Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
El titremesinden nasıl kurtulabilirim
ben evlendikten sonra sosyalortamlara eşimin akrabalarına ailesine gitmek beni çok geriyor ya da bir kaç kere gördüğüm insan benim evime gelince geriliyorum elim titriyor çay servisi yaparken çok heyecanlanıyorum bardaklar şakır şakır titriyor ne yapmam gerekiyor bu durumdan kurtulmam için çok yoruldum insanlar evime gelsin güzelce ağırlayayım onları istiyorum. Hep çay servisi yaparken kalabalıksa eğer ortam çok geriliyorum sanki dökecek gibi hissediyorum
Gizli Kullanıcı
İnsanlarla konuşurken çok detay verip çok heyecanlanıyorum ve farkediyorlar günlük hayatımı zorluyor ne yapmalıyım ?
Çok heyecanlı yapım var bu iş hayatımda konuşurken çok fazla açıklama yapıyorum ve detay veriyorum insanlar heyecanımı görüyor günlük hayatımda zorlanıyorum elim ayağıma karışıyor bu özellikle kalabalıklara girince oluyor ve yeni insanlarla tanışınca bu durumu sıklıkla yaşıyorum . Beni özgüvensiz gösterdiğini düşünüyorum telaşlı yapımı nasıl azaltabilirim ? Daha özgüvenli gözükmek ve daha sakin olmak istiyorum. Gerilmemek istiyorum çok gerginim üzülüyorum bu duruma
Gizli Kullanıcıİlişkide yalnızlık hissi
Hocam merhaba. Erkek arkadaşımla 1. 5 yıldır ilişkimiz var. Güven problemlerim başladı birkaç olaydan sonra. Bunun üzerine telefonunu kurcalamaya başladım. En son kurcaladığımda yeni iş yerinden bir kızla konuştuğunu gördüm. Erkek arkadaşım yazmıs kıza. İş dedikodusu yapmışlar haberim yoktu. Hatta kız akşam ararım knk yazmış. Kız seni biliyor onun da erkek arkadaşı var dedi. Ama nasıl bir kadın akşam seni ararım diye rahatlıkla yazabiliyor. Buna çok kırgın ve kızgınım ve ne zaman bu konuyu açsam hep ağır şeyler konuşuyor. Mesela uykusundan uyanıp beni aramak yerine sosyal medyada dolaştığı için kızdım bana bağırmaya başladı. Ağladım. Cevap versene ağlamanı mı dinletiyorsun bana, her şeye alınıyorsun, normal konuşmak için aramıyorsun kavga etmek icin arıyorsun dedi. Küfürler etti nasıl bir şey aldık başımıza dedi sonrasında da. O kadar kırıldım ki. Yanımda olsa böyle yapamıyor. Ağladığımı görünce üzülüyor ama telefonda başka birine dönüşüyor. Ayrılmak daha doğru diye düşünüyorum ama bunu yapmaya cesaretim yok. Yine barışmak için ben adım attım mesela aradım özür diledik. Ama kırgınım ruhumu asla anlamıyor. Ruhunun anlaşıldığı bir ilişki mümkün mü ? Sağlıklı doğru ilişki bu denli kaygı hissettirir mi ? Seven insan böyle fütursuzca konuşabilir mi ? Ben nasıl affedebilirim ? Ya da affetmeli miyim? Onun ruh haline göre yaşamam gerek hep , kendimi çok yalnız hissediyorum
deryacllkSosyal ilişkiler
Merhabalar, üniversiteye başlamamdan itibaren beni rahatsız eden bir durum var: arkadaşlık ilişkileri. İlk sene tanıştığım arkadaşlarımla ilişkimiz devam ediyor ama ben onlara karşı çok ilgiliyken onlar okulda geçirdiğimiz zorunlu vakitten sonra isteyerek buluşmak, bir şeyler yapmak için çaba sarf etmiyorlardı. Bunu uzunca bir zaman benim abartmam olarak kabul ettim ama kendileri için bir çıkar durumu olduğunda anında orada olduklarını görebiliyorum artık. Bunun sonucunda da sürekli olarak hissettiğim hayal kırıklığı artık yerini bir başkasına bağımlı hale gelen kendime üzülme durumuna bırakmıştı. Artık arkadaşlığa bakış açımızın farklı olduğunu kabullenmeye başladım. Bütün bunların yanında hissettiğim diğer sorun da sürekli bunları düşünüyor olmam. Bulaşık yıkarken, duş alırken ya da benzeri bazı durumlarda. Beklentilerimi azaltmak kendimi biraz daha iyi hissettirsede yalnızlık duygumu değiştirmedi. Kendimi sıkılırken ve her şey hep böyleydi ve böyle gidecek hissine kapılmışken yakalıyorum. İnsanlar genelde romantik ilişkilerinde böyle problemler yaşarken ki hiç romantik ilişkim olmadı, benim arkadaşlık ilişkilerimde böyle sorunları kafaya takmam bana normal gelmiyor ama önünü de kesemiyorum. Romantik olarak da hiç platonik bile sevemedim kimseyi. Burada sevemedim diyorum çünkü sevmek isterdim gibime geliyor. Neden bu iki ilişki hali arasında böyle uçurum var diye meram ediyorum. Diğer insanlar ilişkilerini bu kadar sık düşünüyor mu yoksa benimkisi mi sağlıksız bir düşünce yapısı.
