Romantik İlişkiler Kategorisi

Hayatın içine dahil olamamak

Ben yüksek kaygısı olan stres ayrılık heyecan durumlarında mide bulantısı öğürme donma tepkisi veren o an ne yapacağımı bilemeyen biriyim. Uzun süredir hayatımda önemli dediğim tüm insanlar çıktı. Genelde ben insanları bırakamıyorum onlar beni bıraktı. Erkek arkadaşım oldu onunla uyuşan bir şeylerimiz yoktu hatta eski ilişkisini unutamamıştı ilişkinin en başında bir şeyler yakaladım çabalarsan unutmaya hazırım dedim. Çabalayacağımı söyledi ama olmadı karakterlerimiz hayatı yaşama şeklimiz de birbirine uymuyordu. Farklıydık. O çok sosyal ben sakin bir yapıdaydım. Ama geçinmeye gönlümüz vardı. Sevgi emek vardı. Tabi bu emek en çok benimdi. Kıyafetlerimden ödün vermiştim o muhafazakar biriydi. İlk ilişkisi kıyafet yüzünden bitmiş. Ben de onu tanıdığımda daha hiçbir şey yaşanmadan kıyafet konusunda fedakarlık yaptım. Ama sonradan olan olaylar. Onun kendiyle çelişmesi sürekli eski ilişkisine dair şiirler notlar çıkıyordu. Eski ilişkisinden sonra terapi almıştı. Bana daha temkinli davranıyordu. Duygularımı üzülmemek için göstermiyorum diyordu. Kalp ve mantık şeklinde ilerliyordu. Ama ben tamamen duygusal gidiyordum bu yüzden çok yara aldım. Özellikle en sonunda bu notları şiirleri görünce onun benim aramda hiç böyle şeyler yaşanmamıştı. Kahroldum resmen o da benim de beklentilerim karşılanmadı diyerek ayrıldı. Ben kız arkadaş konusunda da sınırları olan biriyim ona bunu dile getirmiştim o da gizli gizli mesaj atıp siliyordu yanımda. Bunlar da üst üste gelince bitirme kararı aldı. Oysa bu kararı ben vermeliydim. Her hatada onu anlayıp asla yargılamayıp yanında kalmaya devam ediyordum. Bittikten sonra kıyafetlerime döndüm. Aradan 1 sene geçti onun şarkılar paylaştığı platformdan sürekli neler paylaşıyor diye baktım baktığımı anlayınca buna yönelik şeyler paylaşmaya başladı ben de artık bittiğine dair kıyafetime döndüğümü paylaştım şimdi ona her şeyim kapalı. O ise hala beni sevdiğini geri dönmemi bekliyor. Bense artık o 2 sene önceki sürekli alttan alan fedakarlıklar yapan kişi değilim bu süreçte en yakınım diyeceğim insanları kaybettim. Artık eski neşem yok kendi köşeme çekildim hayatın içinde değilim. İş konusunda kaygılı olduğum için işimi de kaybetmiştim. Hayata yeniden başlamak istemek çok güzel ama bir seçenek yok . Kendim için kurduğum güzel hayaller yaşadığım hayatla çok ters. İş konusunda geri dönüş alamıyorum evde olduğum için de sürekli bir ihtimal var mı diye geçmişi düşünüyorum ama biliyorum ki geri dönersem o hayatın içinde olan birisi beni anlamayacak ben yine ona uyum sağlamak zorunda kalacağım ve bu sefer de biterse beni toparlayacak kimse yok çevremde. Devam edersem onun istediği bir hayatı yaşayacağız resmen. Yeni başlangiç yapmak istesem yol yok. Kendimi hep iyisine hazırlayıp kötü bir senaryo içinde bulmak istemiyorum. Şu an hayatımın kalemi benim elimde nasıl yazarsam öyle gidecek ama ben ne istediğimi bilmiyorum. Onu sevdiğim için geçmişle bağım çok fazla ama onun ise yalnız kaldığı için veya sonradan değerimi anladığı için böyle yaptığını düşünüyorum. Ama aynı kişiyi bulamazsınız aynı kişi de bile denir ya ne o eski benim ne de o kişi aynı kişi. Sorsanız şu an çok çabalamak istiyor ama eski ilişkisinde çok acı çektiği için bir daha birini bekleyip hayatı kaçırmak yalnız kalmak istemiyor. İkimizde birbirimizle olursak çok değişip fedakarlık etmemiz gerekecek ama sevgi her şeyi kurtarmaya yetecek mi işte o muamma. Hayatın tam ayrım noktasındayım nereye gideceğimi yolumu kaybetmiş durumdayım. Çevremden çok koptum hayattan çok koptum. Yaşım gereği artık cesur yanım kayboldu. Ama kendim içinde çok bir seçenek kalmadı. Seçeneksizlikten değil gerçekten seviyorum ama mantığım onunda mantığı bunu zorlaştırıyor. Çevreyle uyumumuz yok onun hayatı bambaşka ben ise sürekli evdeyim. Böyle bir yaşam sürüyorum. Tüm bunalrla savaşmak çok yorucu kendi hayatımı kuramadım daha belki onunla devam etsem hayat daha kolaylaşacak bilmiyorum. Neyi seçeceğimi bilmiyorum hani acını seçmekte özgürsün diye bir laf var ya iş o acı hangisinde büyük olur onu kestiremiyorum. Ben ilerlemekte istiyorum ama önümde yol da yok. Tutunacağım bir şey kalmadı. Bana tavsiyeleriniz ya da psikolojik olarak sorunum nedir nereden başlamalıyım bahsedenseniz çok sevinirim cevabınız içim teşekkür ederim

Bu düşüncelerle ne yapmam gerek?

