Aile Kategorisi

Annemle 1-2 aydır konuşmuyorum ve iyi değilim

Merhaba,27 yaşındayım. Çok sonradan, istenmeden doğan bir çocuğum bu sebeple annemle aramda çok yaş farkı var. Babamla annem ayrı olduğu için üniversiteye geçtiğimden beri anneme ben bakıyorum. Hiç anlaşamayız kavgada çok ağır konuşuyor ve artık bir yerde bıktım artık konuşmuyorum onunla aynı evdeyiz evin giderlerini ben karşılıyorum ve onunla konuşmuyorum. Görünce suratıma bile bakmaz. İğrenir gibi geçer mesela yanımdan. Çok kötü rüyalar görüyorum bu süreçten beri, yalnız kaygılı takıntılı birine dönüştüm. Herkes bana annendir küsülmez diyor ama yalnız büyüdüm bir bağ hissetmiyorum anneme karşı. Adım atamayacak kadar öfkeli, kırgın ve uzağım. Ne yapacağım? İyileşmek toparlanmak istiyorum maddi olarak şu an onunla kalmaya da mecburum ama sürekli kötüleyen biri beni, iyiliği varsa da artık görmez oldum. Yemek yapmak bile istemez bana, kısacası yalnızlık hissi, maalesef ki iğrenme ve çok yoğun öfke var. Psikolojiye ilgim çok, yol gösterirseniz iyileşmek için çabalamak isterim

Anneme karşı olan öfkem ve çaresizliğimi nasıl tolere ederim

Annem psikolojik hasta ve katarakt, dişleri döküldü bu sebeple yemek yiyemiyor,çok zayıfladı ve evden çıkmıyor kişisel bakımını yapmıyor. Onu hastaneye gitmeye ikna edemiyorum. Ölmesinden korkuyorum ama artık tahammülüm kalmadı ne görmek ne aramak istiyorum. Bazen aklıma geliyor öldümü diye kontrol etmek için bi bahaneyle arıyorum ve yine iyi değilim diyor yine nefretle telefonu kapatıyorum. Çaresiz kaldım aileden destek olacak kimse yok ne yapabilirim

Anneme karşı hislerim

Annemle aramızda yaşanan çatışmadan ve bunun artık rutin haline gelmesinden sadece bana öfkesini yansıtmasından kardeşime ve babamda söyleyemediklerini benden çıkarmasından bana karşı empati kurmamasından çok sıkıldım daraldım ve bu daralmayı kendi evime kocama yansıtıyorım enerjim düşüyor kocama karşı enerjimi yansıtamıyorum çevremdekilerin takma demesini yapamıyorum elimden gelmiyor kardeşimle aramda yaşanan çatışmadanda çok tedirgin oluyor ve korkuyorum nasıl kendimi anlatabilirim nasıl yapabilrim

Aile baskısı sırf evden gitmek için üniversite okumak istiyorum ama sınava da çalışamıyorum

Aile baskısı sırf evden gitmek için üniversite okumak istiyorum ama sınava da çalışamıyorum psikolojimi bozuyorlar çok üzerime geliyorlar kapanıyım diye zorluyorlar her konuda ne yapacağım bilmiyorum o kadar soğudum ki ailem gibi değil yabancı gibiler kurtulmak istiyorum daha 17 yaşındayım ailem çok cahil ama dışardan öyle gözükmüyor yardım lütfen her konuda 😼 sinirimi kontrol edemiyorum duygularımı da hemen ağlıyorum aklıma geliyorlar baskıları

Ben buna katlanmak zorunda mıyım?

Ben 22 yıllık evliyim,eşime arada bir bişey olur,kendince bir sebep bulur,suratını asar,az konuşur, sürekli mutsuz gözükür ve ben dayanamayıp konuşurum uzatmamak için. Ama bu artık beni çok yıpratıyor. İki tane yetişkin çocuğumuz var,kaç kere kendisine böyle davranmamasini söylediysem de hep aynı. Şu an yine aynı durumdayız,bu defa ben de konuşmuyorum,bakalım bu durum nereye kadar gidecek. Kendimi çok çok değersiz hissediyorum,ben bunu çekmek zorunda mıyım,çok yoruldum artik. Calişan kendine yeten bir kadınım. bazen yeter artık diyorum ama ona da cesaret edemiyorum,ne yapacağımı şaşırdım doğrusu. Bu durumu da kimseyle paylasmadim şimdiye kadar,yakinimdan birine de asla anlatmak istemiyorum. Bana yardım ederseniz çok sevinirim.

Annem kendini beğenmiş mi?

