Çocuk ve Ergen Kategorisi

Kızımın ne sorunu var bulamıyoruz

Merhaba. 12 yaşında dünyalar güzeli bir kızım var. İlkokul 4. Sınıfta iken (10 yaş) kitap özeti ödevi vardı. Ve kitaptaki karakterlerin isimlerini karıştırdı. Çok stres ve baskı hissetti. O gece uyuyamadı. Mide bulantısı oldu. Kustu. Yüksek huzursuzluk yaşadı. Karnı ağrıdı. İshal oldu. Sürekli helaya gitti-geldi. Elini tutmamı istedi. Yanında olmamı istedi. En son öğretmenine mesaj attım. O şekilde sabaha doğru biraz rahatladı. İlk o gün yaşadığımız olay bugüne kadar 5 ya da 6 defa başımıza geldi. Kızımla bu konuyu uzun uzadıya konuştuk. Cevabı şu oldu. - Biliyorum, öğretmenim, kızmayacak ama ya gözünden düşersem, dedi. Arkadaşıyla bir sorunu olduğunda, o gece yine aynı geçti. Yine bana ya arkadaşım bir daha benimle konuşmazsa’ oldu. Dersini güzel yapamadıysa eğer, yine aynı geceyi geçiriyoruz. Benim sormak istediğim: Kızım acaba neden bu kadar stres altında kalıyor? Hayatı boyunca her stres halinde böyle perişan mı olacak? Ya da kızıma karşı yaklaşımım nasıl olmalı. Ben de babası da çok hassas davranıyoruz. En son böyle olduğunda “Kızım, abartıyorsun, bak artık. Sen bu kadar üzülüyorsun ama arkadaşının haberi bile yok; keyfi yerindedir. Yarın okulda küs olmazsınız, dedim. Keza dediğim gibi de oldu. Ama benim kızım en ufak bir sorunu çok büyütüyor içinde. Nasıl davranmalıyım bilmiyorum. Acaba o durumda onu yalnız mı bıraksam daha güçlenir? Daha mı iyi olur? Çünkü öyle gecelerde yanında yatıyor. Sizin tavsiyeleriniz işe yaramazsa pedagoga götürmeli miyim? Yoksa büyüdükçe kendi kendine kontrol etmesini öğrenebilir mi. ?

Oğlum doğduğundan beri her şeyini babası yapsın istiyor

Merhaba oğlum şu an 2,5 yaşında ama doğduğundan beri herşeyini babası yapsın istiyor. Yemeğini o yedirsin, altını o değiştirsin, babası uyutsun istiyor. Ben yaptığım zaman kıyamet kopuyor, kendini dövmeye başlıyor ya da ağlama krizlerine giriyor ve gün geçtikte artık beni hiç istemiyor. Ne yapacağımı şaşırıyorum, bazen bu durum beni çok yaralıyor baş başayken hiç bi sorun yok onu da belirteyim neden oğlum bu şekilde acaba

Gerçekten seviyormuyum sevmiyormuyum anlayamıyorum sevdiği içinmi seviyorum yoksa gerçekten seviyoru