Merhaba hocam benim pek sevgilim olmadı ve iki senedir uzaktan bir çocukla konuştum hiç gorusmedigim biri o. Benden de küçük . ilk başlarda herşey iyidi ama sonradan her şey çok lackalasti ve bana terbiyesizliklerinoldu ozmanlar kesip atsaydim bu zamana kadar surmezdi konuşma da. Gereksiz yere uzattım konuşmayı. Sırf beni sevsin diye ona kendimi daha özgüvenli daha yardımsever olmadığım gibi biri gibi gösterdim. Ama sonradan tamamen tanıdikxa onu ve onun benim gibi bir derdi olmayınca bende saldım farklı göstermede. . en azından daha az farklı göstermeye çalıştım kendimi. Onu resmen gözümde buyutmusum ve ideallestirmisjm. Onun aramzidakilere benim kadar önem vermediğini anlayınca çok üzüldüm hala da üzülüyorum. Aklıma geliyor. Bu kadar basit miydi bir insanın duygularıyla oynamak diyorum. Şansıma bak beni de böylesi bulur dedim. Farklı da olabilirdi çünkü uzak mesafedeyiz baya o adana ben Kocaeli. Gerçi daha çalışmıyor da. Ama beni sevse oldurmaya calisirdi diyorum. Cabalardi diger yandan calismiyo kendine faydası yok diyorum kafam çok karışık bu konu çok meşgul ediyor beni. .. 🥝🦄

Öfke patlamaları

Merhabalar, partnerimle ufacık konulardan başlayıp kocaman alevlere dönen kavgalarımız var. Ne konuşursam konuşayım beni anlamıyormuş gibi hissediyorum. Daha kötüsü bir noktadan sonra vurup kırmaya başlıyorum. Bir kadın olarak normal hayatımda sinirli biri değilim aksine uyumluyumdur. Ama bu patlamalarda kontrolden çıkıyorum. Ve bir kadın olarak böyle olmaktan nefret ediyorum. Bir yandan beni bu hale getireninde partnerim olduğunun farkındayım. Kendimi nasıl durdurabilirim?

