Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Başından kaybettim galiba
Omurlik felçliyim. İlkokul ve anaokulunda eve gider gitmez bilgisayar oynuyordum boş boş oturuyordum bu liseye kadar devam etti Annem babam beni ortaokulda ilkokulda surekli okula gitmeye zorladi ben isteksizdim ilkokuldan ortaokula kadar skolyoz tedavisi gordum bir tanesi 6 ay surdu çünkü vücudum sırtıma takılan implantı kabul etmedi. ogretmenlerimin bir kismi tatliydi bir iki tanesi çok agresifti ama ilkokulda da ortaokulda okula gittigim zamanlarda da odevleri yapmiyordum tembeldim ilkokulda babam benim ders çalışmam için başımda beklerdi annem ilkokulda ders çalıştırdığında kahkaha atip alay ediyormusum ortaokuldan sonra 6 yil liseye gitmedim o sirada yapabilirdim ama yapmadim tum gun dizi izledim kitap okudum liseye başladim duzgun ders calisamadim elime yuzume bulastirdim bitirme notum 62 ydi Diyelim ki çalışmaya başladım Yapabilecek neyim var bilmiyorum imkanlarim kisitli evden çalişmam lazim çünkü babam evden çalışmamı istiyor bu şekilde memurda olamam şuanda hiçbir şey yapamiyorum. neredeyse hiçbir şeye yatkınlığım yok. öğrenmek içinde çabalayamıyorum Hayatım boyunca kendimi toplumdan izole ettim asosyal oldum Anksiyetik ve iletişim sorunlarım olduğu için grup ve liderlik içeren hiçbir şeyi yapamıyorum. İşin kötüsü iş sahibi olmaktan korkuyorum çünkü hayatımda hiç ciddi kararlar almadım. Freelancer işlere başvurmak bile korkutuyor çünkü birkaç kez dalga geçildim. Galiba dibe battım asla düzelmeyeceğim. Değinmeyi unuttuğum detaysa asıl korkumun sebebinin dalga geçilmek değil başarısız olacağım kaygısı çünkü iletişim becerilerim ve kordinasyon becerilerim yok diyebilirim ve bu beni ürkütüyor. Beceremeyeceğim kaygısı yiyip bitiriyor. Üniversiteye isteyerek başladım ama galiba öylesine okuyacağım çünkü yazılımı istemiyordum ailem gir dedi. Yksdede iyi sıralama yapamadım zaten
Umut3200
Nişanlılık sürecindeki kaygılar
Merhabalar,Nişanlımdan soğurum diye çok korkuyorum bunun önüne gecmek için her şeyi yapıyorum yanıma hep tertemiz gelsin istiyorum. Malum çoğu erkege baktığımızda kişisel bakım,hijyenleri biz kadınlara göre az. Fakat nişanlimda böyle bir şey olsun istemiyorum Allah var ne desem yapıyor ikiletmiyor sabah akşam dişini fırçalasin istiyorum her gün duşa girsin tırnakları bakımlı olsun v. b. .. o da elinden geldiğince bunları yapıyor ama ben bazen çok düşünüyorum ya bugün sabah dişini fırçalamadan dışarı çıktıysa ya elini yikamadiysa diye çok değişik psikolojiye girdim korkuyorum bu durumdan dolayı ondan sogursam diye. Benim gibi olan var mı bilmiyorum her şeyi çok fazla kaygı ediyorum. Bu kaygimda onlardan biri, sizce bu normal mi? Bu durumun önüne nasıl geçebilirim lütfen yardım edinn
Gizli KullanıcıNişan ve evlilik stresi
Yeni nişanlandım nişanlanmadan önce 5 ay tanışma sürecimiz oldu. Nişanlım tanıdığım süre boyunca çok iyi birisi beni mutlu ediyor ama ben çok korkuyorum onu mutlu edemezsem anlasamazsak etrafta birbirini aldatanlari duyunca korkuyorum ya bizde öyle olursak diye. Nişanlım dış görünüş ve huy olarak da ideal ama içimde hep gelecek korkusu var. Bende onu seviyorum ama onun kadar bağlı değilim dış çevreden bile onu kıskandığim zamanlar oluyor. Gelecek kaygısı beni yiyor daha önceki ilişkilerimde asla birini aldatmadım öyle bir egilimim bile olmadı. Ama şimdi böyle bir kaygıya girdim o çok iyi birisi onu asla üzmek istemiyorum beni bir bebek gibi seviyor neden böyle oluyor bende mi sorun var?
