Psikoloji Kategorisi

Sürekli endişeli ve kaygı dolu hissetmek

Sürekli kendimi endişeli ve kaygılı hissediyorum her an kötü bir şey olacak veya iyi şeyler olduğunda kötü şeyler olacak gibi hissediyorum. Kendimi fazlasıyla değersiz hissediyorum buda insanlar içine karışmama engel oluyor kendimi bazen ifade dahi edemiyorum ve bu olaylar bedenimde sırtımda ağrı hissediyorum. Çok detaylı düşünüyorum her şeyi çok kafama takıyorumFazla düşünmem sebebiyle kendime zaman ayıramıyorum çünkü düşüncelerimi engellemekten zaman kalmıyor

Kendi kendime yetmek için ne yapmalıyım?

İnsanların beni onaylaması adına sürekli bir şeyler yapıyorum. Ve birinden hoşlandığımda onun da beni sevebilecegini düşünmüyorum. Korkuyorum. sanki hiçbir şeyi halledemeyecekmişim gibi oluyor. Örnek aldığım insanların aile yaşantıları dolayısıyla çok iyi olduğunu ve hiçbir zaman onlar gibi olamayacağımı düşünüyorum. Ne yapmam gerektiğini bilmiyorum. Kendimi hiçbir zaman beğenmiyorum. Ve kimsenin de beni seveceğini düşünmüyorum. Bazen işin içinden çıkamayacakmışım gibi geliyor ne yapacağımı bilmiyorum. İnsanların beni gerçekten sevdiğini düşünmüyorum. Çok itici biri gibi hissediyorum. Ağlamak gelmiyor ama çok büyük bir boşluk kaplıyor içimi.

Yakın arkadaşım sevgilisinden ayrıldı, onu nasıl teselli ederim?

yakin arkadaşımın 7 aylık iliskisi bitti. Sevgilisi kısa süreliğine mersine gidecen diye ara vermeyi istedi. arkadaşım bu duruma üzüluyor. onu nasıl teselli edebilirim? her gece o çocuğu özledigini ve ona geri donmesini istedigini soyluyor evet ama ben birsey yapamiyorum on teselli olmak istiyorum ama hicbirsey bulamiyorum onunla konuşmak istiyorum tum sorunlarina üzüldüğü olaylarin hepsine tek tek care olmak istiyorum evet ama nasıl olabilirim

Ölüm korkusunu nasıl aşabilirim?

2021 yılında babamı kaybettim. Babamın ölümünü kabullenmeme rağmen o günden beri en yakınım olan insanı kaybetmenin büyük üzüntüsü içindeyim ve sürekli kafamın içinde ölümle ilgili konular dönüyor. Ya bana bir şey olursa ya eşime, ya anneme, ablama bir şey olursa diye korku içindeyim. Sürekli yakınlarımı veya kendimi düşünüyorum. Geceleri çok zor uykuya dalıyorum. Sabahları sıçrayarak ve korkuyla uyanıyorum. Ölecek gibi hissediyorum. Zihnimi çok fazla kurcalıyor normal yaşantımı çok zorluyor. Dışarı çıkmak istemiyorum insan görmek istemiyorum. Sürekli iyi bir insan mıyım diye kendimi sorguluyorum. Öldükten sonra neler olacağını düşünüyorum. Resmen normal yaşantımdan kopmuş gibiyim.

Sürekli gelen ağlama isteğinden nasıl kurtulutum?

Evde sürekli benimle iş beklerken yatıp televizyon izlemek istiyorum enerjim yok sürekli ağlama isteği geliyor mutsuz olduğumu düşünüyorum gelecek kaygım var sürekli geleceği düşündüğümde mutsuz olacağını düşünüyorum hiç mutlu anım yok mutlu anım olmayacak gibi hissediyorum çok bunaldığımı hissediyorum canım sıkılıyor sonra dışarı çıkmak istemiyorum tüm günümü boş boş geçirebilirim bana yardımcı olursanız çok sevinirim çünkü bu durumdan çok sıkıldım

bsrsyl

Gece korkuları ile gelen panik hissiyle nasıl baş ederim?

Geceleri duydugum en ufak sesten korkuyorum ve algilarim beni yaniltiyor bunun bilincinde olmama ragmen korkmaya devam ediyorum. Cogu gece uyuyamayip sabahliyorum ve bu benim yasantimi cok fazla etkiliyor. Surekli evde baska birisi var saniyorum, golgeler goruyorum ve korkuyorum golge gormesem bile en ufak cit sesinden korkuyorum ve gercekten kotu hissediyorum elim ayagim titriyor ve dahasi hicbir sey yapamiyorum donakaliyorum. Panik oluyorum fakat sesin geldigi yere bakamiyorum veya kontrol edip korkumu azaltmak icin kalkip golge gordugum yere bakamiyorum.