Merhabalar;2kardeşiz. 1 kız bir erkek. Ben 38 yaşındayım. Erkek kardeşim 28 yaşında. Annemle uzun zamandır tarif edemediğim tavırlarında hep neden böyle dediğim sorular vardı. Şuan 3 aydır annemle konuşmuyoruz. Kendisine resti çektim. O birileri ile tartıştığında onu onaylamamız ve evet anneciğim sensin diyerek sevgi gösterisinde bulunmamızı ister. Hatasını söylediğimizde bu sefer yalan konuşarak sana duygusal tavırlar takınarak(ben sizin için ne yapmadım, siz en iyisi olun diye uğraştım)üste çıkmaya çalışır gün aramamızı eteğinde dolaşmamızı ister. Baskı yapar sen dediğini yapmazsan baban gibi der. Kardeşimle kavga etse bana gelir onu kötüler. Benle kavga ettiğinde kardeşime beni kötüler. Şuanda konuşmadığımız için kendi kardeşlerine yalan konuşarak beni kötülüyor. Babamda tam aksine çok mazlum ve sesi çıkmayan biri. Şimdi babamla evde konuşmayarak yemek vermeyerek boşanacam diyerek evde huzursuz ortam yaratıyor. S izce bu durum nedir? ne yapmam gerekir?

duygu durum bozukluğu mu ? care arıyorum

Mrb. 1998 dogumlu oglumda duygu durum bozukluguna benzer durumlar yasiyoruz. Annesine cok bagli buna ragmen iyi olmadigi zamanlar annesine eziyet cektiriyor, kufurler bizim olmemizi istemesi bazen kirip dokmeler 1,2 saat sonra kuzu gibi hicbirsey yasanmamıs gibi. bunun tersi cok iyi vakit gecirirken birden tavri degisiyor bagirmalar cagirmalar kufurler kirip dokmeler uzun zaman anti depresan ilac aliyordu dr. Birakabilecegini soylemis. Buna benzer durumlar ozunde iyi bir cocuk ama annesiyle beni bezdirdi bizler emekli insanlariz nasil basa cikacagimızi bilmiyoruz. Yardimci olabilirmisinizSaygilarimlaBabasi

ocb

v8z3pjlbpq7m9gy8tkxta-hesabini-sildi

Ailemi affedemiyorum ne yapmalıyım?

Merhaba, ben 22 yaşında bir kadınım ailemi affedemiyorum annem, babam, ablam, abim. Onların geçmişte söyledikleri bana davranışları akılımdan çıkmıyor. O yüzden en ufak tartışmada onlarla görüşmek istemiyorum ve ablam ve abimle zaten görüşmüyorum. Bu gün annemle ve babamla da ilişkimi tamamen bitirdim. Ama bu beklediğimden daha çok canımı yaktı. 18 yaşımdan beri yurtdışındayım bugün fotoğraflara bakarken bir daha asla o fotoğraf karesinde olmayacağım gerçeği canımı acıtıyor. Ama onlarla konuşmakta beni mutlu etmiyor. Geçmişte bana yaptıkları psikolojik şiddet yüzünden geçmişi hala unutamıyorum çok zoruma gidiyor hak etmediğim şeyler yaşattıkları hep akılımın bir köşesinde. Onları nasıl unuturum bilmiyorum. Lütfen bana bir öneride bulunun. Teşekkür ederim

Eşime karşı öfke problemi

MerhabalarBayan olarak eşime karşı çok sinirli kırıcı ufacık birşeyde hemen sinirlenebiliyorum böyle olmak istemiyorum eşim bana karşı sakin anlayışlı altan alan ama ben tam tersi artık ona iyi davranınca bile şaşırıyor bende böyle olduğum için çok üzülüyorum . 10 ay oldu memleketten taşındık Bursa'ya geldik benim kimsem yok burada hep yalnızım çok bunalıyorum sıkılıyorum 1buçuk yaşında da oğlum var hep evdeyiz aşırı derece de sıkılıyorum gidebilecek kimsem yok. Eşim gelmeden önce gelince kapıda öpüp güzelce karşılayacam diyorum kendime ama gelince hiçbişi yapamıyorum . Önceden de sert bir yapım vardı ama bu taşınmadan sonra çok değiştim eşime karşı bir duvar örmüş gibiyim sanki mesela o dışarı çıkınca biz çıkamayınca öfke patlaması yaşıyorum resmen psikiyatriste bile gitmeyi düşünüyorum eşime karşı kendime karşı daha sakin olabilmek adına bu denli sinirli olmanın nedeni acaba taşınma olabilir mi ?Lütfen görüp cevaplayabilirmisiniz görüşünüze çok ihtiyacım var :( Teşekkürler.

2 yıllık eşimin sosyal medyada eski sevgililerinin profillerine bakması

merhaba2 yıllık evliyim 2. eşimle (daha önce 20 yıllık bir evlilik sürecim oldu aldatma dolayısıyla bitti) sosyal medyadan tanışıp evlendik, zaman zaman bazı açık seçik kadın profillerine baktığını görmüştüm ve bunların benim özgüvenimi sarstığını da açıkça iletmiştim. kabul etti kırgınlığımı ayrıca benim istediğim şekilde hiç bir ilgi şefkat göremediğimi de defalardır iletiyorum sakince. Bunlara devam ettiği gibi birde eski bir sürü sevgilisinin de profillerine baktığını gördüm ve yine kendisine aynı şekilde ilettim. hiç kavga gürültü etmeden. haklısın sadece meraktan bakıyorum diye ifade etti kendini bende ne aradığını eski hayatını özleyip yada onları özleyip özlemediğini sordum. ve bunu normalleştirmeye çalışınca da daha fazla konuşmak istemediğimi söyledim. geldiğimiz noktada her hangi bir iletişimde olmadığına eminim ama ilgi şefkat vs eksikliği de olduğundan inanılmaz kırgınım ve ne yapmalıyım bilmiyorum.