Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu

Yüreğimde çok yoğun acı ve yorgunluk hissediyorum

Merhaba yaklaşık 2 3 gün önce kütüphanede ders çalıştığım bi günde normalde alışılmisin dışında bi saate molaya çıkmıştım her yer caddeyle çevrili ve 2 caddeden geçtikten sonra başka bir caddede yolun ortasında duran bi motor gördüm acaba kaza mı diye düşünürken çok küçük yavru bi kediyle karşılaştım ben hayvanlara karşı çok hassasimdir insanlara olmadığım kadar ve ben alabilirim dedim gidip motorun yanına elime verdiler küçücük bembeyaz ama kirli bi kediyi ve lütfen güvenli bir yere bırakın caddeye gelmesin ölür dediler o an dünyam durdu tek düşündüğüm şey onun güvenli bir alanı önce karnını doyurmak aklıma geldi gidip markete yaş mama aldık beraber ama yemedi yaş mama yemeyince çok küçük olduğunu anladım kucağımda beraber annesini aradık tüm dükkanlara ve esnaflara sordum neredeyse bakabilecekseniz sahiplenecekseniz size vereyim dedim ama yok kimse istemedi heryeri cadde olan bir yere bırakmak ölüme terk etmek gibi birseydi annesi etmişti ama ben edemezdim sonra alıp evimin sitesine getirdim tüm yol boyu ilk defa titremeyi kesip uyumuştu bana güveniyordu vücudumun ısısını yuvasi yapmayı çok isterdim ama evime alamazdim maalesef son paramla gidip süt tozu aldım ona sağlıklı büyütebilmek için annesinin yokluğunu hissettirmemek için annelik yaptım ama maalesef her şey istediğim gibi gitmedi yarım gün sitemin bahçesinde besledim ağzını zorla açıp mamasını yediriyordum ama onun tek derdi annesiydi çok ağlıyordu miyavlayarak her miyavladiginda ruhumda bi acı hissediyordum ve o günün gecesi yine onu beslemek için elimde mamasiyla siteye indim ama yoktu benim dışımda çocuklar görmüştü onu evlerine götürmüşlerdi sabah kapıda anneleri iyyg getirmeyin onu diye bi diyalogu duymuştum gidip almıştım ellerimden o benim kedim diye ama onlar gece benim yoklugumu fırsat bilip yine almışlardı onu sonra geri aşağı bırakmışlardı sonra anlattıklarına göre başka bi adam alıp yan siteye bırakmış gidip aradım etraftaki sitelere baktım görevlilere sordum gece bi kedi çığlıkları ağlama sesleri duyduklarını söylediler ama ben baktığımda hiçbir yerde yoktu burası oraya nazaran daha guvenliydi siteydi heryer daha az cadde vardı ama annesinden çok uzak bir yere getirmiştim annesi tekrar almaya gelmek isteseydi bile alamazdi artık ama vücudu kirliydi uzun zaman kendi başının çaresine bakmak zorunda kalmış gibiydi acaba annesinden ben mi ayırdım diye çok ağladım çok üzüldüm kendimi bile korumakta çok zorlaniyorken onu insanlardan korumaya çalıştım ama pek olmadı gibi ve ruhumda yüreğimde o kadar ağır bir yük var ki hikayeye şahit olan herkes gurur duyuyordu benimle ama benim içim hala rahat değil hala yetersiz olduğumu düşünüyorum gece ağlayarak Allah'a sığınmıştı ve annem o gece bi kedinin ağladigini duydugunu söyledi annesinden çok uzak bi yere getirdim onu belki ölümden kurtardım ama yaşatamadim çok acı çekiyorum bu acı çok yoruyor zihnimi bedenimi elimden geleni yaptım ama elimden daha fazlası gelmiyor diye kendimi yetersiz hissediyorum

Dissosiyatif kişilik bozukluğum olduğundan şüpheleniyorum

Çoğu zaman kendimi kim olduğumu öğrenmeye çalışırken buluyorum, sanki içimde birden fazla kimlik var ve benim yerime hareket ediyorlar,benim yerime karar veriyorlar, eskiden majör depresyon için ilaç kullanırdım ve bunu atlattığımı düşünürken aslında sadece izine çıkmış, aylarca duygularımı, isteklerimi, hep içime atmışım, ve sakinleştiğimi düşünürken, eski halimle tekrar tanıştım duygularım artık çok daha yoğun, ve bunun önüne geçemiyorum, sanki çocukluğum, 14-15-16 yaşındaki kişiliğim, şuan ki halim ayrışmış gibi hepsi birbirinden farklı insanlar, ve anlatamayacağım kadar karmaşık ve tuhaf duygular içerisindeyim, artık kim olduğumu bilemiyor gibiyim, sanki içimdeki parçalar ya eksiliyor ya nüfus ediyor ya da tamamen kopuyor.

