İş Hayatı Kategorisi

Hedef ve isteğim yok. Sizce sorun nedir?

Merhabalar,Ben uzun süredir çalışmak istemiyorum ama maaşımı ve pozisyonumu yükselterek bir şekilde 10 sene idare ettim. Ama özellikle son 2 senedir çok zorlandım. Ben kendimi çok yeterli bulmasam da genelde de hep başarılıydım. 1. 5 senedir istemediğim bir işte çalışıyorum ve işi hiç umursamıyorum. Kimse bir şey demiyor ama bence performansım da kötü. İşleri son gün yapıyorum. İş değiştirmek ve başka bir iş yapmak da istemiyorum. Uzun yıllardır düşünüyorum ama keyif alarak yapabileceğim hiç bir şey yok. Tatil yapmak da hiç bir işe yaramıyor. Bir yenilenme hissetmiyorum. Artık maaş veya pozisyon beni tatmin etmiyor. Sabahları kalkmak istemiyorum. Gerçi çocukluğumdan beri sabahları kalkmaktan nefret ediyorum. Erteleme davranışları sergiliyorum. En basit şeyleri yapmak bile zor geliyor. Ama mesela sporumu çok iyi yapıyorum, sağlığıma genel olarak çok dikkat ediyorum. Bir iki senedir doğru düzgün ne kitap okuyorum, ne film, dizi izliyorum. Çok fazla arkadaşım yok. Olanlarla da ara ara görüşüyorum. Çok samimi ve sıkı bir dostum yok. Son 2 senedir sosyal medya kullanımım da çok arttı. Uykularım yıllardır dinlendirmiyor. Şu an sadece spor yapıyorum, sağlığıma dikkat ediyorum, yatırım yapıyorum ve zorunlu şeyleri yapıyorum. Arada da arkadaşlarımla buluşup, etkinliklere katılıyorum. Onun dışında evde ya da sosyal medyada takılıyorum. Bir hedefim yok. Bir istediğim yok. Sorun nedir?

İş konusunda ne yapacağımı bilmiyorum

20 yaşındayım 2 yıllık ameliyathane hizmetleri bölümünden ameliyathane teknikeri olarak mezun oldum lise de de hemşire yardımcısı olarak mezun oldum bilgim var sağlık konusunda ama hep stajyerlik olarak hastanelerde görev yaptım tam zamanlı hiç çalışmadım , kendi okuduğum hastanede hep ameliyata steril olarak girdim ama alet isimlerini falan çalışınca öğrenirsin aklında öyle kalır dediler kendime güveniyorum ama kaygılanıyorum hep her hastanenin çalışma şekili görevleri farklı olabiliyor, haftaya iş görüşmesine çağırabilirler kaygılıyım eğer işe alınırsam ne yapıcam ne edicem bilmiyorum mobingten korkuyorum çünkü hastane ortamında hep oluyor maalesef gördüğüm kadarıyla çömez diye adlandırıyoruz çünkü tam zamanlı sağlık alanında çalışma deneyimim yok çünkü hep stajyer olduğum için pekte arkadaşım yok destek alabileceğim 5 ay önce yeni mezun oldum bilgiler taze ama üzerinden geçmeyeli oldu çünkü derslerde sık görüyorduk şimdi mezun olunca bilgi eksikliği olabiliyor işe girersem nasıl konusucam ordakilerle hani stresten kaygıdan bu bişey bilmiyor diye kovarlarsa özel hastanede tanıdık aracılığı ile girme imkanım olacak eğer haftaya gel başla derlerse karmaşa içindeyim biraz kalbim çok hızlı atıyor düşündükçe tansiyonum düşüyor ailem olsun akrabalarım olsun hep önü açık başarılı diyorlar ya bişey yapamazsam diye kprku içindeyim, yurt dışında da lisedeyken erasmus deneyimin olmuştu orda da o yüzden bana çok güveniyor herkes bilmiyorum ne yapacağımı kolay değil çünkü bu meslekte ilk iş deneyimin olacak, bi pizzacıda çalışmıştım 1,2 ay 1 sene önce yazın o ayrı bu ayrı tabi ki ama hem mutlu hem üzgünüm bişey yapamazsam diye ne yapmam gerekiyor inanın bilmiyorum…

