Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Arada kaldım ne yapacağımı bilemiyorum.
Öncelikle merhaba, buraya uzun zamandır içimi kemiren bir durumu yazmak istedim. Arkadaşlarım arasında bir tartışma gerçekleşti bu kişilere a ve b diyelim, ben de bu tartışmaya pek dahil olmasamda ara ara fikrimi belirterek ve daha çok b'yi haklı bulduğumu belirtip katıldım. Arkadaşlarım arasındaki bu tartışmanın karşılıklı olarak hakaretleşme boyutuna ulaştığını da belirteyim, neyse bizim birbirimizle aynı ortamda bulunmamız gereken durumlar oluyor ama buna rağmen a ve b artık birbirleriyle hiç konuşmuyor. Şimdi gelelim asıl meseleye ben her ne kadar b'yi haklı bulsamda a'nın yalnız kalacağı düşüncesiyle a ile konuşmaya devam ettim ki bunu yaparken çok büyük bir vicdan azabı da çekiyordum böyle yapınca b'yi üzüyorum diye ki öyle de oldu bu şekilde de b bana kırıldı geçenlerde bana yazdı ben sizin aranıza giriyorum diye vs. ben de böyle bir şey olmadığını falan söyledim bir şekilde aramız düzeldi ama ben nasıl bir haldeyim bilemezsiniz aramızdaki yanlış anlaşılmasın giderilmesi nedeniyle mesajlaşırken gözlerimden yaşlar gelmeye başladı, günlerdir vicdan azabından kime basıl davranmam gerektiğini bilmediğimden mahvoluyordum. Ama daha sonrasında yine içime bir kurt oturdu ya bu sefer de a'ya haksızlık yapıyorsam diye şimdi de bunun vicdan azabını çekiyorum ve ne yapacağımı nasıl bir tavır sergilemek gerektiğini bilmiyorum ne yapsam birileri kırılıyor benden bir taraf tutmam bekleniyor ama ben bunu yapamıyorum.
Cinsel kimlik türleri ve özellikleri nedir? Aseksüellik gibi
Sürekli bir arayış içindeyim yani cinsel kimlik üzerine çok düşünüyorum. Aslında eşcinselim Erkeklerden hoşlanmakla birlikte sürekli olarak da düşünüyorum. ASeksüel de olabilirim bilmiyorum. Sevdiğim bir çocuk var ama hayatım üzerinde çok etkili onu seviyorum Ama onun beni sevip sevmediğini bilmiyorum bu yüzden derin bir yalnızlık da hissettiğim oluyor. O yüzden kendimi detaylı olarak tanımak için cinsel kimlik türlerinin hepsini öğrenmem gerekli özellikleri nedir. Etc.
Öfke problemi
Canım yandığı zaman aşırı sinirleniyorum ve öfkeleniyorum ve bu öfkemi bagıra çagıra krize giricek kadar çok büyük oluyor bunun için ne yapmam gerek küçük bir oğlum var çok hareketli 2 yaşında vurma alışkanlığı başladı bu ara ve gerçekten canım yandığında deliye dönüyorum napalm gerek bunu atlatmak için ve ben mutsuz hissettiğim zaman hep yemek yiyorum bunun için ne yapmam gerek emin değilim ilaç tedavisine bile başlamanın bana iyi geleceğini düşünüyorum ama onda bir geriliyorum
Özgüven sorunlarım mı tedirginlik mi anlam veremiyorum
Hocam merhaba öncelikle daha önce de bu uygulamada soru sorup cok guzel destek almıştım şimdi baska bir konu var danışmak istediğim normalde özgüvenli olduğumu düşünüp ona göre hareket etsem de bazi noktalarda kendime anlam veremiyorum örneğin kimse yokken bir işi rahat rahat yapabilirken biri varsa özellikle bi komşu bir arkadaş bir akraba hele bi de baskin karakterli insanlarsa o işi asla yapamıyorum mesela kahve yapacagim diyelim yanimda birisi var kaskati hareket ediyorum hareketlerim robot gibi oluyor yürümem bile değişiyor normalde diksiyonum herkes tarafindan beğenilir biri beni izlerken konuşmayı bile unutuyorum adeta ya o kahveyi taşırıyorum ya işimi yaparken komik görünüyorum gelen misafire sehpa çıkarırken bile gerim gerim gerilerek yapıyorum içimden diyorum ki hayır sal kendini biraz kasma rahat davran ama olmuyor resmen otomatik yukleniyor o özellik aşırı rahatsiz oluyorum çünkü elim ayağıma dolanıyor mesela eski sevgilimle de bi kere yemek yapmaya çalışmıştık onun yanında iken de kaskatı halde o ana bile odaklamamıştım kendimi makarnam yanmisti et dogramayi bile becerememistim yani normalde çok güzel yaptigim motor beceriler biri varken rezil bir hâl aliyor ve bu da beni kasıntı biri haline getiriyor normal karakterimi yansıtamıyorum enerjik olmak istiyorum bu sefer de sürekli gülümsüyorum hep güler yüzlü bi iletişim kuruyorum ciddiye bile alinmiyorum gibi hissediyorum yanımda bir başkası yapsa ben şey derdim yürümeyi