Sosyal medyanın üzerimdeki etkisini nasıl aşabilirim?

Sosyal medyada yakın çevremin mutlu paylaşımlarını gördükçe kendimi bir süre sonra mutsuz hissediyorum. Onlar adına mutlu oluyorum başta ama sonrası gerçekten anlamlandıramadığım duygular hissediyorum. Sanki ben layık değilmişim, hiç mutlu olamayacakmışım gibi hissediyorum. kıskançlık mıdır bu ? Eğer kıskançlık değilse nedir? Sırf görmemek için Sosyal medya hesaplarımı kapatıyorum uzaklaşıyorum. Görmezsem bu şekilde hissetmem diye düşünüyorum. Neden böyle hissediyor olabilirim nasıl aşabilirim bu hissi?

Konfor alanından çıkmakta neden bu kadar zorlanıyorum?

Yapmam gereken bir çok şey var mesela kilo vermek için diyet ve spor yapmam lazım, okulumu bitirmek için derslerime çalışmam lazım ve bölümüm zor olduğu için bunu ciddi zaman ayırarak ve dikkatimi vererek yapmam lazım, kendimi mesleki olarak ya da bireysel olarak geliştirmem lazım. Çünkü olmak istediğim insan olmak istiyorum ve bunun için çok yol almam lazım . Lazım diyorum çünkü kendimi çok eksik ve boş hissetmeme sebep oluyor şuanki halim ama bilmeme rağmen harekete geçemiyorum sürekli bir şeyler buluyorum yapacak ve günün sonunda aylar yıllar geçmiş halde bir gece pişmanlıklarımla otururken bazen ağlarken buluyorum kendimi. Artık ağlamak, sızlanmaktan da sıkıldım çünkü bu bir şeyi değiştirmiyor ve istediğim hayatın içinde göremiyorum kedimi. Kendimi tam bir aptal gibi hissediyorum çünkü farkındayım ama hala devam ediyorum yanlış davranışlarıma. .. Buna ek olarak zamanımın çoğunu bir şeyler izleyerek geçirdiğimi belirtmek isterim bu da acaba benim kendime bir şeyler katacak şeyler konusunda daha zora sokan bir şey olabilir mi?Melesa izlemek daha kolayıma geliyor ve konfor alanım haline dönüştüğü için zorlanıyor olabilir miyim mesela?Bazen çok yorulduğumu ve mental olarak hiç sağlıklı hissetmediğimi farkediyorum ama öyle zamanlar oluyor ki umudumu ve toparlanacak olma ihtimalini düşünemiyorum bile. Şimdiden teşekkür ederim okuduğunuz için.

Uykumdan çok fazla konuşuyormuşum, nasıl önüne geçebilirim?

Geceleri ailemin dediğine göre her gece çok net şekilde konuşuyormuşum, bağırıyorum çağırıyorum, günlük yaşamımdan yani neler yaşadığımdan bahsediyorum, etrafa vuruyorum, ve yataktan kalkıyorum fakat yürümüyorum ve geri yatıyorum, geceleri hep 3 4 kez uyanıyorum ve düşünmekten uyuyamıyorum bu beni çok rahatsız ediyor, bunun bir çözümü varmıdır bilmiyorum ama bu yaklaşık 1 senedir var hastalık mıdır psikolejikmen mi bilmiyorum ama hiç susmuyormuşum geceleri. Nasıl bırakabilirim geceleri konuşmayı?

Anksiyete panik atak, panik bozukluğu

Ben 33 yaşındayım ileri derece depresyondan kalktım. Anksiyete panik atak devam etmektedir. pa*era 40 kullanıyorum. Ama ilacın çözüm değil yavaşlatma görevi gördüğünü düşünüyorum. Sorum şu kalıcı olarak kurtulabilir miyiz ve nasıl. Bilinçaltı kodlama ilemi yada sinir uyarmalari sanırım cihaz yardımı ile bilemiyorum pek araştırmadım. Ben rahatsızlığı tanıyorum. Ama karşı duruş mekanizmasını geliştirmek yada komple kurtulmak istiyorum konuyla ilgili bilginize talibim.