Romantik İlişkiler Kategorisi

Sevgilim erkeklerle konuşunca sinir oluyorum

Okulda başka erkekle aynı projede ve ben tahammül edemıyorum ve o kişi hoşlanmadığım sevmediğim bir tip okulda o çoçukla yakın arkadaşlığı yüzünden sevgılı olduğu düşüncesı oldu başka dışardan insanlarda ve benımle sevgili olduğu zaman içindeydı aşırı derecedede kıskanıyorum tahammül edemıyorum düşün düşün kafayı yedım bi nevi tramva oluştu ayrıca geçmişde yaşadığı durumlarda kafamdan çıkmıyor sinir oluyorum aklıma geldikçe ne yapabilirim yardım edın

4 yıldır konuştuğum kişi evli çıktı

Sevdiğim biri vardı 4 yıl boyunca konuştuk ve ben daha yeni evli olduğunu öğrendim bana diyor ki evliyim ama ayrı yaşıyoruz ve başta neden bana söylemediğini sorduğumda herşey çok güzeldi dedi bana evet haklı çok güzeldi ama başta söylemiş olsaydı bu kadar çıkmazda kalacak bir durum oluşmazdı ve ben şuan napacağımı bilmiyorum evli biriyle tabikide konuşmak istemiyorum ama o kadar yıl geçti ve ben ona gerçekten çok bağlanmıştım bir çok şey paylaştık kendisiyle ve bi süredir bana soğuk davranıyor 2 yıl kadardır ben bu durumun başka bir nedeni var diye düşünmüştüm ama sorun bu sanırım şimdi de nasıl unuturum nasıl atlatırım bilmiyorum

Eski hayatıma giren insanları tekrar tekrar hatırlamayı nasıl unuturum

Eski sevgilimi hayatımın çok fazla yerine koymuştum ve hak etmediğim şeyler hissettirdi bunu bilmeme rağmen hala silemiyorum her şeyi kendimce denedim acı veriyo bu hissi asamiyorum üstünden 2 yıl geçti ama ben dünde gibi oluyorum onu ailemden gördüğüm için olabilir dedim başta ama hem suçlu hemde kızgın hissediyorum ona duygularım devam ettikçe onun hayatında bu denli basit olduğumu düşündürmemisti çünkü duygum ve beynim arasinda 2 yıldır bitmeyen bi savaş var sanki

Atlatmayı başarabilecek miyim?

Merhaba, umarım iyisinizdir. Bende yılları olan bir aşkın "umarım "son demlerindeyim. Çok uzun ve zor bir süreçti. İlişki içerisinde görmezden geldiğim, tolere ettiğim, kendimden taviz verdiğim ne varsa birikip içimde patladı. Bardağı taşıran damla derler ya o bardak betimlemesi boyutsal olarak çok küçük kalıyor. Bilmiyorum ayrılığın bu yasın hangi evresindeyim . Açıkçası bir yanım sadece sona yakın olmak isterken diğer yanım ise içimde yaşanan her şeyin normalliğini kabullenerek yavaşça ve sağlam adımlarla atlatmak istiyor. Bu ilişki sürecinde insanlara yansıtmadığım, anlatmayı tercih etmediğim olaylara rağmen dışarıdan bakanlar tarafından çok önceden acı bir tecrübe olacağı saptanmıştı. Birilerinin fikirlerinin beni etkilediğini ve kararlarimi buna göre verdiğim yaşlarım olmuştu ama öyle biri değildim en azından bu ilişki nezdinde bunu söyleyebilirim. Konuşmayı tekrar tekrar onu anlatmayı çok istiyorum ama o kadar çok şey var ki bazen hep yaptığım gibi sadece susmak istiyorum. Sizden gelecek her cevaba ihtiyacım var. Çok şey var içimde nereden başlanır bilemiyorum ama bununla başlamak istedim. Şimdiden teşekkürler 🫀(not ilişkinin onun güzel hissettirdigi anların da bilincinde olduğumu belirtmek istedim )

Çaresiz hissediyorum

Merhabalar direkt konuya gireceğim benim hoşlandığım bir çocuk vardı. Ona açıldım ve beni reddetti. Öyle kabaca değil küçük bir şekilde. Hayat bizi bir şekilde aynı sınıfa düşürdü. Ve ben inanılmaz özgüven sorunları yaşıyorum. Bu yüzden çok korkuyorum okula gitmeye tüm onunla aynı alanda bulunmaya. Ne yapacağım bunu nasıl aşacağım ve sınıfta nasıl davranmalıyım sizce bana yardım eder misiniz çok çaresiz hissediyorum. Bu çocuğa karşı hala zaman zaman bir şeyler hissediyorum. Benim hakkımda ne düşündüğünü bilmiyorum. Ama çirkin bulmasından korkuyorum sanırım inanılmaz takıntı yaptım dış görünüşümü.

İlişki yapamıyorum bunun sebebi nedir?

Kadınım 21 yaşım var hiç ilişkim olmadı çok teklifler geldi ama hiç birini kabul etmedim bu sene birine şans vermek istedim iyi biri olmadığı için kabul etmedim flört aşamasında olurken bitirdim her şeyi sevgili olmadım istedigim gibi hala karşıma çıkmadı ama bi insan hayatımda varken bana saygı duymasını isterim bana emr versin istemem sadık biri olsun ama böyle insan olmadı hiç bende aşık olamadım sadece hoşlantılarım oldu ama aşık olamadım güvenemedim

İlişki kaygımı nasıl aşarım?

Merhaba. Üniversitede okuyorum. Şuan ara tatil bitmek üzere sevgilimle 4 yıldır uzak mesafe ilişkisi yürütüyoruz uzak mesafe sayılmasa da memleketimde kalıyor kendisi bende tatillerimde gelebiliyorum sonra tekrar üniversite okuduğum şehire dönüyorum. O da işten izin alabildiğinde arada yanıma geliyor. Yıllar geçtikçe daha çok katlanamaz oldum bu ayrılıklara. Bende kaygı oluşturuyor ondan uzak kalmak. Geleceğini bilsem de uzun süre görüşemeyecek olmak beni şuanda da çok kaygılandırıyor. O yanıma gelip 2-3 gün kalıp döndüğünde aşırı kaygılanıyorum çok üzülüyorum ve bütün hayatım mahvoluyor. Gelmesine sevinirken gitmesi tekrar beni çok yıkıyor. Bu duygusal sorunumu nasıl aşabilirim? Düzen değiştirmek de beni artık çok zorluyor . Bir aydır memleketimdeyim ve şimdi tek başıma bir şehire gidip tek başıma bir evde kalacak olmak ta beni korkutuyor. Ama aslında alıştığımda da çok rahat ediyorum. Sizce bu durumları nasıl aşarım?Ayrıca şunu da belirtmek istiyorum sevgilimle uzakken sevgilim dışarı çıktığında ben orada çok huzursuz oluyorum , beni sevmediğini bensiz hayatında mutlu olduğunu düşünüyorum oysa ben orada hep onu özlüyorum. O kendi hayatına bakabiliyor. Ben de bakıyorum ama yanlız kaldığımda çoğu zaman kendi hayatıma bakamıyorum o bakabildigi için de beni sevmediğini düşünüyorum ve kavga ediyoruz. Yardımcı olur musunuz?

Ayrılmak istemeyen sevgili

Öncelikle 1. 5 yıllık ilişkimiz var. erkek arkadaşım ilişkinin ilk başlarında çok iyi davranırdı ama arada tahammülsüzlük yapıyordu, ilişkinin ilerleyen bi döneminde değersizleştirme küçümseme çok tahammülsüzlük yapmaya başladı bu ayrılmak istediği içinmidir? depresyonik durumu da oldu son aylarda sonra iyice ilişkiyi saldı, ayrılmak istiyosan ayrıl diyorum hayır düzeltebiliriz zaman ver bize diyor. Erkekler ayrılmam için bilinçli olarak mı yapıyordur, ilişkinin bitişinin sorumlulugunu almamak için ben ayrıldıgımda da perişan oldu ama bir hafta sonrada beni arayıp yokladı, bende bitirdim dedi, sonra açıklamalar yaptı bende açıkladım kendimi barıştık dayanamayıp ama ben adım attım. şuan barıştık. o bana resmen küsmüştü sen ayrıldın bide peşindemi koşacağım demişti, düzelticektik zaman lazım benimde sinirlerim geçsin sende sağlık durumu yaşıyosun gerginsin dedi bana. Şuan iyiyiz ama aklım karışık aldatmadığını da biliyorum ozaman amaç neydi aldatsa barışmazdı başka biri olsa yani neden sizce mental çöküş yaşadıgını belli ediyor yoruldum diyor. Şimdiden teşekkürler

Her şeyden anlam çıkarıyorum

Ayrılalı 1 sene oldu ilişki içerisinde bir çok hatalar yapıldı ayrılırken ağlayarak umarım pişman olmam bu kararımdan diyerek ayrıldı ve beni gizli numaradan aradı bunun üzerine ben bir beklentiye girdim aslında o zamana kadar onu tamamen hayatımdan çıkarmıştım, geçen de bir yazı beğendiğini gördüm hatalarımdan ders aldım hatalar öğrenmek için var şeklinde, şimdiyse acaba dönse her şey düzelir mi ders almış hem, ona şu konuşmaları yaparım diyerek kafamın içerisinde sürekli ona konuşmalar üretiyorum. Kendini tuttuğunu ve dönerse varlığımın onun canını acıtacağına dair sözler beğeniyor. Bunları gördükçe acaba döner mi diyerek ona iyice tutunuyorum ne yaptığına bakıyorum vs. çünkü eğer bırakırsam (unutmaya başlarsam) ve dönerse sanki güzel olacak bir şeyi kendi elimle mahvedecekmişim gibi hissediyorum ve hatalarından bu sefer ders almış işte şimdi işte daha güzel bir ilişki bizi bekliyor asıl diye düşünüyorum. Ama bunun tam tersini yaşayıp kendimi beklentiye sokup üzülmekte var günün sonunda. Sevgim var hala ama bu durumu kabullenip sanırım en doğrusu kendi yolumda ilerlemek olacak çünkü bir adım vs yok ve ben üzülmek istemiyorum artık ne yapmam lazım bana somut şekilde yazarsanız çok mutlu olurum. Artık bu duygusallıktan çıkıp gerçekçi bakmam lazım, 1 sene sonra bile aşamamış olmak çok yorucu aynı duyguları taşımak çok yıpratıcı

Engellemeyle başlayan pişmanlığım

Hayattan her şeyden çok sıkıldım artık sanki hiç mutlu değilim bundan 3 ay öncesinde bir çocukla konuşuyordum oda olmadı ama bende etkisi çok büyüktü çünkü ilk aşkımda yada ben takıntılıyım bilemiyorum ama 6 ay geçti ve ben hala onu seviyorum engel olamıyorum kendime ama her şey 3 ay öncesi benim engellimle bitmişti. . o an fevri ve ani bir karar verdiğimi düşünüyorum ama yine biz sevgili olamazsın içimde yarım kalmışlık hissi ile dolaştım tüm gün nasıl kurtulabilirim bundan.