Aile Kategorisi

babamın psikolojik sorunları olduğunu da düşünüyorum

önceki soruma cevap verdiğiniz için teşekkür ederim, zaten 9 aydır söylememe sebeplerimden biri de ben söylesemde kararı verecek olan kişinin annem olması. ben söylediğim halde bu ilişkinin devam ettiğini görürsem anneme de çok sinirleneceğimi bildiğim için cesaret edemedim. onun için gerçekten çok üzülüyorum, anlamaya çalışıyorum neden bu ilişkiyi bu kadar devam ettirmeye çalışıyor ama sanırım asla tam olarak bilemem. ben babamın psikolojik sorunları olduğunu da düşünüyorum, kendisi kendinin mükemmel olduğunu düşündüğü ve asla psikoloğa gitmeyeceği için bilemem ama gerçekten hem annemin hemde benim psikolojimi olumsuz etkilediğini rahatça söyleyebilirim. sinirli, dengesiz, belki narsist bi insan. ben hayatım boyunca en basit durumda bile babam bu durumda şunu söyler tarzı bir cümle kuramadım. ne diyeceğini, ne yapacağını kestiremediğim için özellikle çocukluğum çok korkarak, gerilerek geçti. güzel kızım, canım kızım gibi güzel konuşurken saniyeler içinde bana bağırmaya da başlayabilir ve ben bunun gerginliğiyle büyüdüm. bunu da çok yaşadım. gerçekten sinirlendiğinde, ki çok kolay sinirlenen biri, ne yapacağını kestirememem de susma sebeplerimden biri. bunu bildiğimi öğrendiğinde artık rol yapamamak beni rahatlatır ama ona bi sınır koymak veya tepki vermek beni korkutuyor. beni ahlak ahlak diye büyütmüş biri olarak, en ufak şeyimde bile ahlakıma laf eden bi insan hakkında bunu bilmek ayrı bir sinirlendiriyor.

Eşimden borclari ve sorumsuzluğu nedeniyle çok soğudum hissizim

Merhabalar, eşimle 19 yıllık evliyiz. Evliliğimiz eşimin yaptığı gizli saklı borçlar yüzünden hep inişli çıkışlı devam etti. Ama geçen Aralık ayında 600 bin TL borcu olduğunu ve arabayı satarak ödeyeceğini ansızın sokak ortasında söyledi. Benim o anki travmamı düşünün. Kızımda duydu tabii. Ve babasıyla şu an araları açık. Borcu nereye, ne için yaptın dediğimizde söylemiyor. Evi geçindiremedim. Diyor ama maaşı ortalamanın çok üzerinde; bu imkânsız. Benim çalıştığım dönemlerde yaptığım tüm birikimim gitti borca . Eşime karşı çok soğudum. Muhabbetimiz azaldı. Evde tat tuz yok. Sizce ben nasıl davranmalıyım, ne yapmalıyım? Ne olur, bana yol gösterin.

Affetmeli miyim?

Merhaba, eşimin sosyal medya üzerinden beni aldattığını öğrendim. Bu kişi yurt dışında. Fiziksel herhangi bir temas yok. Yalnız onu telefonuna her şeyim diye kaydetmiş. Bazı mesajların sonunda sevgilim diye hitap ediyor. Hepsini göremedim tabii ama gördüğüm bana yetti. Hatta bir mesajında lütfen unutma, sen benim her şeyimsin yazmış. Yüzleştim tabii ki. Ama o bunu ihanet olarak kabul etmiyor. Çok kırgınım. Ne yapabilirim?Boşanmak doğru mu?Çok kötü bir haldeyim. Bir saniye bile aklımdan çıkmıyor. Eşim bunu asla ihanet olarak kabul etmiyor. Gelip geçici ve hiçbir gerçekliği yok, diyor. Ama o 'her şeyim' kelimesi beni delirtiyor. Ne ara her şey oldu, bilmiyorum. Bana kalbimin sahibi sensin, vazgeçmem, diyor. Ama ben bununla nasıl baş edeceğimi bilmiyorum. Devam etsem unutulacak bir şey mi bu? Sürekli başına kakıp duracak mıyım? Lütfen yardım edin. Çok çaresizim.

Nasıl ikna edebiliriz ?

