Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
nasıl şöyle nasıl böyle falan filan
Üzüntü, insan olmanın doğal bir parçasıdır ve yaşadığımız kayıplar, hayal kırıklıkları, ya da zorlayıcı deneyimlere verdiğimiz duygusal bir tepki olarak ortaya çıkar. Bizi yavaşlatır, düşünmeye sevk eder ve genellikle bir şeylerin bizim için anlamlı olduğunu gösterir. Üzüntünün Kaynakları:Kayıp: Sevdiğiniz birini ya da önemli bir şeyi kaybetmek. Hayal Kırıklığı: Beklentilerin karşılanmaması veya hedeflerin gerçekleşmemesi. Bağlanma: Bir bağ kurduğunuzda, o bağa zarar gelmesi ya da sona ermesi. Empati: Başkalarının acısını ya da zorluklarını hissetmek. Üzüntüyle Başa Çıkma Yolları:Duyguyu Kabullenmek: Üzüntüyü bastırmak yerine kabul etmek, iyileşme sürecinin ilk adımıdır. Kendi Kendine Zaman Tanımak: Üzüntünün bir süreç olduğunu unutmamak ve iyileşmek için kendine zaman vermek önemlidir. Destek Almak: Sevdiklerinizle konuşmak ya da profesyonel bir destek almak rahatlatıcı olabilir. Kendine Şefkat Göstermek: Kendinizi yargılamak yerine, zor bir dönemden geçtiğinizi anlayarak kendinize nazik davranın. Yaratıcılıkla İfade Etmek: Yaz
Gizli Kullanıcı
Geçmişe takılıp kalmaktan nasıl kurtulacağım?
Sürekli geçmiş kafamda dönüyor. 2 ay önce aldatıldım hâlâ kafamda onca şey kuruyorum ama dışa vuramıyorum. Ağlayamıyorum bile ne yapmalıyım. Sürekli yüreğimde bir ağırlık oluşuyor. Pes etmek istemiyorum yeniden başlamak istiyorum ama geleceğe dair hiç bir umudum kalmadı yataktan çıkamıyorum yerimde günleri sayıp duruyorum sadece çevremde kimsem yok. İş hayatım yok her şekilde yerlerdeyim. Bu durumdan kurtulmak istiyorum ama başaramıyorum. Nasıl kurtulucam
Gizli KullanıcıBilmediğim yerde huzursuz oluyorum neden?
Merhaba hocam ben bilmediğim bir yere gezmeye gidince kendimi çok huzursuz hissediyorum kaygılanıyorum açıkçası bildiğim yere gidince olmuyor ama bilmediğim yerde oluyor neden bilmiyorum bu yüzden zevk alamıyorum hemen eve gitmek istiyorum kendim gezmek istiyorum. Bu çoktandır yok yeni yeni olmaya başladı işin içinden çıkamıyorum yardımcı olursanız çok sevinirim inşallah bir gün geçer şimdiden çok teşekkür ederim iyi akşamlar
Gizli KullanıcıYalnızlık ve anlaşılmazlık hissinden kurtulmanın çözümü var mı?
Kendimi o kadar çok yalnız ve anlaşılmaz hissediyorum ki. İnsanlar bana iyi misin mutsuz görünüyorsun dediğinde oturup saatlerce ağlamak istiyorum. Hatta onların yanında kendimi tutamıyorum çoğu zaman. Ağlamamam gerektiği için bunu tek başıma olduğum zaman yapmalıyım diyip kendimi susturuyorum. Ama tek başıma kaldığımda da ağlayamıyorum. Saatlerce ağlama isteği hiç gitmiyor ama asla doğru zamanlarda bağıra çağıra ağlayamıyorum. Birileri beni anlasın istiyorum ama öyle insanlar yok ve o kadar çok çöküntü de hissediyorum ki
Gizli KullanıcıKendimi diyete hazırlamak için ne yapabilirim?
Yeniden diyete başlamak için kendimi buna hazırlamak için ne yapabilirim çünkü bunu daha önce başardım çok da mutlu olduğum günlerdi ama şuan yapamıyorum kendimi buna ikna edemiyorum ve bu yüzden de mutlu değilim ve gittikçe kilo alıyorum gerçekten bu konuda çok çaresiz hissediyorum tekrardan eskisi gibi olmak istiyorum kendimi güzel ve özgüvenli hissetmek ve hemen yorumlamak istiyorum ama bunu kafamda bitiremiyorum
Gizli KullanıcıKendim için yaşamayı nasıl başarırım?
