Aile Kategorisi

Eşim kanser olduğunu sakladı

Merhaba 3 yıllık evliyim yeni evlendiğimiz zaman eşimin kanser olduğunu öğrendik daha doğrusu ailesi bilip saklamış 3. Yılındayız halen kanserle uğraşıyoruz çocuğumuz olmadı tüp bebek tedavisi gördüm benden kaynaklanan bi sorun değildi eşimin kanser olmasından kaynaklı ama şimdi bi oğlum var 6 aylık oğlum doğduktan bi süre sonra eşimin tekrar kanser olduğunu öğrendim yılım gibiydi benim için şimdi ise duygularımın bittigini ama bu eşimin için değil duygusuzlaştım ağlanacak şeye bile içim kıpırdamıyor ağlamak istesem de anlayamıyorum kendimi nasıl hissettiğine gelirsek hiç bilmiyorum ne hissetttigimi diyorum ya duygularımı alınmış gibi hissediyorum severek evlendik ama çok zor bi sürecin içindeyiz ister istemez evliliğimiz etkileniyo eşim tarafından değilde genel olarak ben kavga çıkarmaya sanki meraklıymışım gibi onu sevmediğim için değil sadece çok yorgunum çok fazla ne yapmam gerekiyor duygularımı kazanmama yardım edin

Yeni evliyiz eşim ailesiyle ev dışında konuşuyor

Eşim ailesiyle sürekli ev dışında konuşuyor bu durum beni rahatsız ediyor ve aklıma acaba benden sakladığı şeylermi var şüphesi uyandırıyor ona bunu söylediğimde de kendini aileden soyutlama gibi söylemlerde bulunuyor ama aslında beni soyutlayan ailesinde bir şeyler olduğunda anlatmayan o artık eşimle aynı ortamda bile olmak istemiyorum daha öncede size sorunlarımı yazdım benden hep geçmişe takılmamamı söylüyor ama okadar çok şey varki hangisini unutsam bilmiyorum eşimle oturmak yerine puzzle alıp başka odada oturuyorum ve çok yeni evliyiz ama hep şikayetçi olan söylenen o ne yapmam gerekiyor bilmiyorum ama çok yoruldum

Evliliğim ne halde?

4 yıllık evliyim 1 yaşında bebeğim var. Eşimle aşk evliliği yapmadık ben onu yine sevdim biraz da mantığımı kullandım ama o benle evlenmeye nasıl karar verdi bilmiyorum. İlk zamanlar çok ilgili iyi giden bir ilişkimiz vardı saygıyı hiç bozmamıştık ama çocuk oldu eşim ilgisi iyice azaldı belki benimde ona karşı azaldı diye olabilr. Ben kendime özen gösteren birisiyim düzenli kitap okurum her konuyu araştırırım. Eşimle bu konuyu konuşmaya çalıştım kabul etmedi ilgi ve sevgi beklediğimi söyledim hep aynı haşlandım benimle zorla ilgilendi o kadar zoruma gitti ki hastaneye yatmıştım sanki yanımda yabancı vardı. Bir kadına dönüp baktı napıyosun dediğimde ne olmuş bakamam mı yasak mı var dedi beynimden vurulmuşa döndüm o böyle yaptıkça bende iyice uzaklaştım tartıştık tabi aralarda çok ama artık eşimi eskisi gibi öpmez ve sarılmaz oldum. Birde şu var eşimin ailesinde evlendiğimiz günden beri hep kusurumu aradı ve ortaya direk döktü bir yemek yaptım olmadıysa eşimle benim gözümün önünde dalga geçtiler bir fotoğrafta kötü çıktıysam yine eşimin yanında dalga geçtiler ben çok yoruldum sizce boşanmalımıyım 🥲

Yapılan iyilikleri bir borca çevirme gibi tavır ve davranışları olan aileyle nasıl başa çıkabilirim?

