Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu

Nedenini bilmediğim karamsarlık mutsuzluk

Merhaba hayatımın hangi döneminde olursam olayım sonrası bi mutsuzluğa düşüyorum karamsarlığa ben sınav öğrencisiyim 1 yıl sonra gireceğim hayatım boyunca eğitim hayatımda hiç başarılı bi öğrenci değildim sınıf tekrarı bile yapmış bi öğrenciydim ama şu an gerçekten çalışıyorum gerçekten o sınavda istediğimi almak istiyorum bunun için çalışıyorum da cabaliyorum da ama başarılı olamayacakmisim gibi hissediyorum Ankara'da okumak istiyordum ilk 10k yapmam lazımdı inanıyordum buna bunun için çalışıyordum daha 1 yılım var önümde ama içten içe yapamayacakmisim gibi geliyor şimdiden kendimi olmayacagini inandirmisim bide olmazsa da en kötü bunu yaparım diye motive etmeye çalışıyorum ama daha uzun bir süre var istersem yapabilirim biliyorum ki çabalıyorum her gün erken uyanıp kütüphaneye gidiyorum çalışmaya çalışıyorum 3 4 saat çalışıyorum iyi hissettigim zaman ve bu bana çok uzak birşey arkadaşlarım falan şaşırıyor şu anki çalışma hırsıma azmime ve disiplinime bugün hiç iyi hissetmedigim halde hiç motive değilken bile 3 saat çalıştım da ama çok uzak gelmeye başladı hedefim son zamanlarda sadece bu da değil kendimi çok kötü hissediyorum mesella şu an dersle de pek alakalı değil özgüven eksikligini de yaşıyorum bu dönemde aslında dünden kaynaklanıyor olabilir dün evdeydim kütüphaneye gitmedim sebebi de kardeşime bakıyordum normalde benim odamda kalmaz ama hasta olduğu için annem benimle kalamazsin demiş kardeşime çocuk ağlayarak yanıma geldi benimle kaldı ama gece uyutmadi gecenin bi vakti kalkıp ilaç verdim iyi gelecek şeyler yaptım yanii aslında bu da düşündürdü beni yaşıma göre erken büyümemin yaşına göre çok olgunsun lafını çok duymamin sebebi de annem ben tüm hayatım boyunca onu büyütmeye çalıştım anneme ebeveynlik yaptım ama ben hastalandığımda kalkıp kendi ilacımı yine ben içmek zorundaydım dün bunu fazlasıyla hissettim bide o kadar dengesiz davranıyor ki kavga ettik sonra gidip bana hediye almış sonra babama şikayet etmiş beni üzerimde baskı kurmaya çalışıyor yanii anlamıyorum amacını toksikligi beni o kadar zehirliyor ki özgüvenimi düşürebilecek bi sağlık problemim var aslında hastane randevumu bekliyorum ondan da kaynaklanabilir sürekli karamsarlık döngüsünden kurtulmak istiyorum ben kendimle tekken çok huzurluyum gerçekten bireysel yaşıyorken kafamda herşey net ne yaptığımı biliyorum ne istediğimi biliyorum çok düşünmüyorum gerektiği kadar düşünüyorum huzurluyum yanii ama bireyselligin bencillik olarak görüldüğü bi evde yaşıyorum maalesef ki bide kedim var iyi olmadığım zaman onu da aksatiyormusum yeterince ilgilenmiyorum gibi hissediyorum bideee çok sevdiğim biri var hayatımda erkek arkadaşım son zamanlarda en iyi gelen tek şey olabilir

İletişim

Evliliğimde nasıl bir yol izlemeliyim?

Merhaba. 4,5 yıllık evliyim 1 kızım var ve 2. ye hamileyim. Evliliğmizin ilk haftalarından itibaren eşimle kavgalarımız sürüyor. Aşırı kıskançlık tek başına dışarı çıkmama aileme bile izinle gitme gibi şartlarla yaşıyorum. İlk zamanlardan beri onun telefonda kadın fotoğraf videolarına baktığını ve sohbet gruplarına girdiğini gördüm. Şimdi hamileyim yine aynı. Konuşmaya çalışınca uzaklaşıyor anlamaktan çok suçlanıyorum ne yapmalıyım?artık tartışmalarımızda boyut değiştirdi. Üzerime yürüyüp hakaret ediyor çocuğumuzun yanında. Hakaret edip özür bile dilemiyor. Anlaşılmamaktan yoruldum duygularımın görülmemesi de yıpratıyor dahası tartışmada boşanalım o halde diyorum her seferinde tamam bence de deyip gidiyor. Devamında sessizlik ben konuşmasam konuşmuyor, hayatımızla ilgili paylaştığımız konuştuğumuz şeyler zaten çocuktan ibaret başka yok. Yoruldum. Hamileyim o halde bile nasılsın demiyor. Ne yapmalı nasıl ilerlemeliyim bilmiyorum. Şimdiden teşekkürler

