrandı birlikte aktiviteler yaptık birbirimize hediyeler aldık ama sürekli kavga dövüş içindeyiz ben onu çok seviyorum ama o artık bana karşı birşey hissetmediğini söylüyor ama yine öyle davranmıyor bana arkadaş olarak bile davranmanın içinden gelmediğini söylüyor ama hep yanımda gülerek bitiyor ben bu ilişkini bir sonu olmadığını düşünüyorum ama onu sevmekten de kendimi alıkoyamıyorum tekrar söylüyorum aynı iş yerinde aynı departmanda çalışıyoruz. O başkasıyla gülüp eğlense canımdan can gidiyor benim üzülmemse onun umrumda bile değil. Bu kişiye karşı olan hislerimi nasıl köreltirim.
Gizli KullanıcıSaplantılı düşüncelerimden kurtulamıyorum
Merhaba. Yaklaşık üç yıl olacak bir ilişkim var. Erkek arkadaşım beni gerçekten seviyor maddi manevi yanımda olmaya çalışıyor bunun farkındayım fakat son zamanlarda ona karşı hiçbir neden olmamasına rağmen şüphe duymaya başladım. Ne söylese nasıl davransa sürekli bunların altında bir şey arıyorum ve söylemlerini irdeliyorum. Söylediği hiçbir şeye inanamaz hale geldim. İlk başlarda ona karşı güvenim sonsuzdu fakat ilişklmizin içerisinde içersinde git geller yaşadıkça güvenim sarsıldı. Ve geçmişindeki bir kız arkadaşını öğrenmemle şüphelerim arttı. Kız erkek arkadaşıma çok yakın bir mevkide üniversitede okuyor. Sürekli kızın ne yaptığını nerede olduğunu araştırıyorum. İkisinin arasında birşey olabilir düşüncesi karşılaşabilirler düşüncesi beni yiyip bitiriyor. Belkide birbirilerinden haberleri yok ama içimdeki bu duyguyu ve düşünceleri atamıyorum. Kafamda sürekli kötü düşünceler ve senoryalar kuruyorum. Sanki bataklıktayım ve bu duygular içimi çürütüyor kurtulamıyorum. Bu durumdan nasıl çıkabilirim yardım eder misiniz.
Gizli Kullanıcıpsikiyatri randevusu aldım ama kendimi nasıl açıkça dile getireceğimi bilmiyorum
merhaba ben bir hafta sonraya psikiyatri randevusu aldım. randevu almak benim için büyük bir cesaretti kaygılıyım ve aşırı düşünüyor, olmayan şeyleri kuruyorum bu artık ruhsal olarak bana çok zarar vermeye başladı uyku düzenimi günlük hayatımı aşırı etkiler hale geldi aynı saat içerisinde binbir türlü duyguyu en uçta yaşayabiliyorum. çocukluktan gelme travmalarımın da etkisi var ve bunun dışında sık sık atak geçiriyorum kendimi bulamıyorum içsel sıkıntılarım dışıma vurmaya başladı diyebilirim. çok uzun süredir araştırıyorum kendime de tanı koymak istemiyorum fakat borderlinedan şüpheleniyorum ama bunu karşı tarafa nasıl aktaracağımı bilmiyorum. yardımcı olabilir misiniz?
