İş Hayatı Kategorisi

Nasıl daha kendimi korumalıyım

merhaba saglık personeliyim. nöbet tutuyorum,güzel ve naif bir kadınım. bikaç iş arkadasım beni çekemiyor onlarda kadın. Nedenini pek anlamıyorum. Anlaşmadıgım dört kişiyle nöbet tutacağım. şimdiden çok gerginim. onlarla olunca özgüvenim düşüyor baskılanmıs hissediyorum. sessizleşiyorum. Ne yapmam lazım. Arkamdan çok konusuyorlar dedikodumu yapıyorlar ve üzülüyorum. Kendimi nasıl korumam gerekiyor. Onlardan kendimi nasıl koruyabilirim ve beni müdüre yalan yanlış anlatıyorlar. dogru da anlatmıyorlar ben de iyi biri oldugumu düşünüyorum

Derya_21

Okuduğum bölümden emin değilim

Başlıkta da bahsettiğim gibi emin değilim, aslında severek ve tercih ederek okumaya başladığım bir meslekti kimya yazmıştım her zaman da severdim ve yapardım bu dersi sonra 2 hafta öncesinde bir anda aklıma şöyle bir soru geldi ben kimyayı cidden seviyor muyum kendimi ikna etmek için aklıma gelen sebepleri ve nedenleri saymaya calistim ama içimde kotu ve beni tatmin etmeyen bir his de kaldı anlamadım derste bazen severek katılıyorum bazen de bu ders bana uygun değil mi acaba sorusu geliyor ve aklımı öyle bir çeliyor ki lütfen bana yardımcı olun her fikre ve görüşe açığım şimdiden teşekkür ederim ve acaba diyorum ki tıp fln da daha mı rahat olurdum ya da veterinerlik veya hemşirelik sonrada onlarda zorluk olucağını gayet iyi biliyorum ama onları istememem için bir sebep gelmiyor aklıma anlamadım ben çok karışık kafam lütfen yardımcı olursanız çok sevinirim teşekkürler

İşlerim bozuk ne yapacağım

İşlerim bozuk ödemelerim yapamadım eski sevgilim yeni sevgili yaptı çok seviyorum onu özlüyorum Aileme fevriyim canım hiçbir şey istemiyor uyuyup kalkamıyorum uyku düze yok huzur yok hep stres akşam üzüntü alkol başka bir hayat kalmamış bende işim zor hayatı sevmiyorum ölümden korkuyorum istediğim saatte yatıp istedim saatte kalkamıyorum insanlara borcum var hep çevrem utanıyorum onlara hayatım bitmiş benim kısacası

istemediğim şeyleri bilirken gerçekte ne istediğimi nasıl bir yöntem/pratik ile bulabilirim

Konuyu sorgularken tıkanıyorum. Ya doğru soruları mı soramıyorum yada bildiğim halde bir şekilde kendime karşı blokaj oluşturdum. Yada başka bir olasılık mı söz konusu? Misal mesleğimi sevdiğim kadar sevmiyorum da. çoğu zaman zorunluluk olarak yapıyorum ama başka bir işte bilmiyorum?! Aklıma bir fikir gelse o yönde fikir üretirdim. faydalı bir fikir bulamadım açıkçası bulsamda nasıl bileceğim doğru olduğunu. Deneyimlemek şart olacak ve tabi gerekli ise eğitim vs. Sadece tek bir kategoride bu sorunu yaşamıyorum…

İş hayatında özgüvensizlik

İş hayatımda bir konuda bilgim olmasına rağmen (kitaplar okudum ve eğitimler aldım), çalışma konusunda kendime yeterince güvenemiyorum. Sanki çuvallayacakmışım gibi geliyor. Nasıl bir yol izlemeliyim? İşim insanlar ile iletişim halinde olmamı gerektiriyor. Sanki insanlar beni bilgisiz görecekler ve kınayacaklar diye endişeleniyorum. Bildiklerimi de iletişim esnasında uygulamakta zorluk yaşıyorum sanki biraz kaygılıyım genel anlamda galiba. Yine de işimi sürdürebiliyorum ama daha iyi olabilirdim. ..

kuzguncuk

Korkularıma dalmalı mıyım , dalmamalı mıyım?

Merhabalar, 20 li yaşların ortasındayım , şu an çalışmıyorum. Geçmişte iki iş satış tecrübem oldu ve ikisinde de mobbing uğradım ve tek yaşadığım evden ayrılarak aile evine döndüm. Çevremde çok tanıdık olmadığı için hep kendim bulmaya çalıştım iş. Bilgisayar muhasebe fotoğrafçılık gibi belgeler alarak iş hayatımda olasılıkları arttırmak istedim. Fakat o süreçte bulamadım ailemin yanına döndüğümde ise sınav çalıştım. Sonuçlar tabii ki de referanssız olmadı. Geçmiş tecrübeden dolayı tekrar ailemden ayrılıp tek eve çıkmaya cesaret edemiyorum çünkü hiçbir işin garantisi yok. İşverenler mobbingler yaparak biri çıkar öteki gelir mantığında . Daha ağır örneğin Tekstil ve benzeri işlerde de dayanıklı olamayacağımı düşünüyorum bir üniversite mezunu olarak. Ama evde de canım çok sıkılıyor. İş bulursam merkeze gidip ev tutmam gerekiyor. Nasıl desem kapana kısılmış hissediyorum kendimi. Köyden bir işe gitsem servisle şu an fabrikalar durgun işçi alımı yok. Eylülde KPSS var ya onu bekleyip iş aramalıyım ya da hayatı daha fazla ertelemeyerek birden dalmalıyım . İş ve KPSS bir anda gitmeli kendi evime çıkarak. Aslında iki senedir evde olduğum için artık ruhum çok daralıyor ve farkındayım ruhu beslemenin yolu oyalanmak. Siz bu süreçte nasıl bir tavsiye verirdiniz çünkü ben yol göremiyorum. Hiçbir şey olmayınca tekrar olmayacak gibi hissediyorum. Aslında biraz da gerçekler biraz sınanıyor gibi hissediyorum.

