Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Yas surecindeyim nasıl atlacağımı bilmiyorum
Ben 31 yaşındayım bir yıl önce boğulma sebebiyle 28 yaşındaki erkek kardeşimi kaybettim. Başlarda kardeşlerimin yanında olmaya çalıştım eşiyle çocuğuyla ilgilendim yas nasıl yaşanılır bilmiyorum sonra hep başkalarını teselli etmeye çalıştıkça kendi yas hakkımı kaybetmeye başladığımi hissettim o benim de bir parçamdi dedim ilk zamanlar da kabullenemedim hala bir yerlerde gibiydi. Zaten evde değildim bir telefonla haber aldım eve geldim mezarı hazırdı saatler sonra getirdiler son kez görmeye cesaret edemedim ona dair hatırladigim son şey kefenli halı olsun istemedim ilk zamanlar mezarına çok giderdim zamanla uzaklaştım onu suçlamaya başladım yaşarken de bana böyle hissettiriyor du şimdi de aynı hayata dair hevesim kalmadı mutlu olunca bile suçluluk hissediyorum kardeşleri olarak hiçbirimiz de istek kalmadı hayatlarımızı askıya aldık bu sürece nasıl devam edeceğimi bilmiyorum herşeyimiz yarım kaldı ölümün gerçekliğini kafamda nasıl oturtacagimi bilmiyorum aslında hiç bir şey bilmiyorum. Bu konuda kimseyle konuşamıyorum herkes in sıradan düşünülmemiş teselli cümleleri beni rahatsız ediyor. Yas nasıl yaşanılır nasıl kabul edilir zihnimde oturtmak istiyorum.
Gizli Kullanıcı
Annemin beklenti yası sürecine nasıl destek olabilirim?
Şu an ailece çok ağır ve karmaşık bir kriz döneminden geçiyoruz ve hem kendim hem de annem için profesyonel bir desteğe ihtiyacım var. Dedeme ölümcül bir hastalık teşhisi kondu ve ameliyat olsa bile maksimum 1-1. 5 yıl ömrü kaldığını öğrendik. Şu an doktor doktor geziyorlar ama sonuç aynı. Bu acı haberle birlikte aile tamamen altüst oldu. Annem bi yandan kalp hastası olan babamın ilaçlarının sorumluluğunu taşırken bi yanda bu olması onu çok yordu. Benimse iki gün sonra mezuniyetim var. .. Annem iki gündür ağlıyor. "Babam ölecek, bunu bilmek çok kötü. " diyor. . Bir yanım annemin çaresizliğine şahit olduğu için kahroluyor ve ona nasıl destek olacağımı bilemiyor diğer yanım hayatımın bu önemli anında parça parça kalacağı için kendini kötü hissediyor. Üstelik gelecek zaman için dedem öldükten sonra anneanneme kim nasıl bakacak gibi büyük bir kaygı da omuzlarımıza çökmüş durumda. Hem annemin bu ağır yas ve baskı sürecini daha sağlıklı göğüslemesine nasıl yardımcı olabilirim? Hem de kendi içimdeki bu suçluluk ve hissiyle nasıl baş edebilirim? Annem ağlarken ben gülmek istemiyorum. .. haksızlık gibi geliyor. Annemse benim mezuniyetim için çok heyecanlıydı dedemin ömrünü öğrenene kadar. Bu süreçte psikolojik olarak ayakta kalabilmemiz için bize nasıl bir yol önerirsiniz?Şimdiden desteğiniz için teşekkür ederim.
Gizli KullanıcıBencil olmak istiyorum nasıl yaparım ?
Kimseyi düşünüp kimse için bir iş yapmak istemiyorum resmen beni bu hale getirdiler kayınvalidem ve eltim eltim 2 aylık hamile ben 9. Aya girdim beraber yaşıyoruz hiç bir iş yapmıyor kayınvalidem hâlâ onu savunuyor yapacaktı da edecekti de bide bana karşı ve eşim bir şey istediğinde karın yapsın oluyor ama kaynım istediğinde karın yapsın demeyi geçtim gıkını çıkarmıyor bıktım artık bu haksızlıktan
Gizli KullanıcıYönelimim hakkında..
