Aile Kategorisi

Aşırı tepki vermemek için ne yapmalıyım?

Çoğu insanla konuşurken karşı tarafı anlayıp dinlerim ve empati yaparak ince ince düşünürüm fakat annemi dinlerken aşırı bir tepki gösterdiğimi anladım. Bu tepkileri verirken de sinirlenme ve anlaşılmama duyguları beni boğuyor sanki. Ben ne dersem annem yanlış anlayacakmış ve beni kötüleyecekmiş gibi hissediyorum. Bana iyi bir şey söylese bile ona çıkışıyorum . Sonrasında çok sert konuştum diye içimden kendime kızıyorum. Ama aklıma travmalarım geliyor: Çocukluğumda derslerimi annem yaptırırdı ve çirkin yazarsam ellerime vururdu. Beni çoğu şeyi iyi yapamıyorum diye hep eleştirirdi. Çocukken dikişe merak sardığımda hep yapamazsın bırak diye hevesimi kırıp emekle diktiğim şeyleri ve biriktirdiğim kumaşları benden gizli yakmıştı. Ben bunu farkedince de ben aşırı tepki vermeye orada başladım ve zaten pek de güvenmediğim anneme hiç güvenmemeye başladım. Ayrıca duygularımı da gizliyorum galiba belki de o görmüyor bilmiyorum. Mesela ben bu satırları yazarken gözlerimden yaşlar akıyor ama o bana mutfağı temizleyelim hadi kalk diyor. Yanıma gelip göz teması kuramadığı için ağladığımı bile farketmiyor. Benim yanımda küçük kardeşime ilgi gösterdiğinde örneğin önüne bir yiyecek koyduğunda istemsizce oraya bakıyorum. Küçük kardeşim dayanamayıp o yiyeceğin yarısını benim önüme koyuyor. Ama annem beni görmeyip anlamıyor. Ben mi abartıyorum acaba? Biraz kinci bir insan olduğumun farkındayım ve bunun için üzgünüm ama bu konuda ben kinci mi davranıyorum yoksa annem gerçek bir manipülatif mi?

Değersiz hissetmek

Eşimin sınırlı bir yapısı var gazi olduğu için psikolojik sorunlar yaşıyor ama bir arkadaş ortamında sinirlendiği zaman bende bişey söylediğim zaman eşim bana hakaret ediyor ben kendimi çok değersiz hissediyorum gururumun kırıldığını hissediyorum 10 dk sonra hiç bir şey yokmuş gibi davranıyor bana ama benim arkadaş ortamında gururum kırıldı bir kere eskisi gibi olmak istemiyorum arkadaşlarıma gözlerinde küçük düştüğümü değersiz olduğumu hissediyorum ne yapmam gerektiğini de bilmiyorum

Bu kıskançlık mi özgüvensizlik mi?

Merhaba, ben tek başıma dahi dışarı çıkınca güzel veya çekici bir kadın görünce eşim kesin bakar vs diye düşünüyorum, eşimle birlikte iken dahi acaba bakıyor mu vs diye keyif alamıyorum bazen. Günlük hayatta da baktığını görmedim ama neden böyleyim bazen aşıyor gibi oluyorum ama sonra yine ayni oluyor. Genel olarak da beğenilen bir kadınım ama balık etli değilim eşim balık etli kadınları beğendiğini biliyorum, bundan mi acaba. .. Yani çok takıyorum bu konuyu bazen dışarıda kendimden güzel. veya cekici Birini görünce kıskanıyorum, (beğenilen biriyim de genel olarak)

Eşim nereye baksa kızlara bakıyor gibi geliyor

Merhaba ben 24 yaşındayım iki yıldır evliyim eşimle severek evlendik ama bir türlü eşime güvenemiyorum hep aldatılacakmışım gibi bı his var içimde bu yüzden hep sorunlar yaşıyoruz sürekli eşimi kontrol ediyorum telefonunu karıştırıyorum oda bunun farkında dışarıya çıkıyoruz hangi tarafa baksa hep kızlara bakıyormuş gibi geliyor bana o yüzden gezmemiz hep kötü sonuçlanıyor lütfen bi akıl verin bana evliliğim kötü durumda

Yeni bir hayata nasıl hazır olmalıyım?

Merhabalar. Yeni doğum yaptım ve her kadın gibi yeni bir hayata nasıl başlayacağımı bilmiyorum ve korkuyorum. Yaşlandığımı hissediyorum. Bu durumla nasıl başa çıkacağımı bilmiyorum. Bu durum beni kötü yönlere itiyor ve günlük yaşantımı bazen etkiliyor. Korkularım daha da çoğalıyor. Anne olmak korkutuyor beni sanırım. Kendimi ve bebeğimi nasıl mutlu edebilirim? Yeni hayatıma alışabilmek için ne yapmalıyım? Şimdiden teşekkür ederimederim hocam.

Değersiz hissetme ve sevgisiz büyüme

Annem ve babam tarafından değer görmedim, her zaman başkalarıyla kıyaslandım. Koşulsuz sevgi görmedim ve şimdi 25 yaşına girmek üzereyken bile kendime değer veremiyorum. Bazen geçmişe çok takılıyorum, başkalarının ilgi, sevgi gördüğü yerde içimde bir burukluk oluşuyor. Daha farklı olabilir miydi diyorum bazen. Durduk yere hüzünleniyorum. Son zamanlarda kişisel gelişimi ve iyi hissetmek için çabalamayı bıraktım. Uzun süredir boşluktayım. Ne yapmalıyım?

