Eğitim Kategorisi

SINAVA 1 HAFTA KALA DUYMAYA İHTİYACIM OLANLAR

Merhaba, Sınava bir hafta kaldı ve umarım sınava kadar dönersiniz. Psikolojik olarak benim cevaplarına çok ihtiyaç duyduğum sorularım var size. İlk olarak normal dururken bir şey hissetmiyorum ama sınav anını düşündüğümde bir tık stres basmıyor değil. sınav anında stresimi kontrol edip rahat hissetmek için ne yapabilirim? Odağımı sınav boyu yüksek tutmak için öncesi ve sınava anında ne yapmalıyım? Beynimi öncesinde sınav anına kadar hazır hissetmek için neler yapabilirim? Kendime güveniyorum umarım başarırım ama bir psikolog olarak sınava girecek bir öğrenciye duyması gerektiği şeyler sizce ne? Buna göre artı olarak sözler sarf ederseniz çok mutlu olurum. Ayrıca erkenden cevaplarsanız belki şu sayılı günlerde yapacağım şeyleri belli bir zamanda halletmek için bir psikolojik teknik varsa söylerseniz çok güzel olur bunu sınavda da yaşıyorum odağım kayıyor veya bir rahatlama geliyor yavaşlıyorum gibi ve çok uzun sürüyor yapacağım işin süreci. tam sebebini anlayamıyorum ama psikolojik olarak hızlı olma tetiğinde olmak için ne yapabilirim tavsiyenizi merakla bekliyorum. şimdiden teşekkürler hedefime ulaşırsam başarımı size de haber vereceğim yanıt olarak çünkü inanıyorum ki sizin söyledikleriniz katkısı olacaktır. dileklerinize de ihtiyacım var aynı zamanda:) Genel yazdıklarıma baktığınızda nasıl bir psikoloji görüyorsunuz başarıcam gibi hissediyorum bu arada hedefim hukuk :) Sağlıcakla ve selametle kalın. İnsanların ruhuna iyi gelmeyi yol edinmiş güzel kalpli saygıdeğer psikolog hanım/bey.

Geç kalmışlık hissi ve Sınav Stresi

Merhaba ben 22 yaşındayım. Ben yaklaşık 2,5 yıldır memurum lise KPSS ile atandım. Ben memurluğu bir merdiven olarak görüyorum ve üniversite sınavına hazırlanıyorum yaklaşık 1 senedir. Çalışmadığım vakitlerde evimde oturup ders çalışıyorum başlarda çokta güzel çalışıyordum günde 10 - 12 saat ders çalıştığım oluyordu ama son 1 aydır dersin başına oturmama rağmen 5 dakika bile ders çalışamıyorum. Kendimi sürekli geç kalmış yaşım geçmiş gibi hissediyorum. Ne yapacağımı bilemiyorum sürekli düşünüyorum sadece düşünüyorum. Sanki çok başarısızım gibi geliyor. Tıp fakültesini kazanmak istiyorum ama bu senede olmayacak gibi. Birde kendimi sürekli etrafımdaki insanlarla kıyaslıyorum. Ne yapacağımı bilemiyorum lütfen yardımcı olun.

Erteleme hastalığımı ve gelecek kaygımı nasıl azaltabilirim?

Sürekli erteliyorum ama her zaman oluyor bu yarın yaparım diyorum yapmıyorum böyle olunca moralim bozuluyor günü boş geçirmek istemiyorum istediğim gibi günden verim almak istiyorum günü dolu dolu geçirmek kendimi geliştirmek istiyorum ama böyle olmuyor ertelemeden dolayı sürekli gelecek kaygısı yaşıyorum çünkü günü boş geçiriyorum ben planlı programlı ilerlemek istiyorum geleceğim için adım atmak istiyorum elimden geleni yapmak istiyorum fakat olmuyor her seferinde bi aksilik oluyor tam başlıcam bişey çıkıyor sonra saat geç oluyor yarına artık diyorum bugünde aynısı oluyor

Hangi durum üzerine gitmek daha mantıklı olur?

