Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu

Takıntılarımı nasıl yenebilirim?

Küçük veya büyük olaylar sürekli zihnimi oyalıyor. Geçmişe takılıp kalıyorum. Birinin söylediği bir şey zihnimde çığ gibi büyüyor. Umursamaz olmak istiyorum. Takıntılar beni çok yoruyor. Bunu nasıl yapacağım? Bu sorun hayat kalitemi büyük bir şekilde etkilemeye başladı. Kendimi yetersiz ve işe yaramaz hissettiriyor. Gereksiz çıkışlarım çevremdeki insanları da yoruyor. Hem kendimi rahatlatmak hem de hayat kalitemi daha iyi bir hale getirmek istiyorum. Göğsümdeki basılı olan eli kaldırıp hayatın akışını yakalamak ve var olan güzelliklere odaklanmak istiyorum. Lütfen bana bir çıkar yol gösterin.

Neden insanları kendim gibi görmeye başlayınca değersizleşiyor?

Merhabalar. Ben insanlarla yakın ilişkiler kurmakta zorluk çeken birisiyim kız veya erkek fark etmiyor arkadaşlık kuramıyorum geriliyorum ve şuan hiç arkadaşım yok. Çalıştığım bir iş yeri var fakat hazırlanmam gereken bir sınav olduğundan dolayı iş yerinden ayrılmam gerekiyor. Çalıştığım yerde çalışan birinden hoşlanıyorum fakat tam olarak sevdiğimi düşünmüyorum birlikte olursak bi süre sonra sıkılacağımı hissediyorum. Ve onu kendimden yukarıda görüyorum kendim gibi görmeye başlayınca değersizleşiyor sanırım kendime ait bi öz saygım yok. Her neyse, o başka bir yere atandı ve ona bağımlı gibiyim etrafımda olmaması beni kötü ediyor hayatıma normal rutinde devam etmekte zorlanıyorum. Onu görmeye gidicem fakat bunu yapmamam da gerekiyor. Onun bulunduğu yerde çalışabilirim fakat sınav yılımdayım işi bırakmam gerekiyor ama işi bırakırsam etrafımda konuşacağım insan kalmayacak. Ailemle yaşıyorum fakat böyle konuları onlarla konuşmuyoruz. 2. 5 yıllık bir ilişkim oldu gecen ay sonlandırdık fakat iş yerindeki olaylar benim o kişiye bağımlı hissetmemden dolayı onunla konuşup bu durumu aşmaya çalışıyorum bana yardım etmeye çalışıyor. Bu şekilde nereye kadar ilerleyebilir bilmiyorum ne yapmam gerekiyor. Sanırım düzenli olarak psikoloğa gitmeliyim

Kendimle barışmayı nasıl öğrenebilirim?

Merhaba bu sefer biraz kendimi şikayet etmek için yazıyorum, çünkü ben çok düşünüyorum ve kendimi kötü hissediyorum sürekli kötü bi şey olcak gibi kafamda kuruyorum ve bu bir hayli benim hayatımı kötü etkiliyor. mesela birini sevdiğim zaman sürekli ben çabalıyorum aman bitmesin aman gitmesin gibi insanlar nasıl gelirse bende öyle gitmek istiyorum artık biraz kendimi durdurmam gerek ve bunu nasıl başarabilirim pek bir fikrim yok çok çabuk kırılıyorum o huyumu da hiç sevmiyorum açıkçası kendimi bir hayli yorgun ve kırgın hissediyorum ,artık mutlu hissetmek istiyorum kafam çok dolu ve kendimde bunları nasıl aşabilirim bana önerileriniz nelerdir?

Aile

Obsesif miyim?

