İletişim Kategorisi

Aşk mı takıntı mı ayırt edemiyorum.

Birisini çok sevdim bir yıl boyunca bana bir çok şey yaptı. Başkası olsaydı bir daha yüzüne bile bakmazdı ama ben yüzüne bakmak için her seyimi bile verirdim. Takıntı dediler ama ben sevdiğimi hissettim. Çocuk beni istemiyordu istemediğini çok net şekilde söyleyip kötü davranıyordu ama ben bunu kabul edemiyordum çünkü bir insana iyi davranınca onunda iyi davranacağını düşünüyordum. Hâlâ icimde ona karşı bir şeyler vardır belki bilemiyorum ama bana yaptıkları çok ağırdı ve ben her seferinde affettim. Gururum yok. O çocuktan sonra başkası karşıma çıktı ve bir süre sonra o da beni istemedi ve ben bir yıllık çocuğun peşinde koştuğum gibi onunda peşinde koştum. Bana çok ama çok kötü şeyler yaptı yine yazmak istedim. Benimle konuşmayı kesmelerine rağmen yazdım. Şuan ne hissettigimi bilmiyorum. İkisi de takıntımıydı aşkmıydı hiç bir zaman anlamadım ama ilk başlarda çok sevdiğimi hissettim. Yanlış olduğunu bile bile saçma kararlar verdim. Resmen yüzüme karşı seni istemiyorum deyip tonlarca hakaret etmelerine rağmen koştum. Ben ne yaptığımı bile bilmiyorum. Bu durumdan kurtulmak istiyorum ama kurtulamıyorum hep aynı döngü oluşuyor. Ben yazıyorum o cevap veriyor iki üç gün bana çok güzel hissettirip barışıp konuştuktan sonra çok kötü davranıp birden gidiyor ve bir süre geçtikten sonra ben tekrar yazıyorum. Hep aynı şey ve ben yoruldum.

İlişkime nasıl daha iyi yaklaşırım

İlişkime nasıl daha iyi yaklaşırım Sürekli olarak dengesizlik ve anlaşmazlığım var ve bu durum yeterince iki tarafa da zarar veriyor ilişkimi kaybetmek istemiyorum ve sağlıklı bir şekilde sürdürmek istiyorum çünkü bu durum gündelik hayatıma da yansıyor çünkü sevdiklerim için her zaman fedakar olma bir potansiyele sahibim artık bu konu da tamamen değişmek istiyorum ve ilişkime uzun emin adımla devam etmek

Kendimi ifade ederken ağlıyorum. Bununla nasıl başa çıkabillirim

Kendimi açıklamaya başlıyorum. Karşımdaki lafımı kesip konuşmam hakkında daha sözüm bitmeden kendi kafasındaki tutumu ben yapmışım gibi düşünüp bana cevap veriyor. Oysa bana soru sorulmuş ve ben cevaplacakken bunların olması ağlamama sebep oluyor, kendimi ifade edemiyorum, edemeyince de ağlayıp küçük düşüyorum. Bunu nasıl aşıcam her özel günüm mahvoluyor ve sorumlusu benmişim gibi davranılıyor napıcağımı şaşırdım artık ben anlamıyorum bunu

kendimi nasıl değerli hissedebilirim

kendimi nasıl değerli hissedebilirim kendimi asla değerli hissetmiyorum ve bunun çevremden kaynaklı olduğunu düşünüyorum en yakın arkadaşım duru beni çok değersiz hissettiriyor bunu fark ettim ama her gün görüşüyoruz nasıl ondan uzaklaşıcam ondan uzaklaşmak diğer arkadaşlarıma zaman ayırmak istiyorum duru bana çok hata yapıyo ve bu beni aşşağı çekiyor direkt annem bile bunun farkında kendimi nasıl koruyabilirim durudan tam küs olmayalım merhaba merhaba. ..

Sevgilimle aramızdaki iletişimimiz

Merhaba, 5 aydır çıkıyoruz. Hayatımızın 3 ayı çok iyiydi ve hiçbir sorunumuz yoktu. Ailesiyle ve kendisiyle ilgili sorunlar çıktı. Aramızdaki iletişim düzensizleşti; arama olmuyor, mesajlar düzensiz. Düzeltmeceğini söylüyor ama yapmıyor. Ne yapacağımı bilmiyorum. Neden bırakamıyorum onu da bilmiyorum. Her ilişkimde bu sorunu yaşıyorum. Sorun bende mi bilmiyorum. Çok değer verdiğim için mi böyle oluyor? Nasıl bir yol izleyebilirim? Sizden ricam, bana bir öneri bulunmanız. Şimdiden teşekkür ederim. 🙃

Evdeki tartışmalar

Ben evde her hangi bir tartışma olduğunda bu benimle alakalı olsun veya olmasın ağlıyorum. En ufak bir ses değişikliğinde gözlerim doluyor nedenini bilemiyorum sorun büyük olmasa da kendimi ağlarken buluyorum sonra kendime neden ağladım diye kızıyorum ailem çok karmaşık insanlar kavga ediyorlar ben ise onları izleyerek ağlıyorum bişey yapamıyorum çünkü ağlamakla meşgul oluyorum maalesef bunu nasıl düzeltebilirim hiç bir yöntem bulamadım.

