İş Hayatı Kategorisi

İşe girmekten korkuyorum

Merhaba, Ben engelli kadrosundan kamuya atanmak üzereyim. Fiziksel engelim var ve uzun süredir yoğun kaygı, özgüven eksikliği ve sosyal ortamlarda aşırı gerilim yaşıyorum. Örneğin insanlarla iletişim kurmakta zorlanıyorum göz teması kuramıyorum aşırı terliyorum. İnsanların yüzüne bakamıyorum mesela dışarıda ailemden birini görsem tanımayabilirim o derece. Kendime değer veremiyorum hep küçük görüyorum bazen kendime aptalsın gibi cümleler kurduğumu fark ediyorum ama herşeye rağmen bir yerden başlamalıyım diye düşünüp işe girmeye karar verdim fakat durum ciddileşince bir pişmanlık çöktü. İşe başlama süreci beni hem umutlandırıyor hem de çok korkutuyor. “Yapamazsam”, “rezil olursam”, “hastalanırsam”, “benden beklenen işleri beceremezsem” gibi düşünceler zihnimi sürekli meşgul ediyor. Mesela sağlıklı düşünen bir insan 10 şey düşünüyorsa ben 100 şey düşünüyorum sürekli senaryolar kuruyorum. Bazı sebeplerden dolayı çocukluğumu yaşayamadım ailem iyi niyetli olsada özgüvensiz olmamda payları büyük diye düşünüyorum çünkü sürekli başıma birşey gelmesinden korkarak büyütüldüm. Kaygılandığımda aşırı terleme, bedensel kasılma, kaçma isteği ve yoğun utanma duygusu yaşıyorum. Aynı zamanda geçmişte yaşadığım bazı sosyal/duygusal deneyimlerin tekrar ortaya çıkmasından ve iş hayatımı etkilemesinden de korkuyorum. bu kaygılarla işe başlama sürecini nasıl daha sağlıklı yönetebilirim konusunda görüşlerinizi almak istiyorum. Teşekkür ederim.

İş korkusu

29 yaşındayım şuana kadar bir iş hayatım olmadı ailem sürekli baskı altında bir yere cv atmamı istediler attık 3 4 ay dönüş yapmadılar sevinmiştim ama şimdi bana dönüş yapacaklarını öğrendim çok mutsuzum içim çok huzursuz sosyal fobi teşhisi konuldu psikoloğa gidiyordum bir ara ama bu stresi yenemiyorum hiç bir şekilde daha ne işi yapacağımı bilmiyorum isteksiz mutsuzum hayır dersem ailem demediğini bırakmaz

Beynimdeki sesleri nasıl susturabilirim?

İşten ayrılmak istiyorum beceremiyorum korkularım var gelecek kaygısı yeni iş bulabilir miyim bulursam ya sevemezsem adaptasyon süreci ama kalırsam da kafayı yemek üzereyim ayaklarım geri gidiyor tahammülüm kalmadı katlanamıyorum adaletsizlik var olan bana oluyor ve çözüm bulunmuyor çok çalışıp en az maaşı alıyorum kendimi diğerleriyle kıyaslarken buluyorum onlar bu hale getirdi beni öncesinde yoktu ne yapmalıyım sizce yardımcı olun .

Patronumun bana karşı davranışının sebebini anlayamıyorum

Şimdi iş yerinde patronum var normalde çok mesafeli otoriter çalışan patron mesafesi çok iyi koruyan biri ama ben son zamanlar son böyle alt yedi aydır bir farklı davranma özel hayatımı gizli gizli ajanna sorma afişlere davranışları ben ona bakmıyorken benim halime tavrımı bakıp bakıp gülümsemesi hayatımla ilgili sorular sorması onun dışında normalde çok sertsin öyle biri olmasına rağmen ben hata yaptım dahi bana kızmaması yani genel olarak hani ben de iyisini vefa diyeyim mi bana farklı davrandığını fark ettim bunu böyle hani uyarırken bile kibar bir şekilde uyarıyor hani üzerimden biraz hasta olduğunu biliyorum onun dışında bu kadar yani davranışlarına yönde anlayamadım ama bakışları gülümsemesi böyle ilgili yani

Geçmişte yaşadığım olayları nasıl geride bırakırım

Bazen kendimi dışlanmış hissediyorum nedenini sorduğumda bana yanımıza gelmiyorsun diyorlar ama her gitiğimde diyete ne zaman başlıycaksın ondan sonra yengemde konuşuyoruz ve bide yaşları baya büyük bu yüzden bana uymuyor muhabetleri bide şefim hakında bi ifade vermiştim belkide ifade yüzünden konuşmuyorlar yemekhaneye giderken beni bile çağırmadılar anlam veremiyorum bi kere oturdum yanlarına yine dışlanmış hissetim nefret ediyorum bu histen artık