Daha iyi anlaşırım diye mi net sarih açıklamalar yapıyorum acaba? Karşıdaki benim gibi detaylı düşünmüyor bile ben neden hiçbir şüphe yaşamasin karşıda ki diye en net açıklamayı yapıyorum yapamadığımı düşününce tekrar bi mesaj hazırlıyorum yazmak için gönderiyorum da oysa ki karşıdan iyi bi tepki alıyorum biraz tırnak yeme konusunda da böyleyim mesela üstüme gelindiğinde sinirlarim aşıldığında stresli oluyorum ve tırnaklarımı yiyorum hemen elim. agzima gidiyor bazen bakıyorum mesela tırnağımın şeklinin tan yuvarlak. olmasi için de yiyebiliyorum yani orada bile düzgünsuzluge gelemiyorum nasıl halledicem yuvarlak şeklini bozacak ufacık bi köşe varsa hemen düzeltiyorum ordan Babam sürekli güç gösterisi mi anlamadım sınır koyacaksa hoşlanmadığı birsey varsa seni döverim gibi ses yükselterek vs korkutarak kendinden soğutuyor uzaklaştırıyor sadece bunu da kaldıramıyorum düzgün konuşmuyor hem kötü hem kırıcı hem aşağılayıcı hemde manipuleci oluyor üzülüyorum sinirleniyorum insanların umursuz oluşuna alışamadım kapali kapı mesela açık bırakıp gidiyor ya nasıl düşünerek kendime eziyet etmekten kurtulurum

Sosyal Hayat

Sosyal ilişkilerim zayıf nasıl güçlendiririm?

İnsanlarla ilk kez tanışırken gayet rahat ve özgüvenliyim. Tanıdığım insanlardan bir süre sonra uzaklaşıyorum. Muhabbetim ilerlemiyor. Uzun muhabbetlerden çok sıkılıyorum dinlemek ve konuşmak istemiyorum. Bana normal gelen sesim çok kısık çıkıyormuş çoğu beni duymadığını söylüyor bu beni çok rahatsız ediyor. Toplum içinde konuşurken sesim titriyor, ilgi odağı olduğumda yüzüm kızarıyor. Utanıyorum ve belli oluyor. Normalde çok iyi bildiğim konuyu anlatamıyorum kelimeler karışıyor harfleri yutuyorum. Ne yapmalıyım

Neden birisi iyiliğim için de olsa konuşunca ona karşıt görüş sunmam gerekiyor gibi hissediyorum?

Birisi iyiliğim için de olsa konuşunca ona karşıt görüş sunmam gerekiyor gibi hissediyorum bu savaş niye? Mesela geç saat bana öğrencim mesaj atıyor bu saatte ders dinletmeyeyim hocam sizi meşgul etmeyeyim diyor niyeti iyi evet ama ben hayır dinlerim rahatsız olmam diyorum bu neden olur sizce beni düşündüğünü geçiyorum o sırada dinlemiyorum o his bana geçmiyor bile ? Benden kaynaklı mi ondan kaynaklı mi hemen aklıma başka birsey geliyor itiraz etme ihtiyacı hissediyorum bunu sen dinleyemezsin yapamazsın gibi anladığım için de olabilir sanki altında yatan his bu gibi geldi ters anlıyorum ben yaptırırım diyorum sorumluluk sahibi olmaktan mi yoksa başarılı olduğumu duymak mi takdir almak mi bunu bilmek hissetmek mi sürekli yaptıklarımı söyler dururdum sizin için söyle yaptım vs diye neden olur bu hani anneler sizin için saçımı süpürge ettim der gibi ne bekledim acaba karşılık görmedim mi. yeterince istediğim türde mi görmedim acaba yoksa yeterli bulamıyorum kendimi mi duydukları mi mi çözemiyorum ya. Mükemmeliyetçi mi oldum ben yoksa?

Sosyal Hayat

İnsanlar beni sinirli sanıyor bunun önüne nasıl geçerim?

Günlük hayatta çok kez sakin ol relax ol uyarısı alıyorum. Veya biri benden çok çok özür diliyor. Kızdığımı sanıyor. Kızmıyorum aslında. Ses tonu yüksek bir kızım. Annem ve babamda böyle evde çok bağırarak anlaşıyoruz galiba. İnsanları korkutuyorum ve bu beni çok üzüyor. Özellikle sevdiğim kişiyle karşılaştığımda bağırıyorum galiba beni sinirli bir kişi olarak tanımlıyor anladığım kadarıyla nabzımla ilgili. Bu durumu nasıl çözebilirim karşımdaki kişiye sakin olduğumu nasıl gösterebilirim?