Çıkılmaz bir durumun içindeyim

Ben kaygıları yüksek biriyim sürekli kafamın içinde konuları döndürüyorum bu sefer yaşamayı unutup özümden kopuyorum. İşimden kusup öğürdüğüm için ayrıldım kaygılarımdan dolayı. Bir arkadaşım var sürekli bir kıyas ve yarış içinde herkesin kendine göre doğrusu yanlışı vardır. Ama bu kişi herkesle iyi ama herkesten alıp herkese götüren herkesin yorumlarından etkilenen birisi kime gitse ondan alıp geldiğinden bunu anlıyorum. Benim bu arkadaş ortamımdan biriyle sevgili oldum o kişi muhafazakar biriydi ben de ilk ilişkimde biriyle beraber olmuştum o da bunu kabul etmeyen biriydi ama kabul etti bende kıyafet yönünden fedakarlık yapmıştım. Aslında yapmayı istemiştim çünkü ona karşı duygularım yüksekti. 2 ay sonra yanına gittiğimde ilk ilişkisini unutamamış olduğunu başa sabitli mesajlardan anladım benden hoşlandığını onun ise girip bakıp aslında bir alışkanlık olduğunu söyledi. Ben ağladım aslında çekip gitsem okeydi belki de onun için ama ben şans vermek istedim bunlar için çabalarsam unutmaya hazırım olanları dedim. Çabalayacağım dedi ve devam ettik. Daha sonra ilişki devam ederken çok sayıda yalanlar gizlemeler muhafazakar olmasına rağmen kendisiyle çelişen davranışları vardı. Ben de bunları görmeme rağmen ona şans vermeye devam ettim kendi içimde çünkü ben de hayatta hatalar yapan biriyim. Onun çok güzel arkadaş grupları çok güzel hobileri doğru düzgün düşünen konuşan ama davranışları çok yanlış halleri vardı. Onu tanımaya anlamaya çalışıyordum. Kız arkadaş konularından hoşlanmıyordum ama bir kız arkadaşıyla tanışmıştım kız tatlı biriydi. Ama çevresi çok fazla kızla doluydu. Çok sosyaldi bense onun tam tersiydim. Onun yanına gittiğimde bir kız arkadaşıyla mesajlaşıp bunları siliyordu. Gördüm tepki vermedim dondum. Sonra ertesi gün eski ilişkisinden kalan hatıralar duruyordu. Bu hatıralar ona zamanında yazdığı şiir ve terapide aldığı notlarmış ben artık duygusal olarak bunları da okudukça tükendim ona zamanında çok fazla sevgisini vermiş bana bir şey kalmamış gibiydi. Bana üzülmemek için kendimi frenliyorum demişti. Haklıydı belki de ben de eski ilişkimden aldatıldıktan sonra hayatıma kimseyi alamadım. Ayrıldı benden benim de beklentilerim karşılanmıyor eski ilişkimdende demek ki sürekli bir şeyler çıksa ortaya rahatsız olacaksın dedi. Sen bunları hak etmemiştin dedi. Ben çok sessiz sakin evinde oturan bir tipim o ise hayatın içinde sosyal birisi sanırım mizaçlarımız uyuşmadı ama birlikte o kadar güzel vakit geçiriyorduk ki çocuklaşıyorduk. Aradan 1 sene geçti ve her iki tarafta unutamadı. Ben biraz daha belli ettim onu unutamadığımı şarkı paylaştığı platformdan baktım o da bunu gördükçe pişman olduğuna dair şarkılar ekledi ben de kıyafetlerime geri döndüğüme dair paylaşım yaptım ama bu süreçte ona bakmaya devam ettim o da bunu görüyordu o da alay eder gibi paylaşımlar yaptı daha sonra üzgün bir şarkı ekledim ve ona her şeyimi kapattım ona gizledim o da pişman oldu sanırım ama konu sevmek sevmemek değil ki uyuşmayan çok şey var ben onun hayatına o benim hayatıma uyuşmayacaktı. Ama biz birbirimizle çok güzel vakit geçirsek bile mizaçlarımız çok farklı çevreyle uyumumuz yok gibi. Kıyafetimden ödün versem bu sefer onun çevresi çok açık kendimi kıyas halinde bulup o şekilde mutlu olmayacaktım ilerde ben ne yaptım diyecektim belki de ya da belki de çok mutlu bir evlilik olacaktı iyi ki yapmışım diyecektim bunalrın hiç birini bilmiyorum herkesin kendince haklı haksız yanları var. Belki de o da çok ayakaları yere basan birini istiyor ama ben çok duygusal biriyim işimi bile kaybettim onun karşısındaki o kendini geliştiren güçlü kadın imajım yoktu çünkü ben de çıkmak istiyordum bu kaygı döngüsünden ama çalışma hayatına atıldığımda ve gerçekten ayaklarım yere bastığında onun fikirleri bana çok ters olacaktı belki de ama şu an içinde bulunduğum durumdayım yapmak istediklerim yaptıklarım şu anki ileriki durumlarla kıyaslanınca çok çıkmaz oluyor. Şu anki durumdan çıkmak istiyorum beklentiler uyuşmuyor çünkü ama duygusal olarak ortada kaldım o da bana olan aşkını şarkılar üzerinden paylaşıyor sözlerin anlamını anlıyorum fedakarlıklar yapmaya hazırım diyor bir nevi geri döneyim istiyor ama bjnalr ilerde bizi mutlu edecek mi bilmiyorum o beni tanıyıp sevdiği halinden dönüştürünce çevresinde çok açık insan var çok ters durum o tarafa gözü kayacak çünkü ben o muhafazakar kafasında değilim ama o kalıba kendimi ait hissetmiyorum ne yapacağım bilmiyorum ben sadece buna fedakarlık gözüyle bakıyordum

Sizce kendimi mi kandırdım?

Merhaba hocam ben Instagramdan zamanında biriyle konuştum benden küçük bı çocuktu . Zamanla ona baglandim ve kapıldım. Bağ oluştu bende ama onda o kadar değildi. Bu durum beni üzdü ama yine de devam ettim belki bir gün değişir bı şansımız olabilir olgunlaşır ve benim hakkımda düşünceleri değişir dedim daha ciddi olur benle dedim ama değişmedi. Zaten konusmuyoruz daha gelecek yok katiyen aramızda. Çok üzüldüm hatta ağladım . Zamanında bana resim bile atmiyodu sanırım kendini begenmemezlikten. Ozamanlar bende aslında resmini göndermesini istemiyordum çünkü içten içe göreceğim fotoğrafi tahmin ediyordum benden küçük ergen bana uymayan birini gorucegimi çok iyi biliyordum ki öyle de oldu. Hayal kırıklığı oldu resmini görünce çünkü çok iyi değildi ve çok küçüktü ergenlerden biriydi tahmin edersiniz ki. Ama nedense devam et dedim olan oldu bu tiple devam et en azından biri var o an ve telde iyi vakit geçiriyoruz tipi hiç umursamadım yani. Sizce neden bunu yaptım?

sevgilim benden bir cümle duymak istiyor

sevgilim geçmişime takılıyor aklına geldikçe bana soğuk yapıyor. ve bu durumdan dolayı sürekli tartışıyoruz ayrılıyoruz. Ve genelde çok sinirli ilgi istiyorum diyince çok sinirleniyor ve bu geçmişim hakkında aüdekli saklığın başka bir şey var mı diye soruyordu şimdi bana dedi ki şuan ruh halimi 10 snde düzeltecek bir cümle var dedi örnek olarak da mesela hava çok sıcak demeni istiyorum ama sen hava soğuk dersen ilişkimiz kötüye gidecek dedi bu cümle ne olabilir bana yardımcı olur musunuz?

Neden potansiyelimizi erteleriz?

