Psikoloji Kategorisi

Herkes üzülmesin diye üzülmeyi nasıl durdururum?

Ben hep en küçüklüğümden beri herkes üzülmesin kırılmasın diye kendimi parçalıyorum ama herkes beni kullanıyor işte ama bana her ne kadarda kötü davransalar bile ben hala iyi davranmaya devam ediyorum ve bu beni çok yoruyor yani biriyle anlaşamadım ayrıldım ya o bana karşı hep kötü davrandığında bile ben ona hata yaptım tüm suç benim gibi davranıyorum onlar mutlu olsun diye kendimi her türlü feda edebilirim tabii böyle olunca herkese yetişemiyorsun ve kendimde olan etkisini hissediyorum içimde büyük bir boşluk o kişiyi düşünmeden duramama saçlarım beyazladı beynim ağrıyor artık yani ama kimse beni bu kadar önemsemedi birde kendimi çok salak gibi hissediyorum başkası aynı hareketi yapında bana göre normal ama ben yapınca kendimi mal salak olarak görüyorum beyin sürekli çalışıyor asla durduramıyorum gereksiz düşüncelerimi dertlerim bu kadardı yardımcı olursanız sevinirim ( bu arada bende psikoloji seçmek istiyorum üniversite için )

Kendimi her konuda yetersiz hissediyorum

kendimi hiç bir konuda yeterli görmüyorum. Sürekli herkesten daha düşük bi seviyede ve geride kalmış olduğumu ve herkesin beni dışlayacağını düşünüyorum ve bu yüzden kimseden geri kalmamak için gördüğüm her şeyi almaya çalışıyorum sürekli birileriyle aynı seviyede olma yarışındayım yaptığım hiç bi şey yeterli gelemiyor kıyafetlerim makyaj malzemelerim aşırı fazla olsalar bile birinde farklı bi şey gördüğümde yine de eksik hissediyorum. Bulunduğum her ortamda insanların benden rahatsız olabileceğini düşünüyorum ve sürekli bunun stresiyle kasılarak oturuyorum. Herkes beni sevsin istiyorum. Hakkımda kötü bi şey düşünecekler diye ödüm kopuyor. Biri benden farklı bi şey yapıyorsa veya evinde bende olandan daha güzel daha farklı bi ürün varsa kendimi ondan aşağıda hissediyorum ve ona yetişmek için bende hemen bi şeyler alıyor veya yapıyorum. İçimde çok yoğun bi eksiklik hissi var hemen hemen her konuda.

Çok sinirli bir insanım kendimi nasıl kontrol edebilirim?

Sinirimi nasıl yatıştıracağım bilmiyorum Bu durum beni çok yormaya başladı kendimi kontrol edemiyorum ve bu bana zara veriyor ne yapmam gerekiyor bilmiyorum ilaç mı kullanmam lazım onu da bilmiyorum ama yoruyor beni aşırı derecede basit şeylere bile sinirlenebiliyorum bazen bu yüzden her şeyi çok fazla taktığım için büyük ihtimalle başıma bunlar geliyor yorucu bir hayat istemiyorum artık ben bu durumdan nasıl kurtulabilirim

Manipüle edilmemek için ne yapmalıyım?

İnsanların düşüncesi beni çok fazla etkiliyor ve bir olayda haklı olsam bile haklıymış gibi davranamıyorum karşı tarafa kendimi savunamıyorum. Bu konuda ne yapacağımı da bilmiyorum. Özgüven eksikliğim de var galiba . Ve insanların iyi niyetlerini çok sorgulamaya başladım bana kimse iyi niyetli gelmiyor artık. En sevdiğim insanları bile sorgular hale geldim. Fazla kırılgan olduğum bi donemdeyim belki ondandır bilmiyorum ama iyi bi terapiye ihtiyacım var sanırım

Nasıl özgüvenimi arttırabilir ve kendimi daha çok beğenirim?

Merhaba ben belli aralıklarla bazen kendimi beğenemiyorum yani daha açıkça anlatmak gerekirse çevremde kendime de yetersiz gibi geliyorum bir şey yapamayan bir insan gibi insanların bazen alay aldığını düşünüyorum kendi açımdan üzülüyorum sonra birden yine geçiyor ve sonra tekrarlıyor bir mutsuzluk nasıl bırakabilirim bunu uyku uyuyamıyorum geceleri 2 tane çocuğum var ve güzel gözüküp mutlu olmak istiyorum kendime yardım eder misiniz lütfen bana teşekkür ederim

