Psikoloji Kategorisi

Herkesten nefret ediyorum ve sevmiyorum

Annem babam ve kedilerim hariç herkesten nefret ediyorum,kimseyi sevmiyorum ve kimseye güvenemiyorum. Herkesten her an kötülük bekliyorum. Kimseye aşık olamıyorum…. .yani hep mutsuzluk daha önce kedimi kaybettim sizde çok destek olmuştunuz Dr a gittim ilaç verdi onu içmesem cidden kafayı yerdim kesin. Hayatta neyi sevsem neye kime güvensem kaybediyorum,İnsanlara iyi davranıyorum ama hep karşılığı köy oluyor. Ayarım yok bu konuda diyebilirim. Eskiden ölümüne sevdiğim adam arıyor sürekli hiçbirşey hissetmiyorum. Bu hissizsizlik,güvensizlik mutsuzluktan nasıl kurtulabilirim bilmiyorum. Yaş aldıkça annemi babamı da kaybetmekten korkmaya başladım birde. Yani kaygı korku güvensizlik özgüvensizlik…. hepsi var. İnsanlardan onları kaybetmekten korkmamak istiyorum. Yani evime temizlikçi olarak almayacağım vasıfsız kızlara bile ben iyi davranıyorum onlar benden havalı ve ukala davranıyorlar

Eşimin sürekli baskalarina baktığını düşünmeyi naıl bıracağım

Merhaba. Eşimle 17 yıldır beraberiz. 36 yaşındayım. İlk tanışmamız birbirimize bakışarak olmuştu. 2 ay birbirimize açılmadan o şekilde devam ettik. Bu zamana kadar bir sorun yoktu. Eşim beni seviyor bunu biliyorum. Ama sebebini bilmediğim şekilde başkalarına baktığını düşünüyorum. Bu düşüncem biri dikkat çekti bakti olarak değil. Bir kişiyle sürekli bakıştigini düşünmem şeklinde. Ve bu bazen komşumuz olarak. Bazen is yerinden biri olarak aklima geliyor. Bir kaç kez yakaladığım oldu ayni kişiye baktığını. Ben ev hanimiyim esim çalışmami istemiyor. Belkide evde kaldığım için yaşıyorum bu durumu bilmiyorum ama durup dururken bu hisler neden geldiğini sorguluyorum. Eşim ileri gidip aldatacak biri değil ama bu şekilde bakmasindanda cok rahatsızım. Baktığını gördüğümde kendimi değersiz hissediyorum. Bir cok kez soyledim beni ezik durumuna düşürme diye. Dışarıya çıktığında aklima gelen ilk şey birilerine bakacak oluyor. Sınırlarını çizemeyen biri bu arada, çok yumuşak başlı. Rahatlıkla konusabilirsiniz sert bir yapısı yok herkesle içli dışlı olabiliyor. Benim yapımda bu şekilde ama o beni erkeklere karşı sürekli kisitlayan biri. Ve ben kendimi hep baskiliyorum eşim kizar selam vermeyim konuşmayım konumundayim. Kendisi bu şekilde rahat olduğu için artik çok zorlanmaya başladım kendimi iyi hissetmiyorum. Ornegin; komşumuz konuştuğunda onunla konuşur selamlasir bunda ne var yapar. Ayni durumu ben karşı cinsten yapınca surati düşer dikkat et diye sürekli uyarır. Aklim almıyor bakarsa baksın konusursa konuşsun umursamak istemiyorum bunun için ne yapmam gerekiyor. Önerilerinizi çok merak ediyorum. Nasil kurtulabilirim bu düşüncelerden?

Uyanınca kaygılı şekilde uyanıyorum?

Merhaba benim sorum sabah uyandığımda el parmaklarımı birbiri içine geçirmiş şekilde uyanıyorum galiba stres kaynaklı kaygı yapan biri olduğum için galiba neler yapabilirim çok teşekkür ederim soruyu cevaplarsanız kendimi stresli,gergin ve kaygılı hissediyorum hastalığı bile kafaya takan biriyim neler yapabilirim bunları nasıl aşayabilirim kendimi çok düşünmekten alı koyamıyorum bazen kendimi çok düşünceli buluyorum teşekkür ederim iyi günler dilerim kendimi iyi hissetmek için elimden geleni yapmaya hazırım. ..

