İş Hayatı Kategorisi

İş ve hayır diyememe korkusu

Merhaba hocam ben 24 yaşında üniversite mezunuyum bir anaokulunda yardımcı öğretmenlik yapıyorum ve üstümde olan yani emrinde olduğum öğretmenler benden sadece 1 yaş büyükler 25 yaşındalar ve çok samimilerdi. ben geçen sene onların yardımcı öğretmeniydim bu sene onlarla çalışmıyorum bu sene yardımcısı olduğum öğretmen 37 yaşında benden yaşça büyük. Size geçen sene yaşadığım o kötü süreçleri anlatmak ve bana yol göstermenizi istiyorum. Bu sene çalıştığım öğretmenle bu sorunları yaşamıyorum ama geçen sene ki travmalarımı hala atlatamadım. Hocam ben o iki egolu öğretmenlerin geçen sene yardımcısıyken yanımda kahve içiyorlardı bana emir veriyorlardı ben ikisinin de her dediğini yapmama rağmen her söylemlerini yapmama rağmen hayır diyemediğimi nazik naif sessiz oluşumu bildikleri halde bana hiç kahve içer misin diye bile teklif etmiyorlardı bacak bacak üstüne atıp keyif yapıyorlardı ben çocuklarla ilgileniyordum bana bir kahve teklif etselerdi benden çocuklara bakıp hem kahvemi yudumlardım. düşünün hocam her işlerini yapıyordum hayır diyemiyordum bunu bildikleri için kullanıyorlardı biz bu salak kıza ne dersek yapar her işimizi yaptırırız diye düşünce içindeydiler bunu açıkça demediler ama ben her şeyin farkındaydım bunu hissediyordum. Hocam bu sene de başka korkularım var ben başka okula gidip o iki kız fibi sınıf öğretmeni olmak istiyorum ama başka okula gidip risk almaktan korkuyorum ya yapamazsam ya ortamı burdan da kötü olursa beni beğenmezlerse şartları bana uymazsa diye korkuyorum hocam. Bu sene yardımcı öğretmenlik de ikinci senem geçen sene 3 ve 4 yaş da yardımcılık yaptım bu sene de 5 yaştayım ve bu sene 37 yaşında olan öğretmenle iyi anlaşıyorum o asla o iki kız gibi egolu değil bana kendimi değersiz ezik her yere koşan joker eleman gibi hissettirmiyor ama o iki öğretmen o çok hissettirdiler seneye bu okulda yardımcı öğretmenlik yapmak istiyorum devam etmek istiyorum ama yine geçen sene çalıştığım iki öğretmene verilme korkusu sardı beni hocam onlardan çok korkuyorum asla hayır diyemiyorum çünkü hayır dersem bana kızarlar tartışma çıkar cevap veremem diye korkuyorum sevilmeme ve dışlanma korkusu değil bu özgüven eksikliği var bende ama hayır demeyi öğrenmek istiyorum onların bende bıraktığı kötü izler var yanımdan geçtikleri anda bile tiksinti korku sarıyor bedenimi seneye onlarla olma korkumdan bu okuldaki düzenimi bozup gitmek bile var içimde başka hic bilmediğim kendime güvenmesem de başka yere gitme riski bu seneki öğretmenle seneye devam etmeyi isterdim ama bunu müdürüme dersem o iki kız iyice zıtlaşacaklar benimle nolur yardım edin onlar bana bir iş verse emir kulu gibi yapıyorum eğer yapmazsam bana bağırırlar ben yine ezik gibi bakarım dururum diye korkuyorum nasıl yapacağım bana yardım edin

Kendime nasıl iyi davranırım ?

Merhaba. Ben evli bir arkadaşımla bir ilişki yaşadım bunu kimse bilmiyor iş yerinde. Fakat benden daha alt seviyede bir kadın çalışan bana karşı çok mobbing yapıyor beni kafaya takmış durumda. Bu kadın arkadaş benle evli olan arkadaşım hakkında çok yakın olduğumuzu ve aramızda bişeyler olduğunu etrafa yaymış. Bende o işyerinden ayrılmak için bunun iftira olduğunu söyledim. Fakat müdürümüz bana inanmıyor kanıt olduğu halde. Önce inandı sonra müdürüm bana elimde bir belge veya yazışma var senin aleyhinedir. Bunu söyledi ve bana asla göstermedi. İftirayı yayan kadın arkadaş çok tehlikeli ve sevilen biri. Yüzleşme istedim ısrarla kendimi aklamak için önce kaçtılar sonra karşı taraf yüzleşme istiyor. Müdür doğru mu diyor beni korkutuyor mu bilmiyorum. Bana senin geçmişinde haberdarım dedi müdürüm . Orada tepkimi koyamadım. İdareye şikayet etsem hepsi birbirinden kötü ve bu konuyu çözemeyecek insanlar. Sizce yüzleşsem mi konuyu kapatsam mı herkes duydu zaten olayı. Bana işyerinden kaçmak için bahane uydurdu diyorlar. Çalıştığım yer çok küçük . İki haftadır uyuyamıyorum çok üzgünüm kaygılıyım. Ne yapmalıyım?

