Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Nasıl yetişkin olurum?
merhaba hocam ben 27 yaşındayım ama kendimi bazen yetişkin hissetmiyorum özellikle de iş konularında. yani sıkılıp çıkıyordum eskiden işlerden ergenler gibi. sorumluluk pek bilmiyor gibiyim bu konuda nedense. kendimi oraya ait hissetmiyorum diyodum ama kim hissediyor ki? 27 yim ama pekte 27 gibi hissetmiyorum sanki hala 20 yaşında bir genç kızım. şu yaşıma gelene kadar işsel anlamda kariyer yani bişey elde edemedim. kpss derken yıllar geçti gitti. . bu konuda bana neler önerirsiniz
Eski nişanlımdan cevap alamıyorum ne yapmam gerekiyor?
Eski nişanlım tekrar iletişim kurdu, ilişki terapisi almak istediğini bize iyi gelecekse onayladığını söyledi. Ancak terapiden önceki 3 gün konuşmadık. İlk defa böyle bir şey yaşıyoruz onunla 4 senedir birlikteyim. Neye karar vereceğimi şaşırdım. Terapisiz gitmeyecek bu ilişki. Ama bu tepkinin anlamı nedir kendisi ister ve onaylarken anlamadım? 2 senedir uzak bir ilişki yaşıyoruz. Değerli bir iliskiydi ama ne yapacağımı şaşırdım. Meslegi jandarma, evlenicez diye trafiğe bile geçti bana çok değer verdiğine eminim ama biraz da ailesinin dugunsuz sadece nikahla bir arada yasamamiza karşı çıkmasından sonra tam nikah arifesi benden ayrıldı ve ailesinden etkilenmedigini söylüyor. 2 ay sonra tekrar yazdı gerçekle yuzlestigini düşündüm soylediklerinden aciklamasindan sonra ancak belli ki yuzlesmemis daha önce de bence benzer sebeplerden 3 kere terk etti beni. Artık ona karsi sabrim guvenim bitmiş durumda çok seviyordum ancak 2 sene boyunca da 3 4 kere gorusebildim sadece içimde ona karsi bize karşı duyduğum çok az güven ve geçmişteki sevgi ile çözümlemek istedim ancak ilgisi çabası yok durumda konuşmayı kesmeye cesareti yok cevap da vermiyor ne geçiyor olabilir kafasindan bilemiyorum. Ne yapmalıyım sağlıklı bir karar vermek istiyorum. Ay sonu tayini çıkıyor yanıma gelecekti hep yüz yüze görüşmek istediğini veda olacaksa da öyle olsun diyordu, yüz yüze gelmeden konusmamizin bitmesinden çok korktugunu söylüyordu.
Arkadaşlık, zorbalık ve sınır koyma
Ben liseye yeni geçtim ve orda bir arkadaşım oldu başlarda herşey çok iyi gidiyordu yaklaşık 8-9 ay arkadaşız ve artık bazı şeyler beni çok rahatsız etmeye başladı örneğin belki basit veya küçük görünebilir ama benim kalbimi kıran şeylerdi ve artık beni kullandığını düşünüyorum mesela benden kendi interneti olmasına rağmen sürekli benim internetini kullanmak isterdi kendi internetinin çekmediğini savunarak bende her defasında sesimi çıkarmadan veriyordum ya da mesela