Aile Kategorisi

Eşim sürekli annemi eleştiriyor

Merhabalar öncelikle, ben henüz çok yeni evli bir insanım. Mayıs ayında resmî nikahımızı yaptık temmuzdaysa düğünümüz var benim sorunum su ki eşim sürekli annemi eleştiriyor. Ailem düğünüm için 130 gram civarı altın yaptılar ve gelin bohçası işini hallettiler geriye kalan eşya düğün salonu gelinlik damatlık vb işleri ise ben ve eşim hallediyoruz, biraz borcumuz oldu doğal olarak bu sebepten eşim sürekli annemi eleştiriyor. Tarlasını satsın( bu tarla annemle babamın yaz aylarında gidip ekip biçtikleri bir tarla) diyor. Zor zamanında yanında değiller diyor hiç bir şeye ellerini sürmüyorlar diyor ama bu devirde 130 gram altın zaten 500 bin TL’yi geçiyor babam emekli sadece 20 bin maaşı var ben artık eşimin sürekli ailen tarlayı satmadı hiç bir şey yapmıyorlar eleştirisinden çok yoruldum aileme haksızlık ettiğini düşünüyorum. Bunu eşimle güzel bir dille konuşmaya çalışınca da beni suçlayıp kendisini yalnız bırakmakla itham edip evlilik kavramını kavramayadıgımı ailemin artık kendisi olduğunu söyleyerek bağırıp çağırıyor. Ne yapacağımı bilmiyorum artık.

Evlilik Korkumu Nasıl Aşarım? (GametoFobi)

Merhaba sayın psikolog, 33 yaşındayım evlenmek ve çocuk yapmak istiyorum ancak evlilik diyince bile tüylerim diken diken oluyor içimi bir korku kaplıyor. Boşanmış bir ailede büyüdüm bununla ilgisi olmadığını düşünüyordum ama çevremdeki insanlar GametoFobi’den basehtti ve biraz araştırınca bana ne kadar uyduğunu gördüm, nedir bu GametoFobi? Nasıl geçer?Atlatmak için istekliyim ama bu psikolojik durumu nasıl atlatacağımı hiç bilmiyorum. Fobiler ile ilgili bir kaç şey duymuştum ancak bunlardan birine sahip olduğumu hiç düşünmemiştim. Kız arkadaşım çok düzgün bir insan, onu kendime fazla buluyorum aslında ama yine de evlilik diyince çok korkmaya başlıyorum.

Yılların sessizliği içimde birikti artık ne yapacağımı bilmiyorum

Merhaba, ben uzun süredir içimde biriken duygusal yüklerle başa çıkmaya çalışıyorum ama artık kendi kendime yeterince iyileşemediğimi fark ettim. Bu yüzden destek almak istiyorum. Ailemle olan ilişkim beni derinden etkiliyor. Kendimi çoğu zaman suçlu, yetersiz ve anlaşılmamış hissediyorum. Ne kadar iyi niyetle yaklaşırsam yaklaşayım hep kusurlu tarafımı gören bir bakışla büyüdüm. Çocukluğumdan bu yana kendimi değil, hep başkalarını düşünerek yaşadım. Ve bu beni çok yordu. Son zamanlarda içimde bastıramadığım bir yalnızlık, karamsarlık ve zaman zaman çok yoğun duygular oluşuyor. Bazen öyle anlar yaşıyorum ki. .. her şeyden kaçmak, uzaklaşmak istiyorum. Canım yanıyor ama ifade edemiyorum. Ve artık bu döngüden çıkmak, gerçekten kendimi iyileştirmek istiyorum.

Eşim kumarda her şeyimizi kaybetmiş

Severek evlendim. 5 yıllık evliyiz. 3 yaşında kızım var eşime çok aşıktım. 3 senedir bana yalan söylüyomuş. Kumar oynuyomuş. Altınlarımızı kaybetmiş. 3 senedir çok değişmişti çok sinirliydi. Sürekli paramız yok diyip bana 1 çiçek bile almadı. Asla sorgulamadım. Geçinemediğimizi düşündüm. Elimden geldiğince destek olmaya çalıştım. Dışarı çıkıp 1 çay bile içmedik. 1 kere tatile dahi gitmedik. Meğer milyonlarca borcumuz varmış krediler ödüyomuşuz. Cinsel anlamda bana yıllardır dokunmuyor. Beni arzulamıyor. Kendisinin skleroderma hastalığı var ben herşeyi buna bağlıyordum. Meğer kumar bağımlısıymış. Boşanma kararı verdim ve canım çok yanıyor. Bir daha asla güvenemem. Geri dönemem. Bu çok büyük bir hata olur.

