Aile Kategorisi

İhanet sonrası boşanma kararı almadan önce nelere dikkat etmeliyim?

Merhabalar. 34 yaşındayım. 8 yaşında ve 11 aylık iki çocuğum var. Bebeğime hamile kaldığım ayda eşimin başkasıyla cinsel birliktelik yaşadığını, sonrasında 3-4 aylık aralıklarla tekrar tekrar görüştüklerini en son bebeğim 3 aylıkken son kez görüştüklerini ve bunların yalnızca cinsel birliktelik olduğunu, duygusal anlam barındırmadığını bizzat eşimin itirafı üzerine öğrendim. Başlarda kabullenememe, kendimden şüphelenme, güvensizlik, ağlama krizleri yoğun depresyon yaşadım. Zamanla ataklarımın şiddeti süresi sıklığı azaldı. Eşim bu süreçte çok destek oldu. Evliliğimiz iyiydi, arkadaş olarak da çok iyi anlaşırdık saatlerce sohbet ederdik bir demlik çay bitirirdik. Çalıştık çabaladık omuz omuza verdik ev yaptırdık içini tek tek ellerimizle bezedik. Kızımızla eşimle her detayı birlikte seçtik aldık eğlendik. Çok ama çok mutluyduk. Son 1 yılda bizi ailecek strese sokan bazı olaylar oldu. Oturduk birlikte ağladık. Eşimin babası biraz despot zor bir insan, kafasına göre bağırır kızar siniri geçince birşey yok gibi sever sarmalar. Bunlar beni yordu, eşim alışkındı ama ben yoruldum. Benim yorgunluğum eşimi üzmeye başladı, tepki gösterse kavga çıkıyordu göstermese ben çocuk gibi azarlanmaktan bıkmıştım benim tepkilerim babasını daha da sinirlendiriyordu. Herkesin susmasına alışmış yıllarca ben de dahil. 10 yıllık evliliğimizin son senesinde konuşmaya başladım nihayetinde. Çok yakın çevremizin eşimden sürekli borç istemesi verirse iyi olmamız vermeyince suçlayıcı mesajlar konuşmalar da eşimi üzüyordu. Bunlar hep son yıl yaşandı. O süreçte konuştuk dertleştik aslında ama eşimin sonradan demesine göre depresyonda gibiymiş, ben ben değildim diyor. Zaten bu işlerde olan birisi o sıralarda karşısına çıkmış eşim de kafasını boşaltmak için malesef hataya düşmüş beni aldatmış. Her seferinde pişman olsa da ben eşimi seviyorum, nasılsa ona ilgimi eksiltmiyorum sadece dertler üstüme çok gelince bu insanı kaçış anlık unutma yeri olarak görüyorum diye diye bunu 1 yıl sürdürmüş tüm hamileliğim boyunca ve doğumdan sonra da. Herşeyi konuştuk bu konuda bile ağlaya ağlaya birbirimize duygularımızı ifade ettik, neden oldu bir daha olmaması için ne yapmalıyız hep konuştuk. Çift terapisine gittik, EMDR hem birlikte hem bireysel yaptık. Bir gün düzeldim inandım geleceğe umutla baktım. Eskisi gibi aşkla baktım gözlerim parladı. Sonra yine çöktüm. Nasıl yapar nasıl dokunur diye. Öğrenmemin üzerinden 8 ay geçti. Eski yaşam enerjim yok, gelecekten umudum yok. Eşimi çok sevsem de ona baktıkça başkasına dokunduğunu hatırlıyorum. Bana çok iyi davranıyor pişman, zaten hep iyi davrandık birbirimize çok özendik 10 yıl boyunca. Çocuklarıma çok iyi bir baba. Ama gel görelim böyle bir hata kabul edilemez birşey. Affettim desem de yüreğim beynim affetmiyor ısıtıp ısıtıp en yalnız anlarımda aklım oyun oynuyor. Eskiden etmediğimiz kavgaları etmeye başladık. Eskiden söylemediğim kırıcı sözleri söyler oldum sanki inadına canını yakmak ister gibi. Özene bözene büyüttüğümüz sevgimiz evimiz yuvamız büyüsü bozuldu. Çok mutsuzum, ruhum çekilmiş gibi kimseyle görüşmek konuşmak istemiyorum. Herşey çok basit geliyor acımın yanında boş geliyor konular. Boşanmayı kafaya koydum ama kararsızım da. Bana bir gülüşü yaşama enerjisi veren eşim, hayatımda tüm zorlukları o yanımdaysa aşarım dediğim eşim nasıl olur da başkasına dokunur. Çocuklarım da var. Nasıl karar vereceğim? Nelere dikkat etmeliyim? Duygularım beni yanlış mı yönlendiriyor, yoksa onları dinlemeli miyim? Yanlış karar almak istemiyorum ama şu anda mutsuzum. Kalbim öyle derinden ağrıyor ki, tarifi imkansız müthiş bir ağırlık üstünde. Eşimin sevgisi şefkati bile beni düzeltemiyor. Çünkü onu eskisi gibi güvenli dağım olarak göremiyorum, bana gerçekten dağ gibiydi varlığı hayatımı güzelleştiriyordu ama şimdi acıdan başka birşey vermiyor. Güvenmiyorum. Lütfen bana mantıklı birşeyler söyleyip dikkat etmem gerekenleri anlatır mısınız? Böyle karışık duygular beslerken hem hala herşeye rağmen çok severken, hala onunla yaşadığım cinsellikten de çok keyif alırken, ama bir yandan da onun bana ihaneti yüzünden canım acıyorken eskisi gibi tam olamıyorken, tam hissedemiyorken hep bir gölge varken sevincimde neşemde, bir de üstüne üstlük masum 2 yavrumuz varken, siz söyleyin nasıl karar verebilirim?