Takıntım dan çok yoruldum

uzun yıllardır aşırı yoğun OKB bozukluğum var bu hastalık yüzünden kendime zarar verdim beni en çok yoran takıntımı söyleyeyim cenemle oynamak devamlı hiç birşey yoktu çene eklemlerimde bu hastalık yüzünden bir sağa bir sola ağzımı aç kapa zorla şu gün bu gün yap üç defa yap beş defa yap on defa yap diye diye belirli bir gün belirliyoruz kendime o gün sabahı yapmam lazım mesela yada bir sayı belirliyorum kendime o sayı da yapmam lazım yapıyorum sonra başka birşey geliyor aklıma bak 3 olmadı mesela diyorum hafta sonu olsun yok cuma olsun pazartesi olsun bayram da yapayım şu özel günde yapayım gibi gibi sağlam çene eklemimi orada zamanla senelerdir yer yaptı artık disk kayması mı oldu orada kireçlenme mi ne denirse şimdi devamlı ağzımı açtığım da kütleme sesi geliyor halen devam ediyorum bu takıntıma çok saçma şekilde bunu yapıp kendime zarar verdim bu sadece en yoğun geçirdiğim aralarından biri daha bir çok var nasıl kurtulacağımı bilmiyorum yapmadığım zamanlar icime büyük bir huzursuzluk giriyor Elim ayağım titriyor kalp atışım hızlanıp soğuk soğuk terliyorum dediğini yapıyorum anlık bir rahatlama geliyor ondan sonra düşünceler susmuyor şöyle yap böyle yap sar tekrardan söyleyeceğim şey çok yoruldum bana yardımcı olun lütfen

Neden son günlerde devamlı çocukluk ve gençlik anıları aklıma geliyor?

45 yaşında evli bir erkeğim. Bir kaç zamandır ilk çocukluk ve üniversite dönemine ait bir yığın hoşlanmadığım anı aklıma geliyor ve beni rahatsız ediyor. Bunlar çoğunlukla özgüven eksikliği ve yalnızlıkla ilgili. Üniversite dönemim çok da iyi geçmedi benim açımdan. Ancak uzun zamandır unutmuştum. Üniversite sonrası gerek sosyal yaşamımda gerekse iş hayatımda daha aktif olduğumu söyleyebilirim. Ancak bu eski anıları neden hatırladığımı ve ne yapmam gerektiğini çözmek istiyorum

merakli

Sosyal Hayat

Herkesin benim hakkımda konuştuklarını çok düşünüyorum çok sosyalden bir anda çok yanlıza üştüm

Merhaba öncellikle sınıf arkadaşlarımla aramda bir kaç problem yaşandı ve benimle konuşmamaya karar verdiler sonra bu durum düzeldi ama yine uzaklar bana karşı şuan sadece bir arkadaşım var onada uzaklar hepimiz Aynı grupta arkadaştık şimdi işte hepimize uzaklar Her neyse sınıf içerisinde aramızın gergin olduğu Çok kişi var böyle çok fazla bakışları falan çok rahatsız ediyor ve ben hep otoriter ve sosyal bir insan olduğum için bu bana çok ters geliyor sevgilimle Ayrılırdık ama aramızda ki Konuşma devam ediyor o bu süreçte yanımda ekstra olsaydı herşey daha iyi olurdu çok takıntım var mesela o niye yaptı ben olsaydım öyle yapmazdım acaba hakkımda ne düşünüyorlar yanlış düşünüyorlar ben öyle birisi değilim yemin ederim kendimi artık askı memnu daki Bihter gibi hissediyorum sence ne yapmalıyım

Romantik İlişkiler

Birinin beni sevdiğini nasıl anlarım

Yusuf dıye bır cocuk var benım ısmımde nehır ben o cocuktan hoslanıyorum ama o cocuk benı sevıyormu bılmıyorum onun benı sevdıgını dusunduren ama sevmıyormu dıyede dusunduren konular var benı sevdıgınden emın olmak ıstıyorum hangı davranısları benı sevdıgını gosterır bılmıyorum bu konuda bana yardım et benı sevdıgınden emın olmak yusuf benı net sevıyor demek ıstıyorum nasıl davranırsa benı arkadas olarak goruyor nasıl davranırsa benı arkadastan öte görüyor bana ipucu verir misin?