Ben aslında Ece Su’nun yanındayken mutluyum. Onunla gülebiliyorum, saçmalayabiliyorum, heyecanlanıyorum. Dokunmak istiyorum, öpmek istiyorum, gelecek hayali kurunca içim ısınıyor. Ama yalnız kaldığımda ya da küçük bir sorun olduğunda kafam hemen karışıyor. Bazen sosyal medyada ya da okulda daha güzel kızlar görünce içimden “Ece Su o kadar güzel değil ya” diye bir düşünce geçiyor. Sonra da “Ya ileride karşıma daha iyi biri çıkarsa?” diye düşünüyorum. Bu düşünce gelince kendimi kötü hissediyorum, sanki onu seviyormuş gibi değilmişim gibi geliyor. İlişki konusu ciddileştiğinde, hediye, bağlılık ya da gelecek konuşulduğunda stres oluyorum. Çünkü ileride ne olacağı belli değil. Üniversite var, yıllar var. “Ya ayrılırsak?” diye düşününce içim daralıyor. Hem kaybetmek istemiyorum hem de bilinmezlik beni geriyor. Çok mesajlaşınca bazen bunalıyorum ama az konuşunca da “Acaba soğudu mu?” diye kaygılanıyorum. Onu üzmek istemiyorum. Bazen gerçekten sevmediğim halde devam ediyorsam diye korkuyorum. Ama ayrılık fikri de beni strese sokuyor. Sanki onunla dostken daha mutlu huzurluydım şimdi hep stres içindeyim ve kendisi bana iki kere açıldı sonra bende 3 . Olarak ben açıldım ve sevgili olduk goglede buna benzer bir soru gördüm sorular sormuşssunuz ama ben sorulara bile cevap veremiyorum çok mutluyken en çok onu seviyorum öpüyorum sarılıyorum ama stres altındayken hep böyle konular aklıma geliyor bana bir yük baskı olarak geliyor şuan ben direkt sevgili olmak istemiyorum ama ecesuyuda kaybetmek istemiyorum sanki sevgiliydik ve şuan ara verelim dedim kendisine saçma geldi ama ara verdik yine stresliyim busefer onu gerçekten seviyormuyum yoksa o beni sevdiği içinmi o üzülmesin diyemi seviyorum diye düşünüyorum ve ben daha önce böyledeneyimlee yaşadım onun ilk benim ise 3. ciddi sevgililiğimiz ben rahat olmak istiyorum kasıntı değil lütfen yardım edin sınav haftasındayım ve sürekli stresliyim ve gördüğüm kadarıyla lise ilişkilerinin%99 u bitiyor ama dost olursak böyle bir sorun olmuyacak ve o beni çok sevdiği için demekki ben ona sorunlu davranış yapacamki ayrılacaz onubaşka erkeklerle görğnce kıskanıyorum fakat bana düşün kıskanıyormusun denilince düşünemeiyorum aklımda hep nasıl bu strestem kurtulurum var yani keşke sevgili olmasaydık diyorum lütfen yalvarırım yardım edin gerçekten duygularımı anlayamıyorum daha önce ortaokulda bir kız benisırf sevdi diye bende seviyorum dedim ama o üzülmesin diye ama şuanki öylemi acaba ilerde ayrılırsak mesela biriktirdiğümiz okadar hatıra hepsini yrıt at çöpe olacak

Aile ve okul stresiyle başa çıkamıyorum.

Merhaba, ben 15 yaşındayım. Son zamanlarda kendimi çok yorgun, yalnız ve anlaşılmamış hissediyorum. Evde ailemle iletişimim çok zor; annem sürekli sinirli, agresif ve eleştiriyor, babam duygusal olarak uzak, bize yeterince bağlanamıyor. Kardeşim bazen rol yapıyor ve bunu fark etmek beni rahatsız ediyor. Bu durumlar bana sürekli stres ve öfke veriyor. Okulda da durum kolay değil. Bazı öğretmenler ve arkadaşlarımı güvenemediğim kişiler olarak görüyorum, özellikle bir öğretmenim hakkında ailemle yanlış anlaşılmalar oldu ve bu bana büyük bir baskı hissettirdi. Arkadaş çevremde de güven sorunu yaşıyorum; bazıları kendini ön plana atıp başkalarını ezmeye çalışıyor, bazıları ise duygusal manipülasyon yapabiliyor. Tüm bu yaşananlar beni çok yordu. Konsantrasyonumu kaybediyorum, derslerimde zorlanıyorum ve çoğu zaman kendimi değersiz hissediyorum. İçimde sürekli öfke, kırgınlık ve yorgunluk birikiyor, bazen ağlıyorum ama kimseye söyleyemiyorum. Kendimi ifade etmekte zorlanıyorum, bu yüzden yaşadığım duygusal sıkıntılar gün içinde beni çok etkiliyor. Bu süreçte, hislerimi güvenli bir şekilde paylaşabileceğim ve anlayış görebileceğim bir alana ihtiyacım var.

Oğlumun bana hakaret etmesini nasıl durdurabilirim?