Sürekli kötü bir şey olacakmış gibi beklemek, düşünmek ve korku içinde yaşamak

Sürekli endişe yaşıyorum sanki hemen kötü bir haber gelecekmiş gibi hissediyorum içim sürekli korku ve endişe içinde anı yaşayamıyorum böyle kötü bir şey düşündüğüm de korktugumda mideme vuruyor midem bulanıyor ve suurumu bilincimi kaybedecekmis gibi oluyorum midem bulandiğı zaman suurumu kaybedecek gibi oluyorum nefesim kesiliyor diyorum ki tamam ben şimdi ölecem çok korkuyorum öyle olduğumda nasıl başa çıkacağımi da bilmiyorum 2 çocuğum var hayatımdan bir şey anlamıyorum çocuklarıma yetemiyorum mesela mağazadan bir şey alacam yada marketten diyorum ki zaten ölecez ne gerek var alıyorum ediyorum nasıl yapacağım bilmiyorum psikiyatri ye gidecek maddi durumim da yok böyle haberleri bile izlediğimde içim korku doluyor çok değişik ve tuhaf Bir Duygu icimi sarıyor ve bu beni çok rahatsız ediyor kendi kendime diyorum acaba ben nasıl ölecem çok yasarmiyim vb şeyler sorguluyorum kendime nasıl baş edecem bu duyguyla bilmiyorum sabah hiç yataktan kalkmak istemiyorum o günde midem bulanır aynı duygu içimi sarar diye yardım edin bana nasıl yenebilirim ben nasıl baş edebilirim midem ağrır bulanır korkusuyla yemek bile yemek istemiyorum yemek te yapmak istemiyorum yemek yerken ölüm aklıma geliyor bir değişik oluyorum her yemek yediğimde aklıma geliyor gece saat 12 olunca psikolojikmen uykum gelmese de uyumak istiyorum tekrardan kötü olurum diye falan

bir şeyler anlatırken ağlamak istemiyorum

Merhababen 20 yaşındayım genellikle babamla annemle konuşurken ağlıyorum veya gözüm doluyor ve bu konuşma herhangi bir şey olabiliyor özellikle duygusal şeyler değil mesela bi olay anlatıyorum babamlar ters bir şey dediğinde ben de aksini savunduğumda ağlamaya başlıyorum ve genellikle kendimi savunmaya geçtiğim an ağlamaya başlıyorum kendimi rahatsız hissediyorum sürekli ağlayınca ailemde alay ediyor bu tür şeyler özgüvenimi çok düşürüyor.

Biriyle tartışırken neden ağlamaya başlıyorum

Bi konu hakkında biriyle tartışırken kendimi savunurken haklıysam kendimi anlatırken görüşümü söylemeye çalışırken ağlamaya başlıyorum istemsizce ve bunu aşmak istiyorum. Ve olan bu olayı da asla unutamıyorum kendim eve gece bunları analiz ederken beynimde düşünüp yine ağlamaya başlarken buluyorum gerçekten bu durum artık beni iyi hissettirmiyor, beynimi ve düşüncelerimi yoruyor. Bu durumu aşmak istiyorum lütfen rica etsem yardımcı olur musunuz?

Rahatladığım an panik oluyorum direnç gösteriyorum ?

Meditasyon yaptığımda , güzel bir şeyler okuduğumda , eğlenceli bir aktivite yaptığında , sakince uzanıp bir müzik dinlediğimde , gözlerimi kapatıp sessizce durduğumda , bi film izlediğimde yani insanlara iyi gelen aktiviteleri yaptığımda ruhumda bi daralma sıçrama kötü bir şey olacak hissi üzerimde bi baskı hissi dikkat dağınıklığı gerginlik tetikte olma durumları yaşıyorum sürekli tetikte olmakta hayattan zevk alamayıp şiddetlendiğinde ölüm korkusu derealizasyon ve depersonalizasyon panik atak gibi şeyler yaşatıyor bana hayat zehir olmaya başladı . Emdr tedavisi görüyorum travmalarımdan kaynaklı ve uzun zaman oldu özellikle iyileşme yolunda yaptığım bu şeyleri yaparken yaşıyorum bu durumu yani iyi gelecek şeyler yapmaya çalıştıkça direnç artmaya başladı ne önerirsiniz ?

okb olduğumu bildiğim halde düşünmeden edemiyorum ve her be yaparsam yapayım aklımdan çıkmıyor bu durumu nasıl aşabilirim ?