Meslek ve Kariyer Seçimi(Tekrar mı sınava hazırlanmalıyım acaba)

Hocam merhaba , ben 27 yaşında yeni mezun bir makine mühendisiyim. 2 yıldır iş arayışındayım ve evdeyim. iyi bir liseyi bitirip biyoloji alanında birşeyler yapmak isterken kendimi tıp gelmediği için bir mühendis olarak buldum. şaşırtıcıdır ki bölümümü dereceyle bitirdim. bu süreçte 5 6 yıldır sağlık sorunlarımla uğraşmaktayım. iş arayışı için beklediğim süreçte acaba ben bu mesleğe uygun değil miyim? yanlış bir yolda hayatımı feda mı edeceğim gibilerinden düşünceler hep aklımda oluyordu. Halen düşünmekte ve kendimi tanıma evresindeyim. Yıllar böyle geçince son günlerde hep bir mesleğimi kendime oturtamama duygusu içerisindeyim. birisi mühendis x mühendis y vay be dediğinde göğsüm kabara kabara içime sinerek bir ''evet benim o '' diyemiyorum. Sebebini de anlamış değilim. Mühendislik derslerini bir yarış atı gibi kayıpsız verdim fakat hiçbir projeye katılmaya motivasyon bulamadım. Üniversite bittiğinden beri de kendimi geliştirmek için mesleki yönde fazla birşey yapmış değilim. Linkedin gibi profesyonel iş arama sitelerinde bile gezinmek ve meslektaşlarımın hareketlerini görmek beni yoruyor. Bunların üzerinden sanırım sağlık sorunlarımdan dolayı özgüvenimin düşmesi de çok muhtemel. 19 20 yaşlarımda bu mesleği yazarken ilkokulu annem ve babama çok da diyalog kurmadan '' ben makineleri seviyorum okurum dedim'' ve o motivasyonla yazdım. Şimdilerde ise özel sektör,şirket içi rekabet ve daha farklı durumların bana göre olmadığını seziyorum hele ki bu fiziksel saglıgımla. Acaba

