Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Sevgilim artık bana iyi gelmiyor ama ayrılmak istemiyorum?
3 senelik bir ilişkim var. Başlarda çok güzel ilerlemişti hobilerimiz çok uyuyordu fakültemiz aynıydı sohbet akıp gidiyordu. Ama birinci senemizde beraber yaşama kararı aldık ben bunu isterken evlenmeden önce ev hayatını görüp alışkanlıklarını görüp hoşum gitmezse yol yakınken vazgeçmek istemiştim. Evlilik diye ikimiz de çalışıyorken evde kimsenin bakıcısı olmak istemiyordum ailemdeki kadınları gördükçe. Başlarda bilmediğini ya da onun fikrince temizlik gerekmediğini söylüyordu ama ben ona göstermeme rağmen tekrar tekrar hatırlatmama rağmen ya da en sonunda evdeki tüm işleri senin benim diye bölmemize rağmen sürekli unutuyordu daha sonra yapacağım diyordu. En sonunda her gün onu kırılıp artık onu uyarmaya mecalim kalmayınca sessizce ben yapmaya başladım ve hiçbir şey demedim. Yemek yapamadığından bulaşıktan vs iğrendiğinden ya ben yapıyorum ya da ben de çok yorgunsam dışarıdan yemek zorunda kalıyoruz şekerim bile çıktı genç yaşta. Evde her şeyi ben hatırlatıyorum alışveriş listesi süpürge ihtiyacı en basit yatak toplamayı bile ben yapıyorum. Şimdi en önemlisi uyum değil ileride yükümü paylaşacak biri olduğunu düşünüyorum ama ayrılmak istemiyorum çünkütıp okuduğumdan genelde sekiz ayım kronik ağlamalı geçiyor o zamanlarda yanımda oluyor bunu seviyorum, kibar ve ilgili de. Ama bu ev hali asla düzelmeyişi elimi kolumu bağlıyor ayrıca benden hoşlanıyor dediği arkadaşımla bile konuşmayı kestim bukadar fedakarlıktan sonra bundan ayrılınmaz gibi
Gizli Kullanıcı
karşı tarafı kendimi nasil bağlarım(narsist bir insan)
yaklasık 2. 5 yıldır bir ilişkim var karşı taraf beni her türlü cepte gören aşalığan ve herseye şaka yaptım diye vurdumduymazlık yapan bir adam,pinti ve düsüncesiz bir insan bu kadar bağımlı olmamımın sebebi ilkte hissettirdiği ilgiydi beni bu kadar aşağılamasına rağmen ondan kopamıyorum evet herşeyin farkındayım ama ne yapcam hic bilmiyorum ne adam akıllı plan yapmayı bilir ne adam ne plan yapmayı bilir sadece arzusu için ölüp geberen biri son zamanlar bana karşı arzusu çok fazla olmuştu ondan ayrıldığım zaman bana tekrar döndü ama arzu dışında bir şey yaptığı yok sadece benim sinirlendi üzerinden hareket etmeye çalışıyor ama yaptıktan sonra sanki çok büyük bir şey yapıyormuş gibi kabulleniyor bugüne kadar gerçekten ilklerdi değer gördüm ama son zamanlar hep kendimi cepte hissettim ve öyle de oldu tüm hatalar olsun her şeyi kabul ettim karşımdaki insan hiç soğuamadım tamamen beni bu kadar aşağılamasına rağmen özgüvenimi düşürmesine rağmen ve benimle eskisi gibi ilgilenmiyor beni elde ettiği zaman bırakıyor gibi hissediyorum ve 2 gün önce tekrardan affettim bundan pişmanım öz Bookummdan uzaklaştım özgüvenimden düşürülüldüm eskisi gibi hissetmediğimi fark ettim yani aynaya bakınca kendimi göremiyorum aslında resmen oyuna getirilmişim gibi aşk gerçekten insanı mahvedebiliyor ondan kurtulmam lazım çünkü hangi taktığı denersen hep aynı değişmez bir insan
Gizli KullanıcıAile
Aile baskısından nasıl kurtulabilirim çok baskıcı ve bana iyi davranmıyorlar bana hep yabancı gibiyim gürüyorlar arkadaşlarımla iletişim kurmamı istemiyorlar bilmiyorum aklım durmuş ben ne yapacağımı bilmiyorum artık bir yandan düşünüyorum ki ben ölsem sonramı kıymet bilecekler oda yalan bence iki günde unutrlar bana suçlar atıyorlar yemek istiyorum bile yemek vermiyorlar bana bende artık ne yapacağımı bilmiyorum valaha ya bıktım artık
Gizli KullanıcıDışarı çıkamıyorum
Minibüse binip bir öğrenci bile diyemiyorum sesim çok az çıkıyor ve korku kaplıyor içimi inmem gerekiyor diyelim köşe var falan diyemiyorum alışveriş yapıyorum poşet olsun diyemiyorum kafeye gidip sipariş bile veremiyorum aşırı geriliyorum heycanlaniyorum ve hiç bişi anlamıyorum salak gibi gözüküyorum dışardan kendimi çok kötü hissediyorum o kadar uzun süredir dışarı çıkmıyorum ki kendimden utanıyorum bu kadar ezik olduğum için hiç arkadaşım yok ve bu bunların kafamda artmasına sebep oluyor
