Romantik İlişkiler Kategorisi

Eşim duygularımı görmezden geliyor ne yapmalıyım

Eşim duygularımı görmezden geliyor. ben her zaman ona dediğim şey şu "neye kırılırsak ya da rahatsız hissedersek bir sorunumuz olduğunda gel konuşalım konuşarak halledelim" ama bunu yapmak yerine hep sessiz kalmayı tercih ediyor ve bu seferde konuşmadıkça ben sinirlenmeye başlıyorum. Sorun 1 ise 2 ye çıkıyor. haftalar geçti daha hala gelip benimle konuşmayı denemedi bile kaçıyor. bu sorunu sürekli yaşıyorum. ben konuşmak istediğimde yeri değil zamanı değil diyip kaçıyor e akşam konuşuruz herhalde diyorum akşam oluyor sorunu köşeye bırakıp sanki normalmişiz gibi davranıyor. Artık gerçekten ne yapmam gerektiğini hiç bilmiyorum. onunla konuşmaktan hislerimi anlatmaktan artık yoruldum. bana kırıcı sözler söylüyor ben onu zerrre anlamıyormuşum ve kırıldığımı görmesine rağmen benimle sonrasında da konuşmuyor. hep arkadaşlarıyla konuşuyor gülüyor eğleniyor. telefonda konuşurken ben biraz sessiz şekilde sitem ettim ve duyduğunu söyledi ve bana dün şunu söyledi "sen bana onlar gibi davranmıyorsun" gülmek istiyorum bu cümleye gerçekten. ya onlar arkadaş sıfatında ben eş sıfatındayım. aynı değiliz ki. gerçekten bir çözüm arıyorum. aile terapistine mi gitmemiz gerekiyor. ne yapmamız gerekiyor hiç bilmiyorum.

23 yaşındayım ve pdr okuyorum neden sevgilim olmuyor bilmiyorum. Neleri yanlış yapıyorum?

Genel olarak bir sıkışmışlık hali var içimde bir depresiflik var geç kaldım herkes eşleşti gibi bu düşüncelerden arınıp hayatımı nasıl daha verimli yaşarım bilemiyorum kariyerle alakalı bir sürü soru işaretleri var kpssye mi hazırlansam yoksa özelden mi devam etsem diye özellikle ilişkiler konusunda yalnız ve geç kalmış hissediyorum lütfen bana yardım edin bu düşünceleri nasıl yenebilirim artık son sınıf pdr öğrencisi olduğum için yardım almaya da çekiniyorum

Eşim bana bazen çok uzak?

Merhabalar hocam, 2 yıldır sevgilimle yaşıyoruz, çok stresli bi hayatı var psikolojik olarak zor zamanlardan geçti elimden geldiğince yanında oldum. Sıkıntılara rağmen ilk zamanlar gayet iyiydik Son birkaç aydır bana cinsel olarak çok uzak stresten dolayı canının istemediğini söylüyor anlayış gösteriyorum gerçekten ama onu özlediğim için bazen bunu dile getiririyorum baskı kuruyorsun diyor kendimi çok kötü hissediyorum. Mutlu anlarimizin ardından yaklaşıyorum ve yine istemiyor. Beni sevmediğini düşünüyorum artık. Onu anlamaya çalışıyorum gerçekten zorlamak istemiyorum asla öyle biri değilim. Film izlerken sohbet ederken gülüşürken gayet iyiyiz ama ne zaman seni özledim desem canım istemiyor diyo 2 aydır bu böyle hep. Ben mi bi yerde yanlış yapıyorum acaba gerçekten üstüne çok mu gidiyorum bilmiyorum. Ve bazen keyfi yokken benimle hiç bişey konuşmuyor konuşmak istemiyor kapalı kutu halini alıyor bu durumda beni üzüyor ben yardım etmeye çalışırken beni itiyor. Herhangi bir tartışmada da susmayı tercih ediyor. Nedenini sorduğumda büyümesin diye susuyorum diyo ben ısrarla konuş derken. Benmi ilişkiyi yanlış değerlendiriyorum yoksa birbirimiz için yanlış kişiler miyiz? Lütfen yardımcı olur musunuz?