Hayır demeyi bilmiyorum

Hocam ben hayır demeyi öğrenmek istiyorum sınırlarını çizmek istiyorum ben bir ana okulunda yardımcı öğretmenlik yapıyorum ve benim üst mevkimde olan öğretmenler benden bir yaş büyükler ben de üniversite mezunuyum onlarda üniversite mezunu ama sırf benden daha kıdemli oldukları için bir sınıfları olduğu için bana çok üstünlük taslıyorlar ve ben bu durumdan çok rahatsız oluyorum ben iyi niyetli bir insanım hocam insanlara hayır diyemeyen sınırlarını koyamayan öyle biriyim ve bu iş yerinde de yardımcısı oldum benim üstümde olan öğretmenler benim her işe Koşturduğumu her şeye evet dediğimi ne deseler her an orada olacağımı bildikleri için bunu fırsata çevirip kullanıyolar ve ben bunun farkındayım ve biz ne dersek diyelim zaten her şeye evet diyor itiraz etmesini bilmiyor biz bu kıza her işimizi yaptırız salak gibi enayi gibi kullanırız düşüncesindeler ve bazen hatta çoğu zaman ben de kendimi salak gibi görüyorum hocam yani bunu söylemem ne kadar doğru bilmiyorum ama öyle her şeye evet diyen sınırları olmayan bir insan olunca kendimi salak yetersiz değersiz geri zekalı olarak görüyorum karşımdakilerin de beni böyle gördüğünü biliyorum Ben hayır demeyi öğrenmek istiyorum ve en büyük korkularımdan sorunlarından birisi de şudur hocam mesela ben iş yerinde elimde bir iş var ve o işle ilgileniyorum ama oradan o öğretmenlerden bir tanesi benim elimde işimin olduğunu bildiği halde veya bir işle meşgul olduğumu gördükleri halde benden başka bir şey istediklerini ben hayır hocam şu anda gelemem şu anda bununla ilgileniyorum diyemiyorum. Reddedemiyorum çünkü eğer ki reddedersem bir tartışma çıkmasından korkuyorum ve tartışma çıkması durumunda karşı tarafa cevap verememekten donup kalmaktan bunlardan korkuyorum daha da güçsüz görünürüm diye ama şunu Biliyorum ki insan sınır koymadığı takdirde karşı taraftaki insanlar tarafından çok kullanılabilen saf aptal her yöne çekilebilen hakkını savunamayan birisi olarak gözükür ve kullanılır ben bu konumda artık olmak istemiyorum hocam Elimde başka bir iş olsa bile robot gibi o Çağrılan yere de gidiyorum onu bırakıp çünkü şu anda burayı bırakamam çocuklar yalnız kalır biz yemeğe geçiyoruz veyada şu anda hoparlörle bizim işimiz var şarkı açtık bunları demeye korkuyorum hocam yani ben de öyle bir psikolojik baskı oluşturmuşlar ki kendimi o kadar dışlanmış gibi hissetmiştim ki onların artık kendimi afedersiniz emir kölesi gibi hissettiğim için diyemiyorum dersem her şeyi daha kötü olacağını inanıyorum zaten yaşıtım sayılırlar benden bir yaş büyükler hocam benden bir yaş büyük birinin emri altına girmek benden bir yaş büyük birinin. Dediklerini yapıyor olmak gölgesinde kalmak zaten benim için yeterince zor bunu aşmak istiyorum

İşyerinde iftiraya uğradım, kendimi nasıl iyi hissedebilirim, bu insanlara nasıl davranmalıyım?

Merhaba, işyerinde benimle aynı seviyede bir karı koca var. Parayı bölüşmek için sözleştik ancak sonrasında bana paramı vermediler, ve 3 aylık parada da vermediler. Ben bu durumu dile getirdiğimde paracıl bir insan olmakla, hakaretlerle ve işimi yanlış yaptığımla, insanlara zarar verdiğimle suçlandım. İftira atılması ve diğer arkadaşlarıma olmadığım biri gibi anlatılmam zoruma gidiyor, üstesinden gelemiyorum. Ayrıca bu karı kocayla her gün yüz yüze bakıyoruz, ortamda gerginlik olmasını da istemiyorum, nasıl davranmalıyım onlara karşı? Kendimi nasıl iyi hissedebilirim? Üstelik toplantı yapıp bu para mevzusunu konuştuğumuzda kadının kocası bana herkesin içinde bağırdı ve hanım bey konuşalım dedi ama sonrasında ben konuştuğum halde o bana ismimle seslenmeye devam ediyor, ona sınır koymak istiyorum nasıl yapabilirim?

Bunu nasıl aşabilirim

4 yıllık bir ilişkim var sevgilim bir mağazada satış danışmanı ve izin günü sadece hafta içi bende yeni mezun bir iç mimarım ama işe girdiğimde iznim hafta sonu olacak işe girmekten korkuyorum ya da onunla aynı şekilde çalışma şartları olan bir iş arıyorum 4 aydır boşum ve ne yapmam gerektiğini bilmiyorum ona bu şekilde diyince abarttığımı en kötü akşam sadece görüşebileceğimizi söyledi ama ailemden dolayı akşam dışarıya çok rahat çıkamıyorum mide sorunlarım başladı çok fazla düşünmekten lütfen yardımcı olabilir misiniz lütfen