Geçmişten ötürü güven problemim var

Geçmiş sürekli zihnimde. . düşünmek beni çok fazla yıpratıyo. Ailemle ilgili benim yapmadığım hatalardan dolayı düşünmek beni defalarca ağlattı. Suçlu onlardı hataları onlar yaptılar ama bunun üzüntüsünü ben yaşıyorum güven problemim var ama hemen bağlanıyorum sanırım. . ailemle aramın daha iyi olmasını istediğim için de olabilir mesela babamla; onunla arkadaş gibi olmak isterdim aslında sanırım tüm bu yazdıklarımın sebebi bu ama yine de düşünmeme ve kendimi yıpratmama engel olamıyorum çabalasam değişir mi diye denediğimde ise daha çok gözyaşı dökmeme sebep olan şeyler oldu ufacık bir kaş çatması bile ağlattı bu gerçekten üzüyor değişmesi için ne yapabilirim?

Eşimin bana vakit ayırmadıgını ilgilenmediğini düşünüyorum

Eşim benimle vakit geçirmek istemiyor gibime geliyor birşeyler yapalım diyorum tamam diyor ama arkadaşları arasın hemen dışarı çıkıyor beni ikinci plana attığını düşünüyorum bunun için tartışıyoruz gece dışarı daha çok çıkıyor bazen çıkmıyor dışarı evde oluyor ama akşam çıkacağı zaman istemiyorum çıkma vakit geçirelim diyorum"bugün zaten evde senin yanındaydım"diyor ama hep telefonla uğraşıyor yada uyuyor bana ilgisiz olduğunu düşünüyorum sen"hep yanında olayım dışarı çıkmayım istiyorsun"diyor ama ben onu istemiyorum geç saatte eve gelmesin istiyorum evdeyken benimle ilgilensin istiyorum evde olduğunda bile sürekli telefondan video izliyor bişey söylüyorum beni duymuyor bile canım sıkılıyor dışarı çıkalım diyor gidebileceğimiz bir yer yok ki evimizde oturalım diyor arkadaşları arasın çıkıyor dışarı ben evde daha çok sıkılıyorum tek başıma kaldıkça gündüz çoğu zaman yalnızım gece de yalızım bu durum beni asabileştiriyor ve çabuk sinirlenen biri haline dönüştürüyor benimle ilgilenmiyorsun dediğim zaman evdeyim ya diyor gece beraber yatıyoruz ya diyor ama evdeyken ya telefonla yada uyuyor benimle vakit geçirmek istemediğini düşünüyorum sonra bana diyor ki hep dışarı çıktığımda eve geldiğimde suratın hep asık oluyor ama benimde canım sıkılıyor biz kaçarak evlendik eve gelecek kimsem yok gidecek kimsem yok bende sıkılıyorum eşimden başka kimsem yok çünkü beni boguyorsun daraltiyosun diyor ama ben eşimi daraltacak bişey yapmıyorum daraltsam istediği zaman arkadaşlarının yanına gidipte eve geç gelemez ben hep kendimi arka planda hissediyorum ki öyleyimde zaten çok seviyorum seni diyor ama beni sürekli yalnız bırakıyor bilmiyorum kendimi böyle iyi hissetmiyorum çünkü bir süre sonra ağlayarak içime atıyorum susuyorum artık çünkü söylediğim zaman tartışıyoruz ve bende bundan çok yorulduğum için ağlıyorum sadece. ..

Hayata tekrar bağlanabilmek

Öncelikle merhabalar, Ben küçük yaştan bu yaşa kadar babamın hep anneme şiddet uyguladığını gördüm Babamı sevmiyorum annemi de sevmiyorum ailemi sevemiyorum Kendime inandırdigim bir şey var Benim babam ben anne karnındayken öldü Kendimi buna inandırdım Hayattan soğudum Hiç bir şeyi zevk alarak yapmıyorum Yaptığım tek şey müzik ve enstrümanlar ile ilgilenmek Sizce ben hayatta tekrar bağlanabilmek için ne yapmalıyım??

Deprem Korkumu Nasıl Yenerim?

29 yaşındayım. 26 yaşında evlendim. Ve 26 yaşıma kadar ailemden asla ayrı kalmadım. Kuzenimde, arkadaşımda ve hatta amca teyze vs hiçbirinde kalmadım annemler olmadan. 2023 Kahramanmaraş depremini Elazığ’da yaşadım. 3 yıllık evliyim. Annemler bana 15 dk mesafede oturuyorlar. Ben 1. 5 senedir geceleri deprem korkusundan uyuyamıyorum. Ve sürekli aileme bir şey olacak korkusu var. Sürekli büyük bir deprem olacağını ve ailemin enkaz altında kalacağını düşünmekten artık uyku düzenim kalmadı. İlk defa annemler olmadan böyle büyük bir deprem yaşadım. Kocam o şoka girip beni teselli edemediği için üstümde çok büyük bir korku kaldı. Aslında 2020 Elazığ depremini de yaşadım ama o zaman annemlerle beraber olduğum için annem babam bana sarılarak korkumu yendirdiler. Şimdi en ufacık sarsıntıda bile kitleniyorum. 2 yaşında bir oğlum var ve o ufacık sarsıntıda bile onla ne yapacağımı bilemiyorum. Depremi kendi evimde yaşadığım için evimde bile durmak istemiyorum. Ama artık uyumak istiyorum. Annemlere bir şey olacağına inanmak istemiyorum. En ufacık şeyde korkmak oğlumu o şokla tek bırakmak istemiyorum. Lütfen bana yardımcı olun.