Bir daha nasıl inanacağım

Çok canım yanıyor insan yolda ağlayan birisini görse yanına gitmeye cesaret dahi edemese içinden üzülür kim bilir ne yaşıyor içinde der ama bana bu denmedi…bana atılan koskocaman darbe öylece yüreğime hançer gibi saplandı sorsanız 1 hafta önce herşey bambaşkaydı ya da ben öyle sanıyormuşum desem daha doğru olur çok kötü hissediyorum kendimi hiç değilse şimdi canı nasıl yanıyordur ya deseydi benim için ama ben attığı darbenin ne kadar iğrenç ve can yakıcı olduğunu bilmesine rağmen mahcup birisini görmek isterdim pişkin değil olan bana oldu emeklerime oldu kendimi küçük bir kız çocuğu gibi hissediyorum öylece elinde erimiş şekeriyle ağlıyan bir kız çocuğu üzülüyorum kendime seni öldürmeyen şey güçlendirir diyorum ama bi yere kadar avutuyor beni her gece istemsiz gözyaşlarımla ıslanıyor yastığım hiç bişey sandığım gibi değilmiş 16 gün önce böyle bişey yaşayacaksın deseler imkansız derdim 16 gün önce çalıştığı yerdeydim oturuyordum başıma geleceklerden habersiz şimdi ise gerçeklerin yüzüme tokat gibi çarpmasıyla tir tir titreyerek bu yazıları yazıyorum keşke Allaha sarılmak mümkün olsaydı ben tükendim

Asli07

neden hala bir sevgilim yok?

23 yaşındayım ve hala bir sevgilim yok ne yapmalıyım bunun için artık çok sıkıldım yalnızlıktan bu olay beni günlük hayatta işlerimi yaparken olumsuz etkiliyor ve sosyalleşemiyorum geç kaldım diye düşünmekten artık yoruldum bu şekilde yaşamaktan sizce de geç kaldım mı yani şu an üniversite son sınıftayım ve üniversite bitince bu geniş çevrede bitecek o zaman ne yapacağım?nereden tanışacağım insanlarla kızlarla bilmiyorum yani gerçi şu an bu bol kız çevresinin olduğu orrtamda bile yapamıyorum ama bilmiyorum ne yapabilirim?

Bir daha nasıl eskisi gibi olacağım

Merhaba ben aslı yakın zamanda çok ağır darbeler aldım ve herşey çok ani gelişti ve kendimi kaybettim hiç bişey sandığım gibi değilmiş nasıl aşacağım ağlamaktan ziyan oldum güçsüz gözüküyorum belki ama ben hala ayağı kalkıyor oluşuma şükür ediyorum paramparçayım yorgunum bitiğim istiyorum ki acım bi nebze hafiflesin nefes almaya zorlanıyorum herşey çok zor olan bana ve emeklerime oldu sonbaharda yere düşüp ezilip giden renkli yapraktan farkım yok

Bazen aklıma gelmesi normal mi?

merhaba betül hocammben 2022 senesinde sosyal medyadan bi çocukla konuşmaya başladım. benden 5 yaş küçüktü. ben onun yaşlarındayken hiç o tarz da bir erkekle iletişim kurmamıştım sevgilim olmadı. .. O benim bir nevi içimdeki o çocuğa dokundu sanırım. . bana çok iyi geliyordu. ama zamanla ben bağlandım hayaller kurdum. ama o bana bizden olmaz yaş farkı mesafe farkı kültürel farklılar var dedi amacı zaten ciddi değildi evet benim de değildi ama sonradan işte ister istemez ona alıştım ve en önemlisi bir erkeğe güvenip kendimi açtım. genelde kimseyle bu kadar süre konuşmazdım. 2 buçuk sene konuştum ama dolu dolu değildi işte. .. .. bana hiç yapmayacağım şeyler yaptırdı hep kontrol ediyodum onu wp den ve instadan. . kimi ekliyor acaba onunla bununla konuşuyomu vs vs. . diye. . çok yıprandım hem de bir hiç uğruna zten ciddi değildi benle ben niye buna bu kadar anlam yükledim diye sordum hep kendime ama ilkti benim açımdan ve güvenmiştim sanırım ondan biraz da kendiimi onda buldum benzer yanlarımız vardı çünkü fazlasıyla, en son 1 ay önce zaten yine bir hata ettim bana yazdı aradı tartıştık ve engelleştik. . arada aklıma geliyor. keşke böyle olmasaydı diyorum. onun yüzünden saçma şeyler yaptım hem de hiç değmeyecek birine. beni çok tetikledi ve kaygılandırdı ama umrunda değildim bence hiç.

