Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Özgüven eksikliği
Merhaba uzun zamandır özgüven eksikliğim var ve her alanda beni çok zorluyo. Üni hayatımda iş hayatımda insanlarla sohbet ederken…Mesela yakında işe başlamam lazım mezunum artık ama o kadar kötü hissediyorum ki ya yapamazsam işimi diye yeni mezun olduğumdan dolayı kaygıların var halbuki yıllardır okul döneminde stajlarımı da gördüm ya yeni insanlarla tanışırken zorlanırsam diye bunları düşünmekten duramıyorum sanırım yeni ortama girmeye de çekiniyorum korkuyorum ne yapmam gerek bilmiyorum Sizce ne yapmalıyım da bu durumdan kurtulmalıyım
Gizli Kullanıcı
Evliliğimi kurtarmak ve eṣimin sevgisini kazanmak için ne yapmalıyım
Bundan üç beṣ ay öncesinde baṣlamıṣım yorgunum deyip telefona gömülüp onlari yeniden görmemeye baṣlamıṣımHatta belki daha uzun zaman bilemiyorumEṣim ben seninle ilgilenmeyi çok önceden bıraktım diyorAma bana göre herṣey ayni gidiyorduBen eve bakmakla yükümlü iṣçiyim görevimi yerine getiriyorumEn son kriz ne yaptiğimi bilmediğim bir gün afra tafralarla baṣladıBende hiç birșey yapmadim taki izine gideceği son gün onunla bir beraberlik isteyene kadarO gün de hayir cevabi alinca ben patladim kovdum boṣanalim dedim git ac davayi dedim hersey söyledimÖylece küs yattik ve yarin öglen küçük kizimla beraber havalimanina biraktim memlekete gittilerOnlardan üç hafta sonra ben gittimBu zaman zarfinda hiç arayip sormadim çünki korktum olurda dava açar yanlıṣ birṣeyler söylerim diyeAma gittiğimde yine iyi karṣilanmadimBende iyi de davranmadimHala cocukca inatlaṣtimSonunda bu sekilde bariṣarak degil her zaman ki gibi hali alti ederek onunla birseyler yaptikAma o Sevgisinin bittiğini ve ayrilmak istediğini söylediBen hiç istemedim Bir sekilde izini bitirip geri döndügümüzde yeniden alevlendi eṣim ayrilmak istiyorum Seni Sevmiyorum demeleriHatta gönlünün baṣkasina kaydigini söylediBunun üzerine bende cok kötü seyler oldu kalbimin tekledigini düṣündüm ölücegim zannettim Su an hala ayniyim. Vücudum her ṣeyim kilitlenmiṣ durumda iṣtahsızım uykusuzum uyuyamıyorumAma karimi çok seviyorum konuṣup bir ṣanz daha verdi ama bana çok uzak onun sevgisini nasil kazanabilirimÇocuktum ve yenice büyümeyebaṣladimsanirimOndan vazgecemiyorumvagecmekteistemiyorum
isoEvlenme isteğimi aileme nasıl kabul ettiririm?
