Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Eşimin ailesi her şeye karışıyor
Hocam merhaba 7 yıllık evliyim eşimin ailesiyle yıllardır sorun yaşıyoruz sanki evimizin içinde bizimle yaşıyor gibi herşeye karışıyorlar en sonunda tartıştım kayınvalidem çıkıp evine gitti eşimde ardından eşyalarını toplayıp gitmeye kalktı ama gitmedi benim güvenim bitti fakat heran gidecek gibi hissediyorum hiçbir şey eskisi gibi değil çok güvenim kırıldı çok mutsuzum o günden sonra evli gibi değil ev arkadaşı gibi görüyorum onu iki çocuklarım var boşanmak istiyorum fakat ekonomik olarak hazır değilim, annesini de bir daha görmek istemiyorum sürekli aşağılayıcı alaycı bir tavırla yaklaşıyorlar bana eşim arada kalıyor sessizliğini koruyor yıllardır onun sessizligi durumu buraya kadar getirdi, sanki ben suçluyum gibi davranışlari var konuştuk fakat sebep sonuç ilişkisi yok yüzeysel geçiştirici konuşuyor konu kapandı tamam vs gibiKış tatili planlıyor fakat onunla hiçbir şey yapmak istemiyorum çünkü henüz konu konuşulup bir sonuca bağlanmış değil çok üzgün ve kırgınım
Gizli Kullanıcı
Bana işteyim deyip gece yarısı başkasıyla görüşmesi
Öncelikle merhaba eşimle sürekli şiddetli gecimsizlikler yasiyoruz beni sevdiğini soyler ama hiç bir zaman beni dinlemez gece yarısı çıkıp gider sordugumda sanane der en son işteyim geç cikican dedi ama başkasıyla görüşmeye gitmis evlilikte yalan olmaması gerekli bnde ayrilma kararı aldım çünkü daha önce beni defalarca aldattı ben çocuğum babasız kalmasın diye affettim ama her seferinde ben perişan oluyordum degisicem diyerek yeminler ediyor sonrasında bir kaç ay sonra aynı kişiliğe geri de donuyordu daha önce de yaşadığım şeyler yüzünden küçük bir kavgamız da eve para bırakmaz beni cezalandırır aklınca bir hafta eve ekmek alamadigimi biliyorum ve ona karşı güvenim kalmadı sürekli huzursuzluk çıkaran bir kişi sizce ne yapmam gerekiyor çok çaresiz hissediyorum
Gizli KullanıcıAnnemin vefatı sonrası odaklanma sorunu
Mrb 34 yaşındayım. bisey okurken veya ders dinlerken sürekli odagımı kaybediyorum. bu sorun 3 sene önce başladı bende annem vefat ettikten sonra oldu gece uyurken rahatım. lakin sanki gece boyunca kafamın içinde bisey varmış gibi dolu uyanıyorum. Gündüzleri cok üşeniyorum çalışmaya hiç ne bedenim ne beynim istemiyor çalışmak bütün gün uyumak istiyorum. ve aşırı da uyuyorum. namaza başladım biraz iyi geldi ama hala bu sorun devam ediyor ne yapmalıyım yardımcı olursanız sevinirim
dijle03İstemsiz bir şekilde utanma duygusu
Merhaba İnsanlar ile konuşurken istemsiz bir şekilde utanma duygusu oluşuyor, kızarıyorum ve ter basıyor bu beni baya bı etkiliyor bundan nasıl kurtulabilirim ne yapmam gerekir nasil bir destek almalıyım ilaç vb şeyler iyi gelirim acaba
Gizli KullanıcıKendimi nasıl hayata döndüreceğim?
25 yaşındayım şimdi 18 yaşından beri Engelliyim 5 kere ameliyat oldum Kendimi sevemiyorum ve yaşam benim için ilgi çekici bir şey değil soğudum bu dünyadan annem hariç kimseyle ilişkim iyi değil konuşmak sohbet etmek gelmiyor içinden konuştuğumda ise beni anlayan bir çevrem yok etrafta yeni insanlar olunca eğlenceli bir yapım var ama aile çevresine geldiğimde yürüyen ölü gibi sadece uyumak istiyorum yardımcı olur musunuz
Gizli KullanıcıHayata karşı daha istekli ve motivasyonlu olmak için ne yapmam gerekiyor?