Ailem çocukluğumdan beri soruda belirttiğim davranışları sergiliyor kendimi bırakıp onların geçmiş sorunlarıyla ilgileniyorum ilgilenmedigimde kötü biri olarak algilaniyorum ben birşey istediğimde önemsenmiyorum bana karşı yaptıklarını da hem maddi hem manevi borç olarak görüp zaman zaman geri istediklerini dile getiriyorlar bana seçim hakkı sundukları şeyi istemedigimde onemsemeyip kendileri o seçimi uyguluyorlar ayrıca kuccukken abimden şiddet gördüm bu onun disiplin şekliydi şu an maddi açıdan bir gelirim yok bu sorunlarla nasıl başa çıkabilirim?

Evliliğim varken yok mu oluyor?

3 yıllık evliyim 1. 5 yaşında oğlum var. Eşim eve gelince ne doğru düzgün benle ne de çocuğumuzla ilgilenir elinde bir telefon başka hiç bişey gözü görmez ben ona çocukla ilgilen bizle biraz ilgilen dediğimde bana sen zaten hep böyle hep bir sorun problem ararsın hep suçlarsın insanı der. Akşam yemeğine bile bazen gelir bazen gelmez dükkanda yer sabah kahvaltı yapmaz eşim bana artık yatakta cinsellik dışında bile sarılmaz. O böyle olunca bende öfkeli mutsuz gülmeyen bir kadın oldum ilgisizlikten ben ne yapayım nasıl davranayım bilmiyorum lütfen yardım edin. Eşime anlattım ilgisizliğinden böyle oldum dedim ama hep aynı o eril davranmadı ki hiç ben dişil davranayım ben ne yapayım bilemedim. Bir süre birlikte zaman geçirmesek sizce iyi gelir mi. Ne yapmamız lazım 🥲

Kendimi bulamıyorum

İlk anneliğim 2 yaşında kızım var. Bu süreçte kendi kendimi kapattım. Çalışan bireyken hamileliğimden beri çalışmıyorum. Eşimle kızımız olduğundan beri daha çok tartışıyor ve tartışma dozumuz artıyor. Bu duruma kızımın şahit olmasını istemiyorum. Ama ne yazık ki iki kez buna şahit oldu. Çoğu zaman kendimi kaybolmuş hissediyorum. Eşim tedavi görmemi söylüyor. Ne yapmalıyım lütfen bana bir yol gösterir misiniz? Buna çok ihtiyacım var.

Sorunları çözmek için ne yapmalıyım?

Eşimin ailesiyle geçmişte soru kar yaşadım çoğu konuda haklı olmama rağmen eşim hep annesinin ailesinin arkasını tuttu ve onları bana karşı savundu bende böyle yapmasının bizi bir aile yapamayacağından ve ona olan güvenimin sarsıldığından bahs ettim ki biz dört aylık evliyiz kayınvalidem bana hakeret ettiğinde bile o büyük olabilir gibi savunmaları oldu eşimin ailesi ilişkimize çok müdahale ettiği için oldu hepsi bu yüzden artık oraya gitmeyeceğini söyledim kendisine oda tamam dedi ama böyle olsun istemedim hiç bu durumlar canımı sıkıyor ve günlük hayatımda çoğu şeye odaklanamıyorum

Kayınvalidem yüzünden boşanıyoruz

Evliyim ancak eşimi yöneten bir kayınvalidem var esim son 3 aya dek benim yanımdayken rotasını kayinvalidem ve görümcemden yana çevirdi hakli olduğum konularda bile haksız ilan edildim. bende eşimin beni değil ailesini tercih ettiği için boşanma kararı aldık ve süreç cirkinlesti birbirimize çirkin sözler ithamlar kullandık ve bu beni soğuttu ve daha 8 aylık evliyiz ne yapmam gerekiyor bilemiyorum kafam yorgun ruhum yorgun. onu seviyorum ama ilişkimizi yerle bir ettik esim aramızda gecen her şeyi ailesine anlatıyormus kadın geçmişte aramızda yaşananları yüzüme vuruyor kapatmıyor konuyu ve eşimi dolduruyor eşim ele avuca sığmıyor

