Eğitim Kategorisi

Merhaba, daha iyi anlamak için öğrenme sistemimi bir türlü kuramıyorum bunu nasıl aşarım

Ben yks öğrencisiyim ve sistemli bir şekilde çalışamıyorum bazen konular birbirine giriyor,Ya da bir konuyu çalıştığımda diğerini unutmuş oluyorum aslında açık konuşmak gerekirse kendimde o potansiyeli görüyorum ama bunu uygulamada sorun çıkıyor. Örneğin bir konu çalışıyorum 4-5 gün sonra unutuyorum veya denemede karşıma geliyor yapamıyorum stresimin arttığını hissediyorum ve denemeden sonra bir boşvermişlik hissi oluşuyor. Böyle olunca olağan şeyleri yapma isteğimde gidiyor yani yaşamıma da yansıyor. Bunu nasıl kolaylaştırabilirim size danışmak istedim. Şimdiden teşekkürler

Orhanm

Sınıfta sunum yaparken tüm vücudum sesim titriyor sanki nefes alamıyorum ne yapmam lazım

Sunum yaparken kendimi daralmış tüm vücudum titriyor ve kontrol edemiyorum konuşamıyorum ve bunu düşündükçe stres oluyorum. Bir kaç hafta sonra sunum yapmam lazım bu yüzden bana yardımcı olur musunuz birçok nefes egzersizleri denedim fayda olmadı bu durum beni gerçekten mental ve zihnen yoruyor sunum yaparken kalbimin titrediğini hissettiğimde yada bir kelime eksik söylediğimde ipin ucu kaçıyor ve toparlayamıyorum ne yapmam lazim

Sınav hazırlığı için öneriler

Kızım bu yıl ikinci defa sınava girecek bu aralar çalışma istegi azaldı günlük 5 saat zorlayarak o da çalışabiliyor. Daha uzun süreli çalışman lazım diyorlar fakat ancak bu kadar oluyor bugün hiç çalışmadı canı istemiyor diye . Yani biraz gevşetti çalışmaları usandı galiba onu nasıl yeniden hırslandirabilirim bilmiyorum. Ödül filan onlar da etkilemiyor yani teklif bile etmem yaşından çok daha olgun hoş karşılamaz biliyorum. Bana yardımcı olur musunuz lütfen kütüphane tarzı bir kuruma yazdırdım kendi gibi çocuklar var orda çalışan hani tek başına hissetmesin diye kendine moral olur diye düşündüm oraya da gitmiyor . Zorlamakta olmuyor 19 yaşına girdi. Şimdiden teşekkür ederim yardiminiz için

Oğlum için ne yapabilirim?

Merhbalar,oğlum 5 yaşında anaokuluna gidiyor sayıları tanıyor fakat henüz bazılarını yazamıyor üçgen ve kare cizemiyor yaşına uygun resimler yapamıyor sınıfa göre biraz geride kalıyor bu arada pasif bir çocuk hakkini savunamıyor birilerinden bir şey isterken cekiniyor örnek olarak öğretmenine hediye verilecekse bile çekiniyor vermiyor masasına bırakıyor yani çok konuşkan aktif değil sessiz olunca da çoğu şey de arkada kalıyor bu arada zor öğrenen bir çocuk çok ne yapacağımı bilmiyorum ne önerirsiniz

Ders çalışma konusunda yorgunluk

Benim kızım bu sene ikinci defa yks sınavına girecek. Son 4 ay kala gecen sene tamamen ders çalışmayı bıraktı bu sene de iyi gidiyordu fakat son 4 ay kala yine yoruldu. Erken kalkmasına rağmen artık 4 saati zor çalıştığını söylüyor . Kendini zorlasa da artık 6 saatleri bulamadığını söylüyor. Bende fazla müdahale edemiyorum özgürlüğüne düşkün bir çocuk yani kendi kararlarina karışılmasindan hoşlanmıyor. Onu tekrar ders çalışma hevesi vermek için ne yapabilirim. Bütün gün odasından dışarı çıkmıyor bu süre zarfında ders yapmadığı zamanlar çok. Kütüphane tarzı bir yere gidiyor fakat oraya da bu aralar epeydir gitmez oldu. Sıkıldığını söylüyor orda da belli bir saatten sonra . Kendi gibi diğer çalışan çocukların da olduğu bir yer. Bana ne önerirsiniz ne yapabiliriz bu ders çalışma isteğini tekrar elde etmek için. Yardımınıza çok ihtiyacım var . Şimdiden teşekkür ederim.