Hayatım boyunca hep geride duran biriydim. Küçüklükten beri çekingen sessiz biriydim. İlkokul öğretmenim kalemle yazı yazmayı öğretirken gözüm yüzüğünü takılmıştı kalemimi yere fırlatmıştı herkesin önünde. Duygularımı paylaşan bir çocuk değildim. Çocukluğumu hatırlamam ama hatırımda kalan şeylerdendir bu anı. Hep sessiz sakin şımarmayan kenarda oturan biriydim. Belli bir yaşa kadar çok yaramaz yemek yemeden biriymişim. Hala da yemek seçerim özellikle yemek stresli anlarımda hep zulüm olmuştur. Kaygı bozukluğum var bu lisede sınıfta kalıp tek başıma okula başlamamla oldu. Kimsem kalmamıştı. Başarısız olmuştum. Ailem sürekli beni zorluyordu. Kusarak öğürerek okula gidiyordum. Çünkü bir önceki sene beni seven bir çocuk vardı benim sevdiğim çocukla ikisi arkadaştı. Beni kandırıp sevdiğim çocuk gibi oynatmıştı telefonda beni o beni seven çocuk yapmıştı bunu. Fotoğtaflarımı alıp tehdit ediyordu beni. Ertesi sene okula başlarken kimsem olmadığı için hep bir kaygılıydım. Çok geçmeden biriyle sevgili oldum. 10 yıl devam etti. Ben çok içe dönük kalmıştım. O da özgüvensiz briiydi. Birbirimize benzedik. Her şeyi beraber yapınca benim hiç arkadaşım kalmadı. Kendi hayatım diye bir şey yoktu. O işe başladı Üniversiteden sonra beni aldatıp ayrıldı. Ben ondan sonra sınavlara hazırlandım. Onunla körelmiştim arkadaşlarım oldu onlar da teker teker dağıldılar. Bir türlü yerimi bulamadım. Sonra bana birini önerdiler o da muhafazakar biriydi kıyafetlerimden ödün vererek başladım eski ilişkisini unutamamıştı sonradan öğrendim her şey telefonunda duruyordu. Çabalarsan unutmaya hazırım yaşananları dedim. Tamam dedi devam ettik. O aşırı sosyal iyi bir üni mezunu hayatın içinde biriydi. Bense çevresi olmayan yolunu kaybetmiş kaygılı biriydim. Onun hayatı bana çok güzel geldi en başta. O körelen tarafım onun enerjisiyle yğkselir diye düşündüm fedakarlık sebebim buydu en başında sonra onu tanıdıkça sevmeye başladım ama bana öyle hatalar yaptı ki. Ayrılsam hayatın içinde yalnızdım. Devam ettim. Yapılanları kabul ettikçe o da dozunu artırarak yalanlarla geldi. Bunları tabi şu an fark ediyorum. Çünkü hayatını kurmuş doğru yolda giden birisi bense yönümü kaybetmiş biriyim. O hayatın içinde kendince yanlış yapıyor ama benim affediyor olmam bu ilişkiyi devam ettiriyordu. Tüm bunları kabul etmesem de kendi hayatımda bir vasfım yoktu. Onu iyileştirirken kendimden uzaklaştım. Tüm bunlar üst üste gelince ben ne için çabalıyorum hem güvenmiyorsun hem benimlesin evet ben yalan söyledim ama benim de beklentilerim karşılanmıyor gidemiyorum da bu ilişkiden senin gibi. Ayrılalım dedi. Haklıydı. Benim kendime yaptığımı bir başkası da bana yapıyordu. E sen demek ki her şeyi affediyorsun hem de tepki verip gitmiyorsun. E ben de hata yaparım gitmem diyerek kalmış ilişkide. 1 sene sonra yine ben baktım profiline ben başlattım yine her şeyi ama bu sefer o da duygusuna yenik düştü. Kimse adım atmadı ama kimse de gidemedi. Ben yine olduğum yerdeyim o ise hayatını yaşamaya anlam çıkarıp ders almaya veya benimle olup aşk için yok olmaya kendinden vazgeçmeye karar verdi. Paylaştığı sözler böyleydi. Ya beni bırak ya da bu aşkın içinde birlikte yok olalım. Ama doğrusu ayrı olmak. Çünkü yaşanan şeyler dışında da bir ortak nokta bulunmaya çalışılsa bile. Mizaçlar farklı. Uyum sağlarken her iki tarafta kendisini kaybediyor. Fedakarlık yapsam o hayatından ödün vermiyor. Ben de yolumu kaybettiğim için her şeye evet derken buluyorum kendimi. Ne bir arkadaşım var ne de derdimi anlatacağım birisi. Ben onun yanındayken içimdeki çocuk ortaya çıkıyor onun da öyle ama sivri uçlarımız çok var. Yorumlarınız için şimdiden teşekkür ederim

Nasıl sağlıklı bir ilişkim olur

Babamın annemi ben daha çok küçükken aldattığını öğrenmem bunun yüzünden evde oluşan çok büyük kavgalar evde sürekli içki kaynaklı kavgalar ama düşünsenize siz daha çocukken her şeyi biliyorsunuz ve hep öyle devam ediyor babam çok bencil bitir adam hayatı boyunca bizi hep ikinci plana attı arkadaşları çevresi daha önemliydi bizimle vakit geçirmeyi hiç sevmiyor bu yüzden de asla geçirmedi zaten bende bunları görerek büyüdüğüm ve baba kız ilişkimizin sıfır olmasından dolayı mı bilmiyorum 21 yaşındayım şimdi evlilik düşünmüyorum zaten ama konuştuğum biri bile olamıyor ileride biriyle evleneceğimi düşünemiyorum hayal bile kuramıyorum birinin beni seveceğini de düşünmüyorum asla belki seviyor ama inanmıyorum sanki her an bana yalan söylüyor beni bırakıp gidecek gibi ilişki yapamıyorum bu beni hayatım anlamında çok zorluyor ne yapmam lazım nasıl düzeltebilirim

