Aile Kategorisi

Aile içi muhabbet ve huzur

Merhaba, 6 yıllık evliyim ve 2 çocuğum var. Kendimiz konuşup severek evlendik ama eşimle aram evlendiğimizden beri tartışmalı. 2 gün iyiysek 2 gün kötüyüz. Bazen benden hata var çoğu kez ondan, çoğu ondan dememin sebebi bize ilgisi çok az, benimle muhabbeti yok ama dışardaki insanlarla durmadan konuşur, evde suratı asık dışarda güler yüzlü. Mesela işten gelir akşam yemeğini yer, sohbet etmeden gider yatar telefona bakar öyle uyur kalır, çağırırım bazen gel oturalım diye ama gelmez, (arkadaşları çağırsa gece bire kadar da eve gelmez ama ) ben de çocuklarla kalırım, mutfak toparlarım, çocuklar ağlayınca bakarım uyuturum, o sırada eşim bilmem kaçıncı uykusunu uyuyordur. çocuklarımızla oturup da oynamıyor, ilgilenmiyor. Bir şey sorunca cevap vermez tersler, telefonda sürekli çünkü. Arkadaş çevresiyle aşırı yakın, bana onları tercih eder hep. Ailesine çok düşkün (annesine). .. Benim hatalarım da çok kıskanmaktı ilk zamanlar, artık çok az kıskanıyorum ve sessiz biriydim, duygularımı ifade edemezdim. Kendimi kanıtlayamazdım, haklı olduğum hâlde haksız duruma düşürüldüğüm çok oldu bu yüzden. Anlatacak çok çok şey var. .. Bazen ayrılmak geliyor içimden, sevsem de sevmesem de ama çocuklar var diye gidemiyorum, Huzurumuz olmasını istiyorum, mutlu olmak istiyorum çünkü çok yoruldum, artık çocuklarıma tahammül edemiyorum eşimin bana hissettirdikleri yüzünden. Kadın olduğumu bile hissetmiyorum bazen, sürekli çocuk bakıyorum, sürekli eşimin arkasını topluyorum, bazen köle gibi hissediyorum kendimi. Her kadın çocuğuna bakar evine bakar ama eşi de yardım eder varlığını hisseder değil mi, bende öyle değil, asla yardım etmez asla. Çocuk su mu döktü bana gelir söyler su döküldü diye, ocakta çay suyu mu kaynadı, gelir bana söyler yine, gidip de bir kaşık çayı atamaz çaydanlığa. Bazen ev işlerini yetiştiremediğim oluyor, işten gelir bakar buranın hâli ne diye kavga çıkarır yemeği apar topar yer gider telefonunu alır video izleyerek uyur kalır. .. Herkesi her şeyi bırakıp köşede yalnızca bağırarak ağlamak istiyorum. Zamanı geri sarmak istiyorum, hep diyorum kendi kendime evlenmeseydim keşke diye, babamın dizinin dibinde otursaydım keşke diye çünkü onlar da etkileniyor eşimin ailesi yüzünden, Ve çocuklarım da çok etkileniyor, Kızım geliyor yanımıza kavga etmeyin diye eşim de kızıma annen kavga çıkarıyor ben değil diyor ve kızımı kendine çekiyor. Al git çocuğunu demek istiyorum ama söylenmiyor işte. Anlatamadığım çok şey var, sadece yüzde biri bunlar. Bunları yazdım ama cevaplanır mı yani nasıl işleniyor burası bilmiyorum, Huzurum olsun istiyorum, mutlu olayım istiyorum olnayacaksa da tamamen bitsin istiyorum, sürekli ortadayım, Nasıl bir yolda ilerlemeliyim, yardımcı olur musunuz?

Eşimin ailesi tarafından manipüle edilmemesi için ne yapmam gerek?

Severek evlenen kişilerden biriyim. Ve başta eşim beni istemişti ben onu değil daha sonra ona çok aşık oldum fakat o benden daha az göstermeye başladı. Git gide aramızdaki ilişki tam tersine dönüştü. Evlilikten önce de annesine çok bağımlı birisiydi onun hep etkisi altında kalıyor. Evliliğimize karışıyor ve eşim buna müsaade ediyor. Ben ise dile getirdiğim zaman aramızda sürekli kavga çıkıyor hiç beni anlamaya çalışmıyor. Hep ailesini bana karşı savunuyor. Ona gerçeği ve doğruyu nasıl kabullendirebilirim? Evliliğinin üçüncü şahıslar tarafından yönetilmesinin yanlış olduğunu ve ilişkimize zarar verdiğini ona nasıl anlatabilirim?

Eşimin ailesi sorunsalı

Eşimin ailesiyle aynı apartmanda yaşıyoruz ve ailesi sorunlu insanlar eşimde onların sorunları yüzünden onlarla uğraşmak zorunda kalıyor sanki aynı evin içindeymiş gibi yaşıyoruz ve ben bu durumdan çok sıkıldım ne olursa olsun eşimi çağırıyorlar adam işten çıkıyor eve gelmeden onların yanına uğruyor sonra geliyor ben de sürekli onların evine gitmek zorunda kalıyorum çok sıkıldım orada da sürekli bir tartışma kavga, eşime bunu nasıl anlatmam gerekir onu da anlıyorum ama o beni anlamıyor ne yapmam lazım ?

