Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Yks ve geçmişi tekrar tekrar düşünmek
merhaba umarım iyisinizdir ben Azra yks ye hazırlanıyorum 2. mezunluğumdayım ancak çoğu şey yolunda değilmiş gibi hissediyorum geçmişe çok takıntılıyım saçma gelebilir mikrodalganın önüne geçiyorum ve saatlerce geçmişi düşünerek hareket ediyorum burada ne cevap veriridim falan diye çevremdeki herkes bir şekilde yola girdi ikizim bile ve ben burada tıkılıp kaldım kendimi olduğum gibi sevmiyorum hatta son 3 yılda bir tane bile fotoğrafım yok kendimi eski ben zannediyorum kim ne yapsa gözüme batıyor verdiğim emekler boşuna gidiyormuş gibi hissediyorum çünkü 12. sınıfta da 1. mezunluğumda da çok emek vermiştim asla kendimi güzel hissetmiyorum ve geçmişteki bu insanları kendi ellerimle hayatımdan çıkardım şimdi onları çok özlüyorum ama yazarsam kendime zarar veririm biliyorum çünkü kimse eskisi gibi kalmadı doğal olarak benimle buluşmak isteyen arkadaşlarımla buluşmaları hep iptal ediyorum ikizimin erkek arkadaşı var ve onunla çok mutlu olmasını istiyorum ama dışarıya sanki bu durumdan hoşnut değilmişim gibi davranıyorum bunun sebebi benim yaşadığım olay da olabilir 11. sınıftayken bir tane erkek arkadaşım vardı 2 ay sevgili olduk ayrıldık ve beni hep üzmeye çalıştı başka bir kızla ben asla karşılık vermedim ve ben sustukça bu çocuk daha da canımı yakacak hareketler yapmaya başladı bu yüzden 12. sınıfta da okula gitmek istemedim ne zaman mikrodalganın önüne geçsem kendimi hep o anlarda ona hak ettiği cevabi verirken ya da beni çok seven biri varmış o da onu görüyormuş gibi davranıyorum ben neden böyleyim buraya kadar okuyup sorumu cevaplarsanız ne mutlu bana kolay gelsiinnn
Eşimden gördüğüm bu davranış normal mi?
Merhaba, ben şu an gerçekten zor bir dönemden geçiyorum. Eşimle problemlerimiz var ailem ve arkadaşlarımdan uzakta yaşıyorum. Herşeyi onlara anlatamıyorum üzülmesinler veya eşimle ilgili olumsuz düşünmesinler diye. Çok yalnızım, kırgınım ve ne yapacağımı bilmiyorum. Bugun eşim yüzüme tükürdü kavga sırasında çok aşağılanmış hissediyorum ve bu duyguyla başa çıkamıyorum. Kendisini haklı görüyor, kendini affettirmek için birşey yapmadı. Bir günlüğüne çıktım otele geldim. Çıkarsan bir daha gelme eve demesine rağmen çıktm. Hala şok içindeyim bu davranışını aşamıyorum. O kadsr aşağılanmış hissediyorum ki kendimi. Kendisinin bana olan sevgisinden hiç şüphem yok ancak öyle seyler yaşıyoruz ki saygısının kalmadığını düşünüyorum artık. Benim onu çok kızdırdıgımı sinirlendirdiğimi söyleyip böyle bana saygı duymadığını gösteren hareketler yapıyordu ama bunu kaldıramadım. Ne yapacağımı bilmiyorum çıkmazdayım. Nolur bana bir yol gösterin kimseye ne aileme ne arkadaşlarıma anlatamam ben bunları.