Sürecimi nasıl yönetebilirim

Psk Betül Canbel Merhaba ben 2 sene öncesine kadar kendi halinde yaşamaya çalışan biriydim. Kaygı bozukluğum var mide bulantısı kusma stresli ayrılık her türlü duygu durumunda öğürme yaşıyorum. 10 yıllık ilişkimde aldatıldım onunla ayrılırken bile yalvarır gibiydim. Çünkü hayatta tek tutunduğum dal gibiydi. Sınavı kazanamadım işe girdim kusuyorum öğürüyorum diye çalışamadım derken ayrılalı 3 sene geçmişti. Sakin bir hayatım vardı evdeydim ama kendi halimde bir geleceğim vardı. Bu süreçte beni yakın arkadaşımın ortak arkadaşları birini söyledi ve ben de mesleği güzeldi hobileri vardı eski ilişkisinden kıyafet yüzünden ayrılmışlardı. Bu kişi muhafazakar biriydi. Bana söylendiğinde mutlu olacaksam kıyafetin önemi yok diye düşünmüştüm. Bu kişiyle tanıştım 1 ay devam ettim güzel gidiyordu her şey daha sonra ortak bir şehirde buluştuk çok güzel vakit geçirdik. Ben onu tanıyınca kıyafetlerim konusunda fedakarlık yapmak istedim onu gerçekten çok beğendim. Ortak arkadaşlarımızın her şeyden haberi vardı çok göz önünde yaşanıyordu bu ilişki. Bundan rahatsızdım. Daha sonra ben onun yaşadığı yere gittim 4 gün kaldım herkes buna çok şaşırdı konuşmalar başladı arkamdan bana hemen birinin peşinden giden insan muamelesi yapıldı. Oysa ben gerçek duygular yaşıyordum. Göz önünde yaşandığı için herkes kendi dedikodusunun peşindeydi resmen. Bunların farkındaydım. Daha sonra dönmeden 1 gün önce telefonunda mesajların en başına sabitli eski ilişkisinden kalan mesajları gördüm. Resimler her şey duruyordu. O gün yüzleştim eve dönmeden konuştum. Gözlerindeki pişmanlığı gördüm alışkanlıktı senden hoşlanmıştım dedi. Özür diledi ağladı. Ailesinden bahsetti. Aslında gerçekten iyi kalpli ama üzgün pişman bir insan vardı karşımda belki de ikna edilmek istedim bilmiyorum o gün 1 saat balkonda oturdum konuşmadım yalnız kalıp düşündüm sonunda konuştum onunla sarıldık unuttuysan eğer içinde bir şey kalmadıysa çabalayacaksan devam edelim dedim işte bu adımımla kendimi çok büyük yanlışa sürükledim. Daha sonra kıyafetlerimden fedakarlık etmeye devam ettim eski ilişkideki kişiyle birlikteliğim olmuştu bunu ona en başımdan söylemiştim. Ben bu kadar dürüst olurken şimdi düşünüyorum da bana yapılan şeyler çok ağırmış. Herkes evime döndüğümde büyük şaşkınlık geçirdiler nasıl böyle bir durumu affettiğimi anlamadılar oysa ben affetmedim ki çabayla unutmaya hazırdım onun o kalbindeki iyiliğe inandım. İlişki devam ettikçe bana bara gitme demişti benden saklayıp kendi gitmişti. Eski ilişkisinden kalan telefonunda fotoğraflar vardı yanımda bunları açtı. Ben görünce bunların bir anlamı yok dedi gitti sildi geri geldi. Ortak bizi tanıştıran arkadaşlarımız biz artık karışmayız demişlerdi ama arkamızdan konuşmaları ihmal etmiyorlardı. Ben her yanına gittiğimde mutlaka konuşuyorlardı. Hele benim en yakın arkadaşım dediğim insan beni onlara çekiştiriyordu sözde yanımda olup. Resmen benim dedikodumu yapıyordu. Onlarınkini de bana yapıyordu. Bu ikiliği görünce herkesten çok soğumuştum. Biz karışmayız diyen insanlar sürekli bizimle hep eleştirip hem vakit geçiriyordu. O kadar iki yüzlülük vardı ki ortamda samimiyet denen şey asla yoktu. En son biz bu ortak arkadaşlarla bir gün plan yaptık. Onlar gelmeden ben bir kaç gün erkek arkadaşımda kaldım. Onun telefonunda hala eskiye dair videolar notlar şiirler duruyordu. Bunları görünce iyice kötü oldum. Kız arkadaş konusundan hoşlanmadığımı söyledim o çok sosyal ben sessiz sakin biriydim. O da bunun için çabalarım dedi ben de inanmıştım ertesi gün baktım bir arkadaşıyla konuşuyor ama mesaj siliyordu. Gözümün önünde yapıyordu bunu ben de yakaladım. Donma tepkisi gösterdim. Sustuk 1 saate yakın. Konuştum onunla sana nasıl güveneceğim dedim özür diledi. Aslında çoktan o evden ayrılmam lazımdı ama ayrılamıyordum. Ona çok bağlanmıştım. Daha sonra ertesi gün telefonunun notlar kısmında eski ilişkisine zamanında yazılmış notlar şiirler buldum. Bunlar terapide alınmış notlardı ders olsun diye