Sosyal Hayat

Neden değer görmüyorum

Merhaba akraba ve arkadaşlarım tarafından hiç arayıp sorulmuyorum değer görmüyorum ben plan yaparsam ararsam bir iletişimimiz var ben aramayı kesince aylarca aramıyorlar kendimde bir hata arıyorum ama bulamıyorum her durumda ararım ilgilenirim ama bana bir telefon bile çok görülüyor çok üzülüyorum çok yalnızım kendimi çok kötü yapayalnız hissediyorum bu durumdan nasıl kurtulabilirim küçüklüğümden beri neden hep değersiz olduğumu hissediyorum ? Ailem tarafından sevilen bir çocuktum ama hiç bir arkadaşım bana özel birşeyler yapmaz beni arayıp plan yapalım demez hep plan yapan benim grup olduğumuz arkadaşlar ayrı plan yapıyorlar çağırmıyorlar ben koydukları durumda görüyorum akrabalarda aynı hiç arayıp sormazlar hatta hastalık durumlarında bile herkes böyle davranınca kendimde hata arıyorum ama anormal bir davranışımı bulamıyorum ayrıca kusurlar değer görmemek için sebepse bu tür arkadaşlarım var ve çevresi gayet kalabalık bende ne sorun var bilemiyorum çok ama çok kırgınım herkese.

ailemle aramı nasıl düzeltebilirim

ailemle hep sorunlar yaşıyorum genel olarak kendi hayatımda da herşeyi içime atarak dolduruyorum kendimi çünkü beni kimsenin anlamıyor bunu biliyorum ailem ne kadar beni çok sevse de hep onların istemediği şeyleri yapıyorum neden yapıyorum kendim de bilmiyorum herkesi kendimden fazla düşünüyorum hiç bir zaman kötü insan olmadım ama en sonunda kırılan taraf ben oldum dinlemiyorum insanlar bence anlatamadım gerisi boş

Romantik İlişkiler

Bir ilişkiyi nasıl unuturum

Birisi bana önce çok iyi davrandı, flört gibi. Ama asla ilişkiye isim koymadı. Sonra iş arkadaşıyız aynı zamanda, işdeki tavırlarımı bahane ederek mesafe koydu yaptığım açıklamayı bile dinlemedi kısaca olayı iş arkadaşıyıza getirdi. Ama ben onun bana olan ilgisini görmüştüm ve kendimi taklaya getirilmiş hissediyorum. Bu çok üzücü, unutamıyorum. Evet sevgili olmadık, ama duygularım çok yoğundu. Onu unutmak ve daha sağlıklı ilişkilere başlamak için kendimi sıfırlamak istiyorum. Beni dinlemediği için ona kızgınım ama yine de aklımın bi köşesinde işte. Durmasın orda

Aile

Eski eşim iyi davranıyor ama herzaman aramıyor aramadı için napabilirim

Karmaşa nasıl davranmam gerektiğini bilemiyorum ona, bu ara aramıyo pek ama hep bizi hatırlatan şeyler paylaşıyor eve giderken oğlumla beni sevdiğini söylüyor anlayamıyorum. Kafa olarak benim kafamı çok karıştırıyor. . Tekrar birleşmekti istiyo ne istiyo anlayamıyorum. Bi boşanalı 5 sene oldu ama hala böyle davranıyo, beni özlüyormuş gibi ilgilenio ama bi bakıysn bazende oratada kayboluyor günlerce arayp sormuyr artık kafam karışıyor napmalıyım sizce

Korku stres panik atak

Panik atak korku stres kafaya takma sorunlarını nasıl çözerim öfke kontrolü de var kendimi ifade etmek için bağırıyorum beni kimse anlamadigini zannediyorum umursamaz olmak istiyorum lütfen bana yardımcı olursanız çok mutlu oluyorum teşekkür ederim böyle bir uygulama sayesinde içimi dokebiliyorum kafaya takmamak için neler yapabilirim bana yardımcı olursanız sevinirim teşekkürler araba sürme korkumda var işyerinde bir adamla kavga ettim korkularım o yüzden çoğaldı