Gizli KullanıcıAni tepkilerimi nasıl kırabilirim
Sevgilimle kavga ettiğimde çok ani tepki veriyorum, sonra pişman oluyorum, sinirimi kontrol edemiyorum, aşırıya kaçıyor tepkilerim, hiç oturup düşünmüyorum nasıl davranmalıyım diye ve bu bizi daha kötü bir hale getiriyor. Asıl sorunu unutup benim tepkimi konuşuyoruz, sürekli böyle oluyor ve ben de verdiğim tepkilerden daha sonrasında utanıyorum. bunu yenmek istiyorum çünkü bu bana da karşımdaki insana da cok zarar veriyor bunu nasıl yenebilirim
Gizli KullanıcıEski sevgili ile sorunlarım
Çocuk bana 5 yıllık ilişkisini anlatarak tanıştık. Tabii araları kötüydü, ayrıydılar. Sonra bana bir şeyler hissettiğini söyledi. Tabii ben inanamadım, bunu ona da söyledim ama o ciddi yaklaştığını söyledi. Güzel 10 gün geçirdik. Sonra bana evlilik konusu açtı, ciddi yaklaştı, ama ben onun yaralarını sarmak istedim. Sonra konuşmak istemediğini söyledi. Yapamıyorum, dedi. Ben de tamam yazdım. Aradan 9 gün geçti ben hiç yazmadım bana geri yazar mı ve dün ben arkadaşlarımla bi cafede oturuken geldi bana baktı benim yanımda erkek vardı toplu oturuyorduk erkek kız karışık yanlış anlaşılmamak için ben biraz uzak oturdum erkeklerden, o da yanımzdaki masaya geldi oturdu arkadaşlarıyla sonra biz boş masaya geçtik o da kalktı gitti ben sessiz olarak 1 ay içinde yazar diye düşünüyordum dün ki olay onun yazmasını nasıl etkiker
Gizli KullanıcıKızımın ne sorunu var bulamıyoruz
Merhaba. 12 yaşında dünyalar güzeli bir kızım var. İlkokul 4. Sınıfta iken (10 yaş) kitap özeti ödevi vardı. Ve kitaptaki karakterlerin isimlerini karıştırdı. Çok stres ve baskı hissetti. O gece uyuyamadı. Mide bulantısı oldu. Kustu. Yüksek huzursuzluk yaşadı. Karnı ağrıdı. İshal oldu. Sürekli helaya gitti-geldi. Elini tutmamı istedi. Yanında olmamı istedi. En son öğretmenine mesaj attım. O şekilde sabaha doğru biraz rahatladı. İlk o gün yaşadığımız olay bugüne kadar 5 ya da 6 defa başımıza geldi. Kızımla bu konuyu uzun uzadıya konuştuk. Cevabı şu oldu. - Biliyorum, öğretmenim, kızmayacak ama ya gözünden düşersem, dedi. Arkadaşıyla bir sorunu olduğunda, o gece yine aynı geçti. Yine bana ya arkadaşım bir daha benimle konuşmazsa’ oldu. Dersini güzel yapamadıysa eğer, yine aynı geceyi geçiriyoruz. Benim sormak istediğim: Kızım acaba neden bu kadar stres altında kalıyor? Hayatı boyunca her stres halinde böyle perişan mı olacak? Ya da kızıma karşı yaklaşımım nasıl olmalı. Ben de babası da çok hassas davranıyoruz. En son böyle olduğunda “Kızım, abartıyorsun, bak artık. Sen bu kadar üzülüyorsun ama arkadaşının haberi bile yok; keyfi yerindedir. Yarın okulda küs olmazsınız, dedim. Keza dediğim gibi de oldu. Ama benim kızım en ufak bir sorunu çok büyütüyor içinde. Nasıl davranmalıyım bilmiyorum. Acaba o durumda onu yalnız mı bıraksam daha güçlenir? Daha mı iyi olur? Çünkü öyle gecelerde yanında yatıyor. Sizin tavsiyeleriniz işe yaramazsa pedagoga götürmeli miyim? Yoksa büyüdükçe kendi kendine kontrol etmesini öğrenebilir mi. ?
Gizli KullanıcıHedef bulma noktasında yardımcı olur musunuz?
Yks'ye 3 ay zamanım kaldı. 1 yıldır kendime gerçekçi bir hedef bölüm bulamıyorum. Sanki hiçbir bölüm beni tatmin edemeyecek veya okuyacağım şehir benim ihtiyaçlarımı karşılayamayacak gibi geliyor. Eşit ağırlık. Matematik netim iki falan. Ben hukuk istiyordum ama matematikten dolayı vazgeçtim. Kararsız,inatçı, iyi analiz yapabilen,az biraz hiperaktif, uyum sağlayabilen, detaycı, bazen dikkatli veya dikkatsiz biriyim. Yüksek gelir,geleceği olan bölüm meslek arıyorum. Yardımcı olursanız çok sevinirim
Gizli Kullanıcı
