Aile Kategorisi

Aile ortamım bana uygun değil

Ailemle anlaşamıyorum yeterince sevilmediğimi düşünüyorum bu konu canımı sıkmasa bile adaletsiz davranmaları beni sinirlendiriyor söyledikleri şeyler çok ağır geliyor ve sesimi yükselterek hakaret veya küfür ederek karşılık veriyorum onlar evde yokken çok mutluyum geldiklerinde üzülüyorum veya dışarıda cok mutluyken eve geldigim anda durduk yere sinirleniyorum onlardan nefret etmiyorum ancak uzak olmak istiyorum hayallerimden birisi tek yaşamak ne yapmam gerek sinir için kapsül pasiflora tarzı şeyler kullandim ancak sakinlesmiyorum cok strese giriyorum ve bu cildime sağlığıma kiloma yansıyor suan icin ailemden uzak kalma durumum yok onlara nasil daha fazla katlanabilirim

Kafamda birini ve geçmişi nasıl daha az düşünebilirim?

Kafamda nasıl ayrılacak olduğum eşimi ve geçmişi daha az düşünürüm ve moralimi her gün aynı seviyede yüksek tutarım Bu konuda destek istiyorum Eşimin beni aldatması beni çok çok üzdü 5 yıldır bu konuyla boğuşuyorum Yoğun mesaide bir işte çalışıyorum ve 2 tane 14 ve 17 yaşında lgs ve yks sınavına girecek erkek ve kız çocuğum var Evliliğimizin 20. Yılı ve çok yalan söylediğni tespit ettim 15. Yılımda beni aldattığını tespit ettim ve af diledi 16. Yılımda yine yaptı yine af diledi evden 3 ay gönderdim geri geldi sonra evde bol bol tartıştık onun beni sevmediğini hissettim bir iki numara daha yakaladım inkar etti en son watsapına girdim 2 ayrı kadınla cinsel içerikli mesajlarını gördüm o günden beri çok konuşmuyoruz Çocukların sınavını bekliyoruz Ayrılacağız ama o hiçbir şey olmamış gibi davranıyor Bu beni çok rahatsız ediyor

Sera2127

İkinci evliliğim eşimin yetişkin oğlu ile anlaşamıyorum yardım eder misiniz?

Slm 8 senedir 2. eşimle yaşıyorum 20 li yaşlarda oğlu var ve başka şehirde okuyor,ben eşimi çok sevdiğim oğluyla ve üst katta oturan demans hastası olan annesi ile yaşamayı kabul ettim,Oğlu daha 1 yasinda iken anne baba sorunlu şekilde ayrılmışlar ve benden 3,4 sene öncede kısa süreli bi evlilik yapıp ayrılmış,bu cocuk hiç babasını tanımadan büyümüş,bu yüzden annenin verebildiği sevgi ile büyümüş,ve sonra ben hayatlarına dahil oldum, ilk başlarda ufak olduğu için snrm beni kabul etti sevdi diye düşündüm ama büyüdükçe benden nefret ettiğini ve aşırı sekilde annesini kiskandigini farkettim ,bazen tartışma olunca annesiyle bana zarar verebilecek davranış sergiledi,alttan aldim aramizda baba oğul diye bir ilişki mevcut değil abi diyor bana bende ona oğlum demek istemiyorum çünkü iki evladım var,tüm yaptığım pişmanlık diye düşündüm yillardir böyle bir ortamın içinde olmak beni çok baskıladı, çocuğu olan bir kadınla yaşamak zor ve başka bir şehre yada tatile bile gidemiyoruz ve annesi 2 senedirhasta ve yalnız birakamiyor haftasonu cikamiyoruz dışarı artık, annesine ve oğluna toz kondurmuyor ,ara ara sırf oğluyla anlaşamadığımiz için kisa sureli aramizda ayriliklar yaşadık ama sevdiğimiz için barısiyoz,oğlu artık bir yetişkin ama asosyal mlsf ,ufakken hep ezilmiş babasız olduğu için, yıllardır aramadığı babası birgün aramış annesi vasıtasıyla 3,4 senedir öz babasiyla görüşüyor yardımcıolun