Murat75

Yas surecindeyim nasıl atlacağımı bilmiyorum

Ben 31 yaşındayım bir yıl önce boğulma sebebiyle 28 yaşındaki erkek kardeşimi kaybettim. Başlarda kardeşlerimin yanında olmaya çalıştım eşiyle çocuğuyla ilgilendim yas nasıl yaşanılır bilmiyorum sonra hep başkalarını teselli etmeye çalıştıkça kendi yas hakkımı kaybetmeye başladığımi hissettim o benim de bir parçamdi dedim ilk zamanlar da kabullenemedim hala bir yerlerde gibiydi. Zaten evde değildim bir telefonla haber aldım eve geldim mezarı hazırdı saatler sonra getirdiler son kez görmeye cesaret edemedim ona dair hatırladigim son şey kefenli halı olsun istemedim ilk zamanlar mezarına çok giderdim zamanla uzaklaştım onu suçlamaya başladım yaşarken de bana böyle hissettiriyor du şimdi de aynı hayata dair hevesim kalmadı mutlu olunca bile suçluluk hissediyorum kardeşleri olarak hiçbirimiz de istek kalmadı hayatlarımızı askıya aldık bu sürece nasıl devam edeceğimi bilmiyorum herşeyimiz yarım kaldı ölümün gerçekliğini kafamda nasıl oturtacagimi bilmiyorum aslında hiç bir şey bilmiyorum. Bu konuda kimseyle konuşamıyorum herkes in sıradan düşünülmemiş teselli cümleleri beni rahatsız ediyor. Yas nasıl yaşanılır nasıl kabul edilir zihnimde oturtmak istiyorum.

Aile

Annemin beklenti yası sürecine nasıl destek olabilirim?

Şu an ailece çok ağır ve karmaşık bir kriz döneminden geçiyoruz ve hem kendim hem de annem için profesyonel bir desteğe ihtiyacım var. Dedeme ölümcül bir hastalık teşhisi kondu ve ameliyat olsa bile maksimum 1-1. 5 yıl ömrü kaldığını öğrendik. Şu an doktor doktor geziyorlar ama sonuç aynı. Bu acı haberle birlikte aile tamamen altüst oldu. Annem bi yandan kalp hastası olan babamın ilaçlarının sorumluluğunu taşırken bi yanda bu olması onu çok yordu. Benimse iki gün sonra mezuniyetim var. .. Annem iki gündür ağlıyor. "Babam ölecek, bunu bilmek çok kötü. " diyor. . Bir yanım annemin çaresizliğine şahit olduğu için kahroluyor ve ona nasıl destek olacağımı bilemiyor diğer yanım hayatımın bu önemli anında parça parça kalacağı için kendini kötü hissediyor. Üstelik gelecek zaman için dedem öldükten sonra anneanneme kim nasıl bakacak gibi büyük bir kaygı da omuzlarımıza çökmüş durumda. Hem annemin bu ağır yas ve baskı sürecini daha sağlıklı göğüslemesine nasıl yardımcı olabilirim? Hem de kendi içimdeki bu suçluluk ve hissiyle nasıl baş edebilirim? Annem ağlarken ben gülmek istemiyorum. .. haksızlık gibi geliyor. Annemse benim mezuniyetim için çok heyecanlıydı dedemin ömrünü öğrenene kadar. Bu süreçte psikolojik olarak ayakta kalabilmemiz için bize nasıl bir yol önerirsiniz?Şimdiden desteğiniz için teşekkür ederim.

Aile

Bencil olmak istiyorum nasıl yaparım ?

Kimseyi düşünüp kimse için bir iş yapmak istemiyorum resmen beni bu hale getirdiler kayınvalidem ve eltim eltim 2 aylık hamile ben 9. Aya girdim beraber yaşıyoruz hiç bir iş yapmıyor kayınvalidem hâlâ onu savunuyor yapacaktı da edecekti de bide bana karşı ve eşim bir şey istediğinde karın yapsın oluyor ama kaynım istediğinde karın yapsın demeyi geçtim gıkını çıkarmıyor bıktım artık bu haksızlıktan