Kaygı

Sosyal anksiyetem nasıl geçer

Tanığım insanlarda veya ilk defa tanıştığım insanda olsa aşırı kalbim çarpıyor, elim ayağım ağzım titriyor. Aşırı kaygılı bir insana dönüştüm son bir yıl içinde ne tetikledi hiç bilmiyorum. Mesela yere çatal düşse bile korkar oldum yani ani seslere karşı da tepki vermeye başladı vücudum. Kapı çarpsa ürkme oluyor sürekli. Ses olursa diye tetikte bekliyorum sanki. Nasıl geçer ? yardımcı olursanız sevinirim teşekkürler

Aile

Bu baskıyla nasıl başa çıkarım

Merhaba 30 yasindayim babam bugün annemi arayıp kız 30 yaşına geldi biz ölünce ne yapacak evlenmedi de ne yapacağız biz bunu demiş geçen yıl da bana kaç yaşına geldin sen bulamazsan biz bulalım evlenecek birini birkaç yıla benden farkın kalmayacak yaş olarak dedi ve evlenmedigim icin bana bela okudu sen benim basima belasin allahin cezasisin dedi çok zoruma gitti ama hiçbir şey demedim bir süre konuşmadım ama bugün annemi arayıp konuyu tekrar gündeme getirmiş ne yapmam gerek bilmiyorum kendimi fazlalık hissediyorum ailemden para almıyorum maddi olarak ufak da olsa kendi gelirim var ama hala böyle konuşuyorlar ne yapayım sizce bir çıkar yol gösterir misiniz

Aile

Eşimle anlaşamıyoruz

Eşimle 3 yıllık evliyiz. 4 aylık bir bebeğimiz var. Severek evlendik ama evliliğimizin başından beri iletişim sorunları yaşıyoruz. Başlarda sorunları çözmek için çaba sarf ediyorduk ama artık çok yorgunuz ve konuşarak bir şeyleri çözebileceğimizi düşünmüyoruz. Birçok konuda tartışıyoruz ama tabiri caizse incir çekirdeğini doldurmayacak sorunlar bana göre ama eşime göre çok önemli. Aile danışmanı ile görüştük, evlilik ve iletişim üzerine kitaplar okuyorum. Ne yaptıysam düzelmiyor. Hiç olmadık bir şeyden sorun çıkabiliyor. Örneğin, markete gittiğimizde eşim bayram için şeker alıyordu ben de bitki tohumlarına bakıyordum. "Hangi çikolatalardan istiyorsun gel bak" dedi. Ben de "istediğinden al" dedim. "Hangisini istiyorsun gel baksana" dedi tekrar. Ben de yanına gidip "istediğini al dedim ya başka şeyle ilgileniyorum niye çağırıyorsun?" dedim ve bu tartışmaya döndü. Evladımın annesi babası ayrı büyümesini istemiyorum ama artık ne yapabileceğimi bilmiyorum. Ne yapsam sorunlar bitmeyecek gibi hissediyorum. Önerilerinizi rica ediyorum.

ayrılmayı zararsız nasıl kabul ettirebilirim

hamileyken eşimle tartıştım aile evime gittim boşanmadık eşim eski sevgilisine döndü. sonra barıştık bu olanları duydum eşimde unutamıyorum kendime engel olamıyorum dedi ve ayrıldık doğumdan sonra boşandım duygusal olarak yalnızdım çalışmaya ara vermiştim bebeğe bakmak için maddi ve manevi olarak çökmüştüm eski eşim barışmak istedi bende bunalımda ve yalnız olduğum için birleştim ama nikah yapmadım denemek istedim ama bir türlü eskisi gibi olmadı. sonra yine tartıştık 20 gün kadar ayrı kaldık yine aynı kadınla görüşmüş tamamen soğudum çocuğumuz için sabretmeye çalıştım ama olanları unutamıyorum hatta eşime dokunmaktan kaçıyorum mecburiyet görev gibi geliyor işe başladım psikolojim düzeldi artık mantıklı düşünmeye başladım ayrılmak istiyorum ama bırakmıyor psikolojisi bozuk kendine ve bize zarar verecek diye korkuyorum kendimi affettircem zaman ver diyor ama bana herşey eziyet gibi geliyor ne yapmalıyım nasıl konuşmam bitirmem gerekiyor