Üşengeçlik ve depresyon hiçbir şey yapmama eğilimi

Merhabalar öncelikle kafamda kurduğum planladığım yapmak istediğim hiçbir şeyi yapamıyorum her günü aynı tekrar gibi bütün sıkıcılığı ile devam ediyor beni heyecanlandıran pek bir şey kalmadı hamileyim ve hayat düzenim değişti çalışmıyorum evde boş boş vakit geçiriyorum ama hayatımı olumlu etkileyecek şeyler yapıyo bunlardan bi düzen oluşturmak istiyorum ama bir şey engel oluyor üşengeçlik gibi ne yapabilirim bunun için depresyonda mıyım çözüm nedir lütfen yardım edin

aysegulll

Migrenin eşlik ettiği aşırı ağlama isteği

yeni evliyim günlük hayatımda çok gezen bir insan değilim eskiden çok gezer dolaşırdım ta ki evlenene kadar. Evliliğimin ilk üç dört ayı neredeyse her gün hastaneye gittim. Eşimle anlaşmazlıklar oldu başlarda alışma zorluğu yaşadık uzun süre gelen ağlama krizleri başladı. Ve artık sürekli ağlama çok geliyor içimden. Sonucunda gerilim tipi migren tanısı konuldu her gün ağrı ve atak geçiriyorum saçlarım aşırı dökülmeye başladı. migren için doktor psikolojik ilaç verdi içmek istemiyorum yardımcı olur musunuz lütfen

Kendimi nasıl daha özgüvenli hissedebilirim?

Öncelikle bir ortama girdiğimde utanıyorum ve çekiniyorum konuşamıyorum insanlarla sosyalleşemiyorum arkadaşlarım konuşurken utanıyorum sanki onlar beni yargılayacakmış gibi hissediyorum ve bu da benim kendimi kötü hissetmeme yol açıyor aslında çok yöntem denedim geliştirmek istedim bu konu hakkında kendimi okuduğum kitaplar ama bir türlü yapamadım artık bu konunun bu şekilde olmasını istemiyorum daha sosyal olmak istiyorum işte utanmamak istiyorum girdiğim ortamda sevilmek istiyorum

Travmalarımı unutamıyor ve yaşıyorum

Çocukluktan beri yaşadığım travmalar var, çocukken anne evlendim eşimin annesinin saçma sapan olaylarını atlatamıyorum beni etkiliyor, yaşıyorum. . arada bir Annem çocukken şiddet uyguladığı için eşimin annesi beni değiştirmek için sihire başvurup bana yaşattıkları beni hala etkiliyor ve yaşıyorum korkuyorum bu da bende güvensizlik korku endişe sinirlilik hali yaratıyor . Sinir olunca gözüm hiç bir şeyi görmüyor Ne yapmalıyım yardımcı olur musunuz?

Çok fazla kafamda kurmayı ve kendimin farkına varmayı nasıl başarabilirim?

Merhabalar,ben açık ve bakımlı bir bayandım ve eşimin isteği üzerine tesettüre girdim. Açıkken hiç bir şekilde kıskançlığım yoktu çünkü kendi güzelliğimin ve özgüvenimin farkındaydım,kapandıktan sonra dışarıdaki tüm açık ve bakımlı insanları kıskanmaya ve kendimle kıyaslamaya başladım ve daha kötüsü eşimin de bu kızların hepsine bakabileceğini düşünmekten kafayı yerken buluyorum kendimi. Ne kadar güzel giyinip süslensem de dışarı çıktığımız zaman o kızları görüyorum açık ve dikkat çekici olduklarını düşünüyorum ama ben kapalı olarak onlardan kendimi daha aşağıda görüp eşimin de dikkatini çekebileceklerini düşünüyorum. Kendi kendime şu kanıya varıyorum . Eşim benim kapanmamı istedi eğer istemeseydi şuan ben o baktığı kızlar gibiydim zaten. Gayet bakımlı giyim kuşamına dikkat eden güzel bir kızıdım kendimce. Ama benim kapanmamı isteyip güzelliğimi örttüysen senin o tarz kızlara göz ucuyla dahi bakmaman gerekiyor diyip. İçten içe her dışarı çıktığımda eve mutsuz dönüyorum. Çünkü biliyorum ben de giyinmeyi süslenmeyi seven biriyim. Ama bazı fedakarlıkları eşim için yaptıysam eşimin de hiç bir şekilde o tarz kızlara bakmasını istemiyorum. Eğer bakıcaksa ben de onlar gibiyim olayım ondan sonra baksın fikrindeyim . Lütfen olumsuz düşünmekten beni alıkoyun yardımcı olun. Bu düşüncelerden bir türlü kurtulamıyorum ve bundan dolayı da kendimi kötü hissediyorum mutlu değilim en önemlisi . Şimdiden teşekkür ediyorum 🙏