Aileme ister istemez bağırıyorum

Aileme ister istemez bağırıyorum yani ailem bana çok iyi davranıyor ama ben istemiyorum kötü davranmayı ama kötü davranıyorum sonra da ben neden böyle yaptım bağırdım die kendimi yiyorumBen böyle davranmak istemiyorum ama. İçimdeki o kötü duygu beni bitiriyor ben anneme babama iyi davranmak isterken yanlışlıkla kötü davranıyorum nekadar garip geliyor ama kendimi anlamıyorum çok üzülüyorum ama yapıcak bişey yok o yüzden size baş burdum

Emin olduğum bir şeyi neden defalarca kendime soruyorum. Tekrar araştırıyorun? Bu beni çok yoruyor..

Hamileliyimin, haftasın ve ne zaman başladığın ben ve doktorlar tasdıq ediyor. Amma kafamda belki o günden değil. Belki başka bir şey olmuşdur. Diye defalarca araştırıyorum. Beynim susmuyor. Kalbim rahatlasada, beynimin içi susmuyor. Biliyorum gerçeği, defalarca kanıtladılar. Amma kendime anlatamıyorum. Neden oluyor bu? Artık çok yoruluyorum. Tükeniyorum. Nolur yardım edin. Kendimi pişman ve vicdan azabi içinde boğuyorum. Kurtulmak istiyorum. İntaharın eşiyine bile geldiyim olmuştur. Yoruluyorum hocam😞 Dayanamıyorum. Biliyorum amma sanki kabul etmiyorum. Beynim kabul etmek istemiyor.

Babam annemi en yakın arkadaşı ile aldatıyor ne yapmalıyım

Bugün babamın telefonunu almam gerekti bir şey için ekranı acitigimda tiktokta açık kaldığını gördüm sohbetler dikkatimi çekti çünkü komşumuz ela ile bir sohbeti vardı ela abla evli ve annemin en yakın arkadaşıydı sohbete girdiğimde bir yıldır ilişkileri olduğunu söylüyordu ela abla hatta fiziksel ilişkiye girdiklerini dair bir kaç imali mesaj gördüm ama babam sadece ihtiyaclari icin kullanmış gibiydi ela ablayı ela ablada bunu paragraf paragraf yazmıştı işte ben bir yıldır seni seviyorum sen ise karını umursamadan benim dışında daha bir sürü kızla beraber oldun fln yazmıştı şok oldum hatta şöyle bir şey vardı "ben her işten ciktigimda eve heyecan ile gelip yemek koymadan bir bahane ile size ugradigim da sen benim yüzüme bakmadın" fln yazıyordu babam önceki sohbetleri silmiş sanırım bundan önce hiç sohbet yok bende hemen olanların fotoğrafını çektim ve özel klosore ekledim ne yapacağımı bilemiyorum annem babamın borçlarını kapatmak için ise gidiyor eve yorgun argın geliyordu kendisine zaman bile ayiramiyordu şimdi bu gördüklerim benim canımı çok yaktı anneme söylemeliyim bence ama nasıl babam çok sinirli bir adam korkuyorum ama bu annemin de hakkı bana yol gosterin lütfen

Sevilmediğimi düşünmekle nasıl baş ederim?