Eski eşimle ilgili kafam karışık

Merhaba. 3 yıla yakın oldu ayrildik eski eşimin istegiyle. 7 yaşında oğlum var. Hayatıma başka biri girdi bunu süreçte ve çıktı. Seviyordum kendisini ama maddi olarak sorumsuzdu ayrildim. Eski eşim çok sorumluluk sahibidir ama çok mıcmıc ilişkileri sevmez. Ben de yakınlığı ve güzel şeyler duymayı severim. Şuan ailemle yasiyorum zorlanıyorumEski eşim şöyle dedi,tekrar deneyelim vakit geçirelim 3müz bakalım bı. Oğlumuz için çok mutsuz dedi. Akışında ilerlesin bi acele etmeden bakalim, aileme bile söyledim ben tekrar birlesebiliriz diye dedi. Genelde az konuşan biridir. Bunları soylemesinden bincikarimda bulunmalı miyim yoksa insan net bi şekilde iyi şeyler duymayı mi beklemeliyim bilemiyorum. Kendi duygum ona karşı pek kalmadı ama severek evlenmistik. Belki eski duygularım tekrar canlanır diyorum bı deneyeyim dedim. Ayrı şehirlerdeyiz. Gel vakit geçirelim dediğinde gitmedim ama başka bı zaman için gelicez dedim tmm dedi. Bı plan yaptın mı dedi hayır dedim. Vakit geçirmek üzerine düşündü o zmn. Benim yaşadığım şehir için seviyor musun burayı dedi evet dedim. Onun yaşadığı yer iyi gelmiyor bana heleki ailesini hiç görmek bile istemiyorum. Ne yapicagimi bilmiyorum. Hala seviuor mi yoksa mantıklı mı davranmaya çalışıyor, ki hiç benim yapamiycagim şeyler, bilmiyorum. Biriyle olmuş olman zor benimicin dedi yada o sebeple mi anladı bilmiyorum, biseyleri düzeltmeye çalışması sevdiğini mi gösterir? Ne yapmalıyım

Evlilikte şeffaflık ve öncelik sırası karmaşası

Merhaba, 5 yıllık evliyim . Evliliğimizin ilk günlerinden itibaren eşim tarafından hep ikinci planda bırakılıyorum Hatta yok sayılıyorum. Evde farklı ama ailesinin yanında bana yabancı gibi davranıyor . Hatta bazen onların yanında bilerek beni azarlıyor. Bir aile meselesi olduğu zaman benim yanımda konuşmuyor. Bir keresinde beni odadan cıkartmıştı . Evde ağzını bıçak açmazken ailesin yanında çok konuşkan biri. Bana ve çocuklara karşı çok ilgisiz . Sürekli yorgunum diyor ama ailesini ziyaret ya da arkadaş buluşmalarında yorgunluğunu önemsemiyor. Maddi olarak da bana karşı eli sıkı "sürekli param yok " diyor ama maaşından düzenli olarak babasına pay ayırdığını başkasından öğrendim. Bu beni çok yaraladı. Evde para saklıyor ama benim hiç bir bilgim olmuyor. Evin geliriyle ilgili bana şeffaf davranmıyor. Sonuç olarak ,bunlar artık biriktiği için bir gün onunla bunları konuştum. Davranışa dökülen bir değişim istediğimi aksi halde evliliğimiz hakkında kaygılandığımı dile getirdim. Bana küstü , tavır aldı. Suçlayıcı bir dil kullanmadan kendi duygularımı söyledim ama o yine bana sorun çıkartan gözüyle baktığı için tavır alıyor ,sessizliği tercih ediyor. Çocuklarla her gün 5 10 dk. da olsa ilgilenmesini oynamasını belirttim ama ilk günden bile bunu yapmadı. İşten gelip uyumaya devam ediyor. Bu durumda ben ne yapabilirim?