Merhaba. Öncelikle 3 yıldır yks ye hazırlanan bir öğrenciyim ve 2 yıldır kendi kapasitemi aşacak veya zor ulaşacağım bir hedef için çabaladım. 3. mezun senemdeyim ve istediğimin bu olmadığıni fark ettim artık eskisi gibi hissetmiyorum, tek odak noktamın o olduğunu sanmıştım ki garanti bir bölümdü bu. Şimdiyse psikolojiye yöneldim aslında en başından beri ilgim vardı dinlemeyi, anlamak istemeyi seven biriyimdir ama bu uzun bir yol ve risk alma faktörü devreye giriyor. Ben kararlarımın doğruluğundan nasıl emin olabilirim? Çünkü bu konuda sürekli karar değiştiriyorum.

Üniversite

Merhabalar. Ben üniversite birinci sınıfta bir vakıf üniversitesine gittim aile evinde kalmaya devam ettim daha sonra ikinci sene yatay geçişle devlet üniversitesine geldim ama gittiğim devlet üniversitesinin eğitimi hocaları çok yetersiz ortamı iyi değil yatay geçiş yaptığıma çok pişman oldum. Eski hocalarımı , eski sınıf arkadaşlarımı , okulun ortamını çok özledim. Başka okula geçmek aile evinden ayrılıp yurda geçmek beni çok yordu. Aile evine de çok sık geliyorum yurtta dayanamayıp eve kaçıyorum. Bazen çok sinirleniyorum kendime neden böyle bir şey yaptım diye. Ağlama krizleri tutuyor bazen. Kendimi nasıl sakinleştireceğimi bilmiyorum. Okulun bitmesine iki sene kaldı. Bu okulda kalmaya devam edersem eğitimin kalitesiz olduğu yerden mezun olacağım. Başka bir devlet üniversitesine geçmeye gücüm olduğunu düşünmüyorum. Sizce eski okuluma geri dönüp kaliteli eğitim alıp aile evinde kalıp para ödemek mantıklı olur mu ? Ya da devlet üniversitesinde kalıp kendi kendimi mi geliştirmeliyim sizce hangisi? Bu konuda sinirlendiğimde kendimi nasıl yatıştırırım?

neden ders çalışamıyorum

ailem ders konusunda çok katı ve beklenti içindeler, hayatım boyunca çalışkan bi öğrenci olmadım ama çalışmasam da notlarım yüksek olduğu için çok sorun olmamıştı. 11. sınıfa geçtiğimde az çok sınav psikolojisine girip en azından okuldaki sınavlarıma güzelce çalışırdım. şuanda 12. sınıfım neredeyse okul bitti sınavım yaklaşıyor ve ben asla ders çalışamıyorum. evet saatlerce çalışabilen biri değilim 4 5 saati muhtemelen geçemem ama çalışmam gerektiğinde çalışan bi insandım. bu 12. sınıf boyunca sürekli ders çalışmaya çalıştım, dershaneye yazıldım bi kaç kere program yaptırdım ama içimden o kadar gelmiyor ki. beş dakika masada oturmak bile bi işkence haline gelmiş durumda, günlük bi saati bile göremiyorum. zaten hep böyleydi ama özellikle 12. sınıfa başladığımdan beri ailemle hiç konuşmuyoruz, alakasız bir şey sorduğumda bile bir cevap alamıyorum ve hemen ders konusuna giriyorlar. babamı çok görmüyorum ama annem beni o kadar bunaltıyor ki bu konuda defalarca uyarmama rağmen. oturacağım varsada fazla fazla itiliyorum sınava 1 ay kaldı netlerim çok kötü değil ama istediğim yere gelmiyor sırf bu baskı yüzünden mezuna kalmayı hayal bile edemiyorum. bazı çalışma yöntemleri denedim ama pek bir işe yaramadı, evde çalışmak zaten bi işkence ama dışarıda da gidip çalışabileceğim pek bir yer olmuyor. şu son bi ay nası çalışabilirim yani bu içimdeki isteksizliği belki nefreti nasıl hızlı bi şekilde aşabilirim