Son zamanlarda içimde büyüyen, saklamaya çalıştığım ama her geçen gün daha da belirginleşen derin bir kıskançlık var. Kardeşimle aramızda dört yaş olmasına rağmen, bacak boylarımız neredeyse aynı ve ikimiz de kızız; bu benzerlikler, aramızdaki karşılaştırmaları aile içinde daha da görünür kılıyor. Yaz boyunca kardeşimin yüzme ve voleybol kurslarına gitmesi, ona sunulan imkanlar ve gösterilen ilgi, beni tamamen dışlanmış ve unutulmuş hissettiriyor. Ailem, ona destek verirken beni başıboş bırakmış gibi hissediyorum; tatilde hiçbir fırsat ya da imkan verilmedi bana. Bu adaletsizlik, kalbimde ağır bir yük, ruhumda derin bir yara açıyor. Kardeşime karşı beslediğim bu kıskançlık, aslında onun mutlu olmasını istediğim ama kendimin sevilmediğine, değer görmediğine dair yıkıcı bir düşünceyle birleşiyor. Bu karışık duygular içinde kendimi yalnız, değersiz ve gözden çıkarılmış hissediyorum. Kardeşimle aramızdaki bu görünmez yarış, ailemin ayrımcı tutumuyla birleşince içimdeki kırgınlık ve kıskançlık daha da derinleşiyor. Tüm bu hislerle nasıl başa çıkacağımı, kendimi nasıl seveceğimi ve değerimi nasıl bulacağımı bilmiyorum. Bana bu duygularla yüzleşme ve kendimi affetme yolunda nasıl yardımcı olabilirsiniz? Teşekkür ederim şimdiden,saygılarım ve sevgilerimle. ..

Babam annemi aldatıyor güven sorunu yaşama kaygısı oluşuyor

cok yogun bir donemden geciyoruz benim cok onemli olan bir sinavima cok az kaldi ablam evlenecek ve boyle bir olayla karsi karsiyayiz anneme guc mu olmam gerek derslerimi mi halletmem gerek ya da babama olan kirginligimi mi yasamam gerek inanin bilmiyorum anneme bir sey olursa diye ya da ilerde kimseye guvenemezsem ya da suanki iliskimi mahvedersem diye cok korkuyorum lutfen yardimci olun ben bu donemi hem ailem hem de kendim icin nasil saglikli bir sekilde atlatacagim kanit denen her seyi ilk ben goruyorum kendi icimde sindiremeden anneme soylemek zorunda kaliyorum sonra annemi iyi etmeye calisiyorum nereye kosacagimi sasirdim babam yuzunden guven problemi yasamak istemiyorum

Babamın gönlünü almak için ne yapmalıyım

Ben babama LGS sınavdan çıkan puanı yalan söyledim ve sonra o anladı ve bana çok kızgın oldu Antalya ya gidecektik tatile ve dedi seni goturmuyorum bana dürüst olmadığın için diyor ve babam kardeşlerimin arasında en fazla bana güveniyordu ve bana arkadaşlık ediyordu ne yapmalıyım bana yardım et ve Antalya'ya gitmek içinde ne yapmalıyım ilk once onun gonlunu alayaım sonra Antalya'ya gitmek için

Evliliğimi nasıl devam ettirebilirim?