Kıskançlığımdan nasıl kurtulabilirim?

Hocam merhaba benim eşimin ailesiyle kaç senedir alıp veremediğim çok şey var yani başında kendi istediklerini bana zorla empoze etmeye çalıştıkları için ben onlara başından çok büyük kin kaptım fakat üstünden çok geçti artık öyle birşey yok bana karışan eden yok ama ben psikolojik olarak kendimi hiç iyi hissetmiyorum annesi ameliyatlık oluyo ve ben eşimin gitmesini bile istemiyorum içim içimi yiyo ve ayrılık noktasına geldik artık sürekli yazıyorum arıyorum kendime asla engel koyamıyorum kafamın içi hep dolu zamana akışına bırakamıyorum hiçbirşeyi o onun ailesi saygı duymak zorundayım diyemiyorum kendi içimde içimde hep bi öfke var hiç istemiyorum onlarla bir arada olmasını bu duruma bu kafamın içindekileri nasıl susturacağımı gerçekten bilmiyorum kendi özgüvenim yoksanki yani yeri geliyo beni hep önde tutuyor eşim fakat konu sağlık olunca ben vicdansız konumunda görünüyorum şuan ve bu durumdan nasıl çıkacağımı asla bilmiyorum

Gerekli gereksiz bütün durumları yakın çevre ile paylaşma

Merhaba, 3 yıllık evliyim. Evliliğimde bir çok problem yaşadım ve yaşamaya devam ediyorum. Bütün bunlar olurken çevremde konuyu bilen kişilere (kız kardeşim ve annem özellikle) tüm detayları anlatıyorum sonra pişman olup kendimi harap ediyorum. Örneğin eşim uzun süren bi küslüğün ardından mesaj attığında daha ona cevap vermeden annemi arayıp mesaj attığını anlatıyorum. Napsam diye falan soruyorum. Sonrasında pişmanlıktan perişan oluyorum. Çünkü anneme anlatmasam iletişimimiz daha iyi olacaktı anlattığım için kötü oluyor diye düşünüyorum. İlişkimize kötü enerjisi yansımış gibi falan hissediyorum. Halbuki anlatmasam da belki kötü sonuclanacaktı. Bu durum ilişkideki olumsuzluklara daima başkasının sebep olduğunu/etkilediğini düşündüğüm için mi yoksa gerçekten anlatmamam gerektiği için mi bilmiyorum. İnsanların bu kadar detaylı özel hayatımı biliyor olması beni huzursuz ediyor ama yeni bir şey olduğunda hiç durup düşünmeden hemen paylaşıma başlıyorum. Sonrasında pişman oluyorum. Ve uzun süre bu pişmanlık beni ve yaşamımı etkiliyor. Gerçekten çok yoruldum. Ne yapabilirim?

Mutlu bir anımda geçmişi düşünüyorum

Maddi durumu bazen orta bazen kötü bir ailede büyüdüm 2 yıl önce evlendim ilk başlar normaldi durumumuz şimdi çok şükür herşeyi yerine oturttuk bişeyi almak istediğimde rahatlıkla alıyorum ve geçmiş zamanlarda bişeyi almak için 2 yıl çalışmam gerekiyordu şimdi ogünleri hatırlıyorum ve arkadaşlarımla konuşuyorum onların durumuna bakıyorum çok şükrediyorum ne kadar şükretsem az ama vicdan azabı çekiyorum sanki kıtlık bilincini aşamıyorum sanki

Eşimin güvenini kazanmak için ne yapmalıyım?

Merhabalar. 1 aylık evliyim. Kripto/borsa sisteminde evliliğimden önce 2022-2023-2024 yıllarında çok paralar kaybettim, Bu durumu ne eşimle (o zamanlar 2023 te sözlüm idi) ne de ailem ile paylaşamadım hem korktum hemde üzülmesinler diye. Çok borçlu olduğum halde düğünümüzü bir şekilde yaptım. Evlendikten 1 hafta sonra durumu eşim ile paylaştım. Kendisi perişan oldu, artık bana güvenmiyor, ne yapsam gözüne batıyor ve sürekli bana kızıyor, üzüntüsünden yataktan kalkamıyor artık. Ben 2024 yılından beri bu kripto borsasına girmiyorum, hatamın farkındayım. Bir evim var onu satarak borçlarımı ödeyeceğim evin yarı parası borçlara yetiyor, diğer yarısı ile başka yatırımlar (arsa, altın vs) yapabilirim, maddi sıkıntım kalmıyor ama eşime 2 yıldır borcumun olmadığını yani yalan söylediğim için bana çok kızgın, kırgın ve bana güvenmiyor. ne yapacağımı bilmiyorum çok çaresizim

Nasıl kafamdan atabilirim?

