Aile Kategorisi

Manipülatif çevre sorunları

Merhaba, nasıl başlasam pek bilemedim ama şöyle diyelim her şey benim üniversiteye gitmemle başladı. Çocukluk arkadasım aynı zaman da kuzenimle aynı şehirdeyim aynı yurt ve aynı kat ilk başta çok sevindik mutlu olduk falan sonra olaylar gelişmeye başladı. Kendisinin ailesinin durumu iyi sürekli gezmek isteyen biri tabii ki ben bütçeme göre hareket etmek zorundayım kendi hem kredi alıyor hem de ailesinin durumu iyi ayrıca extra kredi borcunu da girmiş. Neyse, tabii ben o ve arkadasları gibi olamam. Ben ilk gittiğim de misafir ögrenciydim yurtta doğal olarak ücret ödemeden yemek yiyemiyorum 2 gün falan ben dedim ona gidelim diye sonra beni aramadı yazmadı sormadı nasılsın diye üzüldüm ama belli etmedim. Daha sonra kendisinin sevgilisi var o gelecekti çocugun da arabası var kuzenim dedi gelsin gezelim sende gel bizle. Ben kimseye demem beni de götür sevgilinle giderken diye. Neyse bunlar bana dediler işte gidelim diye bende o gün nasıl hastayım ama felaket yatak döşek yatış yani dedim ben gelemem kuzenimin 2 tane de yakın kız arkadası var onlarla gittiler. Bi süre sonra okuldan çıkınca dedim kuzenime bittiyse dersin birlikte geçelim benim ki bitti dedim yok beni sevgilim alacak dedi tamam dedim Sonra bir gün yurtta oturuyorduk fotolara bakarken ne göreyim benim o birlikte dönelim dediğim gün diğer 2 kız arkadası sevgilisi buluşmuş ve bana dememişler o gün nasıl kırılıp üzüldügümü anlatamam agladım resmen ama belli etmedim tabi bunları söyledim ona sonra haklısın dedi ama neye yarar artık. Böyle de çok mu ayrıntı anlatıyorum acaba. Kendinin 1 kız arkadaşı ben kuzenim çaşıya gittik benim beğendiğim bi ceket vardı arkadası da beğendi denedik kuzenim bana dedi ki arkadası da bu arada kemikli balık etki bi kız güzel de kız güzele güzel derim ben çekinmem. Neyse işte bi an demesin mi sana da güzel oldu ama x arkadasıma daha güzel oldu diye şok oldum. Böyle böyle mesafe girdi böyle bi olay yine oldu hemen hemen aynısı ya bi arkadasın iyi niyetle o lafı demediğini anlıyor insan artık birey olduk büyüdük ama nasıl kalbim kırıldı anlatamam. Sonra teyzemin dügün günü çıkışta tatlı yiyelim dedik 5 kuzen o sonra bi şekilde kaldı bende eve gıdıyorum dedim akşam hepsi gitmiş beni çagırmadılar bile insan çok üzülüyor anlıyor musunuz. Şuan ağlıyorum resmen diğer bi kuzenim niye uzaksınız falan demiş saçma bi durum olmuştu onu söylemiş yani boş bir şey cidden. Sonra kuzenime konuştun mu diye böyle yapıyor demiş çevrem beni manüpüle edip suçu benim üstüme atmaya çalışanlarla dolmuş. Ne yapacağım bilmiyorum artık

Unutmak istediğim şeyleri nasıl aşarım?