Mutlu olmak hayatımın hersey yoluna gitmek için ne yapmalıyım

Merhaba. Ev ortamında kendimi uzun süredir mutsuz hissediyorum. Sürekli gerginlik ve tartışma yaşanıyor. Özgüvenim çok düşük ve kendimi özgür hissedemiyorum. Yetişkin olmama rağmen annemle olan iletişimimde zorlanıyorum. Küçük hatalara karşı çok tahammülsüz olabiliyor ve sık sık eleştiriyor. Bu durum bende de yoğun bir öfke ve gerginlik yaratıyor. Ben tepki verdiğimde, iletişim daha da kötüleşiyor ve kısır bir döngü oluşuyor. Geçmişte, özellikle çocukluk ve ergenlik dönemlerimde bazı zorlayıcı deneyimlerim oldu ve hatalar yaptım. Annem bu geçmişteki hataları sık sık gündeme getiriyor ve bu da kendimi yetersiz hissetmeme neden oluyor. Kendimi düzeltmeye ve daha iyi olmaya çalışsam da yeterince takdir edilmediğimi düşünüyorum. Eleştirilme korkusuyla zaman zaman dürüst olmakta zorlandığım oldu ve bu durum ilişkimizi daha da zedeledi. Son zamanlarda hem psikolojik hem de fiziksel olarak kendimi çok yorgun ve gergin hissediyorum. Öfke kontrolü, aile içi iletişim ve sınır koyma konusunda desteğe ihtiyacım olduğunu düşünüyorum. Bu durumla daha sağlıklı başa çıkabilmek için ne yapabilirim?

cagla_98

Çocuklarımın annesi onları terk etti

30 yaşındayım kötü bir evlilik yaptım dul bir kadınla evlendim bu kadından biri 5 yaşında erkek diğeri 4 yaşında kız çocugum var eşim sürekli kavga çıkartıp bizi terk ediyor ve sonra pişman olup geri dönüyor çocuklarım annesini çok özlüyor diye boşayamıyorum ama hep kavga ediyoruz olmayan şeyleri kafasında kurup kavga çıkartıyor sonra özür dileyip geri dönüyor anlamadım yârdım ediniz boşanmak istiyorum ben

İletişim sorunum var

İletişim yetersizliğne sahibim . evliyim ama eşimle sohbeti uzatamıyorum kısa kesiyorum daima eğlendiğimizde de şakalaşamıyorum fazla çünkü canım acıdığığımda sonlandırmak istiyorum . En çok iki kelime kurmakta zorlanır mıyım bilmiyorum ama sohbet ederken iletişim yok ve eşim bundan rahatsız haklı kendisi . Benimle sohbet etmek istiyor. Benim de aklıma hiçbir şey gelmiyor. Bu konuda bana yardımcı olabilir msnz ücretsiz yardım alabilir miym? Çalışan bir kadın değilim.

Nasıl kendime değer verip aynı evde yaşadığım insanların beni etkilememesine izin vermem?

Aynı evde, aile gibi yaşıyoruz ama değiliz çünkü iki ayrı devlet gibiyiz ve bana göre bunu ilk onlar yapıyor gibi geliyor, bence zaten öyle. Her on günde bir, bir mutluyuz, bir küs. Çok sıkıldım onlarla aynı evde yaşamaktan. Sadece bana değil, beni diğer insanlara da şikâyet ediyorlar, cidden bu durum beni çok yoruyor. Nasıl davranacağımı bilmiyorum, bu kadını sevmeli miyim, sevmemeli miyim, hiç bilmiyorum. Bir bakıyorum çok iyimser, çok seviyorum. Bir bakıyorum beni şikâyet ediyor, nefret ediyorum. Yorucu.