Erkek arkadaşımla denk değiliz
Erkek arkadaşımla denk değiliz bunu ilk ben söylemiştim ben 25 o 30 yaşında,şu ana kadar bir dükkan batırdı,lise mezunu,babası annesi tarafından terkedilmiş travmatik bir geçmişi var ergenken de bazı kötü alışkanlıkları olmuş,o benim ilkimken onun uzun ilişkileri olmuş 4 5 tane. Ama o şu an hepsinden ayrı biri gördüğüm en pozitif insan,geçmişe saplantılı biri olduğum için onun nasıl böyle olduğunu hiç anlayamadım. Bunun yanı sıra ben baskıcı ailede büyümüş aile kavramı olan üniversite mezunu biriyim, kaygı sorunlarım var. Bir de ondan hpv kaptım bilmiyordu fakat ben bunun hırsıyla her tetiklenmede bu farklılıkları ve kim bilir kimle yaptn dedim zaten retrospektif kıskançlık yaşıyordum daha da tetiklendi. Şimdi aşmaya çalışıyoruz,ailem onun lise mezunu olduğunu bile bilse kabul etmez üniye gitmiş bitirmemiş ama çok fazla okuyan empati sahibi biri. Ben ona ne kadar kötü de davransam hep dengelemeye çalıştı. İlk ilişkimde bunu yaşamak beni yıprattı her gün geldi yalvardı bir şey yapabilmek için. Ayrılma konusunu açınca sana bu kadar zarar verdiğim iiçin en doğru karar bu belki ama ben bunu yapamam dedi ben de yapamadım çok seviyorum. Şimdi olaylar hafifleyince geleceğimiz hakkında dedi ki ben bir sorun görmüyorum fakat denk değiliz ve sen bunu sorun ediyorsun,bu hep karşına çıkacak dedi. Bu hep karşıma çıkar mı nasıl yenerim?
Sosyalleşemiyorum biri naber diyince utanıyorum napmam lazım
Özgüvensizlik var biri naber diyince utanıyorum mesela biriyle arkadaş olmadan önce ilk o benle konuscak sonra ben biriyle öyle hemen konusamıyorum utangacım özgüvensizim napmamlazım öyle konuşman biri değilim sessizim ve birisi bana bağırdımı bise dedimi lafını veremiyorum neyden kaynaklı böyleyim önceden özgüvenşiydim biri laf attımı cevabını verirdim simdi yok işte konuşkan da değilim öyle herkesle konuşmuyorum içimden konuşmak gelmiyor tipinden anlıyorum nasıl biri olduğunu ondan ve konusurken duraklıyorum yanlıs konusuyorum hızlı konusamıyorum yavaş konusuyorum
Her şeyi baştan yazabilirim. Ama, yazabilir miyim?
Kalmayı olan sadakatim ve gitmeye olan arzum arasında sıkışmış durumdayım. Gitmek her zaman en iyisidir derler, öyle midir? Drama ve gözyaşı hiç bana göre değil ben daha çok yarattığım trajedimin bendeki yansımalarının seyri halindeyim. Freudumsu bir sapkınlık mı? Delirmiş bir biyolojik dönemin iktidarını mı yaşıyorum. Yanıt istiyorum. Yetkinlik ya da sadık kitaplara duyulan bağlılıkla doğan sözcükler değil. Beni inandırın istiyorum. Konforuma küfredip galaksimi değişeyim mi ?
Uzun ilişkide kafa karışıklığı
Merhaba, 2 yıllık bir ilişkim var. Şuana kadar ilişkimde ciddi problemler yaşamadım. Erkek arkadaşıma da güvendiğim huzurlu bir ilişkideydim. Ama 10 gün önce kafasının çok karışık olduğunu söyledi, seni seviyorum biliyorum ama hissedemiyorum genel olarak böyleyim kaplumbağa olsam kabuğuma çekilmek isterim, Biraz zamana ihtiyacım var dedi. Ve o da ne zaman düzeleceğini bilmiyor inşallah diyorum sadece diyor. Şuan hâlâ iletişim halindeyiz aşkımlı konuşmalar devam ediyor hâlâ kibar ama o eski samimiyet yok daha mesafeli. Nedenini de anlayamıyorum ilk başlarda çok kafamı yordum neden böyle diye sanki zihnim bir sebep arıyor. Şuan başka şeylerle ilgileniyorum işlerimi hallediyorum, hobilerimle ilgilenmeye çalişiyorum ama kafamın bir köşesi orda şimdi ne olucak diye sorup duruyorum. İlk defa böyle bir şey oldu, inişli çıkışlı bir insan değil daha çok sabit ve güven veren biri. Hayatında başka biri olduğunu yani aldattığını da düşünmüyorum. Ama 2 aydır işsiz bu durumda onu etkileyebilir mi ? Uzun ilişkilerde bu tarz kafa karışıklığı, libido düşüklüğü, hissizlik normal, geçici bir durum mu yoksa ilişkinin bitişi mi? Şimdiden teşekkür ederim.