Merhabalar mine ben öncelikle üç yıl önce evlendim. 1 seneye yaklaşık kayınvalidem ile birlikte yaşamak zorunda kaldım. Başda Yaşanan aksilikler olsa da kendi evime gelebildim ama o evde yaşanan hiçbir kavga ve tartışmayı atamıyorum içimden eşimin ailesinden nefret ediyorum. Annesi görme engelli birisiydi ve kendi geçmiş yıllarda yaşadığı ne varsa acısını düşmanmışım gibi beni istemedi aynı evin içinde olmam oğluyla mutlu olmam sürekli huzursuzluk çıkardı. Bende hemen hamile kaldım ve berbat bir süreç geçirdim üstelik bebeğim de 7 aylık doğdu üç ay küvezde kaldı. Eşimi çok seviyorum bir dediğimi iki etmez ama annesinin durumundan dolayı sürekli onun arkasına alıyordu. Eşim 4 yaşındayken kardeşi de 2 yaşındayken gözlerini kaybetmiş anneleri ve kayinpederim dahil bir dediğini iki etmeyip sürekli mutlu etmeye çabalamışlar buna bende dahil oldum ve vicdanım el vermedi ne ihtiyacı varsa yardımcı olmaya çalıştım hep. Her hareketini gizlemiş her aksiliğini ört bas etmişler onca zaman Hiçbir zaman özelimize bir sınır çizemedi eşim. Çok tartışmalar yaşandı ailelerde dahil oldu ben bir şekilde ikna olup evliliğime sahip çıktım 2. Senedir kendi evimizde mutluyuz hala gelip gidip görüşüyoruz 2 yaşına girecek bir oğlumuz var. Kayınvalidem vefat etti beş ay oldu. Tamamen hissizleştim cenaze boyunca hicbirsey hissedemedim. Ama şu an da aynı şekilde babası özelimize hep dahil istediği anda çat arayıp gelebiliyor kardeşi ise kendi yetiştirememiş bir şımarık 29 yaşında babası ve abisine istediğini nazla yaptirabilen birisi ve bu kişi inanırmısınız öğretmen bekar ve bizim ilk çocuğumuz gibi. Genel anlamda mutluyuz ama eşimle bu konular konuşulmuyor. Ailesi ile ilgili herşeyde tamamen değişip çok kırıcı ve yıkıcı oluyor. Tek isteğim şu ana odaklanabilmek içimde hep bı nefret dilimde sürekli bir beddua var. Mesela eşimin doğum gününde sırf babası ve kardeşi gelecek die ben bir hafta önce kutlayıp baş başa kalmaya çabalıyorum oysa benim hakkım gibi geliyor gününde kutlamak veya nezaketen bir sorulması gerekir. Tek isteğim çocuğuma eşime odaklanabilmek geçmişi unutamam ama şu anı yaşamayı kaçırmamak. Ben yüzlerine tebessüm edip eşimin hatrına tahammül ediyorum ama midem almıyor hazmedemiyorum. Ve bu hayatıma inanilmaz yansıyor.

Aile baskısından nasıl kurtulabilirim

Ailem sürekli para konusunda darda ve sürekli kavga ediyoruz bu durum beni çok rahatsız ediyo sürekli ağlıyorum sınav senem ve ders çalışamıyorum psikolojim bozuldu bazen uyuyamıyorum bazen ilaç içiyorum çok stresli bir dönemdeyim ve bana yardımcı olur diye bu uygulamayı indirdim lütfen bana yardımcı olun yoksa psikolojim asla düzelmeyecek daha da kötüye gidecek Buda benim için iyi olmayacak lütfen lütfen

Sevilmekten hoşlanmıyorum ne yapabilirim

Birinden hoşlandim ve onla konuşmaya çabaladim fazla utangaçtı ve ilk başlarda gicik oluyordum bu huyuna sonra bu huyunu sevmeye başladım çünkü ben hiç utangaç deyilim sonra ona yazmaya başladım ilk başlarda çok utanıyordu ve hoşumagidiyordu utanması sonra bana biraz alıştı ve yazmaya, ilgi göstermeye başladı ben ilgiden hoşlanmadığını fark etim sadice bu çocuk diyil başka çocuklarında ilgi göstermesinden hoşlanmıyorum hatta nefret ediyorum ilgiden. Hayatimda bir kişi sevsin istedim oda sevmedi beni bir kişi okşasin istedim saçımı oda babamdı sevmedi beni çunku o sevmeyi bilmiyordu ben onu yıllarca bekledim gelmedi artik beklemektende vazgeçtim acaba o yuzdenmi sevilmekten hoşlanmıyorum yoksa korkuyormuyum bilmiyorum bildiyim tek bir şey var oda beni sevmesinler ilgi göstermesinler istiyorum. ..