Olmayan şeyi olduğunu düşünüyorum hocam mesela başım ağrıcak diyom valla ağrıyor gerçek olmayan şeyi gerçek olduğunu düşünüyorum hemde sürekli aklımda çıkmıyor ne yapacağımı bilmiyorum sürekli stresliyim stretli olduğumda bir tarafıma bir şey olur hemen ona takmaya başlarım çok kafama takıyorum aklımdan çıkmıyor yardım edinnn yaa delirmek üzereyim kafamın içindekiler hemen çözülüp gitsin istiyorum ama olmuyo ne yapmalıyım çözüm buluabilirmiyiz Acaba

Terk edildim hayatıma nasıl devam edebilirim

Merhaba ben 1 sene önce terk edildim aslında terk eden kişi ben olmalıyken değişeceğim laflarına çok fazla inandığım için hep ikna edilmeyi de beklemişim aslında. Bir nevi duygusal bağlanma yaşadım. O kişi yaptığı hatalara daha doğrusu artık bunlar tercih oluyor bu davranışlarına bir şeyleri benden gizlemesine tepki gösterdiğim için bana sorunlu muamelesi yaptı. Çok abarttım çok içime kapandım onun söylediğine göre. Ben kendi halimde sessiz bir şekilde olayı sindirmeye çalışırken o arkadaşlarımız var diye ortamda onları eğlendirmeye devam etti. Bu arada benimle ilgileniyormuş gibi davranıyordu ama bu ilgilenme davranışı asıl davranışın üzerini örtmek gibiydi yani asıl sorunu çözmeyip beni karşısına alıp konuşmak yerine ilgiyle bunu kapatmak gibiydi. Haliyle arkadaşlarımız onun çok çabaladığını düşündü. Oysa bunca zamandır bir şeyler için yeterince o sınır aşılmıştı insanlar bu ilişkide kaldığım için ve sürekli karşı tarafta aynı sorunlar tekrarlandığı için ilişkiden gitmiyorum diye beni suçladılar. Ama hayatımdaki kişi çok iyi biliyor ki defalarca konuşarak terk ederek bir şeyler için sözler verilerek devam etti bu ilişki ve günün sonunda olması gereken oldu ayrıldık. Bu konuda benden daha cesaretli davrandı çünkü ilişkide kendini bırakan daha çok seven taraf bendim. Günün sonunda beklentilerimiz de zaten uyuşmuyordu ben boşuna çabalamışım diyerek terk etti beni. Suçun büyüğü ondayken hem de. Aslına bir bakıma iyi oldu diyebilirim çünkü böyle yaparak kendi değerimi anlamamı sağladı. Gerçeklere daha net bakabildim. Çünkü sevgi dinamiği sürdükçe bir şeyleri hep gözümde çok büyütmüşüm duygular azalıp mantık devreye girince kendimden ne kadar ödünler verdiğimi gördüm. Geriye dönüp baktığımda o ilişkiye hiçbir şekilde dönmek istemediğime eminim. Ama kalbimden bir ses hep ya değişirse diyor ama biliyorum ki ne ben onun ne de o benim beklentilerime uygun değil. Şu an onun profiline bakıyorum sürekli alışkanlık haline geldi. Tüm bunları idrak etmeme rağmen bunu bırakamıyorum. Aklımda hep ya değişirse fikri var. Pişman olduğunu duydum yaptıkları hatalar yüzünden evet belki bu hataları telafi eder ama beklentiler ve istekler karakterlerimiz o kadar farklı ki uyum konusunda sıkıntılar yaşıyoruz. Onu tamamen aklımdan çıkarabilmem mümkün evet ama bu her şey ya çok güzel olursa ya değişirse düşüncesi beni mahvediyor. Bu yüzden hep izliyorum değişim var mı diye evet pişmanlık var hatalardan dolayı ama o kendini düşünen biriydi hep bir şey olduğunda ben tepki verdiğimde o bunu anlamıyordu beni hiç anlamadı susuyordu hep karşımda. Hep ona uyum sağlayayım istiyordu. Konuşma şeklim vs şakadan anlamıyorsun diyordu. Şu an geri dönse bile beni bu hallerimi sevdiği için olmayacağını düşünüyorum çünkü beni o kadar eleştiriyordu ki galiba o kişi ben değilim diyordum belki de eski ilişkisiyle kıyaslıyordu beni. Çünkü o hep aramızda bitip tükenmek bilmeyen bir sorundu. Bu konuda kendimde neleri değiştirebilirim veya bu saplantılı durumdan nasıl çıkabilirim. O kişiyle alakalı noktayı nasıl koyabilirim kafam çok karışık hayatta sıkışmış hissediyorum lütfen bana tane tane yazıp yardımcı olur musunuz