Romantik İlişkiler Kategorisi

YAŞ FARKI OLAN İLİŞKİ

Ben 24 yaşındayım. Erkek arkadaşımla aramda 20 yaş var. Benden büyük. Evlenip boşandı ve 1 tane çocuğu var. Boşanma sebebi genç yaşta evlenip yanlış karar vermesi. Eski eşini hala sevdiğini ve değer verdiğini söylüyor. Evlilik boyunca yakın arkadaşım gibiydi diyor ve hala medeni bir şekilde görüşüyorlar. Görüşme sebepleri çocukları. Çocuğundan dolayı yıllarca boşanmayı ertelemiş. Bizim ilişkimiz 10 aydır var. İlişkinin başında yaş konusundan dolayı beni hep uyardı. İlerde pişman olabilirsin gençsin dedi ben yaşlanıcam dedi beni asla kandırmadı tüm gerçekliğiyle konuştu bana. Kendi yaşıtlarım çok çocuksu akılları başka yerde. Ben olgun birini istiyorum. Ben 2 hafta önce artık bu yükü kaldıramayıp anneme söyledim. Çünkü her buluşmaya gittiğimde bir yalan söylemem gerekiyordu. Aile evinde yaşıyorum. Yüksek lisans yapıyorum. Yalan söylemeyi sevmem ve bende yük oldu durumu anneme anlattım. Annem beni psikoloğa götürdü ve zorla ayırdı. Psikologla benden önce bir görüşme yaptı ve peşine benim seanslarım başladı. Psikolog hep çevre ne der üzerine konuşup benim kaygılarımı yükseltiyor. Ailen biz yokuz bu işte diyor ailenden vazgeçebilecek misin diyor. Duygularım yerine denklik üzerine konuşuyor. Annem ayrılmamızı istiyor ve psikolog annemin isteğine göre hareket ediyor. Hep kötü yönleri söylüyor ve aklıma girmeye çalışıyor. Zorla ayırdılar ve psikolojim ne durumda sormuyor. Ne yapmam lazım bilmiyorum. Çok mutsuzum.

Bana iyi gelmeyen birini affedip duruyorum

Eski sevgilimle birbirimize iyi gelmiyoruz ve çok sorunluyuz içsel olarak ona kızgın dahi olsam o kadar çok sevmesem de affediyorum. Onunla tekrardan oluyorum ama artık uzak durmak istiyorum çünkü o bana zarar veriyor narsistik eylemleri var gibi ve artık o da kendini o kadar yüceltiyor ki ondan vazgeçemeyeceğimi falan söylüyor ilk başta illüzyon gibi onun kaderimdeki kişi sandım onun hislerini hissediyorum sandım o yüzden bağlandım

İlişkimi nasıl düzeltebilirim?

Çok zor bir dönemden geçiyorum. Her sabah uyandığımda gün içinde uyumadan önce ismini bilmediğim bi ağrıyla yasıyorum. İlişkimiz çok kotu bir yere evrildi. Yapabilecek şeyler varken yapamıyormuşum gibi hissediyorum. Onun gözünde hiç bana benzemeyen bir kişiliğim tanımlı ve ben bunu düzeltemiyorum. 2 yili aşkın bir ilişkimiz var ve ben onu kaybetmek çok korkuyorum. Ona nasıl yaklaşacağımı bilmiyorum neredeyse hiç iletişimiz yok. Kendimi sakinleştiremiyorum konuşamadığımız her an dahada kahroluyorum ve kendimi kaybetme aşamasındayım asla kendimi sakinleştiremiyorum. Her bir kelimesinde davranışında en kötü ihtimali dusunuyorum. Bir yandan beni istemediğini soyluyor bir yandan istiyormus ama kendini koruyormuş gibi hissettiriyor. Ona yeterli ilgiyi veremediğimi kalbini çok kırdığımı düşünuyorum ve bunu telafi etmeye çalısiyorum. Ama o bunu ben sadece kotu zamanlarda onunla ilgileniyormusum gibi dusunuyor. Anlatmak istediğim kendimi ona inanilmaz yanlis hissettirmisim ve ben bunu toparliyamiyorum. Kendi yaptığım hatalar ve onun beni kirmalarinin icinden cikamiyorum. İlk defa icimde hissettigim duyguyla basa cikamiyorum. Karsima alip haykirmak istiyorum neden boyle oluyor diye. Neyi yanlis yapiyorum bilmiyorum. Ona nasil davranmam gerekiyor bilmiyorum. Ona nasil degistigimi gostermem gerekiyor bilmiyorum. Kendimi bu durumdan nasil cikaracagimi bilmiyorum. Hissettigim bu agridan acidan nasıl kurtulabilirim bilmiyorum. Artik hic kimseyle konusamaz noktaya geldim. Burda yazamadigim bir ton sey var. Ne yapacagimi bilmiyorum. . İcinde oldugum durumdan hissettigim agridan caresizlikten cok yoruldum Birisini kaybetmişim gibi hissediyorum

Nasıl başa çıkabilirim?