Herkesin kötü olduğunu düşünmekten nasıl vazgeçerim?

Merhaba herkesin kötü niyetli olduğunu düşünüyorum herkesin dediğinin altında olumsuz bir şey arıyorum sürekli gardımı almış bir şekilde bekliyorum ailem sanki bana baskı yapıyor gibi hissediyorum yapmasalar bile bir sey yapmak istemiyorum aslında hayatımda kimseyi kaybetmek istemiyorum ama tartışma ortamı yaratıyorum her zaman haliyle çevremde kimse kalmıyor çevremde pek arkadaşım kalmadı aslında bir yandan da komik esprili biriyim aslında kendimi sevdiriyorum bir yandan da çekingenim. hayatıma birini almak istiyorum artık yaşım da ilerliyor ama o da olmuyor ailem biriyle evlenmemi istiyor ama olmuyor işsizim hep evdeyim maalesef ki bu da mümkün olmuyor belki hayatımda biri olsa bana iyi gelirdi ama işte. Uykuya dalmak ve dalmamak arasindayken kafamın içinde sesler konuşmalar duyuyorum anlamlı anlamsız cümleler konusma sesleri bundan da rahatsızım bana onerileriniz nedir içimi döktüm buraya yardımcı olur musunuz bu yaşadığım durumu anlamlandiramiyorum nedir bu

Aşırı derecede empati kuruyorum buna nasıl engel olabilirim?

Merhaba. İnsanlara karşı aşırı derecede empati duygusuyla hareket ediyorum. Onların sorunları sanki benim sorunummuş gibi. Onların acıları benim acılarımmış gibi acı çekiyorum. Bu nasıl oluyor bilmiyorum karşımda ki insanın duygularını kendi ruhumda bedenimde hissedebiliyorum. Bazen o kadar ağır geliyor ki bu durum bana boğuluyorum gibi oluyor. kontrol edemiyorum bu durumu. Uzak duruyorum o yüzden insanlardan. Mesela insanların bana davrandığı gibi onlara davranmıyorum. . Tepki vermem gereken durumlarda "aman bunu söylersem alınır gücenir "diye bazı durumlarda susuyorum. dilimin ucuna kadar gelen bir çok şeyi son anda söylemekten vazgeçiyorum. Neden sırf kalp kırılmasın diye. İnsanların yaptığı her şeyde bir anlam arıyorum. Bunu yaptıysa bir sebebi vardır diye düşünüyorum sürekli. Kırgın kızgın olduğum bir çok insan var . Çok istedim onlar gibi olmayı onlar için kalp kırmak cam bir vazoyu kırmak gibi bir şey benim için öyle mi değil her seferinde "sen onlar gibi değilsin olamazsın da" dedim kendi kendime. Haksızlığa karşı susmak ne kadar mantıklı?hele ki şahsına yapılan haksızlık bence degil. Kendime çok kızıyorum çok Bu durumdan nasıl kurtulabilirim?

Çocuk ve Ergen

Odaklanma sorunu yaşan çocuğum için ne yapabilirim?

Merhaba 8 yaşında 3. Sınıfa giden bi oğlum var dersleri kötü değil ödevlerini de yapıyor sorumluluğunu biliyor ama bir türlü odaklanamıyor çok hareketli hareketsiz bi şekilde duramıyor ödev yaparken bir soru çözüp tekrar kalkıyor koşuyor top oynuyor ödevi bitene kadar oturamıyor hiç ister istemez tartışıyoruz öğretmeni de odaklanamamasından şikayetçi sürekli buraya bak odaklan demem gerekiyor diyor ne yapabilirim bilmiyorum şimdiden teşekkürler