Benim yönelimim bisexual ama ben çoğunlukla kızlardan hoslanıyorum ve bi kızdan aşırı aşırı derecede hoslanıyorum ama ailem psikolojimi bozuyor yok yanarsın cehennemde yok topluma aykırı yakarsın kendini falan diyor gerçekten kalbim o kadar sıkısmıs durumda ki hem ailem desteklemiyor hemde bi yandan günah diye korkuyorum o kızda benden hoslanıyo ama sırf ben bu korkular yüzünden istemediğim için olamıyoruz gerçekten hergunum mutsuz geçiyor sevdiğim biriyle neden olamıyorum olmalı mıyım olmamalı mıyım bilmiyorum ne yapmam gerektiğini soyler misinz bu konuda çok yalnız ve mutsuz hissediyorum teşekkür ederim 💕
Gizli KullanıcıEşime güvenmiyorum nasıl güveneceğim
Yaklaşık bir sene önce eşim tarafından aldatıldım barıştık herşey yolunda ama halen olan karşı içimde kırgınlık var desem olduğunu bilmediğim birleyen var acaba diyor hep güvenemiyorum bu yüzden kafamı toplayıp ders çalışamıyorum masanın başına geçip. aşırı sinirli biri oldum neredeyse kendimi bazen tanımıyorum gibi geliyor ne yapabilirim bana yardım edermisiniz nasıl bir yol izlemeliyim nasıl hareket etmeliyim birde çocuğum var kızım var 3 yaşında
Gizli KullanıcıAldatıldım ve affettim
Merhaba altı yıllık bir ilişki içerisindeyim ve bir kere aldatıldım bir kerede ayrıldığımızda hemen yeni birini bulup onunla duygusal bağ kurduğu sürece şahit oldum sonra tekrar beraber olduk ve bana bir daha kötü olan şeylerin yaşanmayacağını söyledi. Lakin zihnim beni rahat bırakmıyor çünkü kendiside artık eski ilgisini kaybetmiş gibi hissediyorum. Sürekli telefonunu kurcalamak istiyorum , açık arama peşinde değilim ama açık bulabilirim ya bir şey varsa düşüncesindeyim . Ve bir kaç gün önce instagramını bir sebeple bana verdi arkadaşı ile videodaki bir kadın üzerinden +18 bir cümle kullandığını gördüm ve daha önce kaydedilenlerinde beğenilerinde başka kadınların fotoğraf ve videolarını gördüğüm kavgalarımızda olmuştu . Benim görebileceğim bir aldatma yapmayacak belki ama benim göremeyeceğimi düşünüp arkadaşları ile kadınlar hakkında böyle cinsel yorumlar yapıyor olması beni mahvetti.
Gizli KullanıcıİNSANLARDAN KAÇIŞ
Merhabalar ben kendimi bildim bileli hep yanlızım insanlarla iletişimim çok iyi değil pekte arkadaşım yok son 1 senedir bi kurumsal firmanın muhasebe departmanında çalışıyorum burada sessiz sakin içine kapanık yabani bir insan gibiyim özellikle müdürlerden bayanlardan kaçar gibiyim. hal hatır soranlara dahi yabani gibi davranıyorum kaçar gibi bir hale sokuyorum kendimi bu halimden yaptıklarımdan nefret ediyorum ama halada o şekilde davranmaya devam ediyorum.
Gizli KullanıcıÇocuğuma nasıl davranmalıyım.
Merhabalar 8 yaşında erkek çocuğum var. Sürekli "kimse beni sevmiyor, keşke ben olmasaydım . "falan diyor. Ne yapmalıyım. Ayrıca evde aşırı sinirli ve kaygılı. Evde değil ama başka ortamlarda , okulda utanıyorum diyor. Derse kalktığında kalbim çarpıyor , utanıyorum diyor . Çekingen ,arkadaşları çok yok oynadığı sadece 1 arkadaşı var. Okulda tek konuştuğu arkadaşı bazen zorbalıyor . O arkadaşınla oynama başka arkadaşlar bul dediğimizde kimse benle arkadaş olmazki diyor. Aşırı empatili küçüklükten belli , okumayı kendi kendine 4 yaşında öğrendi . 3 yaşına kadar ekran vermedim. anını yaşamıyor birkaç hamle sonrasını düşünüyor ve kaygılanıyor söyliyeceklerim bu kadar şimdiden teşekkürler.