kocam bana psikolojik şiddet uyguluyor

kocamla her kavga ettiğimizde ağzında gelen her şeyi söylüyor öyle laflar ediyor ki hiç Bir zaman aklımdan çıkmıyor. geçen bana sen kız mısın sen köpek ayı gibi bir şeysin, kız dediğin nazik kibar olur gibi laflar etmişti. Şimdi de ayrılmak istediğimi söyledim bana benim için ayrılmadığını ortada kalacakmışım böyle diyor. Artık laflarını kaldıramıyorum. Çok dengesiz biri. Sonra ki gün hiç bir şey olmamış gibi davranıyor özür bile dilemiyor. Ve ben artık onu sevmiyorum herhalde. Çok yoruldum ve çok bunaldım. Psikolojimi bozuyor artık. Ne yapmalıyım sizce ayrılmalı mıyım? Yoksa bu eziyeti mi çekmeliyim ?ayrılacak kadar gücüm ve cesaretim de yok :(

Eşimi sürekli takip etmekten nasıl kurtulabilirim?

Merhaba Benim 7 yıllık evliyim sürekli eşim beni aldatır sürekli hatalarını yakalarım 2 çocuğum var katlanıyorum amma zerre eşimi sevmiyorum. Habire arayıp eşimla kavga ediyoruz sen böyle yapion sen bunu yapion kimle konuştun nereye gittin diye her günümüz böyle tabi oda sürekli kavga halinde kızar söver ve 10 dk sonra hiç birşey olmamış gibi tekrar arar ben çok kötu durumdayım kurtulmak istiyorum bu psikolojiden ne yapabilirim eşime güvenim yok bana birşey yapmıyorum diyor ama yapıyor görüyorum

Eşimle sürekli kavga ediyoruz

Henüz 1,5 yıllık evliyim. Ve 9aylik bir kızım var. Son zamanlarda aşırı kavga etmeye başladık. Hemen her seyime takar oldu özellikle ben ise başladıktan sonra. Ben boşanmak istediğimi söyledim. Daha dayanamıyorum dedim. Aileler ikna etmeye çalıştı devam ediyoruz ama bende artık çok bıkkınlık var. Bu gece hasta oldu ambulans çağırdık ama ben çok aşırı üzülemedim. Ben eşimi seviyor muyum bilmiyorum. Ruh halim çorba kazanı gibi. Lütfen yardımcı olun. Soğudum mu yoksa kırgınlık mi anlamaya çalışıyorum. Eve gelmek istemiyor aynı yatakta yatmayı bile istemiyorum şuan.

Evliliğim çok kötü gidiyor

Kavga ettiğim için eşimin ailesi ile görüşmüyorum. Eşimde beni hiç bir zaman savunamıyor kendisi bilerek isteyerek savunmadı zaten. Eşim hep ailesini haklı görüyor ve benim üzerime çok geliyor. hayatta annesine laf söylettirmeyip benim aileme ağzına geleni sayıyor. Evliliğimizin başından beri bir sürü kavga ettik. Hiç bir şey düzelmiyor. Ben çok yoruldum boşanamıyorum da boşanırsam başıma ne gelir diye korkuyorum :(