ARTIK DEĞİŞMEM LAZIM KESİN BU SEFER

Selam :( üzgünüm gerçekten. bu sözleri yazarken arkada “lights are on” şarkısı çalıyor sizde bu noktadan sonra o şarkıyı dinlerken okur musunuz rica etsem daha iyi anlaşılmamı sağlar gibi hissediyorum sözlerin önemi yok sadece melodiye bakın ve size ne hissettirdiğine eminim hiç hoş hissetmiceksiniz bende şuan öyle hissediyorum. dramatize etmek için değil olayın bana ne hissettirdiğini somut bir şeye destekleyerek aktarmak amacım. konumuza gelirsek ben KENDİSİ ne istiyorsa onu yapmaya çalışan doğru neyse onu direten kim hak yiyorsa onu uyarmak ve hakkı yenileni hakkını aramasına destek olup onları parlatmak ama hak yiyeninde psikolojisini düzeltmeye yardım edip onu da parlatmak isteyen biriyim. saf kötüler var tabi ki onlar büyük davalar uğraşamam o kadarıyla :) onlar seçmiş karakterini zaten daha doğrusu değişmek için küçük bir kıvılcım görmezsem emek vermem çinkü emeğim bir şeye yaramaz. ve hukuk ve psikoloji çap yapmak isteyen biriyim. ayrıca 3. kez sınava hazırlanan bir gencim,gerçekten hedefime çok bağlıyım yalan değil prestiji de hoşuma gidiyor:) neyse inancımda var ama disiplinli olmamam yeterince çalışmamış gibi hissetmek ve geçeekten de öyle olması üzüypr ama kalan 2 ayda da toplarım gibi hissediyorum bana destek olur musunuz cinsiyetinizi bilmiyorum ama bir abim veya ablam gibi :) bu inancımı disipline çok hızlı dökmem lazım ben başlıyorum kaç gündür 4 te yatıyordum şimdi 12 de yatıyorum uyuyamasam bile yarında erken kalkıcam. bana kalan sürede elimden geleni yapmam ve gereksiz aktivitelerden ders dışı şeylere sınır koyabilmem,bu kurmak istediğim düzene sadık kalmam ve bozulmaması için duymam gerekenleri söylemenizi istiyorum.

hiçbir şeyle uğraşmak istemiyorum

eskiden çok hırslı çalışkan her şeyi yönetmeye çalışan biriydim sert gözükmek hoştu ama şuan belki de hayatımın en önemli yıllarında her şeyi boş vermiş hissediyorum ve kendime hissettiğim güven çok azaldı işlerimi erteliyorum sürekli ne yapmalıyım neden oluyor bu durum? Bunu yaptığımda somut sonuçları görüp üzüleceğimi de biliyorum ama acı her zaman ilacım olduğu için kendimi bu şekide terbiye edebirim diye düşünüyorum.

Sınıfım neden benimle hep dalga geçiyor?

Ben Elif Nisa 11 yaşındayım ve Atipik Otizmli bir bireyim. Sınıfım bana hep kötü davranıyor. Bu nedenle hep psikolojik sorunlar yaşıyorum. Hocalarıma ve hatta durumu özel eğitimdeki psikoglaramı da anlattım ama hiç bir şey değişmedi. Bu konuda ne yapabileceğimi bilmiyorum hem de sınıfın 6. Çalışkanı olmama rağmen hem konuşma şeklimle dalga geçiyorlar hem de ismimle dalga geçiyorlar bana bu konuda yardımcı olur musun?

hedefime olan inancımı güçlendirmek istiyorum

Merhaba ben üniversite sınavina hazırlanıyorum ve çok sevdiğim şeylerden biri çok net hedeflerim var ne istediğim hakkında o kadar düşünüp kafa yormusum ki net hedeflerim var Ankara da psikoloji okumak istiyorum ve gerçekten psikolojiye o kadar ilgim var ki bırakmam gerektiğini vazgeçmem gerektiğini söyleyen insanlar oluyor ama benim için sıradan bi meslekten fazlası ben çok travmatik bi çocukluk geçirdim sonra kendini sevmeyen özgüvensiz biriydim yaptığım yanlışların hakaretlerle karşılanmasına alışık olan bana şefkatle dokunup altındaki sebebini gösteren o bilim dalıydi anlasildigimi ilk defa bana psikoloji hissettirdi yanii kisaca hedefim psikoloji okumak bunun için çaba da sarfediyorum hatta etrafımdaki insanlar şaşırıyor bazen uykusundan asla taviz vermeyen ben ders çalışmak için uykularımı bölmeye başladım calisabilmek için kalkıp otobüsle kütüphaneye gidiyorum çalışmaya calisiyorum yanii ama sanki olmayacakmis gibi bi hiss var içimde ayni zamanda olacağına çok inanan ama inanmayan da var Ankara olmayacamis gibi hissediyorum bazen bunu nasıl asabilirim o inancımın direncini artırmak hissetmek istiyorum