Gizem123

Sürekli iş değiştiriyorum

Merhaba 25 yaşındayım ve liseden mezun olduğumdan beridir sürekli iş değiştiriyorum en fazla çalıştığım bir 4 aydır bir iş yerinde ,20 gün,10 gün yada 3 ay çalışıp işi bırakıyorum devamlı bir yerde çalışamıyorum girdiğim iş yerlerinde sürekli insanlarla tartışıp işi bırakıyorum yada iş çok ağır olunca bırakıyorum ailevi sıkıntılarim çok olmaya başladı ve benide bu durum psikolojik olarak çok yoruyor çalışma isteğim yok annem çok baskı yapıyor bende kendimden çok utanıyorum daraliyorum daha da kötü oluyorum girdiğim hiçbir iş yerinde adam akıllı duramıyorum akıl sağlığımı kaybettim etrafta konuşup sıkıntımı anlatabileceğim kimsem yok annem çok aşağıliyor sürekli kendime bir bahane bulup işi bırakıyorum bir iş yerine girince direk ne zaman çıkarım işten çıkma planları yapıyorum psikolojik ciddi problemlerin olduğunu düşünüyorum yardımcı olabilir misiniz

odaklanma dikkat dağınıklığı yaşıyorum söylenenleri algılamadığım zamanlar oluyor ne yapabilirim

Küçüklükten beri bu odaklanma problemi dikkat dağınıklığı yaşadığımı düşünüyorum. İşim çocuklarla olduğu için sorun yaşıyorum yani gözlemleme konusunda pek iyi değilim gibi geliyor. Biri birşey sorunca ne diyeceğimi bazen bilemiyorum kelimeler birbirine karışıyor yada anlatsın bir süre dinledikten sonra sonrasında dikkatim dağılıyor algılayamıyorum. Aklımdan bin bir türlü şeyler geçiyor. karşımdaki kişide beni ilgisiz görüyor. kendimi yetersiz hissediyorum o yüzden nasıl toparlayabilirim bu konuda.

Aşırı düşünme ve yanlış düşüncelere kurulayıp inanma

İş ve özel hayatımdaki sorunlar karşısında çok düşünüyorum, sürekli kendimi haklı çıkarmak istediğim için olmayan şeyleri olmuş gibi düşünmeye başlıyorum. İnandığım düşünceler insanlara karşı davranışlarımı etkiliyor. bunun farkındalığı beni aydınlattı ama özgüvenime zararı oldu nasıl düşünmem gerektiğini olaylara nasıl tepki vermem gerektigi konusunda kararsızım stres yönetimimi nasıl yapmalıyım? Sağlıklı bir düşünce nasıl kabul edilir, iç huzursuzlukla nasıl başa çıkılır. tesekkur ederim

Stajda stresimi nasıl yönetebilirim?

Merhabalar ben lise stajyeriyim ve kızım. Muhasebe stajı yapıyorum ve gerçekten o ofisteki adamın bana yaptırdığı stres yüzünden hiç bir şey yapamıyorum. İlk 2 3 ay nerdeyse ofise giderken kalbim sıkışıyordu ve hala öyle suçu hep kendimde arıyordum midem falan bulanıyordu aksam uyuyamıyordum. Bana her şeyi biz mi sana öğreteceğiz çocuk gibisin gibi şeyler soyluyordu üstelik temizlik ve kahvesini bile ben yapıyorum gerçekten ayıp yani. Mesela artık alışmaya başlamıştım yavaşça ve yapmaya da başlamıştım çünkü stresim azalmıştım bana şükür artık algılayabiliyorsun dediklerimi gibi şeyler söyleyip yine beni küçümsedi ve gerçekten zoruma gitti. Gerçi hep böyle şeyler söylüyordu hep sorun bendeymiş gibi hareket etti kendimi nasıl yönlendireceğim bilmiyorum.

Nasıl sağlıklı sınır koymalıyım?

Sorum biraz garip gelebilir fakat küçüklüğümden beri hep dürüst ve samimi olmanın doğru olduğu öğretildi. Özel hayatımda sorun yaşamıyorum fakat iş hayatına atıldığımdan beri bazı sıkıntılar yaşıyorum. Kurumsal bir şirkette çalışıyorum. Patronum hislerimi çok belli ettiğimi ve sevmediğim insanlara karşı cana yakın olmam gerektiğini söyledi. Fakat ben bunu yapınca kendimi çok rahatsız hissediyorum; yüzümde bir maske varmış gibi geliyor. O sırada ne düşünmeliyim (kendimi ikna etmek için)?Ben, insanların durduk yere kötülük yapmasını yadırgayan ve iş arkadaşlarının başarılarına içten sevinebilen birisiyim ama maalesef herkes böyle değil. Bazen insanlar acımasız ola biliyorlar. Sağlıklı sınırları nasıl koymalıyım? Kendimi izole hissediyorum. Politik bir şekilde davranmayı öğrenmek istiyorum. İş hayatında yeniyim ve bir uzman olarak sizin düşüncelerinizi almak isterim.