Bebeğim için çok endişeliyim
Ben 5 ay önce anne oldum. Fakat içimde ona karşı müthiş bir savunma mekanizması gelişti. Çocuğumu sevme şekillerine ağızlarından çıkan hitaplara kucaklarına almalarına bile çok ama çok ofkeleniyorum. Hatta bu çoğunlukla gece uykularımı kaçırıyor. Birde güncel Dünya çapındaki haberlerden sonra daha da arttı. O küçücük çocukların yaşadıklarını sanki ben yaşıyorum gibi acı çekiyorum. Sürekli bebeğimi nasıl koruyacağım ya bana bişey olursa gibi şeyler düşünüyorum. Sanki her an bir yerlerden tehlike gelecek gibi gozumu bebeğimden ayiramiyorum. Geceleri uyuyamaz oldum. Nasıl düzeltebilirim bu durumu ? Bunlarla mücadele etmek zihnimi çok yoruyor. Düşünürken kalbim acıyor yalnız kaldigimda hep ağlıyorum
ailem bana güvenmiyor
eve internet bağlatmıyorlar annem ağır bi kaza geçirdi ölümden döndü evde ona bakıyorum dışarıya da çıkamıyorum genelde ve çok bunaldım 2 senelik ilişkim var buluşamıyoruz ve strese giriyorum bu durumdan çok sıkıldım işe girmek istiyordum ama annemin durumu yüzünden onada giremedim ve iyileşmesi uzun zaman alacakmış gibi ne zaman sinirli üzgün olsam bana annemin durumunu yüzüme vuruyorlar bu halde böyle davranman hoş mu diyerek ama bende insanım evde durmak çok sıkıcı hiç arkadaşımda yok sevgilimlede geçmişteki hatalarımız yüzünden ondan ayrılasım geliyor ama bunu yapmak istiyor muyum bilmiyorum kararsızlık içindeyim o beni gerçekten seviyor ama malum geçmiş ailem zamanında sevgilimi öğrendiği için bu haldeyim bana şiddet bile uyguladılar hepsine çok kızgınım
kendimi sevmek istiyorum
Kendimi sevmek ve güzel bulabilmek istiyorum insanların beni sevmesini istiyorum İnsanların benim hakkımdaki kötü düşüncelerini kafaya takmamak istiyorum sevilmek istiyorum kendimi çok yalnız ve dışlanmış hissediyorum sevilmeye layık değilmişim gibi geliyor ve sevdiğim insanlara kendime verdiğimden daha fazla değer veriyorum sürekli görünüşümü değiştirmeye çalışıyorum ama ne yaparsam yapiyim kendimi beğenmiyorum ne zaman geçecek bilmiyorum
Erkek arkadaşımı geçmişiyle kabul edemiyorum
Sevgilimle tanıştıpımızda ben konuşmamıştım o da bana bütün ilişkilerini travmalarını anlatmıştı dürüstçe ve buna göre devam et dedi. O zaman önemsememiştim bir şey yoktu aramızda o yüzden umursamamıştım ama ben aşık olunca bu düşünceler bana kafayı yedirtti o benim ilkimken bir sürü şey yaşamıştı onlara da bana dokunduğu gibi dokunduğu aklıma geldikçe depresyona giriyorum cinsel kısım özellikle beni yoruyor. Sonrasında bir de ondan cinsel hastalık bulaştı iyice tetiklendim izleri gördükçe ama o hep yanımdaydı, erkeklerde bunun için bir test bile yoktu ki sormuştum,hep destek oldu ama ben izleri gördükçe onu ve eski ilişkilerini düşünüp ağlıyorum,her zaman olmuyor fakat çok ağırıma gidiyor ben ilkken onun sefasını yaşadığı şeyin cefasını çekiyorum. Bunun dışında bir sıkıntımız yok çok seviyorum evlenmeyi istiyoruz ama ben bunu aşamazsam olmayacak. Bana olanlarda onun aktif bir suçu olmasa da ben onu suçluyorum bir senedir en az ayda bir bunu düşünüyorum ona yansıtarak rahatlasam da sonra yine aynı döngü. Ama her zaman insanların geçmişi olacak ki benim de var artık 30 yaşında bir adamdan bunu beklemesem de keşke detayları bilmeseydim keşke bu hastalık bana bulaşıp tetiklemeseydi. İlişkimiz ve o tam istediğim kişi anlayışı,empatisi,sabrı,pozitifliği ama ben bu izleri aşsam bile geçmiş kıskançlığı ya ilerde de devam ederse?benim bunu çözmem lazım. Herkes çözülemez diyor ne yapacağım ben