bana sürekli ben çok utangacım diyerek herşeyi bana söyletirdi arkadaşlarımıza veya hocalarımıza bir şey söylememiz gerekse sürekli beni devreye sokuyordu ve bende buna sessiz kalıp ne istiyorsa yaptım ya da en basitinden Instagram'da onun takma adını güzel bir şey olarak değiştiriyorum ama o bana aynı şeyi yapmiyor bilmediğini iddia ediyor ama bana sürekli kötülediği bir arkadasına yapmıştı belki küçük ama bana yalan söylemesi ve benim ona verdiğim sevgiyi değeri onun bana vermemesi kalbimi kiriyor ama artık kaldıramıyorum en son geçen gün eski sevgilim yanımdan geçerken bağırarak (onu sevmediğimi bilerek) " ne onula barışmak mı istiyorsun" diyerek beni küçük düşürmeye çalıştı yapma dememe rağmen devam edip bunu sınıfta diğer arkadaşimla tekrarladı bende artık dayanamadım ve biraz üstüne düşününce benim haklı olup susmak istemediğimi karar verdim mesafe koymak istedim bugün onun takma adını sildim ve bana yazdı bende içimdeki herşeyi söyledim ona karşı " rahatsız oluyorsan söyleseydin" dedi zaten söyledim ama o esnada beni dinlemediği için duymadı tabi bugün biraz kavga ettik ben amacımın onunla kavga etmek değil sadece gerçekleri görmesini sağladığimi söyledim bana tavır aldı ve aynı okul aynı sınıf aynı sıradayız ona karşı nasıl bir tavır sergilemeliyim ve kendimi çok yalnız hissediyorum okulda pek çok arkadaşım da yok ondan daha yakın kendimi berbat hissediyorum ne yapmam gerekiyor okulda ona karşı davranışlarım nasıl olmalı?
Konuşmak ağır geliyor, susmaksa içini acıtıyor... Ne yapmalı?
Bir söz var - bazen yorgunluk fiziksel değil, duygusal olur. Yorgunluk yıllarca içimizde birikmiş sessizlikten gelir. Dile getirilmeyen her duygu içimizde büyür ve sessizce ağırlaşır derler. Bu söze biraz hak veriyorum. Peki ya kimseye anlatamıyorsak söylemek istediklerimizi, bu zaman ne yapmalı?Konuşmak istediğin çok şey var ama söylediklerinin bir başkasına zarar vereceğinden korkuyorsan. Ama susmak da içini kemiriyor. Bu zaman ne yapmalıyız?
Olumsuz düşünceleri kafamdan nasıl atabilirim?
Aklıma olumsuz düşünceler geliyor. Ne yaparsam yapayım düşünmekten kendimi alamıyorum. Bu yüzden arkadaşlarımla konuşurken dikkat vererek konuşamıyorum. Bazı olumsuz düşünceleri "Acaba yapsam ne olur. " diye düşünüyorum. Engel olamıyorum. Bazen ölümü düşünüyorum. "Acaba ölsem ne olur. " diye. Konuşmaya çekinen biriyim. Nasıl anlatacağım konusunda da çok bilgi sahibi değilim. Destek grupları faydalı olur mu? Bu durum iş hayatımı etkiler mi? Cevabınız için şimdiden teşekkürler.
Çocuğum okuma yazmada zorlanıyor, nasıl destek olurum?