Gizli KullanıcıRuh halim çok çabuk değişiyor ve sürekli gözlerim doluyor bunun geçmesi için ne yapmalıyım
1 saat önce çok mutluysam 1 saat sonra çok ama çok mutsuz hissedebiliyorum insanlar da sürekli bana söylüyor bunu duygularımı hepsini çok yüksek yaşıyorum ya çok mutluyum ya da çok üzgünüm bunun dışında bu aralar sürekli gözüm doluyor ağlama hissini hissediyorum kendimi sıkıştırılmış gibi hissediyorum ve biri bana hayır bile dese kırılıyorum kendimi savunmam gereken durumda sesim çok gidiyor ve korkuyorum içimi korku kaplıyor ne yapmam lazım yardım edin
Gizli KullanıcıKocam neden böyle yapıyor
Severek evlendik ailesine bi tık düşkün beni de seviyor mu bilmiyorum 1 yaşında oğlumuz var benim babam 6 ay önce vefat etti sürekli ağlıyorum o bana sarılmıyor o beni öpmüyor ilgi göstermiyor neden bilmiyorum hatta daha fazla kavga ediyoruz ben alttan alınca her şey devam ediyor güzel ama ben bir şey söyleyince o bana küsüyor kırılıyor geçen babasına ağzımdan hakaret çıktı diye trip atıyor bana
Gizli KullanıcıKafada biriyle konusmak
Annem sürekli kafasında birileriyle konusuyor bazen tartısma gibi bazen gulumsuyor kafasını falan sallıyor sorunu ne sizce?Evin içindeyken çok garip geliyor çünkü. Bakıyor böyle sanki orda duruyor yani daha çok kafasını havaya kaldırıyor annem kafayı mı yemiş? Bazen sinirleniyor falan ve konusmaya calisinca da duymuyor 2 kere falan seslenmek gerekiyor sanki başka gercekliğe falan gidip geliyo ama dümdüz oturuyor yani. Napmak lazim
Gizli Kullanıcıİlgisizlik
Eşimle evleneli daha iki buçuk ay oldu normal hayatımızda bana değer verip önemsemesine rağmen evlendiğimizden beri geceleri uyumak için benimle aynı anda yatağa gelmiyor uykum yok daha diyip televizyon izliyor uykusu geldiğinde gelip yanıma yatıp uyuyor cinsel ilişkiye girdikten sonrada duş alınca yine uykum açıldı diyip kalkıp gidiyor televizyon izlemeye bu durum beni değersiz kötü hissettiyor bu yüzden defalarca tartışmamıza rağmen bu durumun beni üzdüğünü anlatmama rağmen devam ediyor kalkıp gidip söylenince yanıma gelip yatıyor ama kalbim kırılmış oluyor zaten alışkanlık olduğunu düşünüp başlarda takılmamaya çalıştım ama artık bu durum canımı sıkıyor yatağa beraber girip çıkmayacaksak uyuduğumda uyandığımda seni görmeyeceksem neden evlendik eş olduk diyorum ama fazla abarttığımı düşünüyor daha evliliğin başında böyle olması ileride daha ilgisiz mi olur acaba düşüncesi beni çok korkutuyor ona göre daha duygusal düşünüyorum ama bu durum beni gerçekten kötü hissettiriyor ne yapmam nasıl davranmam gerekiyor
Gizli KullanıcıÇok Çaresizim
26 yaşındayım, ailemle ilişkim çok kötü (onlarla ne zaman bir şey konuşsam, yapsam; eleştiri, kavga, kıyaslama, aşağılama dışında bir şey yok bunu da benim hatalarımın onları getirdiği durum olarak yanıtlıyorlar), hiç arkadaşım, sosyal çevrem yok (adım atıyorum ama karşılık görmüyorum), üniversiteyi yarıda bıraktım (okumak istemediğim için değil, hem hayatımdaki sorunlarım hem ruh sağlığımdan dolayı istemediğim bir bölümde daha fazla durmak istemedim (paralı bir okuldu ve bana bu konuda harcadıkları bütün paraları yüzüme vuruyorlar, hayatta ne yapacağımı bilmiyorum, aile evindeyim, çok yalnızım, dayanacak gücüm yok hiçbir şeye artık ve tüm bunlar son 10 yıldan fazladır var.
Gizli KullanıcıÇözüm Bulamıyorum Hiçbir Şeye
26 yaşındayım ve ailemle ilişkim çok kötü, sosyal çevrem yok (adım atıyorum ama aynı karşılığı görmüyorum), aile evindeyim, tüm bunlar lise ve sonrası devam eden son birkaç yıllık bir süreçte ortaya çıktı daha çok. Üniversiteyi yarıda bıraktım (okul okumak istemediğim için değil sadece tüm bu sorunlarımdan dolayı), hayatımda ne yapacağımı bilmiyorum, çok yoruldum. Beni anlayan ve destek olan kimse yok.
Gizli Kullanıcı