Kendimi mental olarak mutsuz hissediyorum çevremin yanında çok mutlu enerjiğim hatta hayattan keyif alıyormuş gibiyim ama hep içimde bir şeyler eksik, çalışmayı çok seviyorum ama istifa ettim ve iyileşmem gerekiyor gibi geliyor yalnız kalınca çok düşünüyorum kaygılarım var ya sürekli eğleneceğim dışarda vakit geçireceğim ya da meşgul olacağım tahammül seviyem insanlara karşı çok az evde duramıyorum ciddi anlamda tek başıma çok sıkılıyorum dans ediyorum kitap okuyorum aktivite yapıyorum ama tatmin etmiyor eksik hissediyorum kendimi sürekli mutlu bir ilişkim olsun istiyorum yanlış tercihler yapıp kendimi daha da üzüyorum hayattan zevk alan ve evde durmaktan keyif alan biri olmak istiyorum
Gizli Kullanıcıİş kolunu bilmediğim bir işe başladım ve aşırı kaygılıyız ne yapmam gerek?
Merhaba. İnsan kaynakları alanında hiç bir tecrübem ve bilgim olmamasina rağmen iyi bir titlle ile işe başladım. Müdürler ve patronlar işi bilmediğimi biliyorlar. Yapamazsam diye aşırı kaygılıyım. Ya öğrenemezsem, elime ayağına bulaştırırim korkusu. Ağlama nöbeti geçiriyorum işe gitmek istemiyorum. Tum sosyal hayatimi bile etkiliyor. Cok eglenceli biri iken bütün neşem gitti. Asiri endiseliyim ilac kullanmak istememe ragmen Kullanmış olduğum ilacı geçen ay bırakmıştım dr kontrolünde şu an yeniden basladim. Bunla nasıl başa çıkabilirim?
Gizli Kullanıcıİnsanlar ne derece değişebilir?
Merhaba 26 yaşında bir kadınım. 2019 yılında üniversitede bir kulübe dahil oldum ve burada birinden hoşlandım o da bana ilgi gösterdi ama çok kısa sürdü ve aniden genel olarak davranışları değişti, sadece bana değil genel olarak umursamaz soğuk ve kibirli tavırlar sergiledi dolayısıyla benim hoşlantım da geçti ve yerini ona karşı öfke almaya başladı ve onu kendini beğenmiş nezaketsiz ve karaktersiz olarak tanımlamaya başladım mümkün olduğunca iletişim kurmamaya çalıştım. 2 yıl boyunca bu kulüpteydim sonra kulüp dağıldı bizler mezun olduk , 3 yıldır kendisini görmüyordum. Ortak arkadaşlarımız aracılığıyla tekrar bir araya geldik 2 kez buluştuk. Ben ilk görüşme öncesinde çok önyargılıydım inşallah gelmez diyordum ama görünce ve tekrar konuşunca bir şeyler değişti içimde ve tekrar hoşlanmaya başladım ama kendime bunun için çok öfkelendim. Bana iş bulma konusunda yardımcı olacağını söyledi bunun için sonrasında mesaj yoluyla iletişime geçtik konuşma esnasında 2 kez teşekkür ederim dedim ve hiç rica ederim, bir şey değil vs demedi. 2. Buluşmamızda konu açıldı ve ben onda rahatsız edici bulduğum şeyleri ona söyledim rica ederim dememesinden bahsettim, abarttığımı söyledi zaten kendi yardım etmek istediğini öyle şeylerin aklına gelmediğini söyledi ve empatik biri olsaydım güçlü biri olamazdım dedi. Geçmişte herkesin içinde bana inisiyatif almak istemediğim bir konuda bu kadar özgüvensiz olma demişti ben bunu da densizce bulduğumu onun haddine olmadığını söyledim. Onu da kötü bir niyetle söylemediğini özgüvenli ol sen yapamayacaksın da kim yapacak anlamında