Merhaba,Bizim 14 yaşında bir oğlumuz var. Oğlumuz sorumluluklarını bilen, okulunda başarılı bir çocuk, aynı zamanda sporcu. Bu sene LGS'ye hazırlanıyor. 3,5 yıl önce sokaktan terrier sahiplendik. Oğlum sokaktaki hayvanları çok sever. Fakat eve aldıktan kısa bir süre sonra köpeğimize karşı çok büyük tepki göstermeye başladı. Akşamları yatmadan önce köpeği deli gibi havlatarak, bizi çileden çıkartarak yatıyor. Ne yaparsak yapalım oğlumuzu sakin ve huzurlu bir şekilde yatağına gönderemiyoruz, Bir de LGS için çözdüğü testlerin cevap anahtarını benim almamı istemişti, her akşam yatmadan önce çözdüğü testlerin kontrolünü yaparken yanlışı çıktığında çok çirkin bir şekilde sesimin taklidimi yapıyor, bana 'gerizekalı beyinsiz, biraz beynin olsa keşke ama maalesef 1 gram beynin yok' gibi korkunç şeyler söylüyor. Bu sözleri söylediğinde şok oldum, babasıyla birlikte uyardık. Arada telefonda oyun oynuyor, cezalandırmak için telefonu yasakladık fakat hiçbir şey fayda etmedi. Bir süre duruyor sonra yine sadece bana bu korkunç sözleri sarfediyor. Ben de çalışan, ailesi için koşturan, hayata maddi zorluklar karşısında bile hep pozitif yönden bakan bir kadınım. Bu sözler beni çılgına çeviriyor, sonra birden tartıştık. Keza dün yine aynı şeyler oldu, ben de kendimi kaybettim ve sonra üzüntüden sabaha kadar uyuyamadım. Gerçekten ne yapacağımı bilmiyorum, bana yol gösterebilir misiniz? Teşekkürler, sevgiler

14 yaşındaki oğlumun beni dinlememesi

Merhaba benim sorum 14 yaşında bir oğlum var ve son senesi oğlum beni asla dinlemiyor sakin bir şekilde anlatsam bile dışarı çıkmak istediğini söylüyor ve ben buna izin vermiyorum kendi kafasına göre çıkmaya çalışıyor ya da şu arkadaşınla görüşme veya konuşma dediğimde konuşuyor çünkü arkadaşı telefonda mesaj atarken küfürlü konuşmalar ve dersine engel oluyor benim oğlum asla hayır diyen biri değil kırmak istemiyor karşısındakini dershaneye gidiyor ama ben çıktığın gibi eve gel diyorum İstanbul gibi bir şehirde yaşıyoruz korkuyorum ister istemez bende bağırmak zorunda kalıyorum derslerine gelirsek kendi haline bırakıyorum üzerine gitmiyorum asla saat 9 10 oluyor akşam derslerini yapmaya başlıyor ya da telefon yanında ama ben istemiyorum yapmıyor bende bağırıyorum sürekli üzerine çok gidiyorum bu sürekli oluyor bağırmam üzerine gelme sıkıldım anne diyor babası geliyor o da aynı şekilde bağırıyor ben yetmemiş gibi sürekli salak mal senden birşey olmaz sen okumazsın kelimeleri kullanıyoruz kendini geliştir gibi çünkü tlf sadece elinde kendini ifade edemiyor ne yapacağını bilmiyor bu bizim suçumuz çünkü başka kimsenin değil ben ve eşim bu hale getirdik çok yalan konuşuyor ya da örnek vereyim banyoda neden aynaya su sıkarsın öyle değil mi veya kalemin kenarını kırma defter koparma gibi elleriyle

Kızım benımle konusmuyor

Kızım 18 yaşında evde tartıstık sonra kadın sığınma evıne gitmiş evden kaçtı benımle konuşmak bıle ıstemıyor dilekçe yazıyorum görüşmek için ama aramıyor hiç bu kadar çaresiz olmamıştım ben nasıl bır yol izlemeliyim. cok çaresizim benden nefretmı edıyor acaba yardım edermısınız bana. kızım benı artık ıstemıyormu bılemedım. Cok özlüyorum kızımı ulaşamıyorum hiçbir şekilde. Benım ne yapmam gerekiyor yardımcı olurmusunuz. Rıca etsem.

