Kaygı Kategorisi

Evlilik aşamasındayim evlilikten korkmaya başladım nasıl üstesinden gelirim?

Merhaba ;Benim nişanlımla 4 yıllık bir ilişkim var ve bu ilişkinin sonucu olarak evlilik kararı aldık . Düğün hazırlıkları yapıyoruz hatta bitti bile son bir haftam var ve ben korkuyorum yanlış mı karar veriyorum diye çünkü ilk ilişki zamanlarımızda eşimle sorun yaşıyorduk gerçi bazen hala eşimin narsistik özelliği var yani ben hep ben dediği yerler şuan da da ailemle eşimin ailesi de sorun olmaya başladı yaklaştıkça alanım daraliyor gibi geliyor ve ben degismisim gibi geliyor bana . Ben eşim beni tanıdığın da daha neseliydim yani bı de zayiftim merak duygum vardi ama şimdi sadece isim evim ve düğünüm var hayatımda monoton yani herşey ve çok kaygı doluyum ne yaşayacağımı bilmiyorum . Yani aslında anlıyorum da anlamak istemiyorum gibi hani böyle Deniz dalgalı ama yüzmek keyifli gibi saçma bi duygu içimde ki ne yapmalıyım bu duygudan çıkmak için çünkü şu sıra o kadar tükenmiş hissediyorum ki kendimi ise yaramiyorum çünkü benim isteklerimi kimse görmüyor benim ailem bile beni bazen anlamıyor kendime bile yaramiyorum beni bu bunalımdan ve kaygıdan kurtaracak bir söz söyleseniz

Bugün sınavda çok fazla stresten kollarım bacaklarım uyuştu ne yapmam gerekiyor kontrol edemiyorum

hep önemli sınavlarda oluyor ellerim kollarım bacaklarım uyuşuyor gece uyuyamıyorum ve mide bulantısı da bu belirtilere eşlik ediyor bana yardımcı olun lütfen bi ilaç veya bi tedavi var mı önerebileceğiniz bitkisel bir çözümde olur yeter ki önemli günlerde böyle olmayayım yavaş yavaş hevesimi inancımı kaybediyorum lütfen yardımcı olun teşekkür ediyorum şimdiden ilginizden ötürü iyi günler iyi çalışmalar diliyorum sizlere ☺️

Kaygı bozukluğu yaşıyorum

Merhaba uzun zamandır kaygı bozukluğu yaşıyorum daha sonrası stres üzüntü heyecan mutluluk her türlü gelişme hayatımda çıkmaza yol açıyor. Mide bulantısı öğürme mide yanması baş dönmesi nefes alamama hissi yaratıyor. Eskiden bu daha fazlaydı evin içinde hızlı hızlı gezerdim midemi tuta tuta insanlara uzun açıklamalar yapardım onları kaybetmeyeyim diye. Ama artık öyle bir noktaya geldim ki konuşarak çözmeye uğraşıyorum çözülmüyorsa hakkımı savunup bitirmeye çalışıyorum tabi bu öyle kolay değil yine bir kaç kez yazıyorum şansımı deniyorum. Örneğin bir ayrılık yaşadığımda genelde zaten o insana çok bağlanıyorum çünkü hayatımda çok arkadaşım yok işimi de kaygı yüzünden kaybettim. Şu an duygusal olarak da bir boşluktayım kendimi eve kapattım izole oldum son 2 senedir hiçbir şeye adım atamıyorum başlayamıyorum yaşım 30 sosyalllik konusunda zorlamıyorum herkes hayatını kurmuş oluyor bu yaşlarda ben ise 20 lerimi hep depresyon kaygıyla geçirdiğim için daha çocuksuyum yaşıma göre öyle oturmasını kalkmasını bilen kalıpların uzağındayım böyle diyorum çünkü evdeyim potansiyelim var biliyorum gezmek eğlenmek çok severim çocuksu yanım içimdeki kız çocuğu hala bir yerlerde duruyor onu çok mutlu etmek istiyorum ama ne böyle çevrem ne de böyle bir imkanım var etrafımdaki herkes evlenmiş çocuklu hayattan bezmiş insanlar onlar beni çok negatif buluyor belki de çünkü hayatımda güzel gitmeyen çok şey var ama onların hayatları da bana sıkıcı geliyor benim öyle bir yaşam döngüm olsun istemiyorum evlen çocuk yap vs. Evleneceğim insan hep gezsin birbirimizin en yakın arkadaşı olalım istiyorum. Onlar ise kaynana elti dedikodusu yapıyor hep. Kimseyi yargılamıyorum herkesim hayatına saygım sonsuz onların dertlerini de dinlerim ama bulunduğum ortamlar bana çok yavaş kaldı. Gece yarısı Kütüphanesi kitabını okudum hayatta neyi seçeceğini bilemesen hep bir hayal kırıklığı vardır ya. Sanırım ben deneyimlenmeye geldim bu hayata ama hayatın içinde de değilim uzaktan izliyorum. Toprağım burası değil biliyorum ama fazla hayalci miyim bilmiyorum tükenmişlik sendromuna girdim resmen yorumlarınız benim için çok değerli teşekkür ederim