Geleceğime nasıl odaklanırım?

geçen sene liseden mezun oldum ve sınav senemde çok yıprandığım için istediğim 2 yıllık üniversiteye gidebilecekken gitmek istemedim ve 1 sene kendimce mola yapmak istedim ama sınav yaklaşmaya başladı ve benim üstümde nerden geldiğini bilmediğim bir şekilde rahatlık var günüm çok hızlı bitiyor ve değerlendiremiyorum günlerdir kitap yüzü açamıyorum kendimi bir türlü adapte edemedim. konfor alanımdan uzakta ders çalışmayı denedim bir kaç kere ve asla verimli olduğunu hissetmiyorum hep bir şeyler yetersiz geliyor nasıl kendimi bu döngüden çıkarıcam bilmiyorum kitap yüzü açamıyorum gerçekten ve gün geçtikçe korkuyorum. çünkü bu sene başarısız olursam insanlardan çok tepki alıcakmışım gibi hissediyorum ailem beni bu konuda yargılamıyor hatta özel okula vermek istiyor ama onlara yük olacakmış gibi hissediyorum. belki de ne kadar vicdanım onları maddi acıdan zorlamaya izin vermese de bir tarafım özel okulu kazanmanın rahatlıgından istiyor. cidden düşüncelerim çok karışık en azından biraz burs kazanmam gerek. nasıl bu moddan çıkarım kendimi nasıl adapte ederim lütfen bana akıl verin sanırım biraz motivasyona ihtiyacım var. şimdiden desteğiniz ve cevabınız için teşekkür ederim💗

Mutlu olmak istiyorum fakat göğsüm daralıyor.

Henüz 25 yaşındayım fakat en küçük bir düzene bile sahip değilim. Bunlar iş ve aşk. Bu zamana kadar hep sınav çalıştım en son 2025’te iki mülakat geçip atamaya ramak kalmıştı fakat gelmeyecek yedeğe koymuşlar. Yoğun bir stres yaşadım fakat örgü gibi şeylerle uğraşarak stresi hafifletmeye çalıştım. Ardından evliliğe girecek olursak çevremdeki çoğu insan evlenmiş olduğu için ve benim de ciddi ilişki denememe rağmen hayatıma yanlış insanların girmesinden dolayı bu konuda da bir düzene ulaşamadım. Her şeye geç kalmış hissediyorum. Bir süreden sonra beklentilerim azaldı yani sanki hiç olmayacakmış gibi hissediyorum bunlar. Şu anda ruhumu toplayıp tekrar sınava bakmaya karar verdim ama bu sefer yeni ilgi alanım örgü kitap vb. şeylerle uğraşarak kendimi çok strese sokmayarak . Fakat yatağa girdiğimde uykum gelmiyor ardından göğsümde yoğun bir stres yaşıyorum. aslında psikoloğa gitmeyi düşündüm fakat memuriyette engel olduğu için ilaçlar adım atamadım. Ailem ve ben çok emek verdik bu sınava ve sonucu başkalarının insiyatifine kaldığı için kontenjanda olmama rağmen sözlü mülakatta elediler. 2025’te hem bir ilişki kaybettim ailecek arkamızdan sır sakladıkları için ( tam bana değer veriyordu çok mutluyduk derken) ayrılmak zorunda kaldım. İki tane onlar için koştuğum arkadaşımla saçma sebepten aramız bozuldu( ama bu dostluk bitince rahatladım verici taraf benmişim) . En sonda aralıkta işte yedeğe düştüm mülakatta. Anlatmak istediğim iyileşmek istiyorum mutlu olmak istiyorum fakat göğsümdeki sıkıntı geçmiyor. KPSS’den sonra farklı bir işe yönelmeyi de düşünüyorum fakat o zamana kadar ruhum acı çekiyor. Kısıtlı bir yerde olduğum için de çok kafamı dağıtamıyorum . Sanırım içsel olarak kendimi tatmin etmem gerekiyor. Bunu nasıl başarabilirim hayatım düzene girene kadar.

Sizce ne istediğimi biliyor muyum yoksa kaçış noktası mı arıyorum?