Çevremdeki insanları affedemiyorum

Ailemi, anne tarafımı sevemiyorum. Onlara karşı büyük bir öfke duyuyorum. Kendimi gergin ve üzgün hissediyorum. Sürekli öfke patlamaları yaşıyorum. Beni anlamadıklarını düşünüyorum. Duygularımı önemsemediklerini düşünüyorum. Ne kadar çabalasam da olmuyo ama başkalarıyla gayet normal bir şekilde iletişim kurabiliyorum. Yüksek sesten rahatsız oluyorum. İçimde bir değersizlik ve sevilmediğim hissi yaşıyorum. Duygularımı ağlayarak yaşayınca hakarete uğruyorum, küçük görüyorlar, dünyadaki tek suçlu benmişim, her şeyi haketmişim gibi davranıyorlar. Onları istesem de sevemiyorum iyi yanlarını göremiyorum, affedemiyorum içimde kararsızlık hissi var ne yapmalıyım?

İlişkimde neden hep aynı şeyleri yaşıyorum

İçimdeki duyguyu hissetmek istiyorum. Yeriine iyi duygular koymak beni daha çok yoruyor. O yüzden ne hissediyorsam, bununla yaşamaya çalışıyorum. Çok yorucu oluyor. Bazen haklı olduğumdan diye kafama geliyor, rahatlıyorum ama sonra gene aynı sorular kafamda birikiyor. Artık bu döngüden çıkmak istiyorum. Şu an hayatimdaki erkek benim uzun zamandir istedigim erkek o da beni istiyormus ve biz su an bir aradayiz nasil heyecanli oluruz

Mesafeli olmam gerekiyor

Merhabalar. Çok çekici bir kadınım. Hayatıma giren erkek inanılmaz mutlu oluyor ama 1 ay sürüyor ve sonra ilgi yok. İlk başta asla fazla ilgi vermiyorum ama verince uzaklaşıyorlar. Dengeyi sağlamak çok zor. Ne yapmalıyım. Şu anki ilişkimdeki adam beni uzun zamandır istiyordu ama ben kaçıyordum. Elde edince mücadele etmiyor. Evli bir de ayrılmak istedim ama olmuyor. Yardımcı olun lütfen. 🙏 Teşekkürler 🙏

Arkadaşlık ilişkilerinde neden aynı karşılıgı göremiyorum

Merhaba, sevdiğim insanlara karşı kendimden bile daha çok değer verip daha çok sevgi gösteriyorum ve bu sevginin karşılığını alamıyorum. İlişkiler karşılıklıdır ama ilişkide hep çok değer veren, çok seven ve ilişkiyi sürdürmeye çalışan ben oluyorum. Arkadaşım hiç yok ve arkadaşlarım dostum diyebileceğim insanlar olsun istiyorum ama hep kullanılan taraf ben oluyorum ve karşı tarafa gösterdiğim sevgiyi ben alamıyorum, hissedemiyorum. Herkesin sevgi gösterme biçimi farklıdır ama ben karşı tarafa sevgi gösterdiğim zaman, karşı tarafın da bana, mesela beni sevdiğini söylemesini, bana sarılmasını ve bana değer verdiğini hissettirmesini istiyorum. Hep kullanıldım, sevgim suiistimal edildi, arkamdan konuşuldu, saf, aptal, salak yerine konuldum. Bu yüzden arkadaş edinmek istemiyorum ama bir yandan da sosyalleşmek istiyorum. Şu an iki tane yakın kız arkadaşım var ve onları artık yakın arkadaşım olarak görmüyorum. Çok hayal kuran bir insanım, kafamdaki arkadaşlığı bulabilir miyim, sizce? İyi düşünmek ve umudumu kaybetmek istemiyorum. Kafamdaki arkadaşlığı bulmak için dualar ediyorum. Hayal ettiğim arkadaşlığı bir türlü bulamadım ve bulamayacağım gibi de hissediyorum. Bu histen nasıl kurtulurum? Dediğim gibi, hayalimdeki arkadaşlığı yaşamak istiyorum ve beni seven, bana değer veren insanlar olsun istiyorum. Çünkü artık arkadaşlık ilişkilerimde kullanılan taraf olmaktan bıktım. Diyalog kuramadığım ve özgüvensiz olduğum için insanlarla konuşmaya çalıştığımda çekingenliğimden dolayı zorlanıyorum. Acaba nasıl sohbet başlatabilirim diye düşünüyorum. Kendimi çok yalnız hissediyorum ve bu yalnızlık hissinden bıktım. Kendimim zaman konuşabileceğim arkadaşlarım olsun istiyorum. İnsanlar tarafından çok sevilmek, çok değer görmek ve bu sevgiyi hissetmek istiyorum. Sevd kötü hissettiğiiğim insanlara onları sevdiğimi, benim hayatımdaki yerlerini, bana verdikleri değeri söylüyorum ve karşı taraftan da bunu bekliyorum. Sevdiğim insanlar tarafından güzel sözler duymak istiyorum. Beni sevip sevmediklerini bilmek ve onların hayatındaki yerlerini görmek istiyorum. Bana sarılmalarını istiyorum; sarılmak iyi geliyor. Ne yapmalıyım, hiç bilmiyorum ve karşı taraftan sevgi göremediğim için çoğu arkadaşlığımı bitirdim. Ne yapmalıyım, yardımcı olursanız çok sevinirim. Şimdiden teşekkürler.