Birileriyle görüşmenin çok kötü karşılandığı, birini sevmenin neredeyse günah sayıldığı bir ailedeyim. Çocukluğumdan beri bu konuda hep korkarak büyüdüm ama birileriyle görüşmekten geri durmadım. Şuanda 2 yıllık bir ilişkim var ve en başından beri ciddi düşünüyoruz. Erkek arkadaşım evlenmek için bekliyor ama sürekli aileme söylemem gerektiğini hatırlatıyor. Ben de sürekli gizli görüşmekten yoruldum ama aileme söylemeye cesaretim yok. Daha doğrusu ben annem ve kardeşlerim biliyor ama babama söylemek konusunda çok büyük endişelerimiz var. Normalde annenin babaya söylemesi normaldir bizim aileye göre ama annem de söylemeye korkuyor. Çünkü ailede annemin yeri çok da baskın değildir ve babam onu dinlemez. Daha önce babam benim için anneme şöyle bir şey söylemiş: " Kızımız biriyle görüşürse sana söylesin sen de bana söyle. Öyle gezip tozmasınlar" Ben de annemin söylemesini istiyorum ama eğer annem söylerse sen nasıl annesin izin verdin görüşmelerine benden niye gizledin vs diyerek kızacak. Eğer ben söylersem anneme yine kızacak, sen nasıl annesin o kadar zamandır anlamadın mı falan diyecek. Ben çok fazla çekiniyorum, nasıl söylemem gerektiğini bilmiyorum. Çok fazla arada kalmış durumdayım işime bile odaklanamiyorum. Bu arada 25 yaşındayım ve mühendis olarak bir firmada çalışıyorum. Buna rağmen bir birey olarak sözümüzün değeri yok ve babamın otoritesi altındayız. Bu durumdan maalesef nasıl kurtulacağımı bilmiyorum.
Gizli KullanıcıArkadaşlik
kendimi cok yalniz hissediyorum arkadaslik kurmayi cok seviyorum sevecen ve arkadas canlisi biri oldugumu dusunuyorum ama hep sonunda yalniz kaliyorum birseyler tera gidiyir surekli ve kendimi savunmaya geçiyorum cogu zaman kavga edincede yalniz kaliyorum birisiyle kavga ettigimde onunla sorunum olmayan arkadasim benden soguyor halbuki onunla bir sorunum olmasa bile cok fazla bu durunu yasadim kendimi sakinlestirmeye de calistim ama hep kendimi ayni durumda buluyorum bi huzursuz hissediyorum kendimi sanki kucuk gorulmus gibi bu yuzdende agzimi tutamiyorum ve sonrasinda yalniz kaliyorum okul hayatim boyunca hic yalniz kalmadim ama sosyal ortamlar bitince okul kapaninca hicbirkimse kalmiyor
Gizli Kullanıcıcinsellik
istemedigim sekilde cinsel dusunceler geliyor kafama surekli ve o tur davranislardada bulunuyorum ve yardim almak istiyorum ama bunu gittigim psikologa anlatmaya utaniyorum nasil anlatacağımı bilmiyorum gittigimde kendimi kotu hissetim ne diyeceğimi bilemiyorum 18 yasindayim o tur icerikler izlemek ve davranışlarda bulunmak normal mi bu yaslarda kendimi kotu hissediyorum durdurucam diyorum ama ayni dongude buluyorum kendimi anlatirsam sanki yargilanicakmis gibi hissediyorum ama anlatmazsamda kotu hissediyorum
Gizli Kullanıcıailedeki kiyafet baskisindan nasil kurtulurum
18 yasindayim kucuklugumden beri kiyafet kisitlamalari yasiyorum babamda cok kati degistirmiyor hicbir sekilde takmamaya calisiyorum ama sinirlerim bozuluyor bosuna hayal kuruyor gibi hissediyorum hicbirsey degismiycek gibi en normal olan sey bile onlara anormal geliyor bekliyorum bekliyorum ama ya surekli bu sekilde devam ederse diye korkuyorum iletisimi her turlu yapiyorum ama ise yaramiyor ben surekli abartiyor olarak nitelendiriliyorum halbuki normal olan bu
Gizli KullanıcıKafam almıyor, ders çalışmaya oturunca 15 dk dayanamıyorum, sıfırdan başlamak istiyorum ama yapamıyorum .
Kafam almıyor 15 dk matematik cozeyim diyorum , hiç birşeye kafam almıyor ne yapmalıyım. Mesela masaya oturunca kitabı aciyorum denklemleri başarıyla çözüyorum ama iş hatırlamaya gelince hiç birşey başaramıyorum . Haftanın 6 günü çalışıyorum açıktan okuyorum . Şuan 17 yaşındayım 12 inci sınıftayım . Açıktan okuyorum , meslek olarak ise yazılım mühendisliği okumak istiyorum . İngilizce matematik gibi dersleri anlamakta zorluk çekiyorum . Bunun hakkında yanıtınızı bekliyorum hocam . .