nazan03

2.5 Yaş oğlum tekrarlayan kelimeler ile konuşuyor

Merhaba, oğlum 29 Aylık. Kelimeleri net değil her şeyi söylüyor ama bazen "anne anne anne anne böyle oldu. " Yada "bu bu bu bu bu çok güzel. " Diye tekrarlayarak söylüyor kekemelik böyle bir şey mi? Neden kekekiyor? Biraz bağırıyorum anlatmıştım alakası olabilir mi? Beni asla dinlemiyor, çok agresif evde birlikte yanlızız çok çıkmıyoruz. Sosyal değiliz, Oyun oynamayı bilmiyor, tuvaletini söylemiyor, belirli yiyecekleri yiyor sadece. Alt üst değiştirmek çok zor hatta imkansız. Herşeye itiraz ediyor çok ağlıyor. TV tablet TLF tamamen yok hayatımızda. Dr 20 dk dedi ama onu da vermiyorum vermeli miyim? Gün içinde ikimizde oldukça sıkılıyoruz sadece basit oyunlar ve ev işlerinde yardım ediyor bana etkinlik gibi oyalıyorum ama çok donanımlı değilim ne yapacağımı da bilmiyorum. Kendi sorunlarım ile başa cikmadigimiz için ona iyi bakamıyorum sanırım nasıl davranmalıyım sabredemiyorum çoğu zaman bağırıyorum ona. Ama yaptıkları çok uç şeyler yani basit şeyler değil ne kadar zorlasam da olmuyor. Nasıl bir yol izleyebilirim? Nasıl yetiştirebilirim onu özgüvenli, sosyal, mutlu, seven, sevilen başarılı, güçlü biri olarak. En çokta tekrar etmesini kafama takıyorum çok sık yapıyor çünkü kekemelik ise tedavi mi olmalı yoksa heyecandan mi, aklına gelmiyor kelime sanki tekrar ediyor gibi de bilmiyorum. Neler yapmalıyız neler yapmamalıyız?

mountain

Çok özgüvensizim

Önceden okulda birisi beni zorbalardı bende sesiz bi kızdım bi arkadasım vardı tek onla yakındım o kızlar beni cağırmıstı yanına gittiğimde titremeye başlamıştım sesim titriyordu ama isteyerek yaptığım bise değil neyden kaynaklı kız zorbalıyodu bizden niye korkuyorsun diyordu konuyu çözmeğe çalışırken rehberlk le yüz yüze konusturuyodu hoca sesim ağlar gibiydi ama ağlamıyodum isteyerek böyle yapmıyodum neyden kaynaklı bana özgüvensiz muamelesi yaptı kız

Hasta tedaviyi reddederken ve bizden kaçarken onu terapiye nasıl ikna edebiliriz?

18 yaşında erkek kardeşimde doktor (eve çaktırmadan getirdiğimiz bir uzman) 'takıntı hastalığı (OKB) başlangıcı' teşhisi koydu. Ancak kardeşimin hastalığa dair hiçbir içgörüsü yok; yani kendisinin hasta olduğunu kabul etmiyorDoktora gitmeyi şiddetle reddediyor. Konu açıldığında veya takıntılarına müdahale edildiğinde şiddetli sinir krizleri geçiriyor, 'ben hasta değilim' diyerek ağlıyor. Çok inatçı ve mantıklı açıklamalara kapalı bir tutum sergiliyor. Doktor kontrolünde şu an ona (haberi olmadan) sakinleştirici damla veriyoruz. Bu damla krizlerini biraz yatıştırıyor ama temel sorun (takıntılar) ve reddediş genelde sonra devam ediyor. "Hasta tedaviyi reddederken ve bizden kaçarken onu terapiye nasıl ikna edebiliriz?""Evdeki kriz anlarını yönetmek ve onun bu 'inkar' duvarını aşmak için ailece nasıl bir iletişim dili kurmalıyız?""Terapiye gelmese bile, biz onun haberi olmadan evde hangi 'davranışçı' yöntemleri uygulayabiliriz?"

omerbirabi