Okyanuss

Bosuna stres yapıyorum anksiyete sorunları yasıyorum

Zorunlu staj gormekteyım ve stajda hıcbır sey yapmıyorum 10 saat boyunca telefona bakarak oturuyorum üstümden bı sorumluluk varda sankı ben onu gerceklestırmıyo gıbıyım arada musterı telefonlarını ben acıyorum ama calıcak dıye çok korkuyorum stres yapıyorum zaman asla gecmıyo hersey uzerıme gelıyo gıbı oluyorum daralıyorum arada bana laf atıyolar dalga gecer gıbı rahatsız oluyorum zorunlu staj olduğu ıcınde hıcbır sey yapamıyorum ne yapmam gerekıyor son senem okulu bırakmayı bıle dusundum gecelerı yarın staj var dıye dusunmekten uyuyamıyorum tatıl gunlerımde pazartesi staj var dıye dusunmeden duramıyorum

Kendime nasıl daha iyi davranabilirim

Merhaba ben hemşireyim. Çok takıntılı ve hassas bir kişiliğe sahibim. Annemle aram hiç iyi olmadı. Çok güzel bir kadın olduğumu söylerler. İş yerini kafama çok takıyorum. Kadınları özellikle. Beni pek aralarına almıyorlar nazik ve uysal olmama rağmen. Ve bende kafama takıyorum. Dışlanmış hissediyorum. Çoğu zaman iyi niyetimi kullanıyorlar. Bir kız arkadaşım var hakkından çıkar pat diye konuşur ona çok değer verirler onu çok kıskanıyorum. Keşke bende bu kadar hakkımdan çıksam beklenti içinde olmasam diye. Ne yapmam gerekiyor sevilme ve ilgi duygusunu azaltmam için ?Çünkü nöbetlerim çok zor geçiyor böyle düşünerek. Sürekli sessiz kalıyorum özgüvenim düştüğü için.

Kendimi hep eksik hissediyorum hiçbirseyi yapamayacak gibi

Ablam işe girdi bende girmek istiyorum ailem sürekli bi işe gir diyor evde oturunca bogulıuor gibi hissediyorum gezmeye gitmek istemiyorum çalışmak istiyorum ama bana uygun bi iş var mı bilmiyorum bakıyorum var ama yapabilir miyim bilmiyorum korkuyorum sanki bu stres beni arkadaşlarımdan da uzaklaştırıyor gittikçe tek kalıyorum gibiyim bi işim ve düzgün bir hayatım olsun istiyorum ama başaramama korkusu var bende yani yapabilcegimden emin değilim motor Almak için para biriktirmem lazım bunun içinde işe girmem lazım ama kendimden emin değilim hep eksik hissediyorum kendimi Özgüven eksikliği gibi…

Kendimi nasıl rahatlatırım?

İş yerinde bazı olaylar yaşandı. Bir arkadaşımı görev bölgemizden aldılar. Benim hiç bir alakam olmamasına rağmen diğer arkadaş ile neden ayrıldığını çözmeye çalışırken kendinimi olayın içine atarak o arkadaşı benim gönderttiğimi insanları düşünmesini sağladım. Her açıklama yaptıkça batıyorum. O arkadaşım ve diğer nöbet arkadaşlarım öyle bir şey düşünmediklerini söylemelerine rağmen bana karşı tavırları çok az da olsa değişti ve bu içinden çıkılmazoldu