Gizli KullanıcıKendimi ezik gibi hissediyorum, nasıl kurtulabilirim?
Geçen sene üniversitede bir fake hesap olayı yaşandı ve ben, arkadaşım sandığım birinin beni suçlamasına ağlayarak ses kayıtları göndererek karşılık vermiştim. Bu bile başlı başına bana kendimi çok ezik hissettirmişti. Ertesi gün yanına gittiğimde yanında iki arkadaşı daha vardı. Ondan bu hesabı göstermesini istedim. Biraz ayaküstü konuştuktan sonra, onların yanında öylece dikilirken kendimi inanılmaz derecede ezik ve fazlalık gibi hissettim. Benimle konuşmuyorlar, sanki beni görmüyorlardı bile. Onlar aşağıya inerken ben de arkalarından indim. O an kendimi öylesine ezik, öylesine muhtaç hissettim ki… Aradan bir yıl geçmiş olmasına rağmen, bu olayı hatırladığımda hâlâ benlik saygımı kaybediyormuş gibi hissediyorum. Ondan birkaç ay sonra beni toplum içinde, ailevi bir sırrımdan vurdu. Herkesin içinde beni psikolojik olarak hasta, psikolojisi bozuk biri gibi damgaladı. Nasıl kendimi bu kadar ezdirdim, nasıl o an sesimi çıkaramadım gerçekten bilmiyorum.
Gizli KullanıcıEşimin güvenini kazanmak için ne yapmam gerekir?
Eşimle boşanma aşamasına girdik ve bu süreçte hiç istemediğim bazı hatalar yaptım. Örneğin, daha önce hiç tanımadığım bir adamla telefon üzerinden mesajlaştım ve konuştum. Bunu neden yaptığımı ben de bilmiyorum. Ancak yaptığım şeyin yanlış olduğunun farkındayım ve bunun için gerçekten çok pişmanım. Ben aslında boşanmak istemiyorum. Eşim olmadan yapamayacağımı hissediyorum. Sürekli ağlıyor, yalvarıyor ve yuvamızı yeniden kurabilmek için gerçekten çabalıyorum. Yaptığım hataları telafi etmek, onun güvenini yeniden kazanmak ve ailemizi kurtarmak için elimden gelen her şeyi yapmak istiyorum. Ondan tek istediğim, bana son bir şans vermesi. Her şeyi düzeltmek ve sevgimizi yeniden inşa etmek için mücadele etmeye hazırım. Fakat ne kadar çabalasam da bana bir şans vermiyor. Ben hatalarımla yüzleşiyorum ve geçmişte yaptıklarımı değiştiremeyeceğimi biliyorum. Ama bundan sonrasını değiştirebilirim. Tek istediğim, bana bir kez daha inanması ve yuvamızı kurtarmak için birlikte mücadele etmemize izin vermesi. Çünkü ben hâlâ onu çok seviyorum ve evliliğimizi kurtarmak için gerçekten sonuna kadar çabalamak istiyorum. Ama bana şans vermesi için ne yapmam ya da ona nasıl yaklaşmam gerektiğini bilmiyorum.
Gizli KullanıcıNasıl bir yol cızmem gerekiyor
Merhabalar 8 yasındaki kızım çok öfkeli ve kendi kafasına göre hareket etmek ısıtıyor beni ve babasını dınlemıyor kardeslerıne ve bızekarsı yaşından büyük hareketler sergiliyor 3 yasındakı kardesıyle bıle aksama kadar kafa tutuyor oturup bu yaptıkları hareketlerin yanlış oldugunu soyledıgım halde bır daha yapmıyacam deyıp özür dılıyor ama fazla zaman geçmeden tekrar aynısını yapıyor ne yapmam gerekiyor bu durum karşısında sizden yardım istiyorum
Gizli Kullanıcı