Gizli KullanıcıHER SEYİ ÇOK DÜŞÜNÜYORUM
merhabalar benim yaklasık 2 senedir sevgilim var ve 2 hafta sonra nişanımız var üniversitede tansıtık mezuk olduktan sonra tabi uzak mesafeyiz aramızda 500 km var ben evlenince onun sehrine taşıcam çünkü orada calısıyor onu çok seviyorum her seyimi onunla konusuyorum onunla konusurken kendimi güzel rahat hissediyorum ama mesafeden dolayı benim ailem farklı sehire evlenmemi istemedi çevremdekiler çok karsıtı hep olumsuz seyler duydum zor olucagının bende farkındayım ama uzak diye sevdiğimi bırakmak istemiyorum bu süreçte de kimseye yanıstmasam da durmadan aklımda çevreden duydugum olumsuz seyler alışamazsın edemezsin tek basına ya ben uzaktayken birine bi şey olursa korkusu sürecimin tadını cıkarmak yerine korkulu şüpheci düşünceliyim ya yapamazsam ya olmazsa ya bozulursak ya alışamazsam işte farklı sehirde ailemden uzak nasıl olur falan durmadan aklımda bunlar var napıcam bilmiyorum cok kötü bi durumdayım düşünmekten basım agrıyor uyuyamıyorum ilişkimizin basında böyle değildim duydusum seylerden dolayı böyle oldum ailemi terk edicekmişim gibi konusuyordu herkes benim ailem de başta hiç istememişti ama tanıdıkca biz devam edince onlarda alıştılar lütfen bana yardımcı olun ne yapmayalım nasıl rahat ederim
Gizli KullanıcıYeni evlilik süreci
Merhabalar, 3 aylık evliyim. Eşimle bazı konularda zorlanıyorum. Sevgisini desteğini hissetsem de benimle özel olacak planlarda isteksiz olduğunu hissediyorum. Düğün sonrası ona kalsa balayını 2 günde yapıp dönecekti benim ısrarlarım daraltmalarımla 3-5 gün daha fazla kalabildik. Tayinci olduğumuz için İstanbulda yaşıyorduk evlerimiz ayrı ve tayinden sonra birleştirdik. Tayin düğünden sonra oldu, Daha 1 haftalık evliyken İstanbulda birimizin evinde kalabilirdik ama bunun yerine eşimin ısrarları, Kocaeli’de işlerim var vs demeleriyle aile evlerinde Kocaeli’de kaldık. Çoğunlukla da kocamın ailesinin evinde. Özel alanımızın kısıtlanması daha ilk başlarda beni çok yıpratmıştı. Aile evinde rahat rahat bile şikayetimi, evimize gitmek istediğimi dile getiremiyordum. Özel konularda da hala düzenimiz oturmadı. Ara tatilde ufak bir gezi biraz degisiklik yapalim hem düzenimiz oturur romantik ortam dediğimde de hayır istemiyorum diyor paramız yok vs, sen istersen gidebilirsin veya bir arkadaşınla ayarlayabilirsin gibi cevaplar veriyor ve inatla gezmeyi reddediyor. İkimiz de memuruz çok şükür halimiz de yerinde. Ara tatilde yine Kocaeli’ye gitmek istiyor. Bu durumlar beni ona karşı sinirli ve memnuniyetsiz yapıyor, ben de daha ilk başlarda bu konularda taviz vermek istemiyorum. Nasıl davranmam gerektiği hakkında da destek istiyorum. Teşekkür ederim.