Merhabalar,erkek arkadaşımla 4 yıldır birlikteyiz. Benden önce babam tanıyordu ve çocuğu ailesiyle çok övüyordu evde durup dururken konusu açılıyordu sosyal medyadan fotoğraflarına bile yorum yapardı. Benimle sevgili olduğunu eylül ayında öğrendi ve o günden beridir istemem diyor ilişkimizi bitirdik ara ara konuşuyoruz babam yüzünden, geçen hafta unutamadım diyince yine olay yaşadık. Aylar geçti vazgeçmek istemiyoruz. Ama babam çok severken birden böyle oldu çok üzgünüm. İstemem diyip duruyor annemide etkiliyor bu sefer artık ilaç tedavisi alıyorum kendime engel olamadığım için . . Babamla da aramız bozuk baya laflar işittiğim için zoruma gitti ben konuşmuyorum

eşim ayrılmak istiyor

Eşimle dokuz yıldır ayrıyız. Sürekli beni aldatıyor. Şu an her seferinde çocuklar için ve onun olmadan yapamadığım için ayrılmak istemiyordum. En son bir kıza daha yazdığını duydum, 'Selam güzelim' diye yazmış. Bunda bir şey olmadığını söylüyor. Ben bunu görünce tartıştım, ailemi yanına götürdüm, bir hafta orada kaldım. Beni hiç arayıp sormadı, benimle iletişimi kesti. Ben yazdığım halde bana 'Yazma' dedi, hata olmasına rağmen hiç özür dileme gereği duymadı. Boşan, gelme, orada kal, dedi. Ama orada yapamadım, olmadı. Çocuklarım durmadı, düzenleri bozulduğu için ağladılar. Ben de dayanamayıp evime geldim. Gidince ona sinirle, 'Yeter, eve gelme, seni görmek istemiyorum,' dedim. O da bunu bekliyormuş gibi gitti. Annesiyle yerleşti, eşyalarını aldı, çıktı ve gitti. Yapmasına rağmen ben onun bunlara onun evine gelmesini istiyorum. 'Seni sevmiyorum, istemiyorum, gebersem bile o eve gelmem,' dedi. Duygularım karmakarışık; bir yanım gelmesini istiyor, diğer yanım yaptığı şeylerden dolayı istemiyor. Ne yapmam gerektiğini bilmiyorum.

Anksiyete bozukluğunu nasıl atlatabilirim?

Yeğenim var; annesi boşandı. Bebeklikten yana bizimle hastalandığında fazla endişe duyuyorum; kalp çarpıntım, titreme, huzursuzluk oluşuyor. Uyuduğunda yatarken alarm gibi yatıyorum, gece uyanıp sesini dinliyorum. En ufak ağlamasında panikleşiyorum hemen. Üniversite için farklı şehirdeyim, burada hasta olduğunu veya sebepsiz ağladığını öğrendiğimde belirtiler biraz azalsa da anlık olarak aynı seviyede belirtiler gösteriyorum. Yeğenimde otizm tanısı var. Konuşamıyor. Anlatmadığında geriliyorum. Haber alamayınca da aynısı oluyor.

onu kaybetmekten çok korkuyorum

Merhabalar, biz eşimle severek evlendik. Şuan 9 aydır evliyiz. Eşimi tarif edemeyecek kadar çok seviyorum ve en önemlisi onu kaybetmekten çok korkuyorum. Evliliğimiz süresi boyunca çok fazla kavga etmeye başladık. Her kavganın sonunda kendimi yeteri kadar anlatamadığı düşündüğümden ağlayarak buluyorum. Artık kendime zarar vermeye başladığımın farkındayım. Eşim özünde çok iyi bir insandır. Fakat söz konusu benimle kavga etmeye gelince beni düşmanı gibi görüyor ve çok ağır cümleler kullanıyor. Öfke problemleri var. Kavga ettiğimizde beni yok sayıyor görmezden geliyor. Kavga tartışma sonrası empati yapmasını söylediğimde ise yapamayacağını belirtiyor. Ya da yapsa beni anlamıyor yine kendini haklı çıkartıyor. Bilmiyorum acaba haklı olma cabasına mı girdim yoksa anlaşılmak mı istiyorum yada eski bizi mi özlüyorum bilmiyorum. Bunları da eşime söylediğimde, bizi bu hale sen getirdin, senin elinde olan şeyler söyleyerek daha da çok üzüyor . Dün bir konu için tartıştığımızda sonumuzu göremiyorum demesi beni çok üzdü. Ben artık ilişkimi nasıl yönlendirmem gerektiğini bilmiyorum. Benden gitmesinden, uzaklaşmasından çok korkuyorum.