Ben hep sporda başarılı ve okçuluk dalında federasyona bağlı lisansı olan biriydim aynı zamanda voleybol, dans ve atletizm alanında da ilkokul öğretmenim tarafından yetenekli olduğum düşünülürdü ve beni yarışmalara sokmak için çabalardı fakat o günler hep hasta olurdum:). Kısaca hep sporla ilgilenen biriydim ama ailem beni uzak tutmaya çalışırdı ortaokulda ders kursları olurdu, beden dersi de dahil, başta sürekli annem derslerime odaklanmamı istediği için kayıt yapmazdım sonra ise görünce dayanamaz bazen kendi kursumu asar bedene giderdim hatta LGS zamanı da ortaokul hocam spor lisesine gitmediğim için kızmıştı. Geçen sene Almanca hazırlık okudum ve bu sene 1. sınıfım bölümüm beni çok zorluyor ve bunun içinde pek çabaladığım söylenmez. KYK da açılan pilates kursuna gidiyordum okullar açıldığından beri gidiyorum şu an 5. ayım:) hocayla da samimi olduk, derslerinde ne kadar hırslı, enerjik olduğumu, BESYO okuyabileceğimi, gitsem hiç sırıtmayacağımı söyledi, 5 dakika plank rekorum olduğu için bana mayo bile hediye etti. Bunlar beni hem düşündürdü hem de daha motivasyonumu arttırmıştı. Kampüste de voleybol oynamaya başlamıştım insanlar o kadar tekrarladı ki artık ben de hırslı biri olduğumu düşünüyorum ama aynı hırsı derslerde göremedim. Potansiyelimi anlamak için kendime hangi soruları sormalıyım? Teşekkürler şimdiden.

protenisplayer

Kendimi kabul ettirme kendimi sevdirme ihtiyacımla nasıl bas edebilirim?

Kişilik olarak sessiz ve sakin biriyim belki de bu yüzden insanlar beni görsün istiyorum bu yıl mezuna bıraktım ve cok iyi bi seviyeden mezuna bırakmadım daha gelismemis duzeyde mezuna bıraktım ve dershaneye gidiyorum gecen sene gittigim dershaneye cok fazla uyum pronlemi yasamadım dershanenin duzenini ve hocaları tanıyordum zaten ama arkadaslarıma alısamadım kendimi onlara kabul ettirmeye calısıyorum iyi niyetli yaklaşıyorum onlara ama onlarda bu ters tepiyor herhalde arkamdan iste zehra cok kotu sınıftan dusmesi gereken kisilerden biri netleride kotu muhabbeti donmus bunu guvenlır bi kısıden duyduhum icin inanıyorum beni üzmemek için su ana kadar soylemedigini soyledi aslında hiç soylemeyecrkmis ama laf arasında soyledi iste bu da beni uzdu cunku ben onların yanlıslarında hatalarında nasıl gormezden gelip onlara iyi niyet gösterdiysem benim arkamdanda boöyle demeleri beni üzdü ayrıca hepimizde aynı seviyedeyiz bazı denemelerde onlar yüksek yapar bazılarınsa ben. bu konunun yanında bi geometri ogretmenimiz var onun dersinde normalde hic soru sormam ama dun sordum koklu ifalerde alakalı cevap verdi sonra ogrermen arkadmdan gidip be kadar saçma sorular soruyor falan diyip beni asagılamıs bi ohrencisi yanına gelmis biraz basit bi soru sormus ogrermende simdi senin zehradan ne farkın kaldı bu soruyu okumadın mı falan demis boyle seylerde beni etkiledi dun erkenden yattım ama uyuyamadım saatlerce dusundum bunu hem utamdım hem üzüldüm ve bu iki olayda aynı gün yasanınca dayanamadım sanırım

Odağımı nasıl iyi tutabilirim? Tam oldu dediğimde yeniden döngüye giriyor ve başa dönüyorum.

ders yapmak istiyorum ama kendime bir sürü bahane bulup kaçıyorum. yalnızım. doğru düzgün bir tane arkadaşım yok. hayata karşı da umutsuzluğa kapıldım. artık ben böyle olmak istemiyorum. habire düşüp kalkmaktan yoruldum çünkü kalkışlarım hep kısa sürüyor. döngüye girdim çıkamıyorum. diyorum kendime çalışırsan olur fakat aklıma dün dediğim halde yeterince çalışmadığım geliyor. nasıl kurtulacağım? şimdiden teşekkürler. 5 tane daha kelimem yok maalesef.