Eşim yaklaşık 6 yıldır kumar bağımlısı

Merhabalar, 16 yıllık evliyim. İki çocuk annesiyim. Eşim yaklaşık 6 yıldır kumar bağımlısı ben 4 yıldır falan biliyorum. Yaklaşık diyorum çünkü kendisini çok iyi gizler öncesi sonrasını bilmiyorum. Öğrendiğimden beri destek olmaya çalıştım ilk 2 yıl kendi ailem ve onun ailesi dahil kimse bilmedi. Kıt kanaat geçindik ama neden demedim hiç. Sonra borçlar arttı ailesine söyledim bi kaç seferde onlar halletti. Uzmandan Destek aldı devam etti. Bırakamadı. Uzmanlar dediki siz çok destek olmuşsunuz özellikle siz ,size çok güvenmiş tekrarlar dedi. Ve tekrarladı. Sonra ben güvenini sarstım bosanalım dedim şok oldu. Yapmıyacğını söyledi. Vazgeçtim boşanmaktan. Bana uzmanın biri dediki neden boşanmıyorsun. Bende dedimki ilerde düzelecekse o güzel günleri birlikte yaşayalım "aile"olarak dedim. Ama soğudum aslında güvenim kalmadı. Bu arada artık boş durmamaya başladım. Sertifika falan aldım iş hayatına atıldım. Sonra üniversite okumaya başladım. Bildiğim gördüğüm sınavlara girdim. Kendime ve çocuklara yetmeye çalışıyorum sanırım eşim de bunları gördükçe umudunu kesiyor benden. Başarılı oldukça tedirgin oluyor ama yine aynı şeyleri yapmaya başlamış. Telefonun da gördüm yine. Bu sefer tepkisiz kaldım ne kendisine ne başkasına söyleyemedim çünkü umudumu yitirdim ona karşı, kendisi istemedikçe birinin çabasıyla olmayacağını, geç de olsa anladım. aslında çok iyi bir insan neden nasıl yaptı bilmiyorum. Aslında beni sevdiğini de düşünüyorum. Ve buna rağmen beni çok suçlar, konuşmam onun yanında sürekli yanlış anlar beni. Bu sefer konuşmuyorum diye kızar. Sanırım suçlu olduğu için kendisini suçlu hissediyor ve benim ona suçlayıcı davrandığımı düşünüyor. Ama öyle değil normal de kadınlar dırdır eder. Ben ona bildiğim süre boyunca, çok büyük kavgalar hariç hiç suçlamadım. Oda 2 yada 3dür. Hatta o zamanlar dedi ki böyle konuş benimle. Ben konuşmam suçlayamam birini. Hatadır der geçerim. İnsan hata yapar ama 3. den sonrası hata değildir aslında. .. Farkındayım bi evlilik kalmadı. Mutsuzum. .. Çocuklar için boşanmak da istemiyorum. Ne çözüm önerirsiniz?

Geçmişimle barışmak istiyorum

geçmişteki yaşadığım bazı şeylerin psikolojimi etkilediğini düşüyorum şimdilerde kendimi özgüvensiz moralim bozuk hissediyorum çevremdeki insanlarda bana özgüvensiz beceriksiz biriymişim gibi hissettiriyorlar hatta söylediklerimi duymazdan geliyorlar bazen kendi fikirlerimi sunamıyorum. aklimda o kadar fikir dolanıyorki hepsini bir araya getirip dilden söyleyemiyorum yeni birşeyler yapmaya başladığımda içimi hemen bir korku kaplıyor" sen bunu başaramazsın,yapamazsın" gibi güvensizlik sorununu fazlasıyla yaşıyorum ve en önemlisi geçmişimle barışmak istiyorum bu konuda bana yardımcı olabilirmisiniz