Merhaba ,Biz 5 aylık evliyiz evde huzur yok mutluluk yok aşk yok nedenini bilmiyorum hiç anlayamıyorum. evin içindeyim işleri , yemekleri , kıyafetleri yapıyorum eşime bir eş olabilmeye çaba gösteriyorum hiçbir şeyi eksik etmiyorum ve ne derse yapıyorum . Ama benimle çok severek evlenen eşim evlenmek için acele eden eşim evin içine girince çok değişti evlendikten 1 ay sonra ailesiyle her hafta sonu tarlalarına gitti tepki gösterdim suçlu oldum birbirimize vakit ayıralım dedikçe doyumsuz oldum herşeyi atlattık sorunları çözdük dedik başka bir sorun doğdu ben artık çok sıkıldım ben çok seviyorum kocamı en saf duygu değil mi sevmek ? İşten geldiğinde güler yüz göstermiyor yemekten sonra çay koyuyorum tatlı getiriyorum yinede bana sarılmaktan başka sevgisini görmedim, Sanki içinden hiç istek gelmiyor gibi hep benden bekliyor güler yüz hep benden bekliyor susmak alttan almak ,çok konuşunca çok konuşuyosun diyor hiç konuşmayınca neden susuyorsun diyor neden bu kadar tutarsız ne yapnaya çalısıyor artık dayanamıyorum ben 21 yaşındayım ben kimseden sevgi dilenemem ben biri beni sevsin diye kendimi parçalayamam ama sürekli sevilmeyi , ilgilenilmeyi vb. Şeyleri bekliyorum kocamdan kendiliğinden yapsın istiyorum seviyorsa yapsın kendiliğinden yüzü de gülsün benimle sohbette etsin benimle aktivite de yapsın ama yok olmuyor . Bi zamanlar ben istiyodum bunu yapalım şunu yapalım ama sıkıldım tek taraflı sevgi mi bu ? herşey kadınlara mı zimmetli ?ben mi evliliği yürütemiyorum takmıyorum kendimi üzmicem dedikçe kendimi ağlar halde buluyorum . Evlilik içinde yalnızlık çekiyorum bir erkek neden bu kadar duygusuz olabiliyor duygularımı yok ? Mutlu etmek çok mu zor kafamda çok soru var bunun gibi . Ben ne desem beni yanlış anlıyor çok sıkıldım ben onun eşiyim her dediğimi yanlış anlamak yerine biraz başka açıdan baksa sorduğum yada söylediğim cümlelere . Ne zaman tartışsak gidip yatıyor bende yanına gitmiyorum hiçbişey olmamış gibi davranamıyorum koltukta yatıyorum daha 5 aylık evliyiz nedir bu ? Sabrım tükeniyor morelim düzelmiyor gençliğimi mafettim sanki ben evlenmeden zaten tektim teklikten çıkmak bu dünyada sevdiğim anlaşabildiğim biriyle evlenip onunla mutlu olmak istedim bence çok değil bence hak ediyorum . Mesela yarın olacakları söylüyorum size , işten gelicek benim yüzümün gülmesini beklicek ama ben bunları unutmadığım için suratım asık olucak ve bana dicekki ; senin yüzün asık bu yüzden benimde modum düsüyor işten geliyorum güler yüz yok dicek ben her zaman suçlu oluyorum benim de duygularım var kendisi uyuyunca geçirebiliyor ama ben yapamam her insanın kendine öz karakteri var . son olarak sorum şu size beni gercekten sevse icinden herşey gelirdi yapardı değil mi ? Yani sevmiyormu açıklık istiyorum bu soruma birde ben ne yapmalıyım bu tarz bir evlilikte nasıl hareket etmeliyim ?

Cinsel hayatımız yok

Öncelikle merhaba. 8yıllık evliyim ve ikiz kızlarım var. Eşimle severek evlendik. İnişli çıkışlı evliliğimiz vardı her zaman. İkiz kızlarım olduktan sonra uzaklaşmaya başladık. Önceliklerimiz de değişmişti. Şuan neredeyse 1,5 yıldır cinsel ilişkimiz yok. Bunu konuştuğumda aldatma olmadığını tekrar çocuk istemediğimi için birliktelik istemediğini söyledi. Ve geçiştirdi. Ama bu durum canımı sıkıyor. Mutsuzum. Boşanmayı bile istedim dile getirdim. Kabul etmiyor. 30 yaşındayım kadın olarak sevmek sevilmek istiyorum dedim. Ama sürekli konu farklı yerlere gidiyor. Anlamak istemiyor.

Ailemle yaşamak psikolojimi bozuyor.

Ailemi çok seviyorum ama artık onlara karşı bir bıkkınlık hissediyorum. Çok soğudum yani. Bir şey dediklerinde sanki bir yerimi istiyorlar gibi geliyor. Bana iyi davransalar bu kadar olmaz biliyorum ama işte. .. Bana karşı sanki bilmediğim bir garezleri var sanki. Bana karşı sanki bilmediğim bir garezleri var sanki. Bütün bunlara rağmen hâlâ kendilerine dört dörtlük hizmet etmeye çalışıyorum. Sosyal hayatım yok denecek kadar az. Artık yaşama hevesim de kalmadı. İntihar etmek de istemiyorum ama artık dayanamıyorum. Kardeşlerim de beni umursamıyor. Sanki onların ablası değil de evde hizmetçi kız gibi istediklerini yapıyorum. Bana yapılanları başkasına yapsalar bir dakika bile bu evde kalmaz. Ama benim hiçbir fikrim düşüncem yokmuş gibi davranılıyor. Bu durum beni çok hayattan soğuttu. Bu dünyada niye ben varım. Benim gibi kimse var mı. Ölsem umurlarında bile olmaz. Çünkü ben bir evlat, kardeş değilim. Daha ne diyeyim bilmiyorum. O kadar doluyum ki 40 sayfa da yazsam 50 sayfa da yazsam yetmeyecek. Ve bu yazdıklarım bir şeyi de değiştirmeyecek biliyorum. Farkında olduğum şeyleri değiştirememek yoruyor. Şimdilik bu kadar anlatayım. Teşekkürler.