Affettikçe dahası olacak mı düşüncesi

Soruyu Şevval kurnaz ünyılmaz cevaplayabilir mi? Çok korkuyorum affettikçe sanki daha büyük daha farklı şeylerle gelecek diye içim ürperiyor. O güven duygusunu bende komple bitirdi. Eşime asla güvenmiyorum güvenmekte içimden gelmiyor zaten. Ona inanma duygumu yitirdim ben. Sıkıştığı an yalana itiyor kendini ben doğrusundan emin olduğum şeylerde bildigimi bildiği konularda doğrusunu duyabilirim eşimden hele ki böyle kadın konularında asla dürüstlüğü seçmez gerekirse yemin eder. Aslında benim için yemin etmesi ıspatlamasından bile daha önde gelir. Ama eşim yemin ederse inanmam. Çünkü kavgaların gidişatı boşanmaya gidecegini düşündüğü için yalan da olsa yemin etmeyi tercih eder. Ama ben başkalarından duyacağıma veya ben sorduğumda yalan söyleyip ben doğrusunu kendi imkanlarımla buluyorsam daha çok deliriyorum. Kendi dürüst olmayı seçse belki de bu kadar güvensiz olmayacaktım. Beni bu güne kadar hep kısıtladı sürekli gözleri üstümdeydi ailemden bile kıskanıyordu. Onsuz ailemle gülüp eğlendiğimde mutsuz olurdu suratı düşerdi. Şimdi bu şekilde bunları yaşatan bir adam nasıl olur da sürekli bana yanlış yapar hiç anlamış değilim. Bundan sonrada erkekleri de anlayacağımı düşünmüyorum açıkçası. Çok merak ediyorum bu yaşatılanları bir kadın yapsa ne olurdu. Veya da tek erkeklerde mi var stres anını yönetemediklrinde kendilerini rahatlatma yolu. Kadnlar stres anında moralleri bozukken cinsellik hayal etmezler veya böyle şeylerle uğraşmazlar. Moral bozuklukları rutin hayatını bile etkiler. Bir erkekler mi etkilenmiyor anlamıyorum. Veya etkileri seks mi ? Soruyu Lütfen Şevval kurnaz ünyılmaz cevaplayabilir mi 🙏

söylemeli miyim?

9 aydır babamdan resmen tiksiniyorum ama rol yapıyorum, annemi aldattığını biliyorum ama asla anneme söyleyemedim. bugün sanırım annem yakaladı ama hiç bir şey olmadı. anneme gördüğüm şeyi söylemeli miyim bilmiyorum çünkü onun düzenini bozmak istemiyorum özellikle bi ekonomik özgürlüğü yokken. ama içimde tutup saklarken de çok kötü hissediyorum. söylersem ve babam bunu öğrenirse diye de ayrı bir gergin hissediyorum. annem daha önce yakalayıp affetmişti sanırım babam bi şekilde ikna etmiş olabilir zaten çok manipülatif bi insan. asla bi daha olmayacağına dair kesin sözler verdi sanırım en azından bu tarz şeyler duydum. gerçekten ne yapacağımı bilmiyorum.

ailem bana güvenmiyor

14 yaşında bi sevgilim oldu hayatım önceden şimdikine göre daha iyiydi abim telefonumu aldı ve sevgilimi öğrendi 2 ay telefonumu aldı eve kapandım biz ayrılmadık bi şekilde devam etti ben şuan 18 yaşındayım hala beraberiz annem çok sevmiyor çocuğu ilk aylarda birbirimizi aldattık oda hatalar yaptı bende ama ben düzeldiğim noktada hala o düzelmemişti devam ediyordu ve şuan geçmişe bakınca yaptıkları gözümün önünde geliyor sonra içimden sende az değildin diyerek geçiştiriyorum annem 6 ay önce ölümden döndü trafik kazası geçirdi 1 ay yoğun bakımda yattı şuan şükürler olsun çıktı ama 6 aydır ona ben bakıyorum evin işlerini ben yapıyorum bunu dışarıya çok az çıkarım gerekçe oldukça çünkü izin vermezler evde internette yok komşunun internetini kullanıyorum ama onunda haberi yok zaten bazen kapatır gider sevgilim bunu bilmiyor onunlada buluşamıyoruz ailem yüzünden sevgilim dövmeleri olan ailesi daha rahat olan biri ama bizim ailemiz öyle değil bu yüzden gelecekte sıkıntılar çekeriz diye bitirmek istiyorum ama bu isteğimde kararlı olamıyorum arkadaşımda yok sadece onunla konuşuyorum ama bi türlü ona tamamen ısınamıyorum evde çok bunaldım ağlasam sinirlensem hemen annen bu haldeyken yaptığın hoş mu diyorlar ama bende insanım değil mi kendimi önemsiz hissediyorum geçmişte evden kaçardım ama şuan olgunlaştım onuda yapmıyorum çözüm olmadığını biliyorum ama bana hala güvenmiyolar gerçekten çok bişey istemiyorum akşamları bile değil gündüzleri çıksam yeter ama yok benim ağlamam onlar için önemsiz ağladığım için suçlarlar benim kızım odasında ağlasa gider sarılırım ama onlar sinirleniyor babamın herşeyine sinir oluyorum çıkarttığı seslere yaptığı hareketler onunla aynı odada olmak bile zulum gibi benim için bazen acaba kötü bi evlat mıyım diye düşünüyorum kısacası sevgilimdende ayrılıp kendimi iyice kapatmayı düşünüyorum hiçbişeyi haketmiyorum🙂 abimde evlendi bu arada bana pek karışmıyor artık ama babamla annem daha feci şuan