sakladım dedi. Şiirler de edebi değeri var dedi. Ajandasından notlar çıktı bunları gördükçe kahroldum. Gün boyu ağladım. Gidemedim o evden. Akşam arkadaşlarımız geldi. Ertesi gün gezmeye çıktık ben 2 gün boyunca konuşamadım gülemedim. Herkes mutsuz oldu günleri kötü geçti. Aslında ayrılık kararını benim vermem gerekirdi herkes bunu bekliyordu benden. Ama eve dönünce o benden ayrıldı. Kalbimle mantığım arasında kaldım dedi. Benim de beklentim karşılanmıyor ama ben böyle davranmadım dedi. Oysa ona ben en başından dürüst olmuştum. O ise her seferinde uyarmama rağmen geçmişini gözüme sokuyordu. Kız arkadaş konusunda benim de beklentim karışlanmıyordu dedi. Ama o yalan söylüyordu. Gizleyip saklıyordu. Ayrıldık o sosyal ortamlarına döndü. Bense ona geri dönmedim. Bu süreçte beni gizliden aradı. Açtım konuşmadı. Profilime gizliden baktı. Bildirimi geldi. Hiç dönmedim. Bu süreçte ortak arkadaşlarımızla da görüşmedim. Benim sözde en yakın arkadaşım. Senin bence o dönem biriyle tanışmaya ihtiyacın vardı ben de diyordum sana sen olur diyordun diye olayı çok basitleştirir sanki benim öylesine aranıyormuşum gibisine getirmeye çalıştı. Çünkü kendi ilişkisinde yalanlar dolanlarla karşısındakini suçlayıp kendini aklayıp olayı kapatmıştı ve etraftaki hiç kimse bunu bilmiyordu benden başka evlendiği kişi dahil. olay kapanıp bunlar evlenince tabi bana her şeyi söylemeye hak gördü kendinde. Beni aklı sıra denemeye çalışıyordu benim sende hiç sırrım yok diyerek. Diğer arkadaşlarımızın arkasından konuştu şimdi onlarla buluşmaya gidiyor. Ben en yakınım diyerek yanımda nasıl bir insan barındırdım anlamıyorum. Onun hatalarını hep örtüyorsun diyor bana. Oysa ben yaşadığım her şeyin farkındayım. Onunla paylaşıyorum içimde duygusal şeyler kaldı diye. Sen kıyafet konusunda böyle değilsin ona niye böyleymiş gibi davranıyorsun ki dedi açık açık. Ben ona din anlamında değil fedakarlık anlamında baktım deyince bana kendini olmadığın kalıba sokma bence diyerek beni yargılamaya çalışıyordu. Olayı anlamak yerine sanki duygularım üzerinden beni yargılar gibi davranıyordu. O kişi şarkılar paylaşıyordu. Ben de onun platformuna girip bakıyordum. Sonra ben de o duygusallık içine düşüp şarkılar paylaşmaya başladım. Paylaşınca o da karşılık verdi ama bunu herkese görünen bir yerden değil kendi listesine ekleyerek yapıyordu bense kendi İnstagram hikayeme ekliyordum. Ben onlara girip bakmasam görmezdim. Ama girip baktığım için belki de öylesine paylaşıyordum dese ben ortada öylece takıntılı gibi kalacaktım. Çünkü paylaştıkça görüntülenmesi artıyordu. Olayı başlatan bir nevi ben oldum gibi bir şey oldu. O kadar hata üzerine 1 sene sonra neden böyle bir şey yaptığımı ben de anlamamıştım. Çok yalnızdım paylaşacak kimsem yoktu duygularımı. İçimde kalan şeyler vardı ona karşı. Ben de paylaşımlarına karşılık verince ortak arkadaşlarımız belli ki bunları ona gönderdi. Aralarında muhabbet oldu. Sonra ben kıyafetlerime döndüğüme dair resim attım bunu görünce oraya alaylı şarkı ekledi. Bende duygusal bir şarkı ekledim sevdiğimi ama çok yanlış bir şeyin peşinden gittiğime dair. Sonra ben ona profil resmimi kapatınca o da bunu görünce gerçekten bitirdiğimi anladı ve duygusal bir sürü bitmesin temalı şarkılar ekledi ve ben hiçbir şey paylaşmadım sonrasında resmimi de açmadım. Arkadaşıma gittim. Bunları onunla da paylaşmadım. İçimde kalan şeyleri anlattım. Hatalarını örtüyorsun dedi. Yalnız kalmışım aranıyormuşum vari yorumlar yapmaya başladı. Tabi bunları üstü kapalı yaptı. Benim de çevremde öyle kimse yok ki dedi. Sanki ben birini arıyormuşum gibi. Beni üst üste böyle yermeye başladı. Anlamıyordum aşırı samimiyetsizdi tavırları. Açığımı arıyordu resmen. Sürekli ağzımdan laf almaya çalışıyordu. Üzerimdeki kıyafetleri beğenip hemen şipariş verdi sanki beni kendi için kullanıyordu. Ben onun için hediye almıştım giderken çalışmadığım halde o ise kendini farklı gösteren insanları hiç sevmem sırf hava için marka alanları dedi. Halbuki bir önceki hediyeme bunun kumaşı