Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Nasıl ailemi düşünmeyi bırakabilirim
Dayım babamdan borç almış, yüklü miktarda ve bu parayı ödeyememiş. 3 aydır da kredi yüzünden de maaşı gelmiyor babama. Buzdolabımız bomboş ve ben 12. sınıf öğrencisiyim. Sınavla uğraşmam gerekirken ailemle uğraşıyorum. Annemle babam her gün kavga ediyor. Ben artık bunaldım, başımı alıp gitmek istiyorum ama gidecek kimsem yok. Doğrudürüst ders bile çalışamıyorum. Ne yapacağımı bilmiyorum. Bana yardım edin. Borç yüzünden üniversiteye gidemeyeceğim diye korkuyorum, sanırım da gidemeyeceğim. Annemin psikolojisi bozuldu. Evde huzur yok. Her gece ağlayıp uyuyorum. Psikolojim bozuldu. Artık bu sıkıntılardan anneannemden borç istedik, vermedi. Kendi oğlu verse ölecek sanki de vermiyor. Diğer dayım da anneannemin maaşını biz alıp yiyeceğiz sanıyor. Herhalde o da maaşı vermek istemiyor. Dedem yaşasaydı bulurdu, borç-harç olurdu. Yok ama dedem hayatta değil. Bu borç yüzünden annemle babam boşanmayı düşünüyorlar boşanırlarsa ben napıcam kimse beni almazsa nolacak
Kendime sevgi gösteremiyorum
Bir çocuk beni başka bir kız için terk etti. 3 ay etkisinden çıkamadım ve kendime olan sevgim gittikçe azaldı. Şimdi çocuktan vazgeçtim. Başka bir çocuk seviyorum ama hâlâ kendime saygı ve sevgi gösteremiyorum. Kendimi hiçbir şekilde güzel bulamıyorum. Herkes güzel dese bile, içimdeki his değil, diyor. Normalde böyle asla hissetmem ama çok garip psikoloji testini yaptım; 229 çıktı, depresyonda gibi hissediyorum ve kendime özen göstersem bile asla kendimi güzel hissetmiyorum. Özenle cevaplarsanız sevinirim. Ne yapmam gerek?
Eski sevgilim hakkında sormak istiyorum
İlk sorduğum sorudaki çocukla ilgili, yine benden ayrılıktan sonra ben ayrılık mesajına kısa ve net “tamam” yazarak tepki verdim. Arayan 20 gün geçti; ben hiçbir şekilde iletişime geçmedim ve bir gönderme falan atmadım; sessiz kaldım. Tiktok hesabından stalklamış ve beğenmiş gönderilerimi. Ben tam unutulmuşken bunu neden yapıyor, yoksa sadece bir tesadüf mü? Yazar mı sizce bu durum ne ifade ediyor, bir anlam yüklemeli miyim?
Ablam Ekmekten soğudu ne yapabilirim
Benim ablam yaklaşık 8 senedir akrabaların kilolusun ilerde sıkıntı olur genetiğinizde aşırı kiloluk var dedikleri için ekmekten soğumuş çok az bir şey yese bile kendini kilolu hissediyor kilo vermenin yollarını arıyor internetten kilo vermek için içecek arıyor biz ne yapabiliriz bu durumda çok üzülüyoruz ne yaptıysak nafile 22 yaşında olmasına rağmen 40 kilo zayıf olduğunu söylememize rağmen bizi dinlemiyor bir yol gösterir misiniz?
Duygusal aldatıldım, nasıl atlatırım?
15 yıl boyunca eşim beni hiç aldatmadı fakat kendisine bir işinden dolayı sinsi bir şekilde yaklaşan bir kız arkadaşımla WhatsApp üzerinden yazışarak önce arkadaşça sonra yavaş yavaş duygusal yakınlaşmaya dönüşerek beni duygusal olarak aldattı. Kız arkadaşım hiç aklıma gelmedi çünkü pek görüşmüyoruz fakat eşimde bir şeyler olduğunu sezmistim. Yine de delilim olmadığı için konduramadım. Cinsel birliktelikleri yok. Bu duygusal yakınlaşma yazışmaları bir buçuk, iki ay kadar devam etmiş. İçsel huzursuzluğum arttığı için gizlice telefonuna baktığımda yazışmalarını gördüm. Eşim o kadına beni çok sevdiğini ama onu da sevdiğini söylemiş. "Bakalım kendine cezam ne olacak, ne ceza kesilecek" diye de söylemiş. Eşim çok pişman ve çok utanç içinde. Neden diye sorduğumda öyle bir niyeti olmadığını, alkollü haliyle yazdığını, haddini aştığını söyledi. Kız arkadaşımı sorguladığımda yazılanların dışarıdan bakınca çok çirkin göründüğünü, yanlış olduğunu fakat aralarında hoşlanma, aşk, cinsellik gibi bir şey olmadığını, neden yazdığını bilmediğini söyledi. Eşim bana samimiyetle, sevgi ve şefkatle yaklaşıyor fakat bir buçuk aydır bu ihaneti unutamıyorum, aklımdan bir saniye bile çıkmıyor. Güvenim çok sarsıldı, resmen travma yaşadım. İkimizin yaşı 48. sevgi ve cinsel sorunumuz hiç olmadı. Yetiştirilme tarzına bağlı olarak ufak tefek birkaç şey dışında hep uyumluyduk. Hala regl oluyorum, bakımlıyım, yaşımı göstermiyorum. Çalışan bir kadınım, çevresi tarafından sevilen, saygı gören, dışa dönük, kültürlü bir insanım. Karşı tarafla kıyaslamaya hiç girmedim, sadece durumumu belirtmek istedim. Eşime psikolojik destek almayı önerdim fakat istemiyor. Dediğim gibi çok büyük bir pişmanlık ve utanç içinde olduğunu görüyorum. Kalbim çok acıyor. Bu acıyı nasıl atlatırım?