söylediğini benim cımbızla laf aldığımı söyledi. Ama ben zaten kötü niyetten ziyade onu düşüncesiz ve nezaketsiz bulduğumu söyledim ne söylediğimiz kadar nasıl söylediğimiz de önemli dedim. Kendisi de dilinin kemiği olmadığını kabul ettiğini ama bu halinden çok memnun olduğunu ve asla değişmek istemediğini bu durumu samimi bulduğunu söyledi. Sohbet ederken bir ilişkiden beklentilerimiz hayata bakışımız toplumsal ve bireysel konularda düşüncelerimiz birbirine benziyor ve kafamdaki partner profiline sorumluluk sahibi, duygusal olarak dayanıklı, korumacı, cesur, konuşkan, komik ve kültürlü olması açısından çok yakın hatta kendisi de beni beğendiğine dair imalarda bulundu. Ama ben kırılgan ve depresif olmaya yatkın bir insanım onun böyle düşünmeden konuşmaları ve sürekli şaka yapan alaycı tavrı ve aşırı öz güveni beni düşündürüyor. Geçmişte aniden değişen tavırları için de o dönemlerde 20 kişiden dayak yediğini ve o zamanlar intikam almak istediğini psikolojisinin bozulduğunu ama o dönemi atlattığını söyledi ama bu olayın yaşanmasına neden olan şey ne, kendisi ne yaptı bu kısımdan bahsetmedi. Bir de lisede bir kıza sözlü olarak zorbalık yaptığı için kızı ağlattığını kızın okuldan ayrıldığını vs anlattı. Vicdan azabı çekiyorum gerçekten çok pişmanım dedi ama yine gülerek söyledi bunu. Lisede çok da küçük değildi diye düşünüyorum, ortaokulda yapsa çocukluk deyip geçeceğim ama zorbalığa yatkın bir tarafı varsa ve ailesi de sıkıntılı insanlar olabilir diye çekiniyorum. Sizce böyle birinin lise yıllarında bu tarz davranışlar sergileyen birinin bugünkü yaşlarında (o da 26 yaşında) değişmesi mümkün mü? Bir yanım asla olmaz diyor ama kafamdan da atamıyorum çünkü ilk tanıştığımızda onu idealize etmiştim ve ona karşı hep yetersiz hissediyordum kendimi. Genel olarak özgüven problemlerim var ve çekingen bir insanım ama ona karşı kendimi ekstra kasıyorum hep ve hep benden daha kültürlü, daha zeki, daha özgüvenli diye kompleks yaptım ve içten içe hep beni beğensin istedim. Özellikle beni zeki bulmadığını düşünürdüm ama bu son buluşmamızda sen çok zeki bir kızsın dedi ve bana ilgi göstermesine asla ihtimal vermezdim hele ki şu zamanda. Çünkü onun çevresi çok geniş işini yoluna koymuş hobileri var çok kültürlü bense bu sebeple bazen onun muhabbetlerini yakalayamıyorum ve işsizim, bir hobim yok 2 tane arkadaşım var vs onun yanında çok sönük kalıyor gibi hissediyorum.
gigiSevgilimin hayatında başka biri daha olduğunu öğrendim
Erkek arkadasimla 6 ay inişli cıkışlı bir ilişkimiz varken 4 yıldır başkaşıyla beraber olduğunu da öğrendim. Benimle beraberken onunla evlendi. Duygusal bağım çok güçlüydü, unutamiyorum. Bana geri dönüs yapar mı? Storilerimi islemeye gizli gizli devam ediyor. Kültürel baskılar ile evlendiğini söylüyor. Biz berbaerken şuanki eşine askerdeyim gibi yalanlar söyleyerek günlerce konuşmadığını öğrendiğim. Benimleyken her gün cok eğlenceli aktiviteler yapardık. Son dönemlerimizde nişanlıydı.
Gizli Kullanıcı