iyi değil diye alttan altta laf soktuğunu anladığım için bilerek böyle bir hediye almıştım. Ben neden büyün bunaldı kendimi ona açıklama sürekli ben kötü biri değilim demek için zaman harcadığımı anlamaya çalışıyordum. Ben ne kadar da kendimi anlatmaya çalışsam o beni görmek istediği gibi veya içinde kıskançlığını kendine bile itiraf edemiyordu anlamıyordum. Sürekli beni eleştirecek bir nokta arıyordu resmen. Ailem üzerinden arkadaşlarım üzerinden ben onunla dertleşiyordum zannederken o resmen beni yargılıyordu. Sürekli demek ki sıkıntılı sensin demeye getirecek şeyler buluyordu. Üstelik zamanında o insanın bana neler yaptığını biliyordu. Bunları affediyorsan o zaman sen bence sıkıntılısın gibi bir konuya getiriyordu. Ortak arkadaşlarımızla görüşmediğim için sürekli ben sıkıntılıymışım gibi davranılıyordu. Oysa ben onları gördükçe yaşadıklarımdan dolayı tetikleniyordum resmen. Ortak arkadaşlarımız hakkında konuştu eleştirdi bu hafta sonu da onlarla buluşacaklar. Tabi o bunu bilmediği için ama benim sürekli şarkı paylaştığımı gördükleri için burada kötü ara bozan hala ne istiyor o bitirdi şimdi sen peşinden koşuyorsun tavrına girdiler. O kişi terapi almıştı. Çok güzel kılıfına uyduruyordu her şeyi. Benim hayatım bu diyordu ama sürekli yalan söylüyordu. Konu kendi sınırları olunca ölesiye savunuyordu ama ben olunca yalanla gizliyordu bunları. Onun mesleği iyidi arkadaş ortamı sosyalliği vardı. Kendini çok güzel ifade ediyordu. Ben kaygılarım yüzünden çalışamıyordum asosyal kalmıştım hayatta güvendiğim tek arkadaşım da bana resmen ikili oynuyordu. Onların yanına gidince beni eleştiriyordu. Sesini çıkarıyordu. Onlara Güler yüzlü davranıp bana gelince de onları eleştiriyordu. Ben ona dertleşiyordum o ise bana basitleştirip sanki ben her önüme gelen birini arıyormuşum muamelesi yapıyordu. Bu konu öyle yerlere gidiyordu ki ben ona içimi döküyordum o ise basitleştirilmiş şekilde dönüşler yapıyordu ya ben bunu böyle söylemedim ki aslında diye sonradan geliyordu aklıma. Ben kıyafet konusunda fedakarlık yaparken karşımdaki insan da kendi hayatından ödünler vermiş gibi gösterip alttan alta yalan söylüyordu. Aldığı terapiyi kendi lehine kullanıyordu resmen. Ben de kendi çapımda öyle bir araştırma yapıyordum ki onun oyunlarına gelmemek için kendimi eğitiyordum resmen. O kendini olduğu gibi kabul ettirip benim ona fedakar biri olmamı bekliyordu. Ama bunu stratejik şekilde yapıyordu. Ağlayarak ayrıldı benden inşallah pişman olmayız dedi bana. Arkasında öyle büyük bir enkaz bıraktı ki ne gidebildim ne kalabildim. Şimdi nefret edip unutmayı istiyor ama ben kötü biri değilim. Ortak arkadaşları her yaptığımı nefret etmek üzerine anlatıyor ona. Bak kıyafet paylaştı hem seni takip ediyor hem de böyle davranıyor demek ki yaşattıklarının öcünü almaya çalışıyor gibi. O da misilleme yapıyordu resmen bana. Kendi sosyal ortamlarına dönerek. Ben içimde bir savaş veriyorum. İnsanlar kendi kapasitelerine göre yorumluyorlar. Ortak arkadaşlarla görüşmediğim için ara bozucu insan konumuna sokuyorlar hemen altından bir şey çıkarmaya çalışıyorlar. Ben yaşadıklarımı atlatamıyorum. Konu kendi hataları olunca herkes kendini öyle bir haklı çıkarıyor ki ama konu ben olunca herkes yargılıyor. O kişi de gizliden gizliye dönmemi bekliyor. Çünkü dönen ben olursam belli ki her şeyi kabul eden o kişiyi aklayan konuma düşeceğim. Bu şarkı sözü paylaşma olayından sonra anladım ki. Herkes böyle düşünüyor. O bitirdi sen şimdi neyin peşine düştün der gibiler. Hayatlarında her şeyi doğru yapmışlar beni eleştirmeye başlamışlar şimdi de. Onların her şeylerinde yanında oldum ben. Sırlarını asla başkasına söylemedim arkalarından konuşmadım. Ama şu an bambaşka yüzleriyle karşılaşıyorum. Bu yaşadıklarımdan sonra ne fedakarlık yapasım var ne de dönesim ama ben bu içimdeki ateşle nasıl yaşayacağım bilmiyorum. Fedakarlık yapmadığım için zamanında çok hoşlandım yükseldim. Tanışmak istedim hatalarını affettim şimdi yalnız kaldım yine aranıyorum diye yorumlanıyor. Çünkü