Gelecekte hangi mesleği yapacağımı bilmiyorum karar veremıyorum

Gelecekte hangi mesleği yapacağımı bilmiyorum karar veremiyorum ne yapacağımı bilmiyorum beden öğretmeni ya da veteriner olmak istiyorum ama veteriner çok zor hayvanlarla ile ilgili meslek yapmak istiyorum bu konuda çok streslenıyorum ne yapmalıyım bilmiyorum kimsede akıl vermiyor ben sözelci olduğum için meslek seçme şansım çok az sözeldeki meslekler bana göre değil ve saçma sevmediğim meslekler ne yapmalıyım sizce bana yardım edin

Merhaba kafam da çok kuruyorum biriyle konuşuyorken bile kafamın içi susmuyor bazen

Merhaba 25 yaşındayım çok detaycı bir insanım kafam da çok senaryo kuruyorum bir tartışma yaşasam veya yaşamadan da düşüncelerim hep bir konu üzerinde ilerliyor araba sürüyorum acaba şu araba böyle yapsa söyle yapsa gibi bile mesela biriyle bir konuşma yapacak olsam bile bu konu üzerinde öncesinde kendimce bir text oluşturuyorum vereceği cevaplara verecek cevaba kadar kafamın içerisine susturamiyorum mesela bugün iş yerinde yasadigim bir sorun oldu ama gerçekten benimle alakası olmayan bir durum söz konusu oldu ve patrona açıklama yaparken kendimi savunuyorum ağlamak li oluyorum ağzım buzuşüyor kendimi ifade edemiyorum sorunun nerede olduğunu düşünüyorum kendimi kötü hissediyorum ilişki içerisinde de çok şey kafam da kuruyorum senaryolar önceki ilişkilerimde bir kaç kanıtlı yalan ihanete ugradim bunlara yoruyorum

Kendimi çok mutsuz hissediyorum , arkadaş çevrem tarafından dışlandım ne yapmalıyım?

iş yerinde çok yakın olduğum 2 arkadaşım vardı İkisiyle de aynı odanın içinde çalışıyoruz ve beni dışlıyorlar yemeğe ve molaya giderken çağırmıyorlar sorduğumda bişey yok dediler. Ama hep ikisi takılıyor kendimi yanlız hissediyorum bu durumu nasıl aşabilirim ? Bi kaç kez sordum bu arada ama bişey yok beni bi rahat bırak gibi cevaplar da aldım nasıl takmamayı bırakabilirim bu duruma nasıl alışıcam?

kafama göre iş bulamıyorum ne yapmam lazım?

merhaba betül hocamBen 2 yıllık laboratuvar bölümünden mezunum ve kendi alanımda çalışma fırsatım hiç olmadı çünkü tecrübeli arıyorlar ve ben kriterlerine uymuyorum halbuki bana fırsat verseler eğitseler kapıcam işi hemen ama yok bu hakkı bile vermiyolar. olduğum şehirde daha çok depo fabrika tarzı işler var ve bu yerlerde çalışmak hiç istemiyorum beni tatmin etmiyolar aşırı sıkılıyorum bu tarz kapalı iş yerlerinde ve yapılan işten daha önce çok girdi çıktı yaptım çünkü ve cidddiye alamıyorum bu tür işleri çünkü bi insanın uuzn süreli çalışacağı türden yerler asla değil. max 3 4 sene belki . ilerisi gelmez. ben 1 ay bile çalışmak istemiyorum çünkü içim sıkılıyor bu yerlerden çok aşırı sıkıcı geliyor bana. e kendi alanımda da iş yok, birkaç mağazaya başvurdum ama çalışma saati akşam 11 de bitiyor ve olduğum mahalleye servis yok otobüste geçmiyor. coğrafya kaderdir sanırım diyorum böyle olunca. napıcam hiç bilmiyorum ne önerirsiniz? sizce benim çalışma azmim mi yok? aslında farklı bi iş kolu olsa seve seve çalışır heyecanla beklerim farklı bi alan oldupu için ama söz konusu depo yerleri olunca içimi sıkıntı basıyor

senemmm