Gizli KullanıcıYAŞLILIKTAN DOLAYI MI ANLAM VEREMEDİĞİM ŞEY
Annanannem 80 yaşında ve eşini kaybettiğinden beri 4 5 yıldır sırasıyla çocuklarında kalıyor. Şöyle bir durum var ara ara ama sık bir şekilde pislik diye söyleniyor kısık bir sesle yüzümüze bakmadan tabiki bu durum olmakta ve ayrıca yanında oturuyor olsakta söylüyor. birkaç kere tam söylerken yüzüne baktığımda kafasını çevirip sustu bu bilinçli yaptığının göstergesidir. bu arada bu hareketi dışında yemeklere burun kıvırma durumu da var özellikle siyah renkli tatlılara karşı bir şeyi var sevmiyor hoşlanmıyor. Bir gün kek yapıyorum geliyor yanıma ne koydun içine diyor. Ben açıkçası neye karşı dediğini çoğu zaman hatta her zaman anlamlandıramıyorum. Ben sınava hazırlanıyorum ve ikimiz odada otururken odama geçicam pislik diyor geçen erkek kardeşim bana sinirlendi bir laf söyleyip gitti sebebi anneannemin dediğini anlamayıp tekrar sorunca nasıl duymadın gibisinden şey yaptı gitti odadan ve annaannem yine pislik dedi. Yani neden dediğini neye dediğini neden böyle olduğunu bilmiyorum. Psikolojik olarak mutlaka açıklaması vardır. Benim bakış açım şu şekilde ben anneanneme yaşlı diye ekstra hürmet göstermek zorunda olduğumu düşünmüyorum. Neyse diyip yaşlıdır farkında değildir desekte öyle olmadığı bariz bence bilinçli yapıyor. Bu arada normal insanlarla nasıl tartışıyorsam annaanneme de bir durumda tepki göstermem o kadar doğal diye düşünüyorum. O da bir insan sonuçta. Bu arada ben yks ye hazırlanıyorum stresliyim eğer fazla tepki gösterirsem kusura bakma annaanne diyen biriyim. Bu arada böyle anlamıyorum ama normal sohbet ettiğimizde çoğunlukla yüzümüze karşı gayet tatlı minnoş bir teyze çoğu yabancı da sever çoğunlukla ama mesela az önce de annem yıkamak için kıyafetlerini hazırlicak yıkayayım anne seni diyor pislik köpek diye art arda söyleniyor. bu dediğim gibi sesli yüzümüze karşı normal ses tonunda söylenmiyor biraz kısık ama duyuyoruz yani. Ben annaanneme çoğunlukla sohbet eden biriyim beraber belgesel izleriz sohbet ederiz sarılırız ağladığımda ağlama kızım der yanımda durur ama bunların ardından pislik dediğini duymak can sıkıyor,İkimizde insanız yaşlı diye alttan alan taraf ben olmamalıyım her an şuan odamdayım oda da tek ve yine art arda 10 kere belki daha fazla pislik köpek diyor derdi ne inanın bilmiyorum ama konuşmak çok istiyorum söylediğimde eminim reddetme durumu olucak söylediğine dair ama nasıl bir şekilde konuşmalıyım ve psikolojik olarak değerlendirirseniz çok sevinirim. Bu arada en tuhafı mesela kızı onu yıkıyor ortada hiç kötü bir şey yok bu durumda sinirlenicek ne var mesela?
Gizli KullanıcıKocam benimle birlikte olmak istemiyor ama
Kocam benimle birlikte olmak istemiyor ama şöyle bizim 5 yaşında bir oğlumuz var ve uyku düzeni maalesef yok ve geceleri bazen 2-3 kere kalkıyor ve bu uyanmalarında ben bir kaç saat uykusuz kalıyorum eşim ise o saat dilimlerinde uyuyor bende ister istemez yoruluyorum ve ertesi gün gece uykum geliyor eşimde bu yüzden artık istemiyorum kararım kesin diyor ne yapmam lazım durumu anlatmama rağmen hala aynı şeyleri söylüyor ne yapacağımı şaşırdım saatlerce dil döktüm hiç bir şekilde fikri değişmedi aynı şeyli söylüyor ne yapacağım
Gizli Kullanıcı