Gizli KullanıcıGeçmişte yaşananların duygusal yükü
3 yıl önce eşimin ailesi tarafından psikolojik baskı , manipülasyon ve sonrasında gelen haksızlıklara uğradım. Bu yaşadıklarım bugün hala bedenimi etkiliyor. O günleri hatırladıkça veya birine anlatınca sonrasında şiddetli bir baş ağrısı, ağırlık hissediyorum. Ve kontrolsüz bir şekilde özellikle tatlı ,hamur işi yiyorum. Bu sebeple aşırı kilo aldım. O günleri hatirladikça öfke ve " kendimi koruyamadım " duygusu geliyor. Beni bu kadar yıpratan kişilere geç de olsa sessiz bir mesafe koydum ama eşimin hatrina haftada 1 gün gidiyorum diye yine baş ağrısı ve huzursuzluk hissediyorum. Ayrica "yine aynı psikolojik baskılara maruz kalabilirim " endişesini yaşıyorum ve onlara karşı tetikteyim. Tüm bunlarla başa çıkamadığım için duygusal yeme isteğimi durduramiyorum . Diyet programı takip ediyorum ama ilerletmekte zorlanıyorum. Ben ne yapmalıyım sinir sistemim rahatlamıyor bir türlü. Simdiden teşekkür ederim.
Gizli KullanıcıKendimi sürekli diğer insanlarla karşılaştırıyorum
zamanında bir çocuktan hoşlanıyordum ve bu uzun süre platonik olarak devam etti birkaç sene sonra ona açıldım ve beni gayet iyi bir şekilde reddetti ama birbirimizle iletişimimiz devam etti sonra bi şekilde iletişimimiz bitti fakat ben sürekli stalklıyorum bundan çok yoruldum onun hoşlandığı bir kız vardı ve stalklarken onunla takipleştiğini gördüm ve kızla sürekli kendimi karşılaştırıyorum sürekli benden daha iyiymiş daha güzelmiş daha zekiymiş daha sosyalmiş vs vs sürekli karşılaştırma işine giriyorum stalkalamayı bıraktım fakat kafamın içinde sürekli olarak onun daha iyi olduğu daha başarılı olduğu dönüyor fakat onun hakkında hiçbir şey bilmiyorum sadece bildiğim şey takipleştikleri
Gizli KullanıcıEşim ailesini benden üstün görmesi
Merhabalar hocam eşimle 12 yıldır beraberiz 3 çocuğumuz var bugüne kadar hiç birşeyini eksik etmedim normal işinde gücünde normal bir babayım çocuklarıma deseniz aynı şekil ama nedense ailesinin bazı hataları yüzünden aramız bozuldu benim haklı olduğumu bildiği halde ailesi onu hiç umursamadığı halde benle onlar arasındaki seçimi onlardan yana kullanmasını anlamıyorum ailesinden bahsetmeme bile izin vermiyor ve bana olan sevgisinede inanmıyorum
Gizli Kullanıcıİnsan değişir mi
3 yıla yakın süredir bir ilişkim var her daim ya eski sevgilisine gitti ya başka insanlarla sürekli konuştu fiziksel olarak da defalarca aldattı ben en başlarda kendimden çok fazla verdim o söylesin ben inanayım modunda oldum daha sonra şehir değiştirdim geldim o yine değişmedi ne zaman ki ben dur de diyecek güçte oldum sonradan ilgi sevgi gerçek anlamda gördüm böyle geçmişe sahip biri gerçekten değişebilir mi
leyla44İlişkimi nasıl düzeltebilirim