Psikoloji mezuniyet sonrası gelişim süreci hakkında bilgi

Merhaba, Ben psikoloji bölümünde okuyorum ve mezuniyet sonrası kariyer yolumu daha bilinçli planlamak istiyorum. Bu yüzden size birkaç konuda danışmak istedim: - Mezun olduktan sonra klinik psikoloji alanına yönelmek istiyorum. Sizce yüksek lisans sürecine ne zaman ve nasıl hazırlanmalıyım? - Lisans sürecinde kendimi geliştirmek için özellikle hangi alanlara ağırlık vermeliyim? - Klinik psikoloji dışında bana alternatif olabilecek alanlar neler olabilir? (örneğin: endüstri, danışmanlık, akademi) - Yeni mezun bir psikolog olarak iş bulma süreci genelde nasıl ilerliyor? İlk iş deneyimi için neleri göze almak gerekir? - Danışan almaya başlamak için ortalama ne kadar deneyim ve eğitim gerekir? - Maddi açıdan kendini toparlama süreci genelde ne kadar sürer? Bu süreçte ek iş veya farklı alanlara yönelmek mantıklı mı? - Sizin geriye dönüp baktığınızda “keşke şunu daha erken yapsaydım” dediğiniz şeyler neler? - Bu alanda gerçekten başarılı olmak için sizi diğerlerinden ayıran en önemli özellik ne olmalı? Cevaplarınız benim için gerçekten çok yol gösterici olacak. Şimdiden çok teşekkür ederim.

Uğradığım haksızlığı nasıl kabullenip hayatıma devam edebilirim?

Merhaba ben yabancı bir ülkede yaşıyorum. Ben 2 yıl önce mezun olduktan sonraki ilk iş deneyimimde yönettiğim projemin müşterisi, ülkemin en büyük holdinglerinden biriydi. Çok mutlu olmuştum fakat uzun sürmedi - rakip şirketlerden biri tarafından, esas holdingin koordinatörü da kullanılarak bize rüşvet iftirası atıldı ve proje önce durduruldu. Sonra bunu ispat edemeseler de, biz bu holdingin içindeki diğer kurumlarla devam ettik, fakat holdingin esas ofisinden çıkardılar. Yönettiğim proje büyüdü, 2 yıl içinde çok genişledi; başka büyük şirketler de dahil oldu. Ama ben mükemmeliyetçi yapımdan dolayı bunu atlatamıyorum. Şu an holdingin esas ofisinde rakip kurum devam ediyor. Maalesef bu kurum piyasada ihalelere fesat karıştırmakla tanınıyor. Bu benim çok zoruma gidiyor. Maalesef belirli kuruluşlara şikâyet de yapamıyorum çünkü milletvekili bağlantıları var. Müdürüm sessiz olmamı ve kendi işime odaklanmamı istiyor. Belki de bunun sebebi, stajyerken hep o holdingin esas ofisinde çalışmak istememdi. Belki bu yüzden bu kadar takıntılıyım. Her yerden engellesem de ne zaman esas ofisin diğer şirketle reklamını görsem sinirleniyorum, kalbim sıkışıyor, gözlerim doluyor. Sanki eski sevgilimi görmüş gibi hissediyorum. Yönettiğim projenin şu anki durumuna bakarsak, veriler ortada; maddi olarak da iyi kazanıyorum. Ama bize haksızlık yapıldığı ve hakkımızın yendiği düşüncesi var. Nasıl bunu kabullenip hayatıma devam edebilirim? Şu an bu sözleri yazarken bile hıçkırarak ağlıyorum.

Kendime nasıl iyi davranırım

insanların ne dediğini çok önemserim ve kötü bisey olursa modum hemen düşer. iş yerinde bi kadın taklidimi yapmıs. Özgüvensiz duruyor ve yaşına göre çok mutsuzmuş demiş kadın hakkımda. Ben çok güzel ve naif bir kadınım herkes öyle söyler. Hakkımda çok dedikodu yapılıyor bu durum beni çok sinir ediyor ve üzüyor. Kendimi nasıl koruyabilirim. Çokta iyi davranıyorum kadın arkadaslarıma. Onlar neden öyle yapıyor anlamıyorum. Daha özgüvenli ve akıllı uyanık nasıl olabilirim.

Nasıl daha kendimi korumalıyım

merhaba saglık personeliyim. nöbet tutuyorum,güzel ve naif bir kadınım. bikaç iş arkadasım beni çekemiyor onlarda kadın. Nedenini pek anlamıyorum. Anlaşmadıgım dört kişiyle nöbet tutacağım. şimdiden çok gerginim. onlarla olunca özgüvenim düşüyor baskılanmıs hissediyorum. sessizleşiyorum. Ne yapmam lazım. Arkamdan çok konusuyorlar dedikodumu yapıyorlar ve üzülüyorum. Kendimi nasıl korumam gerekiyor. Onlardan kendimi nasıl koruyabilirim ve beni müdüre yalan yanlış anlatıyorlar. dogru da anlatmıyorlar ben de iyi biri oldugumu düşünüyorum

Derya_21