Kaçarak evlendim nişanlıyken ayırmak istediler

Bir buçuk sene önce kaçarak evlendim nişanlıydık ayırmak istediler o telefon işi bitecek bir daha görüşmeyeceksin dediler. O zamana kadar ne yaparlarsa yapsınlar hep susup sineye çekmiştim o gün birşey oldu ben bile bana şaşırdım nişanlımın ailesi yok diye istemiyorlardı ne yaparsa yapsın sorun ediyorlardı o gün kaçalım dedim ve ben onların korkusundan adım atmaya korkan ben kaçtım gittim yeni bir hayata başladım evlendim o an bile el elalem dediler sen ne hissediyorsun yada biz ne yaptık demediler. Düğüne geldiler el elalem için. Hamileliğim zorlu geçti. Hastanede yattım bir hafta boyunca. 2 kere düşük tehlikesi geçirdim. Ziyarete geldi annem çorba getireyim şunu getireyim bunu getireyim dedi akşam ziyaretçi saatinde çok bekledim ne yazan oldu ne arayan ne gelen… Neyse. . hamilelikten önce 2/3 kere gittik eşimle fakat içimin almadığı bir duygu var gitmek istemiyorum samimi gelmiyordu ama özlüyordum da. Bilmiyorum ki bunu nasıl tarif edebilirim. O hastane mevzusundan sonra iyice soğumuştum. Ama bir çorba görüp iç çekmişliğimde çok olmuştur. Velhasıl kelam öyle yada böyle hamilelik sürecimi eşimin desteğiyle atlattım. Doğum yaptım. Şuan bebeğim 2 aylık oldu. Pazar günü çat kapı geldi annem kardeşimle beraber. Kızım pazartesi hastaneye yatacak salı anjiyo olacaktı dua istemek için paylaşmıştım gördüğü halde haberi yokmuş gibi davrandı geçmişi açtı daha ne kadar sürecek dedi ben kendimi toparlamak istedim dediğimde bir buçuk sene oldu daha mı toparlayamadın dedi hani o evde psikolojik sıkıntılarım vardı ya şimdi hiçbiri kalmadı iyileşiyorum derken sözümü kesip götürdük ya hastaneye dedi ne kolay değil mi evladın kendini bildi bileli sizin yüzünüzden geceleri altına kaçırıyor bunu bile bile herşeyin sorumlusu oymuş gibi yada günah keçisi ilan edilmiş gibi iyice bunaltıp üstüne gidenler daha da kötü hale getirenler hasta ettiklerini tedavi ettirmeye götürüyorlar. Ama onlara sorsan mükemmel bir ebeveynler. Herşeyi geçtim ben yine affeder sineye çekerdim alıştım der susardım. Konuşma böyle devam ederken ben konuşabilecek durumda değilim bebeğim yarın hastaneye yatacak dedim ona rağmen görüşmek istersen kapı orda istemezsen kendin bilirsin bu son adımım dedi gitti. Bekliyorum ki hastaneye gelirler ararlar yazarlar sonuçta daha minicik bir bebek riskli bir bölgedeki damarı açmak için girecekler yedi kat yabancı olsa bile için gider merak edersin canının canı o nasıl bu kadar katı olabildiniz? Daha dün aradı açmadım kimse kusura bakmasın ben o hastane köşelerinde oturup ağlarken sadece eşim ve ablam vardı yanımda ben evladıma birşey olacak korkusu yaşarken yanımda olmayanlar şimdi hiç olmasın dedim kendi kendime siz olsanız ne hissedersiniz ne düşünürsünüz ne yapardınız ben sıkıştım kaldım bana yardım edin lütfen bende anne oldum annelik benim gördüğüm gibi değilmiş anne olunca anladım.

Eşim bana sürekli bencil diyor

Merhaba. Eşimle hiç anlaşamıyoruz. Ben temizlik konusunda çok titizim istemeden ona karışıyorum. O da bana evlendiğimiz günden beri bencilsin diyip duruyor. Anlaşamıyoruz. Her konuda da annesini savunuyor. Ona hiç toz kondurmuyor. Bana destek olmuyor. Eşimin bana değer vermesini nasıl sağlarım. Beni sürekli değersiz görüyor. Başkaları eşleri için güzel bir şey yapsa onlara gidip şöyle diyor: yapmayın benim hanım da istiyor. Bana yardım edin ne yapmalıyım?