Çok fazla karamsar düşüncem var bunlardan nasıl kurtulurum

En güzel anlarımı bile kendime zehir ediyorum mesela şuan düğünüme çok az var (17)gün eşimi seviyorum evet onunla zaman zaman sorunlarımız var ama bunu doğal karşıkılıyorum. Onun ailesiyle şuana kadar hiçbir problemim olmadı ve şuan kendi ailemle de oldukça mutluyum ama nasıl biliyor musun hani bütün bunların hepsi aynı anda yolunda gidemezmiş mutlaka bir sorun çıkması gerekiyormuş gibi bunu kendime şartlamış gibiyim. Ya annem ölürse ,ya babam ölürse, ya birine birşey olursa da herşey iptal olursa , nişanlımın aklında başkası var mı (kavga sebeplerimizden biri haline geldi), ya o ölürse ,galiba ölüyorum gibi gibi çok fazla düşünce ve bunlardan çok yoruldum

Geçmişte gördüğüm rüyalar aklıma geliyor

Ben yaklaşık 3 buçuk ay önce dearilazyon ve depersonilazyazyon yaşadım. Bu yaşadığım olay tamamen bitmeden sürekli geçmiş rüyalarım aklıma geliyor yaklaşık 2 buçuk aydır durduk yere geçmişte gördüğüm rüyalar aklıma geliyor artık bıktım. Bu hale gelmeden önce aşırı şekilde yoğun stres yaşadım sınav yüzünden kaygılandım streslendim yaklaşık 1 aydır yoğun stresten büyük oranda çıktım ama hala rüyalarım durduk yere aklıma geliyor özellikle streslendiğim zamanda gördüğüm rüyalar ne olur cevaplayın ne yapmalıyım

Mutlu olmayı nasıl öğrenecegim

Sürekli bir gerginlik içerisindeyim . Herşeyde bir olumsuzluk arıyorum mutlu olmayı beceremiyorum belki de yaşadıklarımdandir ama artık sorunu kendimde aramaya başladım tek başıma herşeyi başarmaya çalışıyorum çok yoruldum . Başka bir gözle bakmak istiyorum artık olaylara . Hiç bir şeye tahammülüm kalmadı sürekli kendimi mutsuz kötü hissediyorum . Herşeye yetişmeye çalışıyorum. Kafam çok dolu tam anlamıyla dolu dolu bir nefes alamıyorum sanki . Çok tedirginim her konuda rahatlamak istiyorum. Herşeyi çok kafama takıyorum sürekli bir endişe icindeyim

28 yaşındayım iş yerlerinde tutunamıyorum

İş yerlerinde sıkıntı basıyor beni 15 günde zor duruyorum bu durumu aşamıyorum hiçbir şekilde ailem beni çalış diye zorlamiyor bipolar bozukluk olduğu için bir günüm İyi bir günüm mutsuz geçiyor sürekli ağlamak istiyorum iş yerlerinde 1 hafta güzel çalışıyorum sonrası da bozuluyor neden yaşadığım bile belirsiz bu hayatta hiç amacım yok hayalim yok bu dünyada neden yaşadığımı bile bilmiyorum inanın ki

seyda97kpln

bugün doğum günüm mutlu olamıyorum yalnız hissediyorum nasıl başa çıkabilirim?