Güven problemimle nasıl başa çıkabilirim

Merhaba. Eşimin de benim de ikinci evliliğimiz. 7 yıllık evliyiz. Benim bir kızım vardı, onun çocuğu yoktu. Eşimden de 2 çocuğumuz oldu. Eşim normalde evine, evliliğine çok bağlı, bizimle vakit geçirmekten hoşlanan biri. Evliliğimizin 6 yılına kadar kıskançlıklarından dolayı aşırı yorulmuştum. Hatta konular boşanmaya gidecek hale gelene kadar beni boğuyordu. Ama ikinci evliliğim ve kızım olduğu hâlde onu baba olarak biliyordu. Kıskançlığı haricinde ele alınacak çok ciddi tartışmalarımız olmazdı. Neyse… Bu yıl son hamileliğimde çok riskli bir gebelik ve riskli bir doğum sürecim olacağını öğrendik. Eğer son ayımda kanamayla başlayan bir doğum olursa ölüm riskim çok yüksekti. O yüzden donanımlı bir hastanede doğum yapmam gerekiyordu ve bulunduğumuz yerde değil, şehir dışında doğum yapmak zorunda kaldım. Bu süreçte ilk defa oğlumdan ayrı kalacaktım ve bu beni aşırı etkiliyordu. Hastanede annem benim yanımda kaldı, eşim annemin evinde yalnız kaldı. Ben üzüntüden acil sezaryene alındım, gece 3’te. Neyse ki çok şükür kızım da ben de ameliyattan sağ salim çıktık. Ama benim 12 saatlik ölüm riskim, kanamamdan dolayı devam etti ve bunu da daha sonra atlattık. Aslında neden bu kadar detaylı anlattığımı şimdi anlayacaksınız. En zoruma giden yer de burası… Eşim vardiyalı sistemde güvenlik olarak çalışıyor. Daha sonra, kırkım çıktıktan sonra, ilk defa başka bir sebepten dolayı güvenim sarsılmıştı ve hiç kurcalamadığım kadar telefonunu kurcaladım. Eşimin zaman zaman, ayda bir ya da iki defa, 2–3 dakikalık porno izlediğiyle karşılaştım. Ben o gün hayatımın şokunu yaşadım. Özellikle bir insan karısını kıskançlıkları yüzünden 7 sene, her yerde, zaman mekân fark etmeden zehir ediyorsa ve sonra porno izlediği ortaya çıkıyorsa, benim güvenim her şeyim yerle bir oldu. İçimi anlatamıyorum; öyle büyük fırtınalar kopuyor ki içimde, sanki kalbim acıyor. Özellikle beni hastanede bıraktığı gün annemin evine uyumaya gitmişti. Sözde oradayken bile, eşi ölüm tehlikesindeyken bunları izlemesi bana ihanet gibi hissettirdi. Ben sadece üzüldüğümde bile aklıma seks gelmezken, ölüm tehlikesi olan bir eşin aklına seks nasıl gelir? Benim beynim almıyor. Benim için en ağırı şu an onunla evli olmam. Boşansaydım rahatlayacaktım sanki, içimi hafifletecektim. Ama 3 çocuğum var ve yeni doğum yapmıştım. Bu konular yüzünden sütüm gitti, çocuklarıma yetemedim. Güvenim gitti, insanlara inancım gitti. Eşime duyduğum güven ve sevgi yerle bir oldu. Bu konu beni derinden çok sarstı. “Bunu bana nasıl yapar?”, “Ben hak edecek biri miyim?” diye düşünmeye başladım. Kendimde sorun arar oldum, kendimi suçladım, kusur aramaya başladım. Kendimi yetersiz hissediyorum. Benim öyle abartılacak kıskançlıklarım yoktur ama bu tarz konuları da kabul edecek bir yapıda değilim. O yüzden kendime yediremiyorum. Eğer böyle şeylere ara ara bakan biri olduğunu bilseydim asla evlenmezdim. Benim bir kızım var ve ben ona, kızımla ilgili sonsuz güven verdiği için evlendim. Zaten bir kere ağzım yanmıştı, bu yüzden eş seçiminde çok daha dikkatli davranmıştım. Eşim çok pişman. Çok ağladı, çok yıprandık. “Bir daha asla yapmam” diyor. “Bu benim dönüm noktamdı. Belki de sana 7 yıl boyunca her şeyi zehir ettim, o 7 yılı sana telafi edeceğim. Senin istediğin gibi bir eş olacağım. Sen bunların hiçbirini hak eden biri değilsin” diyerek defalarca yalvardı, ağladı. Ama tekrar yapar mı bilmiyorum. Hiç güvenmiyorum.