3 senelik ilişkim vardı ayrıldık ondan ayrılıp başka kızlarla oluyodum ve onu hala çok seviyorum onunda hataları var ama benim daha çok konustuğum kişileri hep öğreniyodu psikolojim alt üst ağlamak istiyorum ağlayamıyorum haykırmak istiyorum haykıramıyorum ama onu çok seviyorum ne yapıcağımıda bilmiyorum aslında o haklı biliyomusun ben değer veremedim ama benimde zoruma giden seyler oldu tabikide öyle iste onu geri kazanmak istiyorum
Gizli Kullanıcıben üstesinden nasıl geleceğimi bilmiyorum
Kendimi dibe çökmüş hissediyorum. Hayatta ne yapacağıma dair en ufak fikrim yok. Kendime ait hiçbir şeyim yok. Sürekli onay arıyorum,insanlara ihtiyaç duyuyorum sürekli dıştan bir etki görmek zorunda gibi hissediyorum. Kendi doğrum yok sadece insanlar beni sevsin istiyorum. Utanç duymaya karşı çok büyük korkum var ve bununla ilgili bir şey yaşayınca yok olmak istiyorum . Bunun dışında gerçekten görünmez olmak istiyorum. Sürekli utanç hissediyorum sebebini bilmiyorum bazen var olmanın yükünü kaldıramıyorum sürekli memnuniyetsizin en iyi zamanı bekliyprum ama asla olmadı hep en kötü halimleyim ve bu artık canımı sıkıyor kafamdan belirlediğim bir stereotype var ve buna uymuyorum ve bunun kendimi sürekli insanların gözünden görmeye çalışıyorum kendi kişiliğim sorulsa önce acaba gözlerinde nasıl görünüyorum diye düşünüp ona göre cevap veririm sürekli düşünüyorum acaba ben aklarında nasıl yer ettim diye ve sürekli içimdeki içses mi artık kafamdan mı geliyor bilmiyorum sürekli bir 3. şahıs tarafından betimleniyorum örnek vermek gerekirse işte Nil şuraya gitmek istemiyordu vs vs bunaldım sürekli yeterisiz hissediyorum ve kendimi izole etmek istiyorum eskiden tanıştığım insanların beni kafalarında değiştirmesini istiyorum yeniden doğmam gerekiyor gibi bilmiyorum nefret ediyorum bu halimden ve hiçbir zaman değilemeyeceğimi düşünüyorum çevresi olmayan tek başına yaşayacak biri olacağım ve bundan korkuyorum
Gizli KullanıcıHer şeyin en kötüsünü düşünmeyi nasıl bırakırım?
Bir şey olduğunda mesela beni hiç aramayan biri aniden aradığında ya da hep arayıp soran kişi birden arayıp sormayı kestiğinde ve en basit ya da kötüsü hiç benle muhatap olmayan biri yüzüme baktı niye öyle baktı. benle küs olan biri ortamda bir şey dedi kesin bana laf soktu gibi ve bunun gibi durumlarda ben olayların en kötüsünü düşünüyorum. Acaba böyle mi oldu? Acaba şöyle mi oldu? Kesin şöyle oldu ondan böyle yapıyor. Gibi gibi hep en kötüyü düşünüyorum. Zihnimde o kötü düşünceyi destekleyen bir sürü kanıt buluyorum. Çok fazla panik ve stres yapmaya başladım. Niye böyle oluyor ve bu durum artık günlük hayatımı bile çok fazla etkilemeye başladı. Bir türlü bu duruma engel olamıyorum. Ne yapmalıyım?
Gizli Kullanıcı