Merhaba. Ben en yakınlarımdan biri ile sorun yaşıyorum. Benim abim kendisi. İyi anlaşırız genelde görüştüğümüz zamanlarda. Ama kendisi beni fazla görmek istemiyor. Dile getirmiyor ama açık bir şekilde belli ediyor. Onla bir aktivite yapmak istediğimde reddediyor, kendisi böyle bir teklifte hiç bir zaman bulunmuyor. Ben geleyimmi demediğim müddet kendi evine çağırmıyor. Aramızda 8 yaş var. Ben 18 yaşındayım o 26. Ama o sanki ben 10 yaşındaymışım gibi bir muamele uyguluyor. Çevremde benim olgun bir insan olduğumu söyler uyumlu bir insanım genelde insanlarla iyi anlaşırım. Ama abimin neden benimle görüşmek istemediğini, beni görmezden geldiğini anlamış değilim. Eşininde bir kız kardeşi var onunla daha sık görüşüyorlar. Abim ve yengem her zaman arkadaş çevrelerine ve onun kardeşine vakit ayırırlar. Ama ben onlar için hep en son plandayım. Onun şehir dışında yaşayan kardeşi, benim 10 dk mesafede yaşamama rağmen benden fazla görüyordur. Ben abimi ve yengemi seviyorum. Ama onlar benim için ne düşünüyorlar bilmiyorum. Çok fazla kafama takıyorum bu durumu istemsizce. Geceleri ağlıyorum gündüzleri hep düşünüyorum. Kendimde bi suç aramıyorum çünkü ben onlarla aram iyi olsun diye elimden gelenin fazlasını yapıyorum. Abimle aylar önce bu konuyu uzun uzun konuşmuştum ve kendisi benimle pozitif bir biçimde konuşup bunu telafi edeceğini söyledi ertesi günü beni evlerine çağırdı. Ama o zamandan beri başka hiç bir değişiklik yok. Geçen hafta da onlarla buluşmak istediğimi ama yorgun olduğunu söyledi. Benimde canıma tak ettiği için benden başka herkese vakit ayırabildiğini,bir tek bana ayırmadığı için serzenişte bulundum. Oda kırıcı bi şekilde cevap verdi. Saçmalamayı kesmemi ve önceden söylemem gerektiğini söyledi. Diğer akşam buluşmak için aradılar ama ben farklı bir yerdeydim. Oda zaten sadece beni öylesine gönüllemek içindi biliyorum. Kendi istedikleri için değildi. Sizi derdimle çok boğdum kusuruma bakmayın. Ama lütfen benim bu durumda abimlere karşı nasıl bir şekilde davranmam gerektiğini ve bunu nasıl kafamdan atabileceğim konusunda yardım edin. Kafayı yiyeceğim. ..

Eşim hiç bir şey için çabalamadığımı düşünüyor

32 yasindayim 9yillik evliyim esim 27 yasinda esimi seviyorum onunda beni sevdgini dusunuyorum evliligimizde esime karsi bi kac hatalarim oldu parasal yonden yalanlar soylemek zorunda kaldim esimi kirdim ama bu durumu duzeltmek icin onunla zaman gecirmeye calisiyorum devamli onunla disari cikiyorum geziyoruz evde film izliyoruz muhabbet sohbet ediyoruz arada hediyeler aliyorum ama bunlarin hic birini caba olarak gormuyor nerde yanlis yapiyorum kendime ayirdigim bi zamanim yok disari cikma gibi aliskanligimda yok isten eve evden ise modundayim geri kalan tum zamanimi esime ve cocuklarimla geciriyorum ama bunlarla asla memnun olmuyo ve bizim icin ccabalamiyosun diyo surekli esim en ufak seyden bile saatlerce surat yapabilen biri gunlunu almak icin saatlerce ugrastigim da oluyo benim nasil bi yol almam gerekiyo ne yapmam gerekiyo goruslerinize cok ihtiyacim var birde bana surekli benle zaman gecirmeyi biseyden sayiyosun diyo