Eşimin ailesi çocuğumu eleştiriyor
Oğlum çok başarılı ve bunu eşimin ailesi kabullenemiyor. Lgs'de de yks'de de derece yaptı. Kimse okumamış; özellikle kaynatam oğlumu azarlıyor, nerede görse bunu gören kaynatam oğlumu eleştiriyor, böyle yetiştirilmez, mahvettiniz çocuğu deyip duruyor. Oğlumun umurunda değil, cahil insanlar anne diyor. Eşim birkaç kere benim oğlum başarılı, iki gün sonra randevu alıp girersiniz dedi; sallayan olmadı. fakat anne olarak kabullenemiyorum kayınlarım bıle okuduğu okuldan adam çıkmaz diyor
Saygı görmemek dıslanmak
Merhaba. Biz evleneli 20 yıl oldu ve eşim hiçbir zaman beni korumadı. Şimdi 5 yıldır aile apartmanına taşındık. Ne kadar sınır koymaya çalışsam da, eşim beni dinlemeyip annem ve babam diyerek sınırları yıkıyor ve ben hiçbir zaman dikkate alınmıyorum. Diğer eltilerim kayınvalideme ne yaparsa yapsın, onun acısını benden çıkarıyorlar. Onlar azarlıyor, ben de azarlıyorum. Her zaman ben her şeyi yaparım, fedakârlık gösteririm. Artık ben de yoruldum, bir ihtiyacı olsa duymazdan geliyorum, eskisi gibi her şeye koşmuyorum. Hatta eşim gidiyor ailesine; ben arada bir gidiyorum. Birkaç sefer misafirlerime karışma diye tepki gösterdim; evime de gelmiyor. Kayınvalidemle gelip gidiyor; işim olduğunda ortada yok. Kendi işleri olduğunda çağırıp duruyorlar. Ama eltimin bir şeye ihtiyacı olsa, bunu dile getirdiği için kıskanıyor, diyor. Kendi aileme bile saygı duyulmuyor. Bayramlarda diğer eltilerimin ailelerini gezerler, benimkini es geçerler. Ben herkese gidiyorum, fakat kimse beni sayıp da gitmiyor. Bunu duyan eltim gelip gidip kayınvalidamların ailesine gidildiğini anlatıp duruyor. Hep eltilerim kendilerini acındırıyor, yok hastayız, yok şöyle böyle. Ben hasta bile olsam kimsenin haberi olmuyor. Aileme de kendime de saygı yok. Eşim "Boşver, kıskanılıyorsun, diyor.
Terapi almak istiyorum iyileşme durumum yüksek mi?
(Dbt) Diyalektik davranış terapisi görmek istiyorum. Travmam olduğunu düşünüyorum; hep aynı şeyleri yaşıyorum gibi. 18 yaşındayım. Ani değişimlerim oluştu. Ruh hâllerim hep değişiyor. Bu yaşadığım şey borderline sınırda kişilik bozukluğuna benziyor. 3 aydır, hatta daha çoktandır böyleyim. İyi gelir mi? Belirsizlikten de oluyo tanı da koymadı psikiyatrist ilaç yazdı fakat yetmedi durumum ciddi demekki size sorum olucak cinsel istismar yaşayan kişilerde oluyo mu ani değişimler ya da savunma mekanizmaları?
iliskilerim sorunlu nasil duzeltebilirim
14 yaşında okuldan erkek arkadaşım olduğu için birkaç kere ailemden şiddet gördüm. Benimle ilgili olmadığını ve benden bir şey götürmediğinin farkındayım. Onları içimde affettim. Şu an ailemle aram iyi ama birkaç anıyı unutamıyorum. 19 yaşıma kadar 3-4 ilişkim oldu ve hepsi aynı döngüyle sonuçlandı. İlk hafta hızlı bir şekilde karakter analizi yapamadan iletişime ve ilgiye bağlanıp yüksek ciddi hayaller kuruyorum ve 2-3 ay sonra bir sorunla ayrılıyorum. ( Aldatılmam, bana küfür edilmesi ya da bir anda soğumam vs) Şu an gelecekteki sevdiğim kişi beni bu kısa ilişkiler yüzünden yargılanma korkusuna soktu. Bunun da oldukça gereksiz olduğunun aslında farkındayım. Geçmişten nasıl ders çıkarabilirim? Travmalarım yüzünden mi bunları yaşıyorum? Nasıl çözebilirim?
Onu seviyorum ama sanırım aşık değilim ne yapmam lazım?
4 buçuk aylık bir ilişkim var ve kendisi ilk sevgilim bana çok değer veriyor bana çok aşık ve hediyeler alıyor ama ona karşı olan çekimi kendimde hissedemiyorum bazen soğuk cevaplar veriyorum o da bundan rahatsız oluyor ama çözeceğimizi söylüyor son üç aydır böyle ve ikimizde yorulduk. Onu seviyorum ve ayrılırsak üzülürüm çünkü anılarımıza ve onun sevgisini yazık ettiğimden ve bir daha onun gibi seven bulamayacağım için korkuyorum, ayrılmam gerekiyor gibi hissediyorum ama cesaretim yok. Ona değer veriyorum ama aşık gibi hissetmiyorum o kelebek hissi denen his olmuyor veya ona onu sevdiğimi söylemek içinden gelmiyor, ne yapmam lazım çok vicdan azabı çekiyorum o iyi biri ama neden ben böyle yapıyorum anlamıyorum rüyalarıma giriyor günlük hayatta onu düşünüyorum ama heyecan çekim yok gibi