1. Sınıfa giden kızım okuma yazmada çok zorlanıyor hece birleştirmeleri yapamıyor ilk heceyi okuyor ikinci heceyi okuyor bu sefer ilk okuduğu heceyi unutuyor. Yazarken hecenin içinde hangi sesler var ayırt edip yazamıyor çok üzülüyorum . Harfleri tek tek söylemem gerekiyor yazsın diye psikiyatri doktoruna götüreceğim disleksi olabilir mi diye çok korkuyorum . Desteğinize çok ihtiyacım var. Okumayi öğretmek için annesi olarak benim yapabileceğim bir yöntem var mı
Yeniden hayatı anlamlandırmak istiyorum
Çok kendimden ödün verdiğim fedakarlıklar yaptığım bir dönemden geçtim kendimden fazlaca ödünler verdim hataları affettim belki de o zamanlar sevgiyi kazanmak için tek yolumun bu olduğuna inanmıştım. sınırlarıma saygı gösterilmemesini görmezden gelebiliyordum ailemde böyle gördüm sanırım annem kendini çok feda eden biriydi kendimi sevgiye layık bulamıyordum herkese göre hareket ediyordum. Koşullu bir aşkın peşine düştüm. Eski sevgilimin benim de zaten beklentilerim karşılanmıyor diyerek ayrılınca aslında bana orada dank etti bazı şeyler benim hiç karşılanmıyordu çünkü sevgi bile alamıyordum. Duygularımı bastırıyorum diyen biri vardı karşımda. Hayatlarımız çok farklıydı o çok sosyal ben sakin insanım sanki o daha avantajlı konumda gibi hep onun arkadaşlarına uyum sağlıyorduk. Onlara göre hareket ediyordum. Sonunda tüm suçu üzerime atarak ayrıldı benden. Ayrıldıktan sonra kendimi ne konuma soktuğumu anladım. Anlamam uzun sürdü ama bana kendimi kazandırdı. Şimdi sadece aklıma takılan bir soru var her iki tarafta birbirini seviyorsa aynı adımları atmaları benzer fedakarlıkları göstermeleri gerekiyorsa sürekli böyle kazan kazan ilişkisi olmaz mı. Ben sana bunu yaptım sen de bunu yap gibi. Diğer türlü ben bir fedakarlık yaptığımda sanki kendimden çok ödün vermiş hissediyorum. Belki bana iyi gelecek bir şey olsa bile sürekli onun hayatına uyumlandığımı fark ediyorum. Evet ayrılık doğru bir seçenek ama ayrı olmakta çok tuhaf oluyor. Seviyoruz ama birbirimizle de yapamıyoruz. İkimizin de hayatları çok farklı. Karşımdaki kişinin çok manipülatif tarafları var. Ben sessiz yapıda biriyim fazlaca. O daha çok konuşkan biri. Hatalı olduğu bir konuda kendini haklı çıkaracak boyutta ve hatta kendi hayatından neredeyse çok az ödün veriyor. Birazcık bile ödün vermesi onu rahatsız ediyor. Kendince haklı evet ama benden istedikleri çok fazla. Benden adım bekliyor hemen. Kafam çok karışık bu konularda. Ben daha ilişkinin en başında fedakarlık yaptığım için sanki bir şeyler benim görevim gibi anlaşılıyor. Oysa artık benden istediği fedakarlıkları kendi hayatında yapabilecek mi benimle yolu yürürken sınırlarıma saygı duyup o da hayatındaki ortamları benim gibi değişecek mi diye bakıyorum. Aradaki sevgi dinamiği olunca insan hemen her şeye okey olabiliyor. Ama kendime de ihanet etmek çok yanlış geliyor. Bu kadar farklılıklarla ne yapacağımı bilmiyorum. Kendimi evet bunu yapmam dediğimde suçlu hissediyorum. O da hayatında bir şeyleri değişmek istemiyor bu sebeplerden ayrıldı benden. Ne yapmam lazım bilmiyorum. Bana lütfen yardımcı olun madde madde belki de ne yapmam gerekir düşüncem ne şekilde olmalı bir şeyler değişecekse bu nasıl ilerlemeli bu konuda yardımlarınızı bekliyorum.
Uzak mesafe ilişkim Betül Canbel
Günlerdir Mustafa ile durumumuz hakkında konuşamıyoruz. Oysa bence tam da konuşmamız, "Ne yapmaya çalışıyoruz, ne yapabiliriz?" diye birbirimizi tartmamız gereken bir dönemdeyiz. Konuşamamamızın sebebi Mustafa'nın hasta olması. Zaten çok sık hasta olur; bunu demem doğru değil ama artık buna tahammülüm kalmadı. Çünkü ya ailesi, ya işi ya da kendi sağlığı devreye giriyor ve ben sürekli ertelenen taraf oluyorum. Yine de hasta olduğu için hiçbir şey demedim, iyileşmesini bekledim. Günlerdir sadece konuşabilmek için onun iyileşmesini beklerken, bugün üniversitenin mezunlara yönelik etkinliğine katıldı. “Arkadaşlarım dışarıdan geliyor, gitmezsem ayıp olur,” dedi. Gitmesine elbette karşı değilim. Ancak biz böyle bir haldeyken, ben onun iyileşmesini sabırla beklerken, o arkadaşlarına ayıp olmasın diye oraya gidiyor ama bana ayıp olmuyor mu? Sözde en kıymetlisi benken, neden en son düşünen yine ben oluyorum?