Ailem boşanıyor

Ailem boşanıyor. Bu yüzden iki tarafta ayrı yaşıyor. Ayrilmadan öncede ayrı yaşıyorlardı. Bu durum benim psikolojimi oldukça derinden etkiledi. Arkadaşlarila dışarı çıkmak dahi istemiyorum. Bu durumu düzeltip psikolojimi nasıl daha verimli bir hale getirebilirim diye düşünüyorum. Annem ve babam bana sevgi göstermiyor. Anneme bişey sorsam her zaman yorgunum git başımdan diyor. Babam uzakta olduğu için bizi aramıyor. Bizi sevdiğini söylese bile sevgisini göstermiyor. Sadece para göndermek ile yetiniyor. Bu durumu nasıl düzeltebilirim?

Çocuklarımı karşılaştırıyorum

Çevremdeki bazı insanlar çocuklarıyla benim çocuklarımı karşılaştırıp başarılı oldukları alanda hava atıyorlar. bu beni çok üzüyor nasıl davranacağını bilmiyorum. Çocuklarımın geleceği konusunda kaygılarım oluşuyor . o insanlara nasıl davranacağını bilmiyorum. (Hava atan insanlara). yani utaniyorum bazen. kendimi küçük görüyorum. Bu durumla nasıl bahsedebilir. kendime ne demeliyim. Ya da çocuklarıma nasıl davranmaliyim. cocuklarima da istemeden de olsa karailastirma yapiyorum bende sen niye yapmıyorsun diye. yanlis olduğunu biliyorum. Sonrasında üzülüyorum

myes

Annemle babam boşanma aşamasında

Aile ortamımı çok özlüyorum. Annemi çok özlüyorum. Bundan bir türlü kurtulamıyorum. Boşanma aşaması ciddi oldukça içim daha çok kötü oluyo. Eskiden ben isterdim boşanmalarını. Ama şimdi işler ciddiye binince daha da çok parçalandım. Tek başıma savaşamıyorum artık. Yardıma ihtiyacım var. Aileme ihtiyacım var. Özellikle anneme. Nasıl düzelicek bu durumum? Ne yapmam gerek? Yoksa ben mi barıştırmalıyım? Bana bi yol gösterin.

Aile içerisindeki sorunlardan soyutlanma

Annem ve babam sürekli kavga ediyolar buna en çok ben dahil oluyorum onlar karşılıklı geçip konuşamıyorlar ve hep bana söylüyorlar diğerine söylemem için. Ben KPSS'ye hazırlanıyorum ve iki aydan az bir süre kaldı. Bu evdeki kavgalardan dolayı derse odaklanmakta zorlanıyorum özellikle de kafamın içinde sürekli bu düşünceler dönüp duruyor. Ama bu sınav benim çıkış kapım ve şu an başka yapabileceğim bir şey yok. Evdeki kavgalardan kendimi nasıl soyutlarım? Çözüm nedir?

Evliliğimde Bitmeyen Sorunlar

Çok sıkıcı Yorgun hissediyorum aslında mutluyum ama mesela ben bi şey istiyorum Eşim Karşı Çıkıyor O bişey İstiyor Ben İstemiyorum Orta Yolunu Bulamıyoruz Her şeye Hayır Diyor Bişeye Hevesle Gidiyorum Hevesim Gidemeden KırılıyorYani Bu Yüzden Biz Bi Yol Bulamıyoruz O benim isteklerime Karşı geliyor ben onun isteklerine Saygı Duyuyorum Ama birlikte Bir ortak Yolunu Bulamıyoruz Hep Sorun Hep Sorun İstediğim de çok basit şeyler Oysaki

Sese karşı kaçma isteği ile nasıl başa çıkabilirim?

Herhangi bir gürültü veya fazla bir ses duyduğum zaman hemen ellerim titremeye başlıyor gözlerim doluyor. Direniyorum sakin kalmak için ama olmuyor. Uzaklaşıyorum ordan kendime gelmem epey zaman alıyor. Sürekli bunu düşünüyorum sonra normal hayata dönmem tekrar işlerime başlamam uzun sürüyor. Bununla baş etmek zor hatta imkansız gibi geliyo. Kaçma isteği oluşuyor ordan ama olmuyor. Aile içinde kötü karşılıyorum bundan dolayı.

Aile ve travmalar

Ben açık sözlü ve ne istediğini bilen biriyim. 21 yaşındayım ve hayatımın artık ailemin yönettiği değil de kendi istediğim şekilde ilerlemesini istiyorum. Ama ailem tarafından bu hep acayip ve aykırı bişeymiş gibi düşünmesine sebep oluyor. Hayırsız evlat, saygısız evlat dedikleri o kişi oluyorum. Halbuki artık yönetilmek istemiyorum. Ama bunu aileme bir türlü anlatamadım. Defalarca konuşmayı denedim sonuç hep kavga oldu. Bu durumun çözümü nedir?