ben şu an kıyafetlerime geri dönünce onun yaşattıkları geride kaldığı için göze batan ben oluyorum. Çünkü o muhafazakar doğru yolda devam ediyor. Güzelce ayrıldı. Ama ben peşini bırakmıyorum olayına döndü. Resmen bu şekilde yorumluyorlar beni. Çünkü o kendi yolunu seçti. Sen rahat durmuyorsun kafasında herkes. Çalışmıyorsun ama evlilik düşünüyorsun kimseyle anlaşamıyorsun. Böyle alttan alta laf sokuyorlar. Ama konu kendi hatalarına gelince bilip sustuğum zamanında ona çok yardımcı olup her şeyinde yanında olduğum şeyleri bir anda unutup kendini aklama rolü oynuyorlar. Zamanında hiçbir arkadaşı yanında yoktu büyük olaylarında ben vardım. Şimdi o arkadaşlarıyla can ciğer ben kötü insan oldum. Doğum günümde hesap ödemişti sevgilim en yakın arkadaşımda teşekkür etmeden gitmiş. Bana erkek arkadaşım neden arkadaşın teşekkür etmedi dedi. Bak benim arkadaşım etti parasını bile gönderdi dedi. Sonra ben doğum günü benim olduğu için kendimi kötü suçlu hissettim arkadaşıma bir teklif mi etsek teşekkür edip dedim o da ondan para istediğimi anladı belki de anlamak istedi. Hemen herkese duyurdu beni dinlemeden. O tarafa yetiştirdi bunu. Bir anda ben suçlu oldum dinlemedi beni bile rezil oldum herkese. Erkek arkadaşım bunun sadece şaka olduğunu söyledi olay bana kaldı resmen. Sonra arkadaşıma durumu anlattım gitti erkek arkadaşıma para gönderdi. Olayları öyle bir noktaya geldi ki ben ne yapacağımı şaşırdım erkek arkadaşım da bana biz seninle anlaşamıyoruz demek ki damgası vurdu. Resmen benim için travmaydı . Asla bu noktaya geleceğini düşünmedim. Amacım kimsenin bu konuları konuşmadan teşekkür edilip bitirilmesiydi. Işte böyle böyle olaylardan sonra herkes beni sorunlu ilan etmeye başladı. Sonra arkadaşımla konuşup hallettim. O da o kişiye cimri damgası vurdu. Ben de sesimi çıkaramadım. Bu olay öyle ağrıma gitti ki resmen bu açığımı bekleniyormuş gibiydi. O da teşekkür etmeden gittim evet haksızım bile demedi. Diğer taraf beni kötü konuma soktun bunu anlatarak dedi. Kimse sen aslında iyi bir şey yapmaya çalışırken yanlış anlaşıldın demek istemdi demedi bile. Çünkü bir suçlu olmalıydı. Herkes bir ara bozucu bir suçlu arıyordu. Ama benim en yakın arkadaşım dediğim insan bana konuşup konuşup kimse bunalrı duymadığı için ve ben de kimseye bunları anlatmadığım için aklanmış pozisyonda. Zaten birileri sizi destekliyorsa bu hayatta hep iyisinizdir. Beni desteklemeyi geçtim. Hep bir günah keçisi yaptılar. Ben hep haklıyım demiyorum hiç karışmamam lazımdı. Ya da o şarkıları paylaşmamak ayrıldıktan sonra peşine düşmemek ilişkide bu hataları görüp devam etmemem lazımdı. Haklıyken haksız duruma düştüm. Sürekli eleştirip mutsuz görünüp kalan taraf olduğum için hep yanlış anlaşıldım. Severek fedakar olarak bir yere ait hissederim sandım belki de. Şimdi burada yalnız başımayım. Herkesin kendince haklı sebepleri var. Bende şimdi anlıyorum hayatı. Değiştirmediğim şeylerin yasını tutuyorum. Onu takip etmeyi bırakmak istiyorum ama seven tarafım onu başkasıyla görünce ne yapacak bilmşyorum. İşe girmek istiyorum kaygılarımla nasıl olacak bilmiyorum. Aklı başında kimse yok anlatıp akıl alayım. Lütfen yardımcı olun bu çıkmazda yalnız başıma kaldım. O kişi sevgisini gösteriyor. Şarkılarda. Belki de ben onu çok yanlış zamanında tanıdım ısrarla affettim. Kötü biri değil. Sadece ben çok affettiğim için şimdi herkes ee hani sevmiştin moduna girdi kıyafetime geri dönünce. Ben de insanım çok yorgunum. Lütfen bana yardımcı olun

Hayatımdaki insandan ayrılamıyorum

Hayatımda ki kişi ayrı olduğumuz dönemde hayatıma aldığım insanlar yüzünden barıştıgımızdan beri beni suçluyor beni sevdiğini benimle güzel vakit geçirdiğini uzak durmak istemediğini fakat benimle bir gelecek düşünmediğini söylüyor buna rağmen ondan uzaklaşamıyorum çünkü yanındayken her şeye rağmen mutlu hissediyorum o olmadan mutlu olamayacakmışım gibi geliyor kendime olan saygımı kaybettim bununla nasıl başa çıkacağımı bilmiyorum ondan ayrılmalı mıyım yoksa devam mı etmeliyim ?