bile bilmiyor derdim o kadar hareket edemiyorum yani Ayrıca hocam biriyle ikili diyalogtada geriliyorum yüz yüze otururken elim kolum rahat durmuyoru ya yüzümdeki sivilceleri ya da kabukları yoluyorum ya saclarimla oynuyorum yani iğrenç bir hale dönüyorum 4 sene üniversitede hocalarla bile konuşurken dışardan dik bir duruş sergilesem de dik durup sakin olmaya çalışsam göz temasına önem versem de içimde hep kaygi soruları acaba dudaklarım şu an cok mu sabit duruyor acaba cok mu onde biraz kipirdatsam mi biraz acaba cok mu göz goze kaldim baska yere mi baksam ya da sürekli gülümsersem acaba saf mi algılar beni ya da gözlerim ölü gibi mi bakıyor en iyisi elimle kaşınıyor gibi yaparsam cok dikkat çekmez hani istemsiz geliyor bu hisler özellikle biri beni yan profilden görecek diye yan dönmeye korkuyorum yan profilimden burnum büyük çirkin durursam diye bunun gibi biriyle restorana gidip oturunca bile gerim gerim geriliyorum elim kolum nerde durmali catali bicagi düzgün tutiym en iyisi kasıntı gorunmeyim dedikce daha dibe batıyorum çok üzülüyorum çünkü hemsireyim atanmayi bekliyorum ileride iş ortamim vs olcak bu his igneyi bile vuramam biri beni izlerse ki stajda da oluyordu kasiliyordum olan enerjimi de götürüyor ozguvnesiz hissetiriyor çok canım sıkılıyor
İlişkim hakkında tereddüt yaşıyorum
Sevgilimle iki yıllık ilişkimiz vardı ama son aylarda ben ilişkiye odaklanamamaya başladım sevgilim beni çok seven sürekli el üstünde tutan bir insandı ama günler geçtikçe sevgilimin yanında yüzüm düşmeye kendime engel olamayıp ağlamaya başlamıştım kendimi sürekli diğer insanlarla kıyaslıyordum hep diğer insanlar daha mutlu gibi geliyordu hatta diğer erkekler bile daha çekici olmaya başladı bazı lafları bana batıyordu bir de bazı cümleleri fazla cinsellik içeriyodu çok monotonlaşmıştık kendimi bir iki ay kendimi tutsak gibi hissettim bu kadar korkunç psikolojik çöküşte olduğum dönemde bile sevgilim beni çok sevdi asla bırakmadı sonra onunla yavaş yavaş iletişimi koparmaya çalıştım benden ayrılsın diye biraz yanlış bi fikir biliyorum bir ay kendimi ondan uzaklaştırdım sonra dayanamadı o da kabul etti ve ayrıldık bir hafta sonra bana çok özlediğini söyledi bir daha başladık başlamak hiç istemedim çok direndim ama en sonunda kabul etmiştim bir daha başladık başlamasına ama aynı duygularım geri geldi kendimi başka insanlarla kıyaslamam hep diğer insanların ilişkisinin daha olması gereken gibi görünmesi bir de aramızdaki düşünce farklılıkları batmaya başladı aslında batacak şeyler değil minicik şeyler batmaya başladı ve dayanamayıp ayrılmak istediğimi söyledim dayanamayacak kıvama gelmiştim bu sefer iki hafta ayrı kaldık bana sürekli şans tanımak istediğini ve ne kadar çok sevdiğini söylemeye sürekli yazmaya başladı tüm sorunların beraber üstesinden geleceğimizi ve tereddütte olduğum ne varsa beraber el ele çözeceğimizi söyledi gelecek için harika planlar yaptı ben de o her yazdığında dayanamadım ister istemez istekli cevaplar vermeye başladım ama ondan sonra korkunç bir şey oldu kafama dank etti ve bir daha ayrılmak istediğimi söyledim neden bilmiyorum sevgilimi çok seviyorum görmeyince özlüyorum dün korkunç bi şekilde ayrıldım ve yine özlemeye başladım ama artık yapabileceğimden emin değilim döneceksem de bugün yarın kendime güvenerek dönmem gerek çok tatlı hayallerimiz vardı gerçekleştirmek istiyorum dönmek istiyorum ama artık ilişki benim için çöp oldu enerjisi kötüleşti kimseye anlatamıyorum ve ben ne yaşıyorum bilmiyorum kafayı yedim beş aydır aralıksız bunu düşünüyorum
Ağlama isteğim geliyor ne yapabilirim
İyi günler, nedense erkek kardeşimle ne zaman konuşsam ağlama hissi oluşuyor, ağlamaktan konuşamıyor hale geliyorum. Bu sadece onunlayken oluyor. Çocuk benimle dertleşmek istiyor ama o daha birinci cümlesini tamamlamadan ağlamaya başlıyorum istemsizce oluyor. Yada telefonda konuştuğumuzda ne bileyim onunla karşılaştığımda gözümden yaşlar süzülüyor. Oda ağlama bir şey konuşamayacak mıyız seninle diyor. Haklısın ama elimde değil diyorum. Bunu nasıl aşabilirim. Teşekkür ederim. Umarım sonuç alabilirim.