Ailem eşimi istemediği için huzursuzum
Bizim evliliğimiz çok meşakkatli oldu ailem eşimi istemedi bende bunu eşime söyledim ailem istemiyor ama ben SENİ istiyorum dedim sonradan aileler tanıştı yüzük takıldı resmi nikahımız kıyıldı eşimin görevinden dolayı sonra tabi o sırada eşime ne oluyor ne bitiyor eşime anlatıyordum düğünümüzün tarihi yaklaşıyordu çeyiz çıkacaktı eşim va annem tartıştı küçük sebeplerden sonrasında annem eşimi arayıp gel al karını istemiyoruz eşim gece vakti ailesini arayıp gelip beni aldırttı çünkü eşim görevdeydi sonra ben geldim evi tuttum içini dizdim eşimi bekledim eşim geldi geldiği gün imam nikahımız kıyıldı evlendik tam anlamıyla o sırada günler geçiyor ailemle sorun yaşıyorumeşimin ailesiyle sorunlar yaşıyorum eşimin ailesi beni kovuyor annem gil beni kovmuş ben çıkmaza girdim tekrar eşim görevden geldi eşimin halaları bizi barıştırdı hem ailemle hem hemde ailesiyle mutlu mesut geçinirken eşim ailemin yaptıklarını kendine yediremedi sürekli laf sokuyordu evimize istemiyordu bende çareyi çoçuk doğurmakla aradım çoçuğımuz oldu tam anlamıyla hepsi birbiriyle her iki aile birleşti çok mutlular ama ben mutsuzum eşimle mutlu olamıyoruz mat gibiyiz mutluluk yok eşim askeri personel sabah 8 akşam 5 birşeyler yapmak istiyoruz yorgunum uykum var diyip çıkıyor işin içinden bazı şeylere ben zorluyorum oda yaparsa gelecek açacak telefından filmini içeçek çayını yiyecek çekirdeğini sonra uyuyacak ben bu düzwnden çok sıkıldım oğlumla beraber sürekli aileme kaçıyoruz neresi bizi mutlu ederse daha çok oğlum nerede mutluysa oradayım eşim Kıbrıs’ta görev yapıyor biz ise Hatay’da oturuyoruz ailem ise Gaziantep’te anlayacağınız ben ne yapayım ne yapabilirim çıkmazdayım
Kızlar beni hep reddediyor bu nasıl değişir?
Ret yemekten yoruldum. Bugüne kadar on sekiz farklı kız beni reddetti. İlişki istemiyorum bilmem ne diyip bir hafta sonra başkasıyla sevgili oluyorlar. Benle az bir süre konuşan da beni terk ediyor. Görünüşüm dezavantajlı kendimi çirkin hissediyorum boyum kısa ve zengin değilim. Kızlar lüksü seviyor. Ağzım laf yapmıyor utangaç biriyim kızlara çok ayak uyduramıyorum. Ne bileyim böyle böyle sebeplerden ötürü frekansim uymuyor maalesef. Hani bir iki kız reddeder herkesi başına gelmiştir ama on sekiz kızdan ret yemek beni feci şekilde sarstı yıllardır bu kötü gidişat düzelmiyor ve psikolojim bozuldu artık ağlamak istiyorum sipariş edilse sevgili sipariş edeceğim. Bu durum nasıl geçer ? Birini nasıl tavlarım ?