Arkadaşımın uzun ilişkisi var ama bana sarhoşken açıldı ve çok güzel cümleler etti ayrıca fiziksel olarak da saçlarıma dokundu, elimi belimi tuttu, ben de çok tepki vermedim sevgilisi olduğu için ve ortamda başka insanlar olduğu için, birkaç gün sonra hiçbirinin gerçek olmadığını ve sorumlulukları olduğunu, o gece kontrolü kaybettiğini söyledi, ben de tamam dedim sadece, aramız şu an da arkadaş olarak çok samimi, öncesinde ona o gözle bakmıyordum ama hislerim değişmeye başladı ve ondan hoşlanıyorum, şimdi ne yapmalıyım bilmiyorum, onunla konuşmalı mıyım tekrar? Gün içinde onu düşünüyorum, sevgilisi olduğu için zaten elim kolum bağlı, günlük hayatımı etkileyecek derecede mutsuz hissettiğim oluyor, konuşsam da sevgilisi olduğu için hiçbir şey değişmeyecek, farklı bir arkadaşımız da bana karşı bir şeyler hissettiğini anlamış ama o da o gün sarhoştu, bilmiyorum ne yapacağımı

Aynı iş yerindeyiz 1.5 sene sürdü ayrıldık sürekli görüyorum toparlamam lazım

1. 5 sene süren ilişkim bitti hemşireyim aynı kurumdayız bitmesinin sebebi benim hatamdı geri dönüşü yok ve ben her gün defalarca kez karşılaşıyorum unutamıyorum açıkçası ayrılalı 1 ay gibi bir süre oldu ama her gördüğümde daha kötü hale geliyorum beni sevdiğini ama bu ilişkiye devam etmek istemediğini dile getiriyor nasıl bir yol izlemeliyim inan bilmiyorum nefes bile alamıyorum yemek içmek de mümkün değil

Sevgi açlığı ve tercih edilememek nasıl geçer?

Neden böyle hissediyorum? Sebebini kısmen biliyorum. 20 yaşıma kadar sevgilim olsun gibi bir isteğim hiç yoktu. Hayat planlarımda da yer almıyordu. Yaşadığım darp travmasından sonra bu konu hayatımda çok önemli hale geldi diye düşünüyorum. Daha sonra bir psikiyatriste gittim ve ilk günden ona karşı yoğun duygular geliştirdim. Yaklaşık 1 yıl danışanı oldum, sonra etik nedenlerle terapiyi sonlandırdı. Sonrasında yaklaşık 2 yıl boyunca ona karşı takıntılı denebilecek düzeyde yoğun duygular yaşadım. Zamanla başka terapi desteği alınca bu duyguları daha iyi yönetebilmeye başladım. Şu an kendimde belirgin bir sevgi ve yakınlık ihtiyacı hissediyorum. Bazen biri bana biraz ilgi gösterdiğinde veya flörtöz davrandığında çok hızlı bağlanabiliyorum. Kısa sürede o kişiyi çok seviyor ve zihnimde önemli bir yere koyuyorum. Ancak bunu karşı tarafa aşırı şekilde yansıtmamaya, onun alanına saygı göstermeye çalışıyorum. Buna rağmen ilişkiler veya flörtler genellikle çok kısa sürüyor. Çoğu zaman 1-2 hafta içinde karşı taraf uzaklaşıyor veya iletişimi bitiriyor. Bu durum bende reddedilme, yalnızlık ve aşiri değersizlik hislerini tetikliyor. Çok harap oluyorum. sanki Felaketler olmuş gibi oluyor. Sanki sürekli sevgiye, yakınlığa ve bir ilişkiye çok ihtiyaç duyuyorum ama bunu sürdüremiyorum. Bunun neden olduğunu ve bu yoğun bağlanma ihtiyacının altında ne olduğunu anlamak istiyorum. butun çiftleri kıskanıyorum. kufur ediyorum. sevgilisiyle aynı masada oturan çiftler görünce sinirim bozuluyor.

