Aile Kategorisi

Evlilikte duygusal mesafe ve yok sayılma

Merhaba, 5 yıllık evliyim . Özellikle son iki yıldır eşim bana karşı çok duyarsız ,ilgisiz , duygularımı yoksayan birine dönüştü. Küsüyor ya da beni üzen bir konuyu konuşmaktan kaçıyor uykusu gelmiş gibi yapıyor. Evliliğimizin ilk iki yılında ,kayınvalidemin beklentisi olduğu için eşimin isteğiyle ben her gün kayınvalidemin evine gidip yemek ve ev işlerini yaptım. Bu süreçte kayınvslidemin hakaretlerine , küçümsemelerine maruz kalfım. Eşimle paylaşınca da "çözümü olmayan şeyler için kendini üzme " dedi. Çocuklarım olduktan sonra yüküm ağır geldiği için sürekli öfkeyle ailesini şikayete başladım. Başlar da gönlümü almaya çalışıyordu. Bu çabası bile beni iyi hissettiriyorsdu. Ancak sonrasında beni görmezden geldi. Bana yüklenilen bu "gelin hizmeti" rolü benden sonra evlenen eltime dayatılmadı. Eşi ona saygı duyduğu için aile de saygı duydu. Benim de aklım başıma geldi ve araya mesafe koydum. Kendimi kullanılmış ve değersiz hissettim. Ve bunu lohusalığımın da verdiği duygusallıktan sürekli dile getirdim. Aertık benimle sohbet etmekten kaçıyor. Kendisiyle ilgili özel şeyleri Ailesine anlatıyor. Hatta ailenin gelini olmama rağmen hiç bir ailevi konu benim yanımda konuşulmuyor. Ve en yıkıcı tarafı da ben o ortamda odaya girdiğimde "konuyu kapatın "diye uyaran benim eşim oluyor . Ama bunun benim için ne kadar üzücü olduğunu beni anlamayacağı için yine konuşamadım. Duygusal tatmin olmadan evlilik sürdürülebilir mi?

Annemle 1-2 aydır konuşmuyorum ve iyi değilim

Merhaba,27 yaşındayım. Çok sonradan, istenmeden doğan bir çocuğum bu sebeple annemle aramda çok yaş farkı var. Babamla annem ayrı olduğu için üniversiteye geçtiğimden beri anneme ben bakıyorum. Hiç anlaşamayız kavgada çok ağır konuşuyor ve artık bir yerde bıktım artık konuşmuyorum onunla aynı evdeyiz evin giderlerini ben karşılıyorum ve onunla konuşmuyorum. Görünce suratıma bile bakmaz. İğrenir gibi geçer mesela yanımdan. Çok kötü rüyalar görüyorum bu süreçten beri, yalnız kaygılı takıntılı birine dönüştüm. Herkes bana annendir küsülmez diyor ama yalnız büyüdüm bir bağ hissetmiyorum anneme karşı. Adım atamayacak kadar öfkeli, kırgın ve uzağım. Ne yapacağım? İyileşmek toparlanmak istiyorum maddi olarak şu an onunla kalmaya da mecburum ama sürekli kötüleyen biri beni, iyiliği varsa da artık görmez oldum. Yemek yapmak bile istemez bana, kısacası yalnızlık hissi, maalesef ki iğrenme ve çok yoğun öfke var. Psikolojiye ilgim çok, yol gösterirseniz iyileşmek için çabalamak isterim

Anneme karşı olan öfkem ve çaresizliğimi nasıl tolere ederim

Annem psikolojik hasta ve katarakt, dişleri döküldü bu sebeple yemek yiyemiyor,çok zayıfladı ve evden çıkmıyor kişisel bakımını yapmıyor. Onu hastaneye gitmeye ikna edemiyorum. Ölmesinden korkuyorum ama artık tahammülüm kalmadı ne görmek ne aramak istiyorum. Bazen aklıma geliyor öldümü diye kontrol etmek için bi bahaneyle arıyorum ve yine iyi değilim diyor yine nefretle telefonu kapatıyorum. Çaresiz kaldım aileden destek olacak kimse yok ne yapabilirim