bugün doğum günüm aslında mutlu olmam gerekiyor fakat olamıyorum. Sanki hep hayatımda yalnız kalmışım gibi … hiç birşeyden zevk alamıyorum . Mesela benim arkadaşlarım kutlarlardı ama kutlamıyorlar artık. Eskiden zevk aldığım mutlu olduğum anlara bugün ilgim yok yalnız kalmış bir başımaymışımm gibi çaresiz ve mutsuzum . bunun için ne yapmalıyım nasıl başa çıkabilirim ? Çünkü herşeyden sıkıldım bunaldım boş geliyor sanki hiç doğmamışım gibi

Sürekli kötü düşünmeyi nasıl engellerim

birsey yasamadim ama surekli bir olay oldugunda kotu dusunuyorum iyi dusunemiyorum acaba boyle mi soyle mi sinirleniyorum sonrada ofkeme hakim olamiyorum bi dongubun icine girdim yani kafami yastiga koydugum surekli kotu seyler dusunmekten bazen uyuyamiyorum 16 yasindayim 1 kardesim var bundan dolayi annemle veya babamla bunlari uzun uzun oturup konusamiyorum ama bunu gercekten cozmek istiyorum beni kotu etkiliyor bu durumdan sıkıldım

Geçmiş kaygılar yüzünden rahatlayamıyorum

Hocam ben 20 yaşındayım ve 3 yıldır sevgilim var. Sevgilimden önce yani 3-4 yıl öncesinde ergenliğin getirdiği hatalarla o zamanki çevremle şu an bana normal gelmeyen davranışlarım oldu ve bazı ilişkiler yaşadım. Bunları düşündüğüm zaman yaptığım şeylerden çok utanıyorum, çok pişman oluyorum, keşke geçmişi geri alabilsem ve bu hatalara hiç düşmesem. Ben sevgilimle sevgili olduğumuz ilk zamanlar üstün körü bir şekilde eski ilişkilerimden bahsetmiştim ama her şeyi detaylı bir şekilde anlatmamıştım. Yaklaşık 3 hafta önce ona her şeyi anlatmaya karar verdim ve bütün detaylarıyla her şeyi anlattım. Ama daha sonrasında içim asla rahat etmedi çünkü başka bir şey daha var, başka kişiler daha var diye düşünmeye başladım, hatta yakın arkadaşıma sordum “benim unutmuş olabileceğim bir kişi, bir olay var mı” diye ama o da olmadığını söyledi. Ben engellenenler listeme kadar baktım, söylemediğim başka birisi kaldı mı diye ve sonra biraz ikna oldum her şeyi anlattığıma dair. İçimde bir ses sürekli unuttuğum bir şeyler olduğunu, başka şeyler de yaşadığımı söylüyordu. Sonra bu konuyu sevgilimle konuştum, o da bu konuyu artık kapatmamız gerektiğini, ne yaşandıysa yaşandığını, sonuçta ilişkiye girmediğimi ve onun için önemli olanın bu olduğunu söyledi. Hocam ben aslında böyle bir şey olmadığını biliyorum, böyle bir şey yaşamadığımı biliyorum, kendime kanıtlar buluyorum ama ben olmadığına dair kanıt buldukça beynim “olmuş gibi” senaryolar kurarak olduğuna dair bir şeyleri imgelemeye çalışıyor. Gerçekten olmadığına eminim çünkü her şeyin bu kadar detayını hatırlarken böyle bir şeyi unutmanın mümkün olmadığını biliyorum. Yine de beynim sürekli yeni bir kaygı oluşturuyor ve beni korkutuyor. Artık ben de acaba böyle bir şey yaşandı ve ben mi unuttum diye düşünmeye başladım, acaba içimdeki başka şeyler de oldu huzursuzluk hissi benim örtük belleğimin bana hatırlatmaya çalıştığı bir şey mi? Bu anlamda emin olamıyorum ama böyle bir şey yaşamadığımdan emin olabiliyorum. Bunun haricinde yaklaşık 25 gündür yaşayıp da unuttuğum söylemediğim bir şey var mı diye düşünüyorum ve aklıma bir şey gelmiyor . Neden hala içim rahat değil neden bu konuyu kapatamıyorum . Neden anlatmadığım şeyler de varmış gibi içimde bi korkuyla yaşıyorum . Ben psikolojisi öğrencisiyim ve bir noktada kaygımın sesinin çok yüksek çıktığını fark edebiliyorum ama ne olursa olsun emin olamıyorum ve göğsümde bir huzursuzlukla yaşıyorum . Bir profesyonelin yorumuna ihtiyacım var şimdiden teşekkür ederim