Gizli KullanıcıAnnemi kaybettigimizden beri Abim kotuye gidiyor. Ne yapmaliyim?
Merhabalar iki sene önce annem vefat etti ve o zamandan beri abimin psikolojisi hiç iyi değil. Ben hayata tutundum, işime tutundum, arkadaşlarıma tutundum bir şekilde atlattım gerek akupunktur, psikolojik destek gerek ailem sağ olsun. Fakat abimin durumu hiç iyi değil sadece alkol ile kendi kafasını dağıtmaya çalışıyor. Haftanın altı günü gece dışarlara çıkıyor asla gerçek hislerini gerçek problemlerini ve hayattaki boşluğunu konuşmuyor. Bunu sadece kızlarla ve gece eğlenceye çıkarak doldurmaya çalışıyor. Ayda iki gün işe gidince çalıştığını zannediyor ve insanlara kendini çalışıyormuş gibi lanse ediyor. Teker teker bütün arkadaşları yanından ayrılıyor. Arkadaşları da durumun farkında, ailesi olarak bizde farkındayız ama bu çocuk 30 yaşında. Terapiye ihtiyacı olduğunu asla kabullenmiyor, çok alkol içiyor, ve hayatı sadece gece programları etrafında dönüyor. Kesinlikle terapiye başlaması gerekiyor, nasıl ikna edebiliriz? Uzak Doğu’da kendini bulmayla alakalı ruhsal kamplara yollamak mantıklı mı? Annesinden kalan bu travmayı ve boşluğu başka nasıl giderebiliriz? İşe kafa yorsun, iş kursun diye çok konuştuk etkisi olmuyor. Tek derdi arkadaşlarıyla gece dışarı çıkmak.
Gizli KullanıcıEvde çıkmamak
Günlerdir evden çıkmıyorum ve evden çıkasım gelmiyor hiçbir şey hissetmiyorum sevgilim var ve ona karşı bir şey hissetmiyorum sürekli kavga ediyoruz durup dururken sinirleniyorum. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .
Gizli KullanıcıAldatıldım ne yapmam lazım
Merhaba, Mayıs ayında biriyle konuşmaya başladım sosyal medyadan sonra konuşmayı kestim ben. Aradan 1 Ay geçti tekrardan konuştuk ve sevgili olduk. Bana hiç sevgilisinin olmadığını söylemişti, 18 yaşındayız tabiki de inanmadım olmuştur yani, neyse biz 2. 5 ay sevgılı kaldık. Neredeyse her gün buluşuyorduk, yemek yiyorduk içiyorduk her şey yolunda gidiyordu. Bir gün bir konuda kavga ettik bende çok küfür ediyor diye ayrılmak istedim ve ayrıldık. O zamandan beri hep hesaplarıma bakıyor attığım hikayeleri izliyordu bazen yazıyordu bana. Ayrıldığımız günün akşamı mesela alkol durumu atıyordu. Geçenlerde yine yazdı bana. Dün de sosyal medyada bütün kızları çıkarttığını gördüm, sadece tek bir kız duruyordu o kızlada isimlerimiz aynıydı. Az önce kıza yazdım ve 4 senedir sevgili olduklarını ailesiyle tanıştığını söyledi. O kadar kötü oldumki sonra eski sevgilim yazdı küfürler etti hep bana. Değersiz hissettim kendimi o kızı çok sevdiğini onun için her şeyi yapacağını söyledi, bu ilk de değil benim 2 sene önceki ilişkimde de aynı bu şekilde aldatılmıştım. Çok üzülüyorum o kızı unutmak için bile konuştuysa benimle niye bu kadar ilgilendi sahiplendi niye diye hep soruyorum kendime. Ne yapmam lazım benim?
Gizli KullanıcıUzun zaman geçti fakat içim içimi yiyor
2 sene önce çalıştığım bir iş yerinde işten çıkarken serviste uyuşturucu sigara kullananlar vardı merak edip denemek istedim 2 defa içtim ama ciğerlere bile solumadım hiç bir şekilde kendimden de geçmedim gayet normaldim fakat onu ağzıma sürmüş olmam beni yiyip bitiriyor çok sıkıldım hiç alkol falan da içmedim bu yaşıma kadar kendime yakıştıramıyorum ve bundan kurtulamıyorum da her sabah uyandığımda hayatımdan soğuyorum. .
shizo