2 yıllık eşimin sosyal medyada eski sevgililerinin profillerine bakması

merhaba2 yıllık evliyim 2. eşimle (daha önce 20 yıllık bir evlilik sürecim oldu aldatma dolayısıyla bitti) sosyal medyadan tanışıp evlendik, zaman zaman bazı açık seçik kadın profillerine baktığını görmüştüm ve bunların benim özgüvenimi sarstığını da açıkça iletmiştim. kabul etti kırgınlığımı ayrıca benim istediğim şekilde hiç bir ilgi şefkat göremediğimi de defalardır iletiyorum sakince. Bunlara devam ettiği gibi birde eski bir sürü sevgilisinin de profillerine baktığını gördüm ve yine kendisine aynı şekilde ilettim. hiç kavga gürültü etmeden. haklısın sadece meraktan bakıyorum diye ifade etti kendini bende ne aradığını eski hayatını özleyip yada onları özleyip özlemediğini sordum. ve bunu normalleştirmeye çalışınca da daha fazla konuşmak istemediğimi söyledim. geldiğimiz noktada her hangi bir iletişimde olmadığına eminim ama ilgi şefkat vs eksikliği de olduğundan inanılmaz kırgınım ve ne yapmalıyım bilmiyorum.

Aldatıyor mu diye sürekli eşimden şüphe ediyorum. Burada sorun kimde?

Ben 3 yıldır zor bir dönem geçiriyorum. Arkadaşımın kocası eşini aldattığından beri bende eşime karşı güven problemi oluşturdu. Sürekli eşimden şüphe eder hale geldim oysa ki telefonun şifresi her şeyi ortadadır işten geldikten sonra benimle oturur günün nasıl geçtiğini anlatır ilgilidir şuan da neden şüphe ediyorsun diye çok büyük kavgalar ediyoruz problem bende mi destek mi almalıyım her hareketini inceler haldeyim oda bunun farkında ve artık rahatsız oluyor evliliğimizi çok yıprattı hiçbir şey de görmedim mesaj falan zaten her şeyi söyleyen biridir iş yerindeki bayanlar bile arasa onları da hemen söyler daha yalanını hiç yakalamadım ben böyle doğruyum diye mi bana bunu yapıyorsun diyor ne yapmalıyım evliliğim kötüye gidiyor sürekli kuruyorum her şeyi

Sinirliyken ağlama huyumu nasıl yenebilirim

ailemle tartıştığımda ağlıyorum bu ağlama huyumu yenemiyorum çok çabuk sinirleniyorum sakin kalamıyorum en ufak şeyde sinir oluyorum sakin kalmak istiyorum sinirlenmemek istiyorum sinirlendiğimde ağlamak istemiyorum olaylara tepki göstermemek istiyorum sinirden ellerim vücudum titriyor gözlerim doluyor titremem durmuyor ailem beni sinir hastası yaptı psikolojim bozuldu hiç bir cümlelerine katlanamıyorum hemen sinirleniyorum ağlıyorum titriyorum nefes alıp verişim bile değişti benim çok üzülüyorum

Kayınvalidemle aram kötü yardımcı olur musunuz?

Merhaba şı şekilde anlatacağım ki kayınvalidem sürekli beni kötü ediyor her geldiğinde bana laf sokuyor susuyorum ama bu seferde aileme laf söylüyor ne yapacağımı bilmiyorum bunları aileme söyleyemiyorum daha 6aylık evliyim ya bu şekilde çok üzülüyorum sürekli stres halindeyim o şekilde mutsuzum evliliğime yansıyor bu süreklii desteğe ihtiyacım var lütfen yardımcı olur musunuz bana çok ihtiyaç var yani çok lütfen ya