Yüksek derece asosyal olduğumu düşünüyorum

2023 ün sonunda haksız nedenlerle isimden ayrılmak zorunda kaldım o günden insanlara güvenemiyorum herkes bana kötülük yapacak gibi evden çıkamıyorum hayattan zevk alamıyorum ve sosyalleşmek istemiyorum her şeyden vazgeçmiş gibiyim hayatım boyunca çalıştım ağır işlerde çalıştım günde 16 saat çalışıyordum eski isyerimde hakkımı ne devletim korudu nede tanidiklarim beni yok saydilar ama insanlar hep bana kötülük yapacakmış bana karşı kötü düşünceleri varmış gibi hissediyorum ve utanıyorum sanki bu kadar çalışmama rağmen ne evim ne arabam bisikletim bile yok ailemin durumu kötü olduğu için hep onlar için çalıştım ama aslında pek ailem yokmuş gibi ben tek basimaymisim gibi bana yakın davranmaya çalışan kadınlardan bile uzak duruyorum maddi durumumdan dolayı beni ezer diye kendimi çok küçük görmeye başladım ama kimseye karşı kalbi olarak yakın hissetmiyorum sanki duygusuzluk gibi buna ailemde dahil etrafımdaki herkes bana artık samimi ve içten gelmiyor

İşe girmekten korkuyorum

Merhaba, Ben engelli kadrosundan kamuya atanmak üzereyim. Fiziksel engelim var ve uzun süredir yoğun kaygı, özgüven eksikliği ve sosyal ortamlarda aşırı gerilim yaşıyorum. Örneğin insanlarla iletişim kurmakta zorlanıyorum göz teması kuramıyorum aşırı terliyorum. İnsanların yüzüne bakamıyorum mesela dışarıda ailemden birini görsem tanımayabilirim o derece. Kendime değer veremiyorum hep küçük görüyorum bazen kendime aptalsın gibi cümleler kurduğumu fark ediyorum ama herşeye rağmen bir yerden başlamalıyım diye düşünüp işe girmeye karar verdim fakat durum ciddileşince bir pişmanlık çöktü. İşe başlama süreci beni hem umutlandırıyor hem de çok korkutuyor. “Yapamazsam”, “rezil olursam”, “hastalanırsam”, “benden beklenen işleri beceremezsem” gibi düşünceler zihnimi sürekli meşgul ediyor. Mesela sağlıklı düşünen bir insan 10 şey düşünüyorsa ben 100 şey düşünüyorum sürekli senaryolar kuruyorum. Bazı sebeplerden dolayı çocukluğumu yaşayamadım ailem iyi niyetli olsada özgüvensiz olmamda payları büyük diye düşünüyorum çünkü sürekli başıma birşey gelmesinden korkarak büyütüldüm. Kaygılandığımda aşırı terleme, bedensel kasılma, kaçma isteği ve yoğun utanma duygusu yaşıyorum. Aynı zamanda geçmişte yaşadığım bazı sosyal/duygusal deneyimlerin tekrar ortaya çıkmasından ve iş hayatımı etkilemesinden de korkuyorum. bu kaygılarla işe başlama sürecini nasıl daha sağlıklı yönetebilirim konusunda görüşlerinizi almak istiyorum. Teşekkür ederim.

İş korkusu

29 yaşındayım şuana kadar bir iş hayatım olmadı ailem sürekli baskı altında bir yere cv atmamı istediler attık 3 4 ay dönüş yapmadılar sevinmiştim ama şimdi bana dönüş yapacaklarını öğrendim çok mutsuzum içim çok huzursuz sosyal fobi teşhisi konuldu psikoloğa gidiyordum bir ara ama bu stresi yenemiyorum hiç bir şekilde daha ne işi yapacağımı bilmiyorum isteksiz mutsuzum hayır dersem ailem demediğini bırakmaz

Beynimdeki sesleri nasıl susturabilirim?

İşten ayrılmak istiyorum beceremiyorum korkularım var gelecek kaygısı yeni iş bulabilir miyim bulursam ya sevemezsem adaptasyon süreci ama kalırsam da kafayı yemek üzereyim ayaklarım geri gidiyor tahammülüm kalmadı katlanamıyorum adaletsizlik var olan bana oluyor ve çözüm bulunmuyor çok çalışıp en az maaşı alıyorum kendimi diğerleriyle kıyaslarken buluyorum onlar bu hale getirdi beni öncesinde yoktu ne yapmalıyım sizce yardımcı olun .