İlişkiler

23 yaşındayım 6 ay önce biten bir ilişkim vardı yaklaşık 10 ay sürdü çoğunda kendimi orda kalmak için zorlamışım hatta size yazmışım okb geçmişi takıntıları olumsuz düşünmeye meyelliyim o doğru düzgün biri diye kendimi orda tuttum bakımsızlığı bana uymayan yaşam tarzını hep sineye çekip kendimi manipüle etmişim belki şuan nişanlıydım ama mutlu olamazdım bunu anladım ama şuan beni şöyle bir korku sarıyorki ait olamıyorum birini sevemiyorum bana ciddi yaklaşıldığında hemen belki o bakımsız olan ilişkimden kalan sürekli çabalardım onu düzeltmeye şöyle giy dişini fırçala yok sakalını saçını şuan biri bana ciddi ve emin adımlarla geldiğinde hemen bahane arıyorum şu hareketini şu detayını yok yüzünü beğenmedim güzel giden bir flörtüm vardı bambaşka bir nedenden bitti ve ben gerçekten üzüldüğümü hissettim ağladım sonra dedim ki ağlıyorsun galiba hoşlandın o kadar çok duygularımı kontrol etmeye çalışıyorum sürekli şuan hoşlandınmı sevdin mi diyorum ki duvar örüyorum ve hislerim gidiyor ben galiba sevmeyi bilmiyorum yada doğru insanı bulamadım bilmiyorum gerçekten ama bende birine karşı saf düşünmeden özgürce birşeyler hissetmek ve bunun arkasında olmak istiyorum dün o çocuk için okadsr ağlarken birden farkedince duygularımı istemsiz sprgulama yaptım ve hiçbir his kalmadı yine ben belkide sevmeyi bilmiyorum kendimide başkalarını da ben ne yapıcam

ask hayatı hakkında kafam cok karısık

kafam karmakarışık beynim ve kalbim sürekli tartışıyo sinir krizleri geciriyorum önümdeki yoldan nasıl ilerleyecegimi bilmiyorum neyi yanlıs yapıp neyi doğru yaptıgımı da bilmiyorum sürekli anlık krizlerim var bu yüzden bi uzmanla konusup hangi yoldan ilerlemem gerektiginin daha doğru olduğunu söylemesi gerek sürekli aglayasım geliyo ama aglayamıyorum artık caresiz hissediyorum ve baska biseye odaklanamıyorum sürekli o artık her gün basım agrıyo cünkü baska bisey düsünemiyorum

Bir erkeği kaybetme korkusu nasıl verilir?

Benim yaklaşık bir yıldır bir ilişkim var ve bu ilişkimde geçmişten kalan travmalarından dolayı hem aldatılma korkusu yaşıyorum hem aşırı olayları uzatıyorum ve erkek arkadaşım artık bana tepki veriyor ciddi anlamda bunaldı. Her şey benim suçum olduğunu düşünmüyorum o da çok ince davranmıyor her zaman ve artık kaybetme korkusu vermem gerektiğini düşünüyorum yoksa ilişkimiz gerçekten bitecek ve hiç iyi değilim. Ben de kaygılı bağlanma diyebiliriz her şey var yani resmen korkuyorum kaybetmekten artık kendi öz saygım bile kalmadı bana bağırdığında ettiğinde artık her şeyi kabulleniyorum yeter ki gitmesin aldatılma korkusu yaşıyorum sürekli bunu es geçmeye çalışıyorum yaşadığımız en ufak bir olayı ya da en büyük bu olayı haftalarca aylarca uzatıyorum aklından çıkmıyor bir anda gece yatagimda ağlayarak uyanıyorum bunu onunla artık konuşamıyorum çünkü bıktı ne yapacağımı bilmiyorum gerçekten psikoloğa da gittim zamanında faydası yok şu an iyice işler kötüye gitti benim şu anda gerçekten ilişkim de onun bana bağlanmasını sağlayacak ve benden korkacak kaybetmekten korkacak bir şeylere ihtiyacım var doğru veya yanlış umrumda değil açıkçası başka bir çarem kalmadı .

Çok düşünüyorum ve yetersiz hissediyorum herşeyde

Çok düşünüyorum olmayan şeye bile çok üzülüyorum çok umursuyorum özgüvenim de yok bitik haldeyım sürekli Napıcamı bilmiyorum İlişkimde en ufak kötü bişey olduğunda haftalarca düşünüyorum neden diye arkadaşa ilişkilerimde hep hainlik gördüm canım çok yandı sevgilim önceden aldattığı için güven problemim var ailevi problemlerim var yorgun hissediyorum mutlu değilim Napıcamı bilmiyorum kendımı haklı olsam dahi haklı çıkaramıyorum kendimi beğenmiyorum hiç