esraatici

Eşimin geçmişte ailemle ve benimle yaşadığı sorunlar

Ben ve eşim 51 yaşında iki çocuklu bir aileyiz. Evliliğimizin ilk yıllarında eşim ve ailem arasında bazı tatsızlıklar yaşandı. Annem ve Babam gerekyigi kadar bana ve eşime sahip çıkmadı. ayrıca eşim çok duygusal bir insan en güvendiği kişi abim kendisini dolandırıldı. benide güç durumda bıraktı. cocuklarımıza gereken ilgi ve alakayı gösteremedik kızım şu an takıntılı biri bu yüzden hayatını tam olarak idame etmekte güçlük çekiyor kendi başına yemek yapamıyor tek başına banyo yapamıyor bir işe girip çalışamıyor oglumda isyankar annesine karşı saygısız duyarsız. Uyku düzeni yok yemek düzeni yok okula hep geç kalıyor asla ders çalışmıyor eşimde kendisine eleştirel yaklaşım da bulununca annesine karşı kırıcı hakaret vari tavır takınıyor . ben ise arada kalan biri olarak ne babalık ne kocalık yapabiliyorum. . tekrar ailemi kazanmak için ne yapmam gerekir yeni bir başlangıç yapmak bir aile olmak için ne yapmam gerekiyor. ..

Eşim bana ilgi ve değer vermiyor

Merhabalar. 3 aylık evliyim ve bu aralar çok ağlıyorum eşim yüzünden. Anlayışlı çok iyi bir insan amaaa bu aralar bana değeri ve ilgisi yok. Bilgisayar da oyunu var eve geliyor 7 de napiyosun nasılsın soruyor ve direk oyuna giriyor. Ben bu durumdan o kadar çok rahatsızım ki anlatamıyorum kimseye derdimi çare bulmak istiyorum. Hatta yatağımıza bile birlikte girmiyoruz. Ve bende çalışan bir insanım akşam 7 de geliyorum. Çok güler yüzlü insanım eşime değer veririm ve çok seviyorum onu. Akşam yemeği hazır olur çayı hazır olur kahvesi hazır olur her zaman. Ama ben değeri ilgiyi göremiyorum neye yarar ki. Sabah 6 da işime giderim akşam 7 de gelirim her zaman destek olurum eşime hep değer ilgi gösteririm ama onda yok hep bilgisayar hep oyun ne yapmam lazım kafam kaldırmıyor ve her zaman ağlıyorum bana da akıl verin çok kötüyüm.

Son zamanlarda aileme çok kötü davranıyorum

Son zamanlarda aileme katlanamıyorum. Ufacık şeylere ağlayıp sinirleniyorum. Ailemin beni anlamamasından, dinlememesinden çok yoruldum. Hayatımı onlar için yaşıyormuş gibi hissediyorum. Şu anda aile evinde yaşıyorum ve üniversite bittikten sonra her şey güzel olur diye düşünmüştüm ama işsizliğin de baskısıyla çok bunaldım. Babamın yüzüne bir şey söyleyemiyorum ama annemi çok üzüyorum istemeden. Her gün birlikteyiz ve çok sıkıldım. Onlara karşı iyi evlat olmaya çalışıyorum ve hissettiklerimden pişman oluyorum ama elimde değil her hareketleri batıyor. Ailenin en büyük çocuğuyum ve bazen tüm yük bendeymiş gibi hissediyorum. Çok kötü bir şey biliyorum ama bazen onların sesini duymaya, yüzünü görmeye bile tahammül edemiyorum. Sonra böyle hissettiğim için çok üzülüyorum ve aniden pişman oluyorum. Her ikisi de çok iyi insanlar ve onları çok seviyorum ama yalnızca onların istediği gibi yaşarsam iyi anlaşıyoruz. Benim ne hissettiğimin, düşündüğümün önemi yok. Bir an önce kendi evime çıkmak istiyorum ama onları çok özleyeceğimi de biliyorum. Böyle ikilemde kalıyorum hep. Sonra onları kaybetme korkusu sarıyor. Hem onlarla hem de onlarsız yaşayamıyorum ve artık çok yorulduğumu hissediyorum. Çok uzun oldu özür diliyorum.