Çabuk sinirleniyorum kendime bile kontrol edemiyorum ailem boşandıktan sonra kardeşlerim çok üzüldü bende onların üzüldüğünü hissediyorum bende çok üzülüyor en küçük kardeşim bir şey yapmasan bile çok çabuk ağlıyor bana karşı çok yakın davranıyor ben kardeşlerimin koruyucu ben olduğuma inanıyorum okuldan alındım şimdide gidemiyorum para çok bende zamanla kardeşlerime bağlandım bu yüzden ortak bende sinirlilik defansif bir hal oldu dahası ayağı kalkınca gözüm kararıyor canım hic bir şey yapmak istemiyor sanki hayatın çok sıkılmışım gibi
Gizli Kullanıcıtemizlik takıntım var nasıl kurtulabilirim?
Takıntılarım yüzünden kendime vakit ayıramıyorum. Gün içinde sürekli temizlik yapmak geliyor içimden temizlik yaptıktan sonra oturduğum zaman gözüm sürekli evde eksiklik arıyor oturduğum zaman sanki suç işliyormuş gibi hissediyorum bir kahve yapıp içmek istemiyorum sürekli ev toplama, temizlemeyle vaktim bitiyor nasıl kurtulabilirim bu durumdan çocuklarıma ve eşime bile vakit ayıramiyorum ama iş yaptığım zaman mutlu oluyorum diğer türlü gezmekten oturmaktan film seyretmekten hoşlanmıyorum
Gizli KullanıcıArtık hayattan keyif almıyorum çok mutsuzum
Annem babam boşandı annem annesinin yanına gitmek istiyor bende istemiyorum, babam işe giriyor çıkıyor bir düzen tutturuyor annem babamın ortasında kalıyor kardeşlerim üzülüyor okulda öğretmenleri soruyor onlarda bir şey diyemiyor, bende içten içe üzülüyor babam. Herkesin işini yapıyor tek bizim yapmıyor bende üzülüyor ağlıyor yeter diyorum kardeşlerime bakmak bile artık zor geliyor ev işi bile yapıyor olduğum yerde kalıyor halsizlik çöküyor ayağı kalkınca başım dönüyor
Gizli Kullanıcıİlaç kullanımını bana zarar vermeden nasıl bırakırım
4 yıl önce redepra 30 mg verilmişti,2 yıl önce de kendim 15 mg düşürdüm bırakmak istiyorum fakat olmuyor, hastalığım devam ediyor. Sürekli bi kaygı halindeyim bir yere seyahat etmek benim için çok zor, soğuk soğuk terliyorum elim ayağım titriyor mide bulantısı kusma ishal vs hayatım ilaçla da onsuzda berbat halde ne yapmam lazım, ilaçta kullanmak istemiyorum fakat değişik bitkiler kullandım geçmedi ne olcacak?
Gizli KullanıcıGeçmişte söylenilenleri unutamıyorum, hayatımı eski düzenine nasıl getirebilirim?
Sevdiğim, değer verdiğim bir akrabam bana beni sevmediğini söylemişti. Bunu söylerken de upuzun bir mesaj atıp sen beni seviyorsun, değer veriyorsun ama ben seni sevmiyorum diye belirtmişti. Çok üzülmüş ve günlerce ağlamıştım. Sonrasında hiçbir şey hissetmedim kendi hatası dedim önüme baktım. 2 yıl sonra 6 şubat depreminin olduğu gün bana mesaj attı hatasından dolayı özür diledi. Başta herkesin hassas dönemleri olduğu için bu özrünü kabul ettim. Fakat sonrasında hiçbir şekilde benimle iletişim kurmadı. Bunun üzerine samimiyetini sorguladım ve inanmadım. Sadece kendi vicdanını rahatlatmak için özür dilediğini ve söylediklerinde gerçekten pişmanlık hissetmediğini düşünmeye başladım. Benim için hata yapan bir insan özründen sonra çaba göstermeliydi, konuşmalıydı ama karşı tarafta bunların hiçbirini görmedim. Bu özründen 1 yıl sonra kendisine mesaj attım. Duygusal anıma denk geldiğini normalde asla kendisini affetmeyeceğimi söyledim. O da bunun üzerinde hâlâ değişmemişsin aynı dairenin etrafında dönüyorsun, çevrende kimse yok onlara hak veriyorum senin gibi birinden kurtuldukları için şükretsinler vs diye cevap verdi. Daha çok sinirlendim insanların yaptıkları hataların benim takıntımmış gibi gösterilmesi kendilerini suçlamamaları beni çok kötü hissettiriyor. Üstelik küstüğüm konuşmadığım insanları da örnek gösterip haklılarmış demesi, kendi hatasını bu şekilde örtmesi aldığım en yıkıcı sözler oldu. Şu an üzerinden 3 ay geçti fakat bu konuşmalar sürekli aklıma geliyor, kendimi yalnız ve çok kötü hissediyorum. Düşünmek istemiyorum ama düşüncelerimden de kurtulamıyorum. Hayat artık çok sıkıcı, bunaltıcı gelmeye başladı, hiçbir şeyden tam olarak zevk alamıyorum hep bir burukluk var. Hayatımı eski düzenine nasıl getirebilirim, ne yapmalıyım?
Gizli Kullanıcı