Kaçıngan mı narsist mi

3yillik birlikteliğim ciddi konular acılinca sana güvenmiyorum sen tehlikelisin diyor evlilikten çok boşanmak zor diyor saçma bahanelerle uzaklaşıyor tam anlamıyla asla bağlanmıyor. Benim sevgimden çok emin yanimda çok mutlu her anlamda sen benim için çok uyumlusun seni seviyorum diyor çokta değer veriyor maddi manevi yanımda hissediyorum ama ciddi ilişkiden ve sevgisini bana belli etmekten kaçıyor ayrılmak istemiyorum nasıl davranmalıyım ?.

3 yıllık ilişkide aldatıldım

Aldatıldım ve 1 ay sonra bir ilişkim oldu şuan onunla devam ediyorum herşey çok güzel çok seviyorum ama bazen duygusal bir duruma düşüyorum ve hüzünleniyorum 3 yıl boyunca yaşamımı heba etmişim gözüyle bakıyorum o anda aldatıldım ve karşımdaki insan bunu bile bile pişkin konuşuyordu bunları sindiremiyorum unuttum diyorum ama aklıma geldiği an sinirlerim tepeme çıkıyor ve bir anda parlamaya başlıyorum ve duygusal olarak çöküşe giriyorum

Monotonlaşan ilişki

Merhaba, yaklaşık bir buçuk yıldır devam eden bir ilişkim var. Başlarda her şey çok güzel ilerliyordu. Birbirimizi anlıyorduk iletişimimiz çok iyiydi. Fakat partnerimin yakın bir zamanda zor bir dönemden geçti psikolojik olarak. Aniden duygusal halinde olan değişimler cinsel yönden isteksizliği vb. Olabildiğince yanında olmaya çalıştım. Fakat bir süre sonra bu durum beni de zorladı ve ayrılmak istediğimi söyledim. Ve bana kendine güvenmediğini özgür bir ruha sahip olduğunu devam etmemiz için onu kazanmam gerektiğini söyledi. Benim oldukça güvenim kırıldı ve hayal kırıklığına uğradım. Yine de ilişkiye devam ettik. Sonrasında sıkça tartışmalar yaşamaya başladık. En son ayrılma sebebimiz de bana farklı oldugumuzu gelecekle ve evlilikle ilgili kendine güvenmediğini ve ileride daha çok zorlanacağımızı söyledi. Ayrıca buluşmak için en fazla ben çaba sarfediyorum. O da benim için çok şey yaptı fakat ortada iyi gitmeyen bir şey var. Çok bireyselci birisi sanki onun evine gittiğimde kendimi fazlaymışım gibi hissediyorum. Bir tartışma söz konusu olduğunda sürekli beni yanlış anlamamla ya da çok abartmamla suçluyor. Hep çok mükemmel olmam gerekiyor sürekli kendimi geliştirmem gerekiyor gibi hissediyorum. Çünkü bana öyle hissettiriyor. Onu böyle kabul etmem gerekliymiş bu şekilde söylüyor. Ayrılmak ve devam etmek arasındayım. Artık bir araya geldiğimizde ikimizde sıkılıyoruz gibi hissediyorum