Neden hep imkansız kişilere çekiliyorum?
merhaba betül hocam eskiden yazdığım günlüğüme bakarken hep uzak mesafeli benden haberi bile olmayan olsa dahi bi sonuca varmayan kişileri idealleştirip onlardan hoşlandığımı farkettim. mesela daha yeni uzak mesafeli iletişimim olan çocukla bitti bunun diperlerinden farkı 3 sene konuştuk ama görüşmedik kafamda idealleştirmiştim bu çocuğu. aslında bana hiç uygun değil asla biliyorum ama aklıma geliyor ve kopmakta kabullenmekte zorlanıyorum 1 ay oldu. engelleştik o kişiyle çünkü bana zarar vermeye başladı mental olarak o bana bişey yapmıyodu ama ben o kadar beklentiye girdim ki hep çabalayan istekli ben oldum. en sonda saçmaladım ve kavga ederk bitti. . eski günlüğüümü okurken de 2 kişiye daha bu şekilde bağlandığımı sevdiğimi fark ettim. . hep bi hayal dünyasında yaşamışım ben hiç gerçeğe dökülmedi bi nevi platonik takılmışım ve bu döngü hala daha devam ediyor. artık çok sıkıldım sürekli birileriyle olma hayali kurup en sonunda bişey olmuyor ve üzülen ben oluyorum. . bunu nasıl değiştirebilirim? psikoloğa gitmek isterim ama seanslar cidden pahalı. . size sorayım dedim. .
Eşim duygularımı görmezden geliyor ne yapmalıyım
Eşim duygularımı görmezden geliyor. ben her zaman ona dediğim şey şu "neye kırılırsak ya da rahatsız hissedersek bir sorunumuz olduğunda gel konuşalım konuşarak halledelim" ama bunu yapmak yerine hep sessiz kalmayı tercih ediyor ve bu seferde konuşmadıkça ben sinirlenmeye başlıyorum. Sorun 1 ise 2 ye çıkıyor. haftalar geçti daha hala gelip benimle konuşmayı denemedi bile kaçıyor. bu sorunu sürekli yaşıyorum. ben konuşmak istediğimde yeri değil zamanı değil diyip kaçıyor e akşam konuşuruz herhalde diyorum akşam oluyor sorunu köşeye bırakıp sanki normalmişiz gibi davranıyor. Artık gerçekten ne yapmam gerektiğini hiç bilmiyorum. onunla konuşmaktan hislerimi anlatmaktan artık yoruldum. bana kırıcı sözler söylüyor ben onu zerrre anlamıyormuşum ve kırıldığımı görmesine rağmen benimle sonrasında da konuşmuyor. hep arkadaşlarıyla konuşuyor gülüyor eğleniyor. telefonda konuşurken ben biraz sessiz şekilde sitem ettim ve duyduğunu söyledi ve bana dün şunu söyledi "sen bana onlar gibi davranmıyorsun" gülmek istiyorum bu cümleye gerçekten. ya onlar arkadaş sıfatında ben eş sıfatındayım. aynı değiliz ki. gerçekten bir çözüm arıyorum. aile terapistine mi gitmemiz gerekiyor. ne yapmamız gerekiyor hiç bilmiyorum.
Kaygımı nasıl azaltabilirim?
Kaygımın nedenini bilmiyorum. Ama endişeli ve kötü hissediyorum. Nefes darlığı yaşıyorum. Sanki kötü birşey olacakmış hissine kapılıp nefesimi kontrol ettiğimde daha da kötüleşiyorum. Kaygımın nedenini bilmediğim için de problemli duygu yada hissi nasıl iyileştireceğimi ve yöneteceğimi bilemiyorum. Her gün yaşıyorum bu hissi. Özellikle sabah uyandığımda ve akşam olduğunda daha kötü hissediyorum. Uyurken herşey geçiyor gibi. Kaygı anında bazen kontrolü kaybetmekten de korkuyorum. Ve iyi hissetmek için elimden hiçbir şey gelmiyormuş gibi oluyor.
23 yaşındayım ve pdr okuyorum neden sevgilim olmuyor bilmiyorum. Neleri yanlış yapıyorum?
Genel olarak bir sıkışmışlık hali var içimde bir depresiflik var geç kaldım herkes eşleşti gibi bu düşüncelerden arınıp hayatımı nasıl daha verimli yaşarım bilemiyorum kariyerle alakalı bir sürü soru işaretleri var kpssye mi hazırlansam yoksa özelden mi devam etsem diye özellikle ilişkiler konusunda yalnız ve geç kalmış hissediyorum lütfen bana yardım edin bu düşünceleri nasıl yenebilirim artık son